1 Samuel 25

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En Samuel het gesterf, en die hele Israel het bymekaargekom en oor hom getreur, en hulle het hom in sy huis in Rama begrawe. En Dawid het opgestaan en afgegaan na die woestyn van Paran.וַיָּ֣מָת שְׁמוּאֵ֔ל וַיִּקָּבְצ֤וּ כָל־יִשְׂרָאֵל֙ וַיִּסְפְּדוּ־ל֔וֹ וַיִּקְבְּרֻ֥הוּ בְּבֵית֖וֹ בָּרָמָ֑ה וַיָּ֣קָם דָּוִ֔ד וַיֵּ֖רֶד אֶל־מִדְבַּ֥ר פָּארָֽן׃ סWhen Samuel died, all Israel gathered to mourn for him; and they buried him at his home in Ramah. Then David set out and went down to the Wilderness of Paran.

2En daar was 'n man in Maon, en sy boerdery was in Karmel; en die man was baie ryk, en hy het 3 000 skape en 1 000 bokke gehad. En hy was besig om sy skape in Karmel te skeer.

Letterlik: sy werk was in Karmel; en die man was baie groot.

וְאִ֨ישׁ בְּמָע֜וֹן וּמַעֲשֵׂ֣הוּ בַכַּרְמֶ֗ל וְהָאִישׁ֙ גָּד֣וֹל מְאֹ֔ד וְל֛וֹ צֹ֥אן שְׁלֹֽשֶׁת־אֲלָפִ֖ים וְאֶ֣לֶף עִזִּ֑ים וַיְהִ֛י בִּגְזֹ֥ז אֶת־צֹאנ֖וֹ בַּכַּרְמֶֽל׃Now there was a man in Maon whose business was in Carmel. He was a very wealthy man with a thousand goats and three thousand sheep, which he was shearing in Carmel. 3En die naam van die man was Nabal, en die naam van sy vrou Abigajil. En die vrou was goed van verstand en mooi van gestalte, maar die man was hard en sleg in sy dade, en dit was hy.

Sommige manuskripte lees: en hy was 'n Kalebiet.

וְשֵׁ֤ם הָאִישׁ֙ נָבָ֔ל וְשֵׁ֥ם אִשְׁתּ֖וֹ אֲבִגָ֑יִל וְהָאִשָּׁ֤ה טֽוֹבַת־שֶׂ֨כֶל֙ וִ֣יפַת תֹּ֔אַר וְהָאִ֥ישׁ קָשֶׁ֛ה וְרַ֥ע מַעֲלָלִ֖ים וְה֥וּא׃His name was Nabal, and his wife’s name was Abigail. She was an intelligent and beautiful woman, but her husband, a Calebite, was harsh and evil in his dealings.

4En Dawid het in die woestyn gehoor dat Nabal sy skape skeer.וַיִּשְׁמַ֥ע דָּוִ֖ד בַּמִּדְבָּ֑ר כִּֽי־גֹזֵ֥ז נָבָ֖ל אֶת־צֹאנֽוֹ׃While David was in the wilderness, he heard that Nabal was shearing sheep. 5En Dawid het tien jongmanne gestuur, en Dawid het vir die jongmanne gesê: “Gaan op na Karmel en gaan na Nabal en vra hom in my naam na sy welstand.וַיִּשְׁלַ֥ח דָּוִ֖ד עֲשָׂרָ֣ה נְעָרִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד לַנְּעָרִ֗ים עֲל֤וּ כַרְמֶ֨לָה֙ וּבָאתֶ֣ם אֶל־נָבָ֔ל וּשְׁאֶלְתֶּם־ל֥וֹ בִשְׁמִ֖י לְשָׁלֽוֹם׃So David sent ten young men and instructed them, “Go up to Nabal at Carmel. Greet him in my name 6En julle moet so sê aan hom wat leef: Vrede vir jou, en vrede vir jou huis, en vrede vir alles wat joune is.

Hebreeus onduidelik.

