Genesis 19

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Die twee engele het in die aand by Sodom aangekom, terwyl Lot in die poort van Sodom gesit het. Toe Lot hulle sien, het hy opgestaan om hulle tegemoet te gaan, en hy het met die gesig na die grond gebuig.וַ֠יָּבֹאוּ שְׁנֵ֨י הַמַּלְאָכִ֤ים סְדֹ֨מָה֙ בָּעֶ֔רֶב וְל֖וֹט יֹשֵׁ֣ב בְּשַֽׁעַר־סְדֹ֑ם וַיַּרְא־לוֹט֙ וַיָּ֣קָם לִקְרָאתָ֔ם וַיִּשְׁתַּ֥חוּ אַפַּ֖יִם אָֽרְצָה׃Now the two angels arrived at Sodom in the evening, and Lot was sitting in the gateway of the city. When Lot saw them, he got up to meet them, bowed facedown, 2En hy het gesê: “Kyk tog, my here, draai tog af na die huis van u dienaar en bly oornag en was u voete; dan kan u vroeg opstaan en u weg gaan.” Maar hulle het gesê: “Nee, ons sal op die plein oornag.”וַיֹּ֜אמֶר הִנֶּ֣ה נָּא־אֲדֹנַ֗י ס֣וּרוּ נָ֠א אֶל־בֵּ֨ית עַבְדְּכֶ֤ם וְלִ֨ינוּ֙ וְרַחֲצ֣וּ רַגְלֵיכֶ֔ם וְהִשְׁכַּמְתֶּ֖ם וַהֲלַכְתֶּ֣ם לְדַרְכְּכֶ֑ם וַיֹּאמְר֣וּ לֹּ֔א כִּ֥י בָרְח֖וֹב נָלִֽין׃and said, “My lords, please turn aside into the house of your servant; wash your feet and spend the night. Then you can rise early and go on your way.” “No,” they answered, “we will spend the night in the square.” 3Maar hy het sterk by hulle aangedring, en hulle het na hom afgedraai en in sy huis ingegaan. En hy het vir hulle 'n maaltyd gemaak en ongesuurde brode gebak, en hulle het geëet.וַיִּפְצַר־בָּ֣ם מְאֹ֔ד וַיָּסֻ֣רוּ אֵלָ֔יו וַיָּבֹ֖אוּ אֶל־בֵּית֑וֹ וַיַּ֤עַשׂ לָהֶם֙ מִשְׁתֶּ֔ה וּמַצּ֥וֹת אָפָ֖ה וַיֹּאכֵֽלוּ׃But Lot insisted so strongly that they followed him into his house. He prepared a feast for them and baked unleavened bread, and they ate.

4Voordat hulle gaan lê het, het die mans van die stad, die mans van Sodom, die huis omsingel, van jonk tot oud, die hele volk, van alle kante.

Letterlik: van die einde af.

