Genesis 45

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Josef kon hom nie bedwing voor almal wat by hom gestaan het nie, en hy het geroep: “Stuur elkeen van my af uit!” So het niemand by hom gestaan toe Josef hom aan sy broers bekend gemaak het nie.וְלֹֽא־יָכֹ֨ל יוֹסֵ֜ף לְהִתְאַפֵּ֗ק לְכֹ֤ל הַנִּצָּבִים֙ עָלָ֔יו וַיִּקְרָ֕א הוֹצִ֥יאוּ כָל־אִ֖ישׁ מֵעָלָ֑י וְלֹא־עָ֤מַד אִישׁ֙ אִתּ֔וֹ בְּהִתְוַדַּ֥ע יוֹסֵ֖ף אֶל־אֶחָֽיו׃Then Joseph could no longer control himself before all his attendants, and he cried out, “Send everyone away from me!” So none of them were with Joseph when he made himself known to his brothers. 2En hy het sy stem verhef in geween, en die Egiptenaars het dit gehoor, en die huis van Farao het dit gehoor.וַיִּתֵּ֥ן אֶת־קֹל֖וֹ בִּבְכִ֑י וַיִּשְׁמְע֣וּ מִצְרַ֔יִם וַיִּשְׁמַ֖ע בֵּ֥ית פַּרְעֹֽה׃But he wept so loudly that the Egyptians heard him, and Pharaoh’s household soon heard of it. 3En Josef het vir sy broers gesê: “Ek is Josef. Leef my vader nog?” Maar sy broers kon hom nie antwoord nie, want hulle was verskrik voor sy aangesig.וַיֹּ֨אמֶר יוֹסֵ֤ף אֶל־אֶחָיו֙ אֲנִ֣י יוֹסֵ֔ף הַע֥וֹד אָבִ֖י חָ֑י וְלֹֽא־יָכְל֤וּ אֶחָיו֙ לַעֲנ֣וֹת אֹת֔וֹ כִּ֥י נִבְהֲל֖וּ מִפָּנָֽיו׃Joseph said to his brothers, “I am Joseph! Is my father still alive?” But they were unable to answer him, because they were terrified in his presence. 4Toe het Josef vir sy broers gesê: “Kom tog nader na my toe.” En hulle het nader gekom. Hy het gesê: “Ek is Josef, julle broer, wat julle na Egipte verkoop het.וַיֹּ֨אמֶר יוֹסֵ֧ף אֶל־אֶחָ֛יו גְּשׁוּ־נָ֥א אֵלַ֖י וַיִּגָּ֑שׁוּ וַיֹּ֗אמֶר אֲנִי֙ יוֹסֵ֣ף אֲחִיכֶ֔ם אֲשֶׁר־מְכַרְתֶּ֥ם אֹתִ֖י מִצְרָֽיְמָה׃Then Joseph said to his brothers, “Please come near me.” And they did so. “I am Joseph, your brother,” he said, “the one you sold into Egypt! 5En nou, moenie bedroef wees nie, en moenie vir julleself kwaad wees omdat julle my hierheen verkoop het nie, want om lewe te bewaar het God my voor julle uit gestuur.

Letterlik: laat dit nie warm word in julle oë nie.

