Terug na 1 Samuel

1 Samuel 18

Status van die hoofstuk: konsep

Grondteks & Engels

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Toe hy klaar met Saul gepraat het, was die siel van Jonatan aan die siel van Dawid verbind, en Jonatan het hom liefgehad soos sy eie siel.
aLetterlik: en Jonatan soos sy siel.
וַיְהִ֗י כְּכַלֹּתוֹ֙ לְדַבֵּ֣ר אֶל־שָׁא֔וּל וְנֶ֨פֶשׁ֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן נִקְשְׁרָ֖ה בְּנֶ֣פֶשׁ דָּוִ֑ד יְהוֹנָתָ֖ן כְּנַפְשֽׁוֹ׃After David had finished speaking with Saul, the souls of Jonathan and David were knit together, and Jonathan loved him as himself.
2En Saul het hom op daardie dag geneem en hom nie toegelaat om terug te keer na die huis van sy vader nie.וַיִּקָּחֵ֥הוּ שָׁא֖וּל בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וְלֹ֣א נְתָנ֔וֹ לָשׁ֖וּב בֵּ֥ית אָבִֽיו׃And from that day Saul kept David with him and did not let him return to his father’s house. 3En Jonatan en Dawid het 'n verbond gesluit, omdat hy hom liefgehad het soos sy eie siel.וַיִּכְרֹ֧ת יְהוֹנָתָ֛ן וְדָוִ֖ד בְּרִ֑ית בְּאַהֲבָת֥וֹ אֹת֖וֹ כְּנַפְשֽׁוֹ׃Then Jonathan made a covenant with David because he loved him as himself. 4En Jonatan het die mantel uitgetrek wat aan hom was en dit vir Dawid gegee, en sy klere, en tot sy swaard en tot sy boog en tot sy gordel.וַיִּתְפַּשֵּׁ֣ט יְהוֹנָתָ֗ן אֶֽת־הַמְּעִיל֙ אֲשֶׁ֣ר עָלָ֔יו וַֽיִּתְּנֵ֖הוּ לְדָוִ֑ד וּמַדָּ֕יו וְעַד־חַרְבּ֥וֹ וְעַד־קַשְׁתּ֖וֹ וְעַד־חֲגֹרֽוֹ׃And Jonathan removed the robe he was wearing and gave it to David, along with his tunic, his sword, his bow, and his belt. 5Dawid het uitgetrek. In alles waarheen Saul hom gestuur het, het hy sukses gehad, en Saul het hom oor die krygsmanne aangestel. En dit was goed in die oë van die hele volk en ook in die oë van die dienaars van Saul.
aOf: het hy verstandig opgetree.
וַיֵּצֵ֨א דָוִ֜ד בְּכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר יִשְׁלָחֶ֤נּוּ שָׁאוּל֙ יַשְׂכִּ֔יל וַיְשִׂמֵ֣הוּ שָׁא֔וּל עַ֖ל אַנְשֵׁ֣י הַמִּלְחָמָ֑ה וַיִּיטַב֙ בְּעֵינֵ֣י כָל־הָעָ֔ם וְגַ֕ם בְּעֵינֵ֖י עַבְדֵ֥י שָׁאֽוּל׃ פSo David marched out and prospered in everything Saul sent him to do, and Saul set him over the men of war. And this was pleasing in the sight of all the people, and of Saul’s officers as well.
6En dit het gebeur toe hulle aankom, toe Dawid terugkeer van die verslaan van die Filistyn, dat die vroue uit al die stede van Israel uitgegaan het met reidanse om koning Saul tegemoet te gaan, met tamboeryne, met blydskap en met driehoeke.
aOf: driesnaarinstrumente.
וַיְהִ֣י בְּבוֹאָ֗ם בְּשׁ֤וּב דָּוִד֙ מֵהַכּ֣וֹת אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֔י וַתֵּצֶ֨אנָה הַנָּשִׁ֜ים מִכָּל־עָרֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְהַמְּחֹל֔וֹת לִקְרַ֖את שָׁא֣וּל הַמֶּ֑לֶךְ בְּתֻפִּ֥ים בְּשִׂמְחָ֖ה וּבְשָׁלִשִֽׁים׃As the troops were returning home after David had killed the Philistine, the women came out of all the cities of Israel to meet King Saul with singing and dancing, with joyful songs, and with tambourines and other instruments.
