Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Die Sifiete het na Saul in Gibea gekom en gesê: “Kruip Dawid nie weg op die heuwel Hagila, teenoor die Jesimon nie?”aOf: teenoor die woestyn.וַיָּבֹ֤אוּ הַזִּפִים֙ אֶל־שָׁא֔וּל הַגִּבְעָ֖תָה לֵאמֹ֑ר הֲל֨וֹא דָוִ֤ד מִסְתַּתֵּר֙ בְּגִבְעַ֣ת הַחֲכִילָ֔ה עַ֖ל פְּנֵ֥י הַיְשִׁימֹֽן׃Then the Ziphites came to Saul at Gibeah and said, “Is not David hiding on the hill of Hachilah, opposite Jeshimon?”2Toe het Saul opgestaan en na die woestyn van Sif afgetrek, en saam met hom 3 000 man, uitgesoekte manne van Israel, om Dawid in die woestyn van Sif te soek.וַיָּ֣קָם שָׁא֗וּל וַיֵּ֨רֶד֙ אֶל־מִדְבַּר־זִ֔יף וְאִתּ֛וֹ שְׁלֹֽשֶׁת־אֲלָפִ֥ים אִ֖ישׁ בְּחוּרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לְבַקֵּ֥שׁ אֶת־דָּוִ֖ד בְּמִדְבַּר־זִֽיף׃So Saul, accompanied by three thousand chosen men of Israel, went down to the Wilderness of Ziph to search for David there.3Saul het kamp opgeslaan op die heuwel Hagila wat teenoor die Jesimon aan die pad is, terwyl Dawid in die woestyn gebly het. Toe het hy gesien dat Saul agter hom aan na die woestyn gekom het.וַיִּ֨חַן שָׁא֜וּל בְּגִבְעַ֣ת הַחֲכִילָ֗ה אֲשֶׁ֛ר עַל־פְּנֵ֥י הַיְשִׁימֹ֖ן עַל־הַדָּ֑רֶךְ וְדָוִד֙ יֹשֵׁ֣ב בַּמִּדְבָּ֔ר וַיַּ֕רְא כִּ֣י בָ֥א שָׁא֛וּל אַחֲרָ֖יו הַמִּדְבָּֽרָה׃Saul camped beside the road at the hill of Hachilah opposite Jeshimon, but David was living in the wilderness. When he realized that Saul had followed him there,4Dawid het verkenners gestuur, en hy het geweet dat Saul sekerlik gekom het.aLetterlik: dat Saul gekom het na gereedheid toe; die Hebreeus ’el-nakhon is moeilik.וַיִּשְׁלַ֥ח דָּוִ֖ד מְרַגְּלִ֑ים וַיֵּ֕דַע כִּֽי־בָ֥א שָׁא֖וּל אֶל־נָכֽוֹן׃David sent out spies to verify that Saul had arrived.
5Toe het Dawid opgestaan en na die plek gekom waar Saul kamp opgeslaan het, en Dawid het die plek gesien waar Saul gelê het, en Abner, die seun van Ner, die aanvoerder van sy leër. Saul het in die laer gelê, en die volk het rondom hom kamp opgeslaan.וַיָּ֣קָם דָּוִ֗ד וַיָּבֹא֮ אֶֽל־הַמָּקוֹם֮ אֲשֶׁ֣ר חָנָה־שָׁ֣ם שָׁאוּל֒ וַיַּ֣רְא דָּוִ֗ד אֶת־הַמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר שָֽׁכַב־שָׁ֣ם שָׁא֔וּל וְאַבְנֵ֥ר בֶּן־נֵ֖ר שַׂר־צְבָא֑וֹ וְשָׁאוּל֙ שֹׁכֵ֣ב בַּמַּעְגָּ֔ל וְהָעָ֖ם חֹנִ֥ים׃Then David set out and went to the place where Saul had camped. He saw the place where Saul and Abner son of Ner, the general of his army, had lain down. Saul was lying inside the inner circle of the camp, with the troops camped around him.6Dawid het geantwoord en vir Ahimelek die Hetiet en vir Abisai seun van Seruja, broer van Joab, gesê: “Wie sal saam met my na Saul in die kamp aftrek?” Abisai het gesê: “Ek sal saam met jou aftrek.”