וְעַתָּ֣ה׀ אַל־תֵּעָ֣צְב֗וּ וְאַל־יִ֨חַר֙ בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם כִּֽי־מְכַרְתֶּ֥ם אֹתִ֖י הֵ֑נָּה כִּ֣י לְמִֽחְיָ֔ה שְׁלָחַ֥נִי אֱלֹהִ֖ים לִפְנֵיכֶֽם׃And now, do not be distressed or angry with yourselves that you sold me into this place, because it was to save lives that God sent me before you. 6Want dit is nou twee jaar dat die hongersnood in die middel van die land is, en daar is nog vyf jaar waarin daar geen ploegtyd en oestyd sal wees nie.כִּי־זֶ֛ה שְׁנָתַ֥יִם הָרָעָ֖ב בְּקֶ֣רֶב הָאָ֑רֶץ וְעוֹד֙ חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֔ים אֲשֶׁ֥ר אֵין־חָרִ֖ישׁ וְקָצִּֽיר׃For the famine has covered the land these two years, and there will be five more years without plowing or harvesting. 7En God het my voor julle uit gestuur om vir julle ’n oorblyfsel in die land te stel en om julle in die lewe te hou deur ’n groot ontkoming.וַיִּשְׁלָחֵ֤נִי אֱלֹהִים֙ לִפְנֵיכֶ֔ם לָשׂ֥וּם לָכֶ֛ם שְׁאֵרִ֖ית בָּאָ֑רֶץ וּלְהַחֲי֣וֹת לָכֶ֔ם לִפְלֵיטָ֖ה גְּדֹלָֽה׃God sent me before you to preserve you as a remnant on the earth and to save your lives by a great deliverance. 8En nou, dit is nie julle wat my hierheen gestuur het nie, maar God; en Hy het my gestel tot ’n vader vir Farao en tot heer oor sy hele huis en heerser oor die hele land Egipte.וְעַתָּ֗ה לֹֽא־אַתֶּ֞ם שְׁלַחְתֶּ֤ם אֹתִי֙ הֵ֔נָּה כִּ֖י הָאֱלֹהִ֑ים וַיְשִׂימֵ֨נִֽי לְאָ֜ב לְפַרְעֹ֗ה וּלְאָדוֹן֙ לְכָל־בֵּית֔וֹ וּמֹשֵׁ֖ל בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃Therefore it was not you who sent me here, but God, who has made me a father to Pharaoh—lord of all his household and ruler over all the land of Egypt. 9Maak gou en gaan op na my vader en sê vir hom: ‘So sê jou seun Josef: God het my tot heer oor die hele Egipte gestel; kom af na my toe, moenie talm nie.מַהֲרוּ֮ וַעֲל֣וּ אֶל־אָבִי֒ וַאֲמַרְתֶּ֣ם אֵלָ֗יו כֹּ֤ה אָמַר֙ בִּנְךָ֣ יוֹסֵ֔ף שָׂמַ֧נִי אֱלֹהִ֛ים לְאָד֖וֹן לְכָל־מִצְרָ֑יִם רְדָ֥ה אֵלַ֖י אַֽל־תַּעֲמֹֽד׃Now return quickly to my father and tell him, ‘This is what your son Joseph says: God has made me lord of all Egypt. Come down to me without delay. 10En jy sal in die land Gosen woon, en jy sal naby my wees, jy en jou seuns en die seuns van jou seuns, en jou kleinvee en jou beeste en alles wat joune is.וְיָשַׁבְתָּ֣ בְאֶֽרֶץ־גֹּ֗שֶׁן וְהָיִ֤יתָ קָרוֹב֙ אֵלַ֔י אַתָּ֕ה וּבָנֶ֖יךָ וּבְנֵ֣י בָנֶ֑יךָ וְצֹאנְךָ֥ וּבְקָרְךָ֖ וְכָל־אֲשֶׁר־לָֽךְ׃You shall settle in the land of Goshen and be near me—you and your children and grandchildren, your flocks and herds, and everything you own. 11En ek sal jou daar onderhou, want daar is nog vyf jaar hongersnood, sodat jy nie jou besit verloor nie, jy en jou huisgesin en alles wat joune is.’וְכִלְכַּלְתִּ֤י אֹֽתְךָ֙ שָׁ֔ם כִּי־ע֛וֹד חָמֵ֥שׁ שָׁנִ֖ים רָעָ֑ב פֶּן־תִּוָּרֵ֛שׁ אַתָּ֥ה וּבֵֽיתְךָ֖ וְכָל־אֲשֶׁר־לָֽךְ׃And there I will provide for you, because there will be five more years of famine. Otherwise, you and your household and everything you own will come to destitution.’ 12En kyk, julle oë sien, en die oë van my broer Benjamin, dat dit my mond is wat met julle praat.וְהִנֵּ֤ה עֵֽינֵיכֶם֙ רֹא֔וֹת וְעֵינֵ֖י אָחִ֣י בִנְיָמִ֑ין כִּי־פִ֖י הַֽמְדַבֵּ֥ר אֲלֵיכֶֽם׃Behold! You and my brother Benjamin can see that I, Joseph, am the one speaking with you. 13En julle moet my vader vertel van al my heerlikheid in Egipte en van alles wat julle gesien het; en julle moet haastig my vader hierheen laat afkom.”וְהִגַּדְתֶּ֣ם לְאָבִ֗י אֶת־כָּל־כְּבוֹדִי֙ בְּמִצְרַ֔יִם וְאֵ֖ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר רְאִיתֶ֑ם וּמִֽהַרְתֶּ֛ם וְהוֹרַדְתֶּ֥ם אֶת־אָבִ֖י הֵֽנָּה׃Tell my father about all my splendor in Egypt and everything you have seen. And bring my father down here quickly.” 14Toe het hy sy broer Benjamin om die hals geval en gehuil, en Benjamin het aan sy hals gehuil.וַיִּפֹּ֛ל עַל־צַוְּארֵ֥י בִנְיָמִֽן־אָחִ֖יו וַיֵּ֑בְךְּ וּבִנְיָמִ֔ן בָּכָ֖ה עַל־צַוָּארָֽיו׃Then Joseph threw his arms around his brother Benjamin and wept, and Benjamin wept as they embraced. 15Hy het al sy broers gesoen en oor hulle gehuil, en daarna het sy broers met hom gepraat.וַיְנַשֵּׁ֥ק לְכָל־אֶחָ֖יו וַיֵּ֣בְךְּ עֲלֵיהֶ֑ם וְאַ֣חֲרֵי כֵ֔ן דִּבְּר֥וּ אֶחָ֖יו אִתּֽוֹ׃Joseph kissed each of his brothers as he wept over them. And afterward his brothers talked with him.