7En die vroue wat gespeel het, het antwoord gegee en gesê: “Saul het verslaan, en Dawid met sy tienduisende.”
aSommige ou vertalings lees: Saul het sy duisende verslaan, en Dawid sy tienduisende.
וַֽתַּעֲנֶ֛ינָה הַנָּשִׁ֥ים הַֽמְשַׂחֲק֖וֹת וַתֹּאמַ֑רְןָ הִכָּ֤ה שָׁאוּל֙ וְדָוִ֖ד בְּרִבְבֹתָֽיו׃And as the women danced, they sang out: “Saul has slain his thousands, and David his tens of thousands.”
8Toe het Saul baie kwaad geword, en hierdie saak was sleg in sy oë, en hy het gesê: “Hulle het aan Dawid tienduisende gegee, en aan my het hulle die duisende gegee; en vir hom bly net nog die koningskap oor.”
aLetterlik: en nog vir hom net die koningskap.
וַיִּ֨חַר לְשָׁא֜וּל מְאֹ֗ד וַיֵּ֤רַע בְּעֵינָיו֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וַיֹּ֗אמֶר נָתְנ֤וּ לְדָוִד֙ רְבָב֔וֹת וְלִ֥י נָתְנ֖וּ הָאֲלָפִ֑ים וְע֥וֹד ל֖וֹ אַ֥ךְ הַמְּלוּכָֽה׃And Saul was furious and resented this song. “They have ascribed tens of thousands to David,” he said, “but only thousands to me. What more can he have but the kingdom?”
9En Saul het Dawid met argwaan dopgehou van daardie dag af en verder.
aHebreeus onduidelik.
וַיְהִ֥י שָׁא֖וּל אֶת־דָּוִ֑ד מֵהַיּ֥וֹם הַה֖וּא וָהָֽלְאָה׃ סAnd from that day forward Saul kept a jealous eye on David.
10En dit het gebeur die volgende dag dat 'n kwade gees van God kragtig oor Saul gekom het, en hy het binne in die huis geprofeteer, terwyl Dawid met sy hand gespeel het, soos van dag tot dag; en die spies was in die hand van Saul.וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת וַתִּצְלַ֣ח רוּחַ֩ אֱלֹהִ֨ים׀ רָעָ֤ה׀ אֶל־שָׁאוּל֙ וַיִּתְנַבֵּ֣א בְתוֹךְ־הַבַּ֔יִת וְדָוִ֛ד מְנַגֵּ֥ן בְּיָד֖וֹ כְּי֣וֹם׀ בְּי֑וֹם וְהַחֲנִ֖ית בְּיַד־שָׁאֽוּל׃The next day a spirit of distress sent from God came upon Saul, and he prophesied inside the house while David played the harp as usual. Now Saul was holding a spear, 11En Saul het die spies gegooi en gesê: “Ek sal Dawid en die muur tref!” Maar Dawid het twee maal van sy aangesig af weggedraai.וַיָּ֤טֶל שָׁאוּל֙ אֶֽת־הַחֲנִ֔ית וַיֹּ֕אמֶר אַכֶּ֥ה בְדָוִ֖ד וּבַקִּ֑יר וַיִּסֹּ֥ב דָּוִ֛ד מִפָּנָ֖יו פַּעֲמָֽיִם׃and he hurled it, thinking, “I will pin David to the wall.” But David eluded him twice. 12Saul het Dawid gevrees, want die HERE was met hom en het van Saul gewyk.