וַיַּ֨עַן דָּוִ֜ד וַיֹּ֣אמֶר׀ אֶל־אֲחִימֶ֣לֶךְ הַחִתִּ֗י וְאֶל־אֲבִישַׁ֨י בֶּן־צְרוּיָ֜ה אֲחִ֤י יוֹאָב֙ לֵאמֹ֔ר מִֽי־יֵרֵ֥ד אִתִּ֛י אֶל־שָׁא֖וּל אֶל־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֲבִישַׁ֔י אֲנִ֖י אֵרֵ֥ד עִמָּֽךְ׃And David asked Ahimelech the Hittite and Abishai son of Zeruiah, Joab’s brother, “Who will go down with me to Saul in the camp?” “I will go with you,” answered Abishai.7Toe het Dawid en Abisai in die nag by die volk gekom, en kyk, Saul het in die laer gelê en slaap, met sy spies by sy kop in die grond gesteek, en Abner en die volk het rondom hom gelê.וַיָּבֹא֩ דָוִ֨ד וַאֲבִישַׁ֥י׀ אֶל־הָעָם֮ לַיְלָה֒ וְהִנֵּ֣ה שָׁא֗וּל שֹׁכֵ֤ב יָשֵׁן֙ בַּמַּעְגָּ֔ל וַחֲנִית֥וֹ מְעוּכָֽה־בָאָ֖רֶץ וְאַבְנֵ֣ר וְהָעָ֔ם שֹׁכְבִ֖ים׃ סThat night David and Abishai came to the troops, and Saul was lying there asleep in the inner circle of the camp, with his spear stuck in the ground by his head. And Abner and the troops were lying around him.8Abisai het vir Dawid gesê: “God het vandag jou vyand in jou hand oorgegee. Laat ek hom nou tog met die spies met een stoot tot in die grond vassteek, en ek sal dit nie vir hom herhaal nie.”וַיֹּ֤אמֶר אֲבִישַׁי֙ אֶל־דָּוִ֔ד סִגַּ֨ר אֱלֹהִ֥ים הַיּ֛וֹם אֶת־אוֹיִבְךָ֖ בְּיָדֶ֑ךָ וְעַתָּה֩ אַכֶּ֨נּוּ נָ֜א בַּחֲנִ֤ית וּבָאָ֨רֶץ֙ פַּ֣עַם אַחַ֔ת וְלֹ֥א אֶשְׁנֶ֖ה לֽוֹ׃Abishai said to David, “Today God has delivered your enemy into your hand. Now, therefore, please let me thrust the spear through him into the ground with one stroke. I will not need to strike him twice!”9Maar Dawid het vir Abisai gesê: “Moenie hom vernietig nie, want wie het sy hand teen die gesalfde van die HERE uitgestrek en is vry van skuld gebly?”וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אֶל־אֲבִישַׁ֖י אַל־תַּשְׁחִיתֵ֑הוּ כִּ֠י מִ֣י שָׁלַ֥ח יָד֛וֹ בִּמְשִׁ֥יחַ יְהוָ֖ה וְנִקָּֽה׃ פBut David said to Abishai, “Do not destroy him, for who can extend a hand against the LORD’s anointed and be guiltless?”10Dawid het verder gesê: “So waar as die HERE leef, die HERE self sal hom tref, of sy dag sal kom dat hy sterf, of hy sal in die oorlog aftrek en weggevee word.וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ חַי־יְהוָ֔ה כִּ֥י אִם־יְהוָ֖ה יִגָּפֶ֑נּוּ אֽוֹ־יוֹמ֤וֹ יָבוֹא֙ וָמֵ֔ת א֧וֹ בַמִּלְחָמָ֛ה יֵרֵ֖ד וְנִסְפָּֽה׃David added, “As surely as the LORD lives, the LORD Himself will strike him down; either his day will come and he will die, or he will go into battle and perish.11“Dit sy verre van my, van die HERE af, om my hand teen die gesalfde van die HERE uit te steek! Maar neem nou die spies wat by sy kop is en die waterkruik, en laat ons gaan.”חָלִ֤ילָה לִּי֙ מֵֽיהוָ֔ה מִשְּׁלֹ֥חַ יָדִ֖י בִּמְשִׁ֣יחַ יְהוָ֑ה וְ֠עַתָּה קַח־נָ֨א אֶֽת־הַחֲנִ֜ית אֲשֶׁ֧ר וְאֶת־צַפַּ֥חַת הַמַּ֖יִם וְנֵ֥לֲכָה לָּֽנוּ׃But the LORD forbid that I should extend my hand against the LORD’s anointed. Instead, take the spear and water jug by his head, and let us go.”12Dawid het die spies en die waterkruik by Saul se kop weggeneem, en hulle het gegaan. Daar was niemand wat gesien het nie, niemand wat geweet het nie en niemand wat wakker geword het nie, want hulle het almal geslaap, omdat 'n diepe slaap van die HERE op hulle geval het.