טֶרֶם֮ יִשְׁכָּבוּ֒ וְאַנְשֵׁ֨י הָעִ֜יר אַנְשֵׁ֤י סְדֹם֙ נָסַ֣בּוּ עַל־הַבַּ֔יִת מִנַּ֖עַר וְעַד־זָקֵ֑ן כָּל־הָעָ֖ם מִקָּצֶֽה׃Before they had gone to bed, all the men of the city of Sodom, both young and old, surrounded the house. 5En hulle het na Lot geroep en vir hom gesê: “Waar is die mans wat vannag na jou gekom het? Bring hulle uit na ons, sodat ons hulle kan ken.”וַיִּקְרְא֤וּ אֶל־לוֹט֙ וַיֹּ֣אמְרוּ ל֔וֹ אַיֵּ֧ה הָאֲנָשִׁ֛ים אֲשֶׁר־בָּ֥אוּ אֵלֶ֖יךָ הַלָּ֑יְלָה הוֹצִיאֵ֣ם אֵלֵ֔ינוּ וְנֵדְעָ֖ה אֹתָֽם׃They called out to Lot, saying, “Where are the men who came to you tonight? Send them out to us so we can have relations with them!” 6Toe het Lot na hulle uitgegaan na die ingang, en die deur het hy agter hom toegemaak,וַיֵּצֵ֧א אֲלֵהֶ֛ם ל֖וֹט הַפֶּ֑תְחָה וְהַדֶּ֖לֶת סָגַ֥ר אַחֲרָֽיו׃Lot went outside to meet them, shutting the door behind him. 7Hy het gesê: “Moenie tog, my broers, kwaad doen nie.”וַיֹּאמַ֑ר אַל־נָ֥א אַחַ֖י תָּרֵֽעוּ׃“Please, my brothers,” he pleaded, “don’t do such a wicked thing! 8Kyk tog, ek het twee dogters wat geen man geken het nie. Laat ek hulle tog na julle uitbring, en doen met hulle soos dit goed is in julle oë. Net aan hierdie mans moet julle niks doen nie, want daarom het hulle onder die skaduwee van my dak ingekom.”

Letterlik: onder die skaduwee van my balk.

הִנֵּה־נָ֨א לִ֜י שְׁתֵּ֣י בָנ֗וֹת אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־יָדְעוּ֙ אִ֔ישׁ אוֹצִֽיאָה־נָּ֤א אֶתְהֶן֙ אֲלֵיכֶ֔ם וַעֲשׂ֣וּ לָהֶ֔ן כַּטּ֖וֹב בְּעֵינֵיכֶ֑ם רַ֠ק לָֽאֲנָשִׁ֤ים הָאֵל֙ אַל־תַּעֲשׂ֣וּ דָבָ֔ר כִּֽי־עַל־כֵּ֥ן בָּ֖אוּ בְּצֵ֥ל קֹרָתִֽי׃Look, I have two daughters who have never slept with a man. Let me bring them to you, and you can do to them as you please. But do not do anything to these men, for they have come under the protection of my roof.” 9Maar hulle het gesê: “Staan terug!” En hulle het gesê: “Hierdie een het gekom om as vreemdeling te woon, en nou wil hy nog regspreek! Nou sal ons jou erger aandoen as hulle.” En hulle het hard op die man, op Lot, aangedring en nader gekom om die deur te breek.וַיֹּאמְר֣וּ׀ גֶּשׁ־הָ֗לְאָה וַיֹּֽאמְרוּ֙ הָאֶחָ֤ד בָּֽא־לָגוּר֙ וַיִּשְׁפֹּ֣ט שָׁפ֔וֹט עַתָּ֕ה נָרַ֥ע לְךָ֖ מֵהֶ֑ם וַיִּפְצְר֨וּ בָאִ֤ישׁ בְּלוֹט֙ מְאֹ֔ד וַֽיִּגְּשׁ֖וּ לִשְׁבֹּ֥ר הַדָּֽלֶת׃“Get out of the way!” they replied. And they declared, “This one came here as a foreigner, and he is already acting like a judge! Now we will treat you worse than them.” And they pressed in on Lot and moved in to break down the door. 10Toe het die manne hulle hand uitgesteek en Lot na hulle toe in die huis ingebring, en die deur het hulle toegemaak.וַיִּשְׁלְח֤וּ הָֽאֲנָשִׁים֙ אֶת־יָדָ֔ם וַיָּבִ֧יאוּ אֶת־ל֛וֹט אֲלֵיהֶ֖ם הַבָּ֑יְתָה וְאֶת־הַדֶּ֖לֶת סָגָֽרוּ׃But the men inside reached out, pulled Lot into the house with them, and shut the door. 11En die mans wat by die ingang van die huis was, het hulle met blindheid geslaan, van klein tot groot, en hulle het hulle vermoei om die ingang te vind.וְֽאֶת־הָאֲנָשִׁ֞ים אֲשֶׁר־פֶּ֣תַח הַבַּ֗יִת הִכּוּ֙ בַּסַּנְוֵרִ֔ים מִקָּטֹ֖ן וְעַד־גָּד֑וֹל וַיִּלְא֖וּ לִמְצֹ֥א הַפָּֽתַח׃And they struck the men at the entrance, young and old, with blindness, so that they wearied themselves trying to find the door.