וַאֲמַרְתֶּ֥ם כֹּ֖ה לֶחָ֑י וְאַתָּ֤ה שָׁלוֹם֙ וּבֵיתְךָ֣ שָׁל֔וֹם וְכֹ֥ל אֲשֶׁר־לְךָ֖ שָׁלֽוֹם׃and say to him, ‘Long life to you, and peace to you and to your house and to all that belongs to you. 7En nou, ek het gehoor dat jy skeerders het. Nou, die herders wat joune is, was by ons; ons het hulle nie beskaam nie, en niks is by hulle vermis nie, al die dae wat hulle in Karmel was.וְעַתָּ֣ה שָׁמַ֔עְתִּי כִּ֥י גֹזְזִ֖ים לָ֑ךְ עַתָּ֗ה הָרֹעִ֤ים אֲשֶׁר־לְךָ֙ הָי֣וּ עִמָּ֔נוּ לֹ֣א הֶכְלַמְנ֗וּם וְלֹֽא־נִפְקַ֤ד לָהֶם֙ מְא֔וּמָה כָּל־יְמֵ֖י הֱיוֹתָ֥ם בַּכַּרְמֶֽל׃Now I hear that it is time for shearing. When your shepherds were with us, we did not harass them, and nothing of theirs was missing the whole time they were in Carmel. 8Vra jou jongmanne, en hulle sal jou vertel. Laat die jongmanne dan guns vind in jou oë, want ons het op 'n goeie dag gekom. Gee tog wat jou hand vind aan jou dienaars en aan jou seun Dawid.’”שְׁאַ֨ל אֶת־נְעָרֶ֜יךָ וְיַגִּ֣ידוּ לָ֗ךְ וְיִמְצְא֨וּ הַנְּעָרִ֥ים חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ כִּֽי־עַל־י֥וֹם ט֖וֹב בָּ֑נוּ תְּנָה־נָּ֗א אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר תִּמְצָ֤א יָֽדְךָ֙ לַעֲבָדֶ֔יךָ וּלְבִנְךָ֖ לְדָוִֽד׃Ask your young men, and they will tell you. So let my young men find favor with you, for we have come on the day of a feast. Please give whatever you can spare to your servants and to your son David.’”

9En die jongmanne van Dawid het gekom en al hierdie woorde in die naam van Dawid aan Nabal gesê, en hulle het gewag.

Letterlik: en hulle het gerus.

וַיָּבֹ֨אוּ֙ נַעֲרֵ֣י דָוִ֔ד וַיְדַבְּר֧וּ אֶל־נָבָ֛ל כְּכָל־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה בְּשֵׁ֣ם דָּוִ֑ד וַיָּנֽוּחוּ׃When David’s young men arrived, they relayed all these words to Nabal on behalf of David. Then they waited. 10Toe het Nabal die kneggte van Dawid geantwoord en gesê: “Wie is Dawid, en wie is die seun van Jisai? Vandag het die kneggte baie geword wat elkeen van sy heer af wegbreek.וַיַּ֨עַן נָבָ֜ל אֶת־עַבְדֵ֤י דָוִד֙ וַיֹּ֔אמֶר מִ֥י דָוִ֖ד וּמִ֣י בֶן־יִשָׁ֑י הַיּוֹם֙ רַבּ֣וּ עֲבָדִ֔ים הַמִּתְפָּ֣רְצִ֔ים אִ֖ישׁ מִפְּנֵ֥י אֲדֹנָֽיו׃But Nabal asked them, “Who is David? Who is this son of Jesse? Many servants these days are breaking away from their masters. 11Sal ek dan my brood en my water en my slagvleis neem wat ek vir my skeerders geslag het, en dit gee aan manne van wie ek nie weet waar hulle vandaan is nie?”וְלָקַחְתִּ֤י אֶת־לַחְמִי֙ וְאֶת־מֵימַ֔י וְאֵת֙ טִבְחָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר טָבַ֖חְתִּי לְגֹֽזְזָ֑י וְנָֽתַתִּי֙ לַֽאֲנָשִׁ֔ים אֲשֶׁר֙ לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי אֵ֥י מִזֶּ֖ה הֵֽמָּה׃Why should I take my bread and water and the meat I have slaughtered for my shearers, and give them to these men whose origin I do not know?” 12Toe het Dawid se jongmanne op hulle pad omgedraai en teruggekeer en gekom, en hulle het hom volgens al hierdie woorde vertel.וַיַּהַפְכ֥וּ נַעֲרֵֽי־דָוִ֖ד לְדַרְכָּ֑ם וַיָּשֻׁ֨בוּ֙ וַיָּבֹ֔אוּ וַיַּגִּ֣דוּ ל֔וֹ כְּכֹ֖ל הַדְּבָרִ֥ים הָאֵֽלֶּה׃So David’s men turned around and went back, and they relayed to him all these words. 13En Dawid het vir sy manne gesê: “Gord elkeen sy swaard aan!” En hulle het elkeen sy swaard aangegord, en Dawid het ook sy swaard aangegord. En omtrent 400 man het agter Dawid opgetrek, en 200 het by die goed gebly.וַיֹּאמֶר֩ דָּוִ֨ד לַאֲנָשָׁ֜יו חִגְר֣וּ׀ אִ֣ישׁ אֶת־חַרְבּ֗וֹ וַֽיַּחְגְּרוּ֙ אִ֣ישׁ אֶת־חַרְבּ֔וֹ וַיַּחְגֹּ֥ר גַּם־דָּוִ֖ד אֶת־חַרְבּ֑וֹ וַֽיַּעֲל֣וּ׀ אַחֲרֵ֣י דָוִ֗ד כְּאַרְבַּ֤ע מֵאוֹת֙ אִ֔ישׁ וּמָאתַ֖יִם יָשְׁב֥וּ עַל־הַכֵּלִֽים׃And David said to his men, “Strap on your swords!” So David and all his men strapped on their swords, and about four hundred men followed David, while two hundred stayed with the supplies.