וַיִּקַּח֩ דָּוִ֨ד אֶֽת־הַחֲנִ֜ית וְאֶת־צַפַּ֤חַת הַמַּ֨יִם֙ מֵרַאֲשֹׁתֵ֣י שָׁא֔וּל וַיֵּלְכ֖וּ לָהֶ֑ם וְאֵ֣ין רֹאֶה֩ וְאֵ֨ין יוֹדֵ֜עַ וְאֵ֣ין מֵקִ֗יץ כִּ֤י כֻלָּם֙ יְשֵׁנִ֔ים כִּ֚י תַּרְדֵּמַ֣ת יְהוָ֔ה נָפְלָ֖ה עֲלֵיהֶֽם׃So David took the spear and water jug by Saul’s head, and they departed. No one saw them or knew about it, nor did anyone wake up; they all remained asleep, because a deep sleep from the LORD had fallen on them.
13Dawid het na die oorkant oorgegaan en ver weg op die top van die berg gaan staan; die ruimte tussen hulle was groot.וַיַּעֲבֹ֤ר דָּוִד֙ הָעֵ֔בֶר וַיַּעֲמֹ֥ד עַל־רֹאשׁ־הָהָ֖ר מֵֽרָחֹ֑ק רַ֥ב הַמָּק֖וֹם בֵּינֵיהֶֽם׃Then David crossed to the other side and stood atop the mountain at a distance; there was a wide gulf between them.14Dawid het na die volk en na Abner, die seun van Ner, geroep en gesê: “Antwoord jy nie, Abner?” Abner het geantwoord en gesê: “Wie is jy wat na die koning roep?”וַיִּקְרָ֨א דָוִ֜ד אֶל־הָעָ֗ם וְאֶל־אַבְנֵ֤ר בֶּן־נֵר֙ לֵאמֹ֔ר הֲל֥וֹא תַעֲנֶ֖ה אַבְנֵ֑ר וַיַּ֤עַן אַבְנֵר֙ וַיֹּ֔אמֶר מִ֥י אַתָּ֖ה קָרָ֥אתָ אֶל־הַמֶּֽלֶךְ׃ פAnd David shouted to the troops and to Abner son of Ner, “Will you not answer me, Abner?” “Who are you who calls to the king?” Abner replied.15Dawid het vir Abner gesê: “Is jy nie 'n man nie? En wie is soos jy in Israel? Waarom het jy dan nie oor jou heer die koning gewaak nie? Want een van die volk het ingekom om die koning, jou heer, te vernietig.”וַיֹּאמֶר֩ דָּוִ֨ד אֶל־אַבְנֵ֜ר הֲלוֹא־אִ֣ישׁ אַתָּ֗ה וּמִ֤י כָמ֨וֹךָ֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וְלָ֨מָּה֙ לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֶל־אֲדֹנֶ֖יךָ הַמֶּ֑לֶךְ כִּי־בָא֙ אַחַ֣ד הָעָ֔ם לְהַשְׁחִ֖ית אֶת־הַמֶּ֥לֶךְ אֲדֹנֶֽיךָ׃So David said to Abner, “You are a man, aren’t you? And who in Israel is your equal? Why then did you not protect your lord the king when one of the people came to destroy him?16Hierdie ding wat jy gedoen het, is nie goed nie. So waar as die HERE leef, julle is kinders van die dood, omdat julle nie oor julle heer, oor die gesalfde van die HERE, gewaak het nie. Kyk nou waar die spies van die koning is, en die waterkruik wat by sy kop was.”לֹא־ט֞וֹב הַדָּבָ֣ר הַזֶּה֮ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂיתָ֒ חַי־יְהוָ֗ה כִּ֤י בְנֵי־מָ֨וֶת֙ אַתֶּ֔ם אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־שְׁמַרְתֶּ֛ם עַל־אֲדֹנֵיכֶ֖ם עַל־מְשִׁ֣יחַ יְהוָ֑ה וְעַתָּ֣ה׀ רְאֵ֗ה אֵֽי־חֲנִ֥ית הַמֶּ֛לֶךְ וְאֶת־צַפַּ֥חַת הַמַּ֖יִם אֲשֶׁ֥ר׃This thing you have done is not good. As surely as the LORD lives, all of you deserve to die, since you did not protect your lord, the LORD’s anointed. Now look around. Where are the king’s spear and water jug that were by his head?”