12Toe het die mans vir Lot gesê: “Wie het jy nog hier? 'n Skoonseun, en jou seuns en jou dogters en almal wat jy in die stad het — bring hulle uit die plek uit,וַיֹּאמְר֨וּ הָאֲנָשִׁ֜ים אֶל־ל֗וֹט עֹ֚ד מִֽי־לְךָ֣ פֹ֔ה חָתָן֙ וּבָנֶ֣יךָ וּבְנֹתֶ֔יךָ וְכֹ֥ל אֲשֶׁר־לְךָ֖ בָּעִ֑יר הוֹצֵ֖א מִן־הַמָּקֽוֹם׃Then the two men said to Lot, “Do you have anyone else here—a son-in-law, your sons or daughters, or anyone else in the city who belongs to you? Get them out of here, 13Want ons is besig om hierdie plek te verwoes, omdat hulle noodkreet groot geword het voor die aangesig van die HERE, en die HERE het ons gestuur om dit te verwoes.”כִּֽי־מַשְׁחִתִ֣ים אֲנַ֔חְנוּ אֶת־הַמָּק֖וֹם הַזֶּ֑ה כִּֽי־גָֽדְלָ֤ה צַעֲקָתָם֙ אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וַיְשַׁלְּחֵ֥נוּ יְהוָ֖ה לְשַׁחֲתָֽהּ׃because we are about to destroy this place. For the outcry to the LORD against its people is so great that He has sent us to destroy it.” 14Toe het Lot uitgegaan en met sy skoonseuns gepraat wat sy dogters sou neem, en gesê: “Staan op, gaan uit hierdie plek uit, want die HERE gaan die stad verwoes.” Maar in die oë van sy skoonseuns was hy soos een wat spot.

Of: wat sy dogters geneem het.

וַיֵּצֵ֨א ל֜וֹט וַיְדַבֵּ֣ר׀ אֶל־חֲתָנָ֣יו׀ לֹקְחֵ֣י בְנֹתָ֗יו וַיֹּ֨אמֶר֙ ק֤וּמוּ צְּאוּ֙ מִן־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֔ה כִּֽי־מַשְׁחִ֥ית יְהוָ֖ה אֶת־הָעִ֑יר וַיְהִ֥י כִמְצַחֵ֖ק בְּעֵינֵ֥י חֲתָנָֽיו׃So Lot went out and spoke to the sons-in-law who were pledged in marriage to his daughters. “Get up,” he said. “Get out of this place, for the LORD is about to destroy the city!” But his sons-in-law thought he was joking.