14En 'n jongman, een van die jongmanne, het aan Abigail, die vrou van Nabal, vertel en gesê: “Kyk, Dawid het boodskappers uit die woestyn gestuur om ons heer te seën, en hy het hulle toegesnou.

Letterlik: hy het op hulle afgevlieg.

וְלַאֲבִיגַ֨יִל֙ אֵ֣שֶׁת נָבָ֔ל הִגִּ֧יד נַֽעַר־אֶחָ֛ד מֵהַנְּעָרִ֖ים לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה שָׁלַח֩ דָּוִ֨ד מַלְאָכִ֧ים׀ מֵֽהַמִּדְבָּ֛ר לְבָרֵ֥ךְ אֶת־אֲדֹנֵ֖ינוּ וַיָּ֥עַט בָּהֶֽם׃Meanwhile, one of Nabal’s young men informed Nabal’s wife Abigail, “Look, David sent messengers from the wilderness to greet our master, but he screamed at them. 15En die manne was baie goed vir ons, en ons is nie beskaam nie, en ons het niks vermis nie, al die dae wat ons saam met hulle rondgegaan het toe ons in die veld was.וְהָ֣אֲנָשִׁ֔ים טֹבִ֥ים לָ֖נוּ מְאֹ֑ד וְלֹ֤א הָכְלַ֨מְנוּ֙ וְלֹֽא־פָקַ֣דְנוּ מְא֔וּמָה כָּל־יְמֵי֙ הִתְהַלַּ֣כְנוּ אִתָּ֔ם בִּֽהְיוֹתֵ֖נוּ בַּשָּׂדֶֽה׃Yet these men were very good to us. When we were in the field, we were not harassed, and nothing of ours went missing the whole time we lived among them. 16Hulle was 'n muur vir ons, ook snags en ook bedags, al die dae wat ons by hulle was as herders van die skape.חוֹמָה֙ הָי֣וּ עָלֵ֔ינוּ גַּם־לַ֖יְלָה גַּם־יוֹמָ֑ם כָּל־יְמֵ֛י הֱיוֹתֵ֥נוּ עִמָּ֖ם רֹעִ֥ים הַצֹּֽאן׃They were a wall around us, both day and night, the whole time we were herding our sheep near them. 17En nou, weet en kyk wat jy moet doen, want onheil is teen ons heer en teen sy hele huis beslote; en hy is 'n nikswaardige man, sodat 'n mens nie met hom kan praat nie.”

Letterlik: hy is 'n seun van nikswaardigheid.

וְעַתָּ֗ה דְּעִ֤י וּרְאִי֙ מַֽה־תַּעֲשִׂ֔י כִּֽי־כָלְתָ֧ה הָרָעָ֛ה אֶל־אֲדֹנֵ֖ינוּ וְעַ֣ל כָּל־בֵּית֑וֹ וְהוּא֙ בֶּן־בְּלִיַּ֔עַל מִדַּבֵּ֖ר אֵלָֽיו׃Now consider carefully what you must do, because disaster looms over our master and all his household. For he is such a scoundrel that nobody can speak to him!”