16Die berig is in die huis van Farao gehoor: “Josef se broers het gekom.” En dit was goed in die oë van Farao en in die oë van sy dienaars.וְהַקֹּ֣ל נִשְׁמַ֗ע בֵּ֤ית פַּרְעֹה֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֖אוּ אֲחֵ֣י יוֹסֵ֑ף וַיִּיטַב֙ בְּעֵינֵ֣י פַרְעֹ֔ה וּבְעֵינֵ֖י עֲבָדָֽיו׃When the news reached Pharaoh’s house that Joseph’s brothers had come, Pharaoh and his servants were pleased. 17En Farao het vir Josef gesê: “Sê vir jou broers: Doen dit: laai julle lasdiere op en gaan, kom na die land Kanaän,וַיֹּ֤אמֶר פַּרְעֹה֙ אֶל־יוֹסֵ֔ף אֱמֹ֥ר אֶל־אַחֶ֖יךָ זֹ֣את עֲשׂ֑וּ טַֽעֲנוּ֙ אֶת־בְּעִ֣ירְכֶ֔ם וּלְכוּ־בֹ֖אוּ אַ֥רְצָה כְּנָֽעַן׃Pharaoh said to Joseph, “Tell your brothers, ‘Do as follows: Load your animals and return to the land of Canaan. 18Neem julle vader en julle huisgesinne en kom na my toe, en ek sal vir julle die beste van die land Egipte gee, en julle sal die vet van die land eet.’וּקְח֧וּ אֶת־אֲבִיכֶ֛ם וְאֶת־בָּתֵּיכֶ֖ם וּבֹ֣אוּ אֵלָ֑י וְאֶתְּנָ֣ה לָכֶ֗ם אֶת־טוּב֙ אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וְאִכְל֖וּ אֶת־חֵ֥לֶב הָאָֽרֶץ׃Then bring your father and your families and return to me. I will give you the best of the land of Egypt, and you shall eat from the fat of the land.’ 19En jy is beveel: Doen dit: neem vir julle uit die land Egipte waens vir julle kleintjies en vir julle vrouens, en dra julle vader en kom.וְאַתָּ֥ה צֻוֵּ֖יתָה זֹ֣את עֲשׂ֑וּ קְחוּ־לָכֶם֩ מֵאֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם עֲגָל֗וֹת לְטַפְּכֶם֙ וְלִנְשֵׁיכֶ֔ם וּנְשָׂאתֶ֥ם אֶת־אֲבִיכֶ֖ם וּבָאתֶֽם׃You are also directed to tell them: ‘Take wagons from the land of Egypt for your young children and your wives, and bring your father and come back. 20En julle moet nie spyt hê oor julle goed nie, want die goeie van die hele land Egipte is vir julle.”

Letterlik: En julle oog moet nie jammer kry oor julle goed nie.

וְעֵ֣ינְכֶ֔ם אַל־תָּחֹ֖ס עַל־כְּלֵיכֶ֑ם כִּי־ט֛וּב כָּל־אֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לָכֶ֥ם הֽוּא׃But pay no regard to your belongings, for the best of all the land of Egypt is yours.’” 21En die seuns van Israel het so gedoen. En Josef het vir hulle waens gegee volgens die bevel van Farao, en hy het vir hulle padkos gegee vir die pad.

Letterlik: op die mond van Farao.

Letterlik: die seuns van Israel.

וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵן֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּתֵּ֨ן לָהֶ֥ם יוֹסֵ֛ף עֲגָל֖וֹת עַל־פִּ֣י פַרְעֹ֑ה וַיִּתֵּ֥ן לָהֶ֛ם צֵדָ֖ה לַדָּֽרֶךְ׃So the sons of Israel did as they were told. Joseph gave them wagons as Pharaoh had instructed, and he also gave them provisions for their journey. 22Aan hulle almal het hy vir elke man stelle klere gegee, maar aan Benjamin het hy 300 silwerstukke gegee en vyf stelle klere.