15Net toe die dagbreek opkom, het die engele Lot aangedring en gesê: “Staan op, neem jou vrou en jou twee dogters wat hier is, sodat jy nie weggevee word in die ongeregtigheid van die stad nie.”וּכְמוֹ֙ הַשַּׁ֣חַר עָלָ֔ה וַיָּאִ֥יצוּ הַמַּלְאָכִ֖ים בְּל֣וֹט לֵאמֹ֑ר קוּם֩ קַ֨ח אֶֽת־אִשְׁתְּךָ֜ וְאֶת־שְׁתֵּ֤י בְנֹתֶ֨יךָ֙ הַנִּמְצָאֹ֔ת פֶּן־תִּסָּפֶ֖ה בַּעֲוֺ֥ן הָעִֽיר׃At daybreak the angels hurried Lot along, saying, “Get up! Take your wife and your two daughters who are here, or you will be swept away in the punishment of the city.” 16Maar hy het getalm. Toe het die mans hom aan sy hand gegryp, en aan die hand van sy vrou en aan die hand van sy twee dogters, deur die ontferming van die HERE oor hom, en hulle het hom uitgebring en hom buite die stad neergesit.וַֽיִּתְמַהְמָ֓הּ׀ וַיַּחֲזִ֨קוּ הָאֲנָשִׁ֜ים בְּיָד֣וֹ וּבְיַד־אִשְׁתּ֗וֹ וּבְיַד֙ שְׁתֵּ֣י בְנֹתָ֔יו בְּחֶמְלַ֥ת יְהוָ֖ה עָלָ֑יו וַיֹּצִאֻ֥הוּ וַיַּנִּחֻ֖הוּ מִח֥וּץ לָעִֽיר׃But when Lot hesitated, the men grabbed his hand and the hands of his wife and his two daughters. And they led them safely out of the city, because of the LORD’s compassion for them. 17Toe hulle hulle na buite gebring het, het hy gesê: “Ontkom vir jou lewe! Moenie agter jou kyk nie en moenie êrens in die hele vlakte stilstaan nie. Ontkom na die berg toe, sodat jy nie weggevee word nie.”וַיְהִי֩ כְהוֹצִיאָ֨ם אֹתָ֜ם הַח֗וּצָה וַיֹּ֨אמֶר֙ הִמָּלֵ֣ט עַל־נַפְשֶׁ֔ךָ אַל־תַּבִּ֣יט אַחֲרֶ֔יךָ וְאַֽל־תַּעֲמֹ֖ד בְּכָל־הַכִּכָּ֑ר הָהָ֥רָה הִמָּלֵ֖ט פֶּן־תִּסָּפֶֽה׃As soon as the men had brought them out, one of them said, “Run for your lives! Do not look back, and do not stop anywhere on the plain! Flee to the mountains, or you will be swept away!” 18Maar Lot het vir hulle gesê: “Nee tog, my Here.

Of: my here.

וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹט אֲלֵהֶ֑ם אַל־נָ֖א אֲדֹנָֽי׃But Lot replied, “No, my lords, please! 19Kyk tog, U dienaar het guns gevind in U oë, en U het U troue liefde groot gemaak wat U aan my bewys het om my lewe te behou; maar ek kan nie na die berg vlug nie, anders haal die onheil my in en ek sterf.

Letterlik: anders kleef die onheil aan my.

הִנֵּה־נָ֠א מָצָ֨א עַבְדְּךָ֣ חֵן֮ בְּעֵינֶיךָ֒ וַתַּגְדֵּ֣ל חַסְדְּךָ֗ אֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֨יתָ֙ עִמָּדִ֔י לְהַחֲי֖וֹת אֶת־נַפְשִׁ֑י וְאָנֹכִ֗י לֹ֤א אוּכַל֙ לְהִמָּלֵ֣ט הָהָ֔רָה פֶּן־תִּדְבָּקַ֥נִי הָרָעָ֖ה וָמַֽתִּי׃Your servant has indeed found favor in your sight, and you have shown me great kindness by sparing my life. But I cannot run to the mountains; the disaster will overtake me, and I will die. 20Kyk tog, hierdie stad is naby om heen te vlug, en dit is klein. Laat ek tog daarheen ontkom. Is dit nie klein nie? Dan sal my lewe bly leef.”הִנֵּה־נָ֠א הָעִ֨יר הַזֹּ֧את קְרֹבָ֛ה לָנ֥וּס שָׁ֖מָּה וְהִ֣יא מִצְעָ֑ר אִמָּלְטָ֨ה נָּ֜א שָׁ֗מָּה הֲלֹ֥א מִצְעָ֛ר הִ֖וא וּתְחִ֥י נַפְשִֽׁי׃Look, there is a town nearby where I can flee, and it is a small place. Please let me flee there—is it not a small place? Then my life will be saved.” 21En Hy het vir hom gesê: “Kyk, Ek staan jou ook hierdie saak toe, dat Ek die stad waarvan jy gepraat het, nie sal omkeer nie.