וַיִּרָ֥א שָׁא֖וּל מִלִּפְנֵ֣י דָוִ֑ד כִּֽי־הָיָ֤ה יְהוָה֙ עִמּ֔וֹ וּמֵעִ֥ם שָׁא֖וּל סָֽר׃So Saul was afraid of David, because the LORD was with David but had departed from Saul. 13Daarom het Saul hom van by hom weggeneem en hom vir hom aangestel as owerste oor duisend, en hy het uitgegaan en ingekom voor die volk.וַיְסִרֵ֤הוּ שָׁאוּל֙ מֵֽעִמּ֔וֹ וַיְשִׂמֵ֥הוּ ל֖וֹ שַׂר־אָ֑לֶף וַיֵּצֵ֥א וַיָּבֹ֖א לִפְנֵ֥י הָעָֽם׃ פTherefore Saul sent David away and gave him command of a thousand men. David led the troops out to battle and back,
14Dawid het in al sy weë sukses gehad, en die HERE was met hom.וַיְהִ֥י דָוִ֛ד לְכָל־דָּרְכָ֖ו מַשְׂכִּ֑יל וַֽיהוָ֖ה עִמּֽוֹ׃and he continued to prosper in all his ways, because the LORD was with him. 15Saul het gesien dat hy baie sukses het, en hy het vir hom bang geword.וַיַּ֣רְא שָׁא֔וּל אֲשֶׁר־ה֖וּא מַשְׂכִּ֣יל מְאֹ֑ד וַיָּ֖גָר מִפָּנָֽיו׃When Saul saw that David was very successful, he was afraid of him. 16Maar die hele Israel en Juda het Dawid liefgehad, want hy het voor hulle uitgetrek en ingekom.וְכָל־יִשְׂרָאֵל֙ וִיהוּדָ֔ה אֹהֵ֖ב אֶת־דָּוִ֑ד כִּֽי־ה֛וּא יוֹצֵ֥א וָבָ֖א לִפְנֵיהֶֽם׃ פBut all Israel and Judah loved David, because he was leading them out to battle and back.
17Saul het vir Dawid gesê: “Kyk, my oudste dogter Merab, haar sal ek vir jou as vrou gee; wees net vir my 'n dapper man en voer die oorloë van die HERE.” Want Saul het gesê: “Laat my hand nie teen hom wees nie, maar laat die hand van die Filistyne teen hom wees.”
aLetterlik: 'n seun van krag.
וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶל־דָּוִ֗ד הִנֵּה֩ בִתִּ֨י הַגְּדוֹלָ֤ה מֵרַב֙ אֹתָהּ֙ אֶתֶּן־לְךָ֣ לְאִשָּׁ֔ה אַ֚ךְ הֱיֵה־לִּ֣י לְבֶן־חַ֔יִל וְהִלָּחֵ֖ם מִלְחֲמ֣וֹת יְהוָ֑ה וְשָׁא֣וּל אָמַ֗ר אַל־תְּהִ֤י יָדִי֙ בּ֔וֹ וּתְהִי־ב֖וֹ יַד־פְּלִשְׁתִּֽים׃ סThen Saul said to David, “Here is my older daughter Merab. I will give her to you in marriage. Only be valiant for me and fight the LORD’s battles.” But Saul was thinking, “I need not raise my hand against him; let the hand of the Philistines be against him.”
18En Dawid het vir Saul gesê: “Wie is ek, en wie is my lewe, die familie van my vader in Israel, dat ek die koning se skoonseun sou word?”
aHebreeus onduidelik.
וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־שָׁא֗וּל מִ֤י אָֽנֹכִי֙ וּמִ֣י חַיַּ֔י מִשְׁפַּ֥חַת אָבִ֖י בְּיִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי־אֶהְיֶ֥ה חָתָ֖ן לַמֶּֽלֶךְ׃And David said to Saul, “Who am I, and what is my family or my father’s clan in Israel, that I should become the son-in-law of the king?”