Ongeveer Die Hebreeus noem net 300 silwer; dit is ongeveer 300 sikkels, ongeveer 3,4 kg.

לְכֻלָּ֥ם נָתַ֛ן לָאִ֖ישׁ חֲלִפ֣וֹת שְׂמָלֹ֑ת וּלְבִנְיָמִ֤ן נָתַן֙ שְׁלֹ֣שׁ מֵא֣וֹת כֶּ֔סֶף וְחָמֵ֖שׁ חֲלִפֹ֥ת שְׂמָלֹֽת׃He gave new garments to each of them, but to Benjamin he gave three hundred shekels of silver and five sets of clothes. 23En aan sy vader het hy die volgende gestuur: tien donkies wat van die beste van Egipte gedra het, en tien donkiemerries wat graan en brood en voedsel vir sy vader vir die pad gedra het.

Of: En aan sy vader het hy net so gestuur.

וּלְאָבִ֞יו שָׁלַ֤ח כְּזֹאת֙ עֲשָׂרָ֣ה חֲמֹרִ֔ים נֹשְׂאִ֖ים מִטּ֣וּב מִצְרָ֑יִם וְעֶ֣שֶׂר אֲתֹנֹ֡ת נֹֽ֠שְׂאֹת בָּ֣ר וָלֶ֧חֶם וּמָז֛וֹן לְאָבִ֖יו לַדָּֽרֶךְ׃And he sent to his father the following: ten donkeys loaded with the best of Egypt, and ten female donkeys loaded with grain and bread and provisions for his father’s journey. 24Toe het hy sy broers weggestuur, en hulle het gegaan. En hy het vir hulle gesê: “Moenie op die pad rusie maak nie.”

Of: Moenie op die pad ontsteld wees nie.

וַיְשַׁלַּ֥ח אֶת־אֶחָ֖יו וַיֵּלֵ֑כוּ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם אַֽל־תִּרְגְּז֖וּ בַּדָּֽרֶךְ׃Then Joseph sent his brothers on their way, and as they were leaving, he said to them, “Do not quarrel on the way!”

25Hulle het uit Egipte opgetrek en in die land Kanaän by hulle vader Jakob aangekom.וַֽיַּעֲל֖וּ מִמִּצְרָ֑יִם וַיָּבֹ֨אוּ֙ אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן אֶֽל־יַעֲקֹ֖ב אֲבִיהֶֽם׃So the brothers went up out of Egypt and came to their father Jacob in the land of Canaan. 26Hulle het vir hom vertel: “Josef lewe nog, en hy is heerser oor die hele land Egipte.” Maar sy hart het verdoof, want hy het hulle nie geglo nie.

Of: sy hart het flou geword.

וַיַּגִּ֨דוּ ל֜וֹ לֵאמֹ֗ר ע֚וֹד יוֹסֵ֣ף חַ֔י וְכִֽי־ה֥וּא מֹשֵׁ֖ל בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וַיָּ֣פָג לִבּ֔וֹ כִּ֥י לֹא־הֶאֱמִ֖ין לָהֶֽם׃“Joseph is still alive,” they said, “and he is ruler over all the land of Egypt!” But Jacob was stunned, for he did not believe them. 27Toe het hulle vir hom al die woorde van Josef vertel wat hy vir hulle gesê het, en hy het die waens gesien wat Josef gestuur het om hom te dra. Toe het die gees van hulle vader Jakob weer lewendig geword.וַיְדַבְּר֣וּ אֵלָ֗יו אֵ֣ת כָּל־דִּבְרֵ֤י יוֹסֵף֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם וַיַּרְא֙ אֶת־הָ֣עֲגָל֔וֹת אֲשֶׁר־שָׁלַ֥ח יוֹסֵ֖ף לָשֵׂ֣את אֹת֑וֹ וַתְּחִ֕י ר֖וּחַ יַעֲקֹ֥ב אֲבִיהֶֽם׃However, when they relayed all that Joseph had told them, and when he saw the wagons that Joseph had sent to carry him back, the spirit of their father Jacob was revived. 28En Israel het gesê: “Dit is genoeg! My seun Josef lewe nog. Ek wil gaan en hom sien voordat ek sterf.”וַיֹּ֨אמֶר֙ יִשְׂרָאֵ֔ל רַ֛ב עוֹד־יוֹסֵ֥ף בְּנִ֖י חָ֑י אֵֽלְכָ֥ה וְאֶרְאֶ֖נּוּ בְּטֶ֥רֶם אָמֽוּת׃“Enough!” declared Israel. “My son Joseph is still alive! I will go to see him before I die.”