18Toe het Abigajil gou gemaak en 200 brode geneem en twee wynsakke en vyf skape en vyf sea gerooste graan en honderd rosyntrosse en 200 vyekoeke, en sy het dit op die esels gelaai.

Ongeveer Vyf sea is ongeveer 35 liter.

וַתְּמַהֵ֣ר וַתִּקַּח֩ מָאתַ֨יִם לֶ֜חֶם וּשְׁנַ֣יִם נִבְלֵי־יַ֗יִן וְחָמֵ֨שׁ צֹ֤אן וְחָמֵ֤שׁ סְאִים֙ קָלִ֔י וּמֵאָ֥ה צִמֻּקִ֖ים וּמָאתַ֣יִם דְּבֵלִ֑ים וַתָּ֖שֶׂם עַל־הַחֲמֹרִֽים׃Then Abigail hurried and took two hundred loaves of bread, two skins of wine, five butchered sheep, five seahs of roasted grain, a hundred clusters of raisins, and two hundred cakes of figs. She loaded them on donkeys 19En sy het vir haar jongmanne gesê: “Gaan voor my uit; kyk, ek kom agter julle aan.” Maar aan haar man Nabal het sy dit nie vertel nie.וַתֹּ֤אמֶר לִנְעָרֶ֨יהָ֙ עִבְר֣וּ לְפָנַ֔י הִנְנִ֖י אַחֲרֵיכֶ֣ם בָּאָ֑ה וּלְאִישָׁ֥הּ נָבָ֖ל לֹ֥א הִגִּֽידָה׃and said to her young men, “Go ahead of me. I will be right behind you.” But she did not tell her husband Nabal. 20En dit het gebeur terwyl sy op die esel gery het en in die skuiling van die berg afgekom het, kyk, toe kom Dawid en sy manne af haar tegemoet, en sy het hulle ontmoet.וְהָיָ֞ה הִ֣יא׀ רֹכֶ֣בֶת עַֽל־הַחֲמ֗וֹר וְיֹרֶ֨דֶת֙ בְּסֵ֣תֶר הָהָ֔ר וְהִנֵּ֤ה דָוִד֙ וַאֲנָשָׁ֔יו יֹרְדִ֖ים לִקְרָאתָ֑הּ וַתִּפְגֹּ֖שׁ אֹתָֽם׃As Abigail came riding her donkey into a mountain ravine, she saw David and his men coming down toward her, and she met them. 21En Dawid het gesê: “Tevergeefs het ek alles wat aan hierdie man behoort in die woestyn bewaak, en niks van alles wat aan hom behoort het weggeraak nie; en hy het my kwaad vir goed vergeld.וְדָוִ֣ד אָמַ֗ר אַךְ֩ לַשֶּׁ֨קֶר שָׁמַ֜רְתִּי אֶֽת־כָּל־אֲשֶׁ֤ר לָזֶה֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וְלֹא־נִפְקַ֥ד מִכָּל־אֲשֶׁר־ל֖וֹ מְא֑וּמָה וַיָּֽשֶׁב־לִ֥י רָעָ֖ה תַּ֥חַת טוֹבָֽה׃Now David had just said, “In vain I have protected all that belonged to this man in the wilderness. Nothing that belongs to him has gone missing, yet he has paid me back evil for good. 22So mag God aan die vyande van Dawid doen, en so daarby voeg, as ek van alles wat aan hom behoort tot die môre een laat oorbly wat teen die muur water maak.”

Sommige ou vertalings lees: aan Dawid.

כֹּה־יַעֲשֶׂ֧ה אֱלֹהִ֛ים לְאֹיְבֵ֥י דָוִ֖ד וְכֹ֣ה יֹסִ֑יף אִם־אַשְׁאִ֧יר מִכָּל־אֲשֶׁר־ל֛וֹ עַד־הַבֹּ֖קֶר מַשְׁתִּ֥ין בְּקִֽיר׃May God punish David, and ever so severely, if I let one male belonging to Nabal survive until morning.”