17Saul het Dawid se stem herken en gesê: “Is dit jou stem, my seun Dawid?” En Dawid het gesê: “Dit is my stem, my heer die koning.”וַיַּכֵּ֤ר שָׁאוּל֙ אֶת־ק֣וֹל דָּוִ֔ד וַיֹּ֕אמֶר הֲקוֹלְךָ֥ זֶ֖ה בְּנִ֣י דָוִ֑ד וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד קוֹלִ֖י אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃Then Saul recognized David’s voice and asked, “Is that your voice, David my son?” “It is my voice, my lord and king,” David said.18En hy het gesê: “Waarom jaag my heer tog sy dienaar agterna? Want wat het ek gedoen, en watter kwaad is daar in my hand?וַיֹּ֕אמֶר לָ֥מָּה זֶּ֛ה אֲדֹנִ֥י רֹדֵ֖ף אַחֲרֵ֣י עַבְדּ֑וֹ כִּ֚י מֶ֣ה עָשִׂ֔יתִי וּמַה־בְּיָדִ֖י רָעָֽה׃And he continued, “Why is my lord pursuing his servant? What have I done? What evil is in my hand?19Laat my heer die koning nou tog die woorde van sy dienaar hoor. As die HERE u teen my aangehits het, mag Hy 'n offer ruik; maar as dit mense is, vervloek is hulle voor die aangesig van die HERE, want hulle het my vandag verdryf sodat ek my nie by die erfdeel van die HERE kan aansluit nie, deur te sê: ‘Gaan, dien ander gode.’aLetterlik: seuns van die mens.וְעַתָּ֗ה יִֽשְׁמַֽע־נָא֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אֵ֖ת דִּבְרֵ֣י עַבְדּ֑וֹ אִם־יְהוָ֞ה הֱסִֽיתְךָ֥ בִי֙ יָרַ֣ח מִנְחָ֔ה וְאִ֣ם׀ בְּנֵ֣י הָאָדָ֗ם אֲרוּרִ֥ים הֵם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כִּֽי־גֵרְשׁ֣וּנִי הַיּ֗וֹם מֵהִסְתַּפֵּ֜חַ בְּנַחֲלַ֤ת יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר לֵ֥ךְ עֲבֹ֖ד אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃Now please, may my lord the king hear the words of his servant: If the LORD has stirred you up against me, then may He accept an offering. But if men have done it, may they be cursed in the presence of the LORD! For today they have driven me away from sharing in the inheritance of the LORD, saying, ‘Go, serve other gods.’20“En nou, laat my bloed nie op die grond val ver van die aangesig van die HERE af nie, want die koning van Israel het uitgetrek om 'n enkele vlooi te soek, soos 'n mens 'n patrys in die berge jag.”וְעַתָּ֗ה אַל־יִפֹּ֤ל דָּֽמִי֙ אַ֔רְצָה מִנֶּ֖גֶד פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה כִּֽי־יָצָ֞א מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל לְבַקֵּשׁ֙ אֶת־פַּרְעֹ֣שׁ אֶחָ֔ד כַּאֲשֶׁ֛ר יִרְדֹּ֥ף הַקֹּרֵ֖א בֶּהָרִֽים׃So do not let my blood fall to the ground far from the presence of the LORD. For the king of Israel has come out to look for a flea, like one who hunts a partridge in the mountains.”