19Maar toe dit tyd was dat Merab, die dogter van Saul, aan Dawid gegee sou word, is sy aan Adriël, die Meholatiet, as vrou gegee.וַיְהִ֗י בְּעֵ֥ת תֵּ֛ת אֶת־מֵרַ֥ב בַּת־שָׁא֖וּל לְדָוִ֑ד וְהִ֧יא נִתְּנָ֛ה לְעַדְרִיאֵ֥ל הַמְּחֹלָתִ֖י לְאִשָּֽׁה׃So when it was time to give Saul’s daughter Merab to David, she was given in marriage to Adriel of Meholah. 20En Mikal, die dogter van Saul, het Dawid liefgehad; en hulle het dit aan Saul meegedeel, en die saak was reg in sy oë.וַתֶּאֱהַ֛ב מִיכַ֥ל בַּת־שָׁא֖וּל אֶת־דָּוִ֑ד וַיַּגִּ֣דוּ לְשָׁא֔וּל וַיִּשַׁ֥ר הַדָּבָ֖ר בְּעֵינָֽיו׃Now Saul’s daughter Michal loved David, and when this was reported to Saul, it pleased him. 21En Saul het gesê: “Ek sal haar aan hom gee, dat sy vir hom 'n strik kan wees en die hand van die Filistyne teen hom kan wees.” En Saul het vir Dawid gesê: “Met twee sal jy jou vandag my skoonseun maak.”
aOf: Vir die tweede keer sal jy vandag my skoonseun word.
וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶתְּנֶ֤נָּה לּוֹ֙ וּתְהִי־ל֣וֹ לְמוֹקֵ֔שׁ וּתְהִי־ב֖וֹ יַד־פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיֹּ֤אמֶר שָׁאוּל֙ אֶל־דָּוִ֔ד בִּשְׁתַּ֛יִם תִּתְחַתֵּ֥ן בִּ֖י הַיּֽוֹם׃“I will give her to David,” Saul thought, “so that she may be a snare to him, and the hand of the Philistines may be against him.” So Saul said to David, “For a second time now you can be my son-in-law.”
22En Saul het sy dienaars beveel: “Praat in die geheim met Dawid en sê: ‘Kyk, die koning het behae in jou, en al sy dienaars het jou lief; word nou die skoonseun van die koning.’”וַיְצַ֨ו שָׁא֜וּל אֶת־עֲבָדָ֗ו דַּבְּר֨וּ אֶל־דָּוִ֤ד בַּלָּט֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֨ה חָפֵ֤ץ בְּךָ֙ הַמֶּ֔לֶךְ וְכָל־עֲבָדָ֖יו אֲהֵב֑וּךָ וְעַתָּ֖ה הִתְחַתֵּ֥ן בַּמֶּֽלֶךְ׃Then Saul ordered his servants, “Speak to David privately and tell him, ‘Behold, the king is pleased with you, and all his servants love you. Now therefore, become his son-in-law.’” 23Die dienaars van Saul het hierdie woorde in die ore van Dawid gespreek. Maar Dawid het gesê: “Is dit gering in julle oë om die skoonseun van die koning te word, terwyl ek 'n arm en geringe man is?”וַֽיְדַבְּר֞וּ עַבְדֵ֤י שָׁאוּל֙ בְּאָזְנֵ֣י דָוִ֔ד אֶת־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד הַֽנְקַלָּ֤ה בְעֵֽינֵיכֶם֙ הִתְחַתֵּ֣ן בַּמֶּ֔לֶךְ וְאָנֹכִ֖י אִֽישׁ־רָ֥שׁ וְנִקְלֶֽה׃But when Saul’s servants relayed these words to David, he replied, “Does it seem trivial in your sight to be the son-in-law of the king? I am a poor man and lightly esteemed.” 24En die dienaars van Saul het hom meegedeel: “Volgens hierdie woorde het Dawid gespreek.”וַיַּגִּ֜דוּ עַבְדֵ֥י שָׁא֛וּל ל֖וֹ לֵאמֹ֑ר כַּדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה דִּבֶּ֥ר דָּוִֽד׃ פAnd the servants told Saul what David had said.