23En toe Abigail Dawid sien, het sy gou gemaak en van die donkie afgeklim en voor Dawid op haar aangesig neergeval en na die grond gebuig.וַתֵּ֤רֶא אֲבִיגַ֨יִל֙ אֶת־דָּוִ֔ד וַתְּמַהֵ֕ר וַתֵּ֖רֶד מֵעַ֣ל הַחֲמ֑וֹר וַתִּפֹּ֞ל לְאַפֵּ֤י דָוִד֙ עַל־פָּנֶ֔יהָ וַתִּשְׁתַּ֖חוּ אָֽרֶץ׃When Abigail saw David, she quickly got off the donkey, fell facedown, and bowed before him. 24En sy het by sy voete geval en gesê: “Op my, my heer, rus die ongeregtigheid. Laat u diensmeisie tog in u ore praat, en luister na die woorde van u diensmeisie.וַתִּפֹּל֙ עַל־רַגְלָ֔יו וַתֹּ֕אמֶר בִּי־אֲנִ֥י אֲדֹנִ֖י הֶֽעָוֺ֑ן וּֽתְדַבֶּר־נָ֤א אֲמָֽתְךָ֙ בְּאָזְנֶ֔יךָ וּשְׁמַ֕ע אֵ֖ת דִּבְרֵ֥י אֲמָתֶֽךָ׃She fell at his feet and said, “My lord, may the blame be on me alone, but please let your servant speak to you; hear the words of your servant. 25Laat my heer tog nie sy hart rig op hierdie man van Belial, op Nabal nie, want soos sy naam is, so is hy: Nabal is sy naam, en dwaasheid is by hom. Maar ek, u diensmeisie, het die jongmanne van my heer wat u gestuur het, nie gesien nie.

Die naam beteken Die naam Nabal beteken dwaas.

אַל־נָ֣א יָשִׂ֣ים אֲדֹנִ֣י׀ אֶת־לִבּ֡וֹ אֶל־אִישׁ֩ הַבְּלִיַּ֨עַל הַזֶּ֜ה עַל־נָבָ֗ל כִּ֤י כִשְׁמוֹ֙ כֶּן־ה֔וּא נָבָ֣ל שְׁמ֔וֹ וּנְבָלָ֖ה עִמּ֑וֹ וַֽאֲנִי֙ אֲמָ֣תְךָ֔ לֹ֥א רָאִ֛יתִי אֶת־נַעֲרֵ֥י אֲדֹנִ֖י אֲשֶׁ֥ר שָׁלָֽחְתָּ׃My lord should pay no attention to this scoundrel Nabal, for he lives up to his name: His name means Fool, and folly accompanies him. I, your servant, did not see my lord’s young men whom you sent. 26En nou, my heer, so waar as die HERE leef en so waar as u siel leef: die HERE het u verhinder om in bloedskuld te kom en uself met u eie hand te red. En nou, mag u vyande en dié wat kwaad teen my heer soek, soos Nabal wees.

Letterlik: om in bloed te kom.

וְעַתָּ֣ה אֲדֹנִ֗י חַי־יְהוָ֤ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֙ אֲשֶׁ֨ר מְנָעֲךָ֤ יְהוָה֙ מִבּ֣וֹא בְדָמִ֔ים וְהוֹשֵׁ֥עַ יָדְךָ֖ לָ֑ךְ וְעַתָּ֗ה יִֽהְי֤וּ כְנָבָל֙ אֹיְבֶ֔יךָ וְהַֽמְבַקְשִׁ֥ים אֶל־אֲדֹנִ֖י רָעָֽה׃Now, my lord, as surely as the LORD lives and you yourself live, since the LORD has held you back from bloodshed and from avenging yourself with your own hand, may your enemies and those who seek harm for my lord be like Nabal. 27En nou, hierdie seën wat u slavin vir my heer gebring het, laat dit gegee word aan die jongmanne wat in die voetspore van my heer loop.

Letterlik: wat aan die voete van my heer loop.