21Toe het Saul gesê: “Ek het gesondig. Keer terug, my seun Dawid, want ek sal jou nie meer kwaad aandoen nie, omdat my lewe vandag kosbaar was in jou oë. Kyk, ek het dwaas gehandel en baie erg gedwaal.”וַיֹּאמֶר֩ שָׁא֨וּל חָטָ֜אתִי שׁ֣וּב בְּנִֽי־דָוִ֗ד כִּ֠י לֹֽא־אָרַ֤ע לְךָ֙ ע֔וֹד תַּ֠חַת אֲשֶׁ֨ר יָקְרָ֥ה נַפְשִׁ֛י בְּעֵינֶ֖יךָ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה הִנֵּ֥ה הִסְכַּ֛לְתִּי וָאֶשְׁגֶּ֖ה הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד׃Then Saul replied, “I have sinned. Come back, David my son. I will never harm you again, because today you considered my life precious. I have played the fool and have committed a grave error!”22Dawid het geantwoord en gesê: “Hier is die spies van die koning. Laat een van die jongmanne oorkom en dit haal.”וַיַּ֤עַן דָּוִד֙ וַיֹּ֔אמֶר הִנֵּ֖ה הַמֶּ֑לֶךְ וְיַעֲבֹ֛ר אֶחָ֥ד מֵֽהַנְּעָרִ֖ים וְיִקָּחֶֽהָ׃“Here is the king’s spear,” David answered. “Let one of the young men come over and get it.23Die HERE sal aan elkeen sy geregtigheid en sy trou vergeld, want die HERE het u vandag in my hand gegee, maar ek wou my hand nie teen die gesalfde van die HERE uitsteek nie.וַֽיהוָה֙ יָשִׁ֣יב לָאִ֔ישׁ אֶת־צִדְקָת֖וֹ וְאֶת־אֱמֻנָת֑וֹ אֲשֶׁר֩ נְתָנְךָ֨ יְהוָ֤ה׀ הַיּוֹם֙ בְּיָ֔ד וְלֹ֣א אָבִ֔יתִי לִשְׁלֹ֥חַ יָדִ֖י בִּמְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה׃May the LORD repay every man for his righteousness and faithfulness. For the LORD delivered you into my hand today, but I would not extend my hand against the LORD’s anointed.24En kyk, soos u lewe vandag groot was in my oë, so sal my lewe groot wees in die oë van die HERE, en Hy sal my uit alle nood red.”וְהִנֵּ֗ה כַּאֲשֶׁ֨ר גָּדְלָ֧ה נַפְשְׁךָ֛ הַיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה בְּעֵינָ֑י כֵּ֣ן תִּגְדַּ֤ל נַפְשִׁי֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה וְיַצִּלֵ֖נִי מִכָּל־צָרָֽה׃ פAs surely as I valued your life today, so may the LORD value my life and rescue me from all trouble.”25Saul het vir Dawid gesê: “Geseënd is jy, my seun Dawid. Jy sal sekerlik dinge doen, en jy sal sekerlik oorwin.” Toe het Dawid sy weg gegaan, en Saul het na sy plek teruggekeer.וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶל־דָּוִ֗ד בָּר֤וּךְ אַתָּה֙ בְּנִ֣י דָוִ֔ד גַּ֚ם עָשֹׂ֣ה תַעֲשֶׂ֔ה וְגַ֖ם יָכֹ֣ל תּוּכָ֑ל וַיֵּ֤לֶךְ דָּוִד֙ לְדַרְכּ֔וֹ וְשָׁא֖וּל שָׁ֥ב לִמְקוֹמֽוֹ׃ פSaul said to him, “May you be blessed, David my son. You will accomplish great things and will surely prevail.” So David went on his way, and Saul returned home.