25Toe sê Saul: “Só moet julle vir Dawid sê: ‘Die koning het geen behae in 'n bruidsprys nie, maar in 100 voorhuide van die Filistyne, om hom op die vyande van die koning te wreek.’” Maar Saul het gedink om Dawid deur die hand van die Filistyne te laat val.וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל כֹּֽה־תֹאמְר֣וּ לְדָוִ֗ד אֵֽין־חֵ֤פֶץ לַמֶּ֨לֶךְ֙ בְּמֹ֔הַר כִּ֗י בְּמֵאָה֙ עָרְל֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים לְהִנָּקֵ֖ם בְּאֹיְבֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וְשָׁא֣וּל חָשַׁ֔ב לְהַפִּ֥יל אֶת־דָּוִ֖ד בְּיַד־פְּלִשְׁתִּֽים׃Saul replied, “Say to David, ‘The king desires no other dowry but a hundred Philistine foreskins as revenge on his enemies.’” But Saul intended to cause David’s death at the hands of the Philistines. 26En sy dienaars het hierdie woorde aan Dawid meegedeel, en die saak was reg in die oë van Dawid om die koning se skoonseun te word. En die dae was nog nie vol nie.וַיַּגִּ֨דוּ עֲבָדָ֤יו לְדָוִד֙ אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וַיִּשַׁ֤ר הַדָּבָר֙ בְּעֵינֵ֣י דָוִ֔ד לְהִתְחַתֵּ֖ן בַּמֶּ֑לֶךְ וְלֹ֥א מָלְא֖וּ הַיָּמִֽים׃When the servants reported these terms to David, he was pleased to become the king’s son-in-law. Before the wedding day arrived, 27Toe het Dawid opgestaan en gegaan, hy en sy manne, en onder die Filistyne 200 man verslaan; en Dawid het hulle voorhuide gebring, en hulle het dit voltallig aan die koning gegee, sodat hy die skoonseun van die koning kon word. Toe het Saul Migal, sy dogter, aan hom as vrou gegee.וַיָּ֨קָם דָּוִ֜ד וַיֵּ֣לֶךְ׀ ה֣וּא וַאֲנָשָׁ֗יו וַיַּ֣ךְ בַּפְּלִשְׁתִּים֮ מָאתַ֣יִם אִישׁ֒ וַיָּבֵ֤א דָוִד֙ אֶת־עָרְלֹ֣תֵיהֶ֔ם וַיְמַלְא֣וּם לַמֶּ֔לֶךְ לְהִתְחַתֵּ֖ן בַּמֶּ֑לֶךְ וַיִּתֶּן־ל֥וֹ שָׁא֛וּל אֶת־מִיכַ֥ל בִּתּ֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃ סDavid and his men went out and killed two hundred Philistines. He brought their foreskins and presented them as payment in full to become the king’s son-in-law. Then Saul gave his daughter Michal to David in marriage.
28En Saul het gesien en geweet dat die HERE met Dawid was, en Mikal, die dogter van Saul, het hom liefgehad.וַיַּ֤רְא שָׁאוּל֙ וַיֵּ֔דַע כִּ֥י יְהוָ֖ה עִם־דָּוִ֑ד וּמִיכַ֥ל בַּת־שָׁא֖וּל אֲהֵבַֽתְהוּ׃When Saul realized that the LORD was with David and that his daughter Michal loved David, 29Toe het Saul Dawid nog meer gevrees, en Saul was 'n vyand van Dawid al die dae.וַיֹּ֣אסֶף שָׁא֗וּל לֵרֹ֛א מִפְּנֵ֥י דָוִ֖ד ע֑וֹד וַיְהִ֥י שָׁא֛וּל אֹיֵ֥ב אֶת־דָּוִ֖ד כָּל־הַיָּמִֽים׃ סhe grew even more afraid of David. So from then on Saul was David’s enemy.
30Toe het die vorste van die Filistyne uitgetrek; en dit het gebeur, so dikwels as hulle uitgetrek het, dat Dawid meer welslae gehad het as al die dienaars van Saul, en sy naam het baie kosbaar geword.וַיֵּצְא֖וּ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֑ים וַיְהִ֣י׀ מִדֵּ֣י צֵאתָ֗ם שָׂכַ֤ל דָּוִד֙ מִכֹּל֙ עַבְדֵ֣י שָׁא֔וּל וַיִּיקַ֥ר שְׁמ֖וֹ מְאֹֽד׃ סEvery time the Philistine commanders came out for battle, David was more successful than all of Saul’s officers, so that his name was highly esteemed.