וְעַתָּה֙ הַבְּרָכָ֣ה הַזֹּ֔את אֲשֶׁר־הֵבִ֥יא שִׁפְחָתְךָ֖ לַֽאדֹנִ֑י וְנִתְּנָה֙ לַנְּעָרִ֔ים הַמִּֽתְהַלְּכִ֖ים בְּרַגְלֵ֥י אֲדֹנִֽי׃Now let this gift your servant has brought to my lord be given to the young men who follow you. 28Vergewe tog die oortreding van u diensmeisie, want die HERE sal sekerlik vir my heer 'n betroubare huis maak, omdat my heer die oorloë van die HERE voer, en kwaad sal in u nie gevind word nie, al u dae lank.שָׂ֥א נָ֖א לְפֶ֣שַׁע אֲמָתֶ֑ךָ כִּ֣י עָשֹֽׂה־יַעֲשֶׂה֩ יְהוָ֨ה לַֽאדֹנִ֜י בַּ֣יִת נֶאֱמָ֗ן כִּי־מִלְחֲמ֤וֹת יְהוָה֙ אֲדֹנִ֣י נִלְחָ֔ם וְרָעָ֛ה לֹא־תִמָּצֵ֥א בְךָ֖ מִיָּמֶֽיךָ׃Please forgive your servant’s offense, for the LORD will surely make a lasting dynasty for my lord, because he fights the LORD’s battles. May no evil be found in you as long as you live. 29En as 'n mens opstaan om u te agtervolg en u lewe te soek, dan sal die lewe van my heer gebondel wees in die bondel van die lewendes by die HERE u God; en die lewe van u vyande sal Hy wegslinger uit die hol van die slinger.וַיָּ֤קָם אָדָם֙ לִרְדָפְךָ֔ וּלְבַקֵּ֖שׁ אֶת־נַפְשֶׁ֑ךָ וְֽהָיְתָה֩ נֶ֨פֶשׁ אֲדֹנִ֜י צְרוּרָ֣ה׀ בִּצְר֣וֹר הַחַיִּ֗ים אֵ֚ת יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְאֵ֨ת נֶ֤פֶשׁ אֹיְבֶ֨יךָ֙ יְקַלְּעֶ֔נָּה בְּת֖וֹךְ כַּ֥ף הַקָּֽלַע׃And should someone pursue you and seek your life, then the life of my lord will be bound securely by the LORD your God in the bundle of the living. But He shall fling away the lives of your enemies like stones from a sling. 30En dit sal gebeur wanneer die HERE aan my heer doen volgens alles wat Hy oor u aan goeds gespreek het, en u as leier oor Israel aanstel,וְהָיָ֗ה כִּֽי־יַעֲשֶׂ֤ה יְהוָה֙ לַֽאדֹנִ֔י כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר אֶת־הַטּוֹבָ֖ה עָלֶ֑יךָ וְצִוְּךָ֥ לְנָגִ֖יד עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃When the LORD has done for my lord all the good He promised, and when He has appointed you ruler over Israel, 31dat dit nie vir u 'n wankeling en 'n struikelblok van die hart vir my heer sal wees nie, om sonder rede bloed te vergiet en dat my heer self verlos het. En wanneer die HERE aan my heer goed doen, onthou dan u diensmeisie.”וְלֹ֣א תִהְיֶ֣ה זֹ֣את׀ לְךָ֡ לְפוּקָה֩ וּלְמִכְשׁ֨וֹל לֵ֜ב לַאדֹנִ֗י וְלִשְׁפָּךְ־דָּם֙ חִנָּ֔ם וּלְהוֹשִׁ֥יעַ אֲדֹנִ֖י ל֑וֹ וְהֵיטִ֤ב יְהוָה֙ לַֽאדֹנִ֔י וְזָכַרְתָּ֖ אֶת־אֲמָתֶֽךָ׃ סthen my lord will have no remorse or guilt of conscience over needless bloodshed and revenge. And when the LORD has dealt well with my lord, may you remember your servant.”

32En Dawid het vir Abigail gesê: “Geloof sy die HERE, die God van Israel, wat jou vandag gestuur het om my te ontmoet.וַיֹּ֥אמֶר דָּוִ֖ד לַאֲבִיגַ֑ל בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֧ר שְׁלָחֵ֛ךְ הַיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה לִקְרָאתִֽי׃Then David said to Abigail, “Blessed be the LORD, the God of Israel, who sent you to meet me this day! 33En geseënd is jou oordeel, en geseënd is jy wat my vandag teruggehou het om in bloed te kom en dat my eie hand vir my red.וּבָר֥וּךְ טַעְמֵ֖ךְ וּבְרוּכָ֣ה אָ֑תְּ אֲשֶׁ֨ר כְּלִתִ֜נִי הַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ מִבּ֣וֹא בְדָמִ֔ים וְהֹשֵׁ֥עַ יָדִ֖י לִֽי׃Blessed is your discernment, and blessed are you, because today you kept me from bloodshed and from avenging myself by my own hand. 34Maar so waar as die HERE, die God van Israel, leef, wat my verhinder het om jou kwaad aan te doen: as jy nie gou gemaak en my tegemoet gekom het nie, dan sou daar vir Nabal tot die morelig nie een oorgebly het wat teen die muur water maak nie.”וְאוּלָ֗ם חַי־יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר מְנָעַ֔נִי מֵהָרַ֖ע אֹתָ֑ךְ כִּ֣י׀ לוּלֵ֣י מִהַ֗רְתְּ לִקְרָאתִ֔י כִּ֣י אִם־נוֹתַ֧ר לְנָבָ֛ל עַד־א֥וֹר הַבֹּ֖קֶר מַשְׁתִּ֥ין בְּקִֽיר׃Otherwise, as surely as the LORD, the God of Israel, lives, who has restrained me from harming you, if you had not come quickly to meet me, then surely no male belonging to Nabal would have been left alive by morning light.” 35En Dawid het uit haar hand geneem wat sy vir hom gebring het, en vir haar gesê: “Gaan in vrede op na jou huis. Kyk, ek het na jou stem geluister en jou versoek toegestaan.”

Letterlik: en ek het jou aangesig opgehef.

וַיִּקַּ֤ח דָּוִד֙ מִיָּדָ֔הּ אֵ֥ת אֲשֶׁר־הֵבִ֖יאָה ל֑וֹ וְלָ֣הּ אָמַ֗ר עֲלִ֤י לְשָׁלוֹם֙ לְבֵיתֵ֔ךְ רְאִי֙ שָׁמַ֣עְתִּי בְקוֹלֵ֔ךְ וָאֶשָּׂ֖א פָּנָֽיִךְ׃Then David accepted from her hand what she had brought him, and he said to her, “Go home in peace. See, I have heeded your voice and granted your request.”

36En Abigajil het by Nabal gekom, en kyk, hy het 'n drinkgelag in sy huis gehad soos die gelag van 'n koning, en Nabal se hart was goed oor hom, en hy was baie dronk. En sy het hom geen saak, klein of groot, vertel tot die môrelig nie.וַתָּבֹ֣א אֲבִיגַ֣יִל׀ אֶל־נָבָ֡ל וְהִנֵּה־לוֹ֩ מִשְׁתֶּ֨ה בְּבֵית֜וֹ כְּמִשְׁתֵּ֣ה הַמֶּ֗לֶךְ וְלֵ֤ב נָבָל֙ ט֣וֹב עָלָ֔יו וְה֥וּא שִׁכֹּ֖ר עַד־מְאֹ֑ד וְלֹֽא־הִגִּ֣ידָה לּ֗וֹ דָּבָ֥ר קָטֹ֛ן וְגָד֖וֹל עַד־א֥וֹר הַבֹּֽקֶר׃When Abigail returned to Nabal, there he was in the house, holding a feast fit for a king, in high spirits and very drunk. So she told him nothing until morning light. 37En in die môre, toe die wyn uit Nabal uit was, het sy vrou hom hierdie dinge vertel; en sy hart het in sy binneste gesterf, en hy het soos 'n steen geword.וַיְהִ֣י בַבֹּ֗קֶר בְּצֵ֤את הַיַּ֨יִן֙ מִנָּבָ֔ל וַתַּגֶּד־ל֣וֹ אִשְׁתּ֔וֹ אֶת־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וַיָּ֤מָת לִבּוֹ֙ בְּקִרְבּ֔וֹ וְה֖וּא הָיָ֥ה לְאָֽבֶן׃In the morning when Nabal was sober, his wife told him about these events, and his heart failed within him, and he became like a stone. 38En ná omtrent tien dae het die HERE Nabal getref, en hy het gesterf.וַיְהִ֖י כַּעֲשֶׂ֣רֶת הַיָּמִ֑ים וַיִּגֹּ֧ף יְהוָ֛ה אֶת־נָבָ֖ל וַיָּמֹֽת׃About ten days later, the LORD struck Nabal dead.

39En toe Dawid hoor dat Nabal dood is, het hy gesê: “Geloofd is die HERE wat my regsaak oor my smaad uit die hand van Nabal gevoer het, en Sy kneg teruggehou het van die kwaad, en die kwaad van Nabal het die HERE op sy eie kop laat terugkeer.” En Dawid het gestuur en met Abigajil gepraat om haar vir hom as vrou te neem.וַיִּשְׁמַ֣ע דָּוִד֮ כִּ֣י מֵ֣ת נָבָל֒ וַיֹּ֡אמֶר בָּר֣וּךְ יְהוָ֡ה אֲשֶׁ֣ר רָב֩ אֶת־רִ֨יב חֶרְפָּתִ֜י מִיַּ֣ד נָבָ֗ל וְאֶת־עַבְדּוֹ֙ חָשַׂ֣ךְ מֵֽרָעָ֔ה וְאֵת֙ רָעַ֣ת נָבָ֔ל הֵשִׁ֥יב יְהוָ֖ה בְּרֹאשׁ֑וֹ וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ וַיְדַבֵּ֣ר בַּאֲבִיגַ֔יִל לְקַחְתָּ֥הּ ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃On hearing that Nabal was dead, David said, “Blessed be the LORD, who has upheld my cause against the reproach of Nabal and has restrained His servant from evil. For the LORD has brought the wickedness of Nabal down upon his own head.” Then David sent word to Abigail, asking her to become his wife. 40En die dienaars van Dawid het by Abigail in Karmel gekom en met haar gepraat en gesê: “Dawid het ons na u gestuur om u vir hom as vrou te neem.”וַיָּבֹ֜אוּ עַבְדֵ֥י דָוִ֛ד אֶל־אֲבִיגַ֖יִל הַכַּרְמֶ֑לָה וַיְדַבְּר֤וּ אֵלֶ֨יהָ֙ לֵאמֹ֔ר דָּוִד֙ שְׁלָחָ֣נוּ אֵלַ֔יִךְ לְקַחְתֵּ֥ךְ ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃When his servants came to Abigail at Carmel, they said, “David has sent us to take you as his wife.” 41En sy het opgestaan en met die aangesig na die grond gebuig en gesê: “Kyk, u dienares is 'n slavin om die voete van die dienaars van my heer te was.”וַתָּ֕קָם וַתִּשְׁתַּ֥חוּ אַפַּ֖יִם אָ֑רְצָה וַתֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה אֲמָֽתְךָ֙ לְשִׁפְחָ֔ה לִרְחֹ֕ץ רַגְלֵ֖י עַבְדֵ֥י אֲדֹנִֽי׃She arose, bowed facedown, and said, “Here is your servant, ready to serve and to wash the feet of my lord’s servants.” 42En Abigail het gou gemaak en opgestaan en op die donkie gery, met haar vyf diensmeisies wat agter haar aan geloop het; en sy het die boodskappers van Dawid gevolg en sy vrou geword.וַתְּמַהֵ֞ר וַתָּ֣קָם אֲבִיגַ֗יִל וַתִּרְכַּב֙ עַֽל־הַחֲמ֔וֹר וְחָמֵשׁ֙ נַעֲרֹתֶ֔יהָ הַהֹלְכ֖וֹת לְרַגְלָ֑הּ וַתֵּ֗לֶךְ אַֽחֲרֵי֙ מַלְאֲכֵ֣י דָוִ֔ד וַתְּהִי־ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃So Abigail hurried and got on a donkey, and attended by five of her maidens, she followed David’s messengers and became his wife.

43En Dawid het Ahinoam uit Jisreël geneem; en hulle twee het ook sy vroue geword.וְאֶת־אֲחִינֹ֛עַם לָקַ֥ח דָּוִ֖ד מִֽיִּזְרְעֶ֑אל וַתִּהְיֶ֛יןָ גַּֽם־שְׁתֵּיהֶ֥ן ל֖וֹ לְנָשִֽׁים׃ סDavid had also married Ahinoam of Jezreel. So she and Abigail were both his wives. 44En Saul het sy dogter Mikal, Dawid se vrou, aan Palti, die seun van Lais, wat van Gallim was, gegee.וְשָׁא֗וּל נָתַ֛ן אֶת־מִיכַ֥ל בִּתּ֖וֹ אֵ֣שֶׁת דָּוִ֑ד לְפַלְטִ֥י בֶן־לַ֖יִשׁ אֲשֶׁ֥ר מִגַּלִּֽים׃But Saul had given his daughter Michal, David’s wife, to Palti son of Laish, who was from Gallim.