Letterlik: Ek het jou aangesig opgehef.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו הִנֵּה֙ נָשָׂ֣אתִי פָנֶ֔יךָ גַּ֖ם לַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה לְבִלְתִּ֛י הָפְכִּ֥י אֶת־הָעִ֖יר אֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ׃“Very well,” he answered, “I will grant this request as well, and will not demolish the town you indicate. 22Maak gou, ontkom daarheen, want ek kan niks doen voordat jy daar aankom nie.” Daarom het hy die naam van die stad Soar genoem.

Die naam beteken Die naam Soar klink soos die Hebreeuse woord vir “klein”.

מַהֵר֙ הִמָּלֵ֣ט שָׁ֔מָּה כִּ֣י לֹ֤א אוּכַל֙ לַעֲשׂ֣וֹת דָּבָ֔ר עַד־בֹּאֲךָ֖ שָׁ֑מָּה עַל־כֵּ֛ן קָרָ֥א שֵׁם־הָעִ֖יר צֽוֹעַר׃Hurry! Run there quickly, for I cannot do anything until you reach it.” That is why the town was called Zoar.

23Die son het oor die aarde opgekom, en Lot het by Soar aangekom.הַשֶּׁ֖מֶשׁ יָצָ֣א עַל־הָאָ֑רֶץ וְל֖וֹט בָּ֥א צֹֽעֲרָה׃And by the time the sun had risen over the land, Lot had reached Zoar. 24En die HERE het swael en vuur op Sodom en op Gomorra laat reën, van die HERE uit die hemel.וַֽיהוָ֗ה הִמְטִ֧יר עַל־סְדֹ֛ם וְעַל־עֲמֹרָ֖ה גָּפְרִ֣ית וָאֵ֑שׁ מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה מִן־הַשָּׁמָֽיִם׃Then the LORD rained down sulfur and fire on Sodom and Gomorrah—from the LORD out of the heavens. 25Hy het hierdie stede omgekeer, en die hele vlakte, en al die inwoners van die stede, en die gewas van die grond.וַֽיַּהֲפֹךְ֙ אֶת־הֶעָרִ֣ים הָאֵ֔ל וְאֵ֖ת כָּל־הַכִּכָּ֑ר וְאֵת֙ כָּל־יֹשְׁבֵ֣י הֶעָרִ֔ים וְצֶ֖מַח הָאֲדָמָֽה׃Thus He destroyed these cities and the entire plain, including all the inhabitants of the cities and everything that grew on the ground. 26Sy vrou het van agter hom af omgekyk, en sy het 'n soutpilaar geword.וַתַּבֵּ֥ט אִשְׁתּ֖וֹ מֵאַחֲרָ֑יו וַתְּהִ֖י נְצִ֥יב מֶֽלַח׃But Lot’s wife looked back, and she became a pillar of salt.

27En Abraham het vroeg in die môre opgestaan en na die plek gegaan waar hy voor die aangesig van die HERE gestaan het,וַיַּשְׁכֵּ֥ם אַבְרָהָ֖ם בַּבֹּ֑קֶר אֶל־הַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁר־עָ֥מַד שָׁ֖ם אֶת־פְּנֵ֥י יְהוָֽה׃Early the next morning, Abraham got up and returned to the place where he had stood before the LORD. 28en hy het uitgekyk oor Sodom en Gomorra en oor die hele land van die vlakte, en hy het gesien, en kyk, die rook van die land het opgestyg soos die rook van 'n oond.וַיַּשְׁקֵ֗ף עַל־פְּנֵ֤י סְדֹם֙ וַעֲמֹרָ֔ה וְעַֽל־כָּל־פְּנֵ֖י אֶ֣רֶץ הַכִּכָּ֑ר וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֤ה עָלָה֙ קִיטֹ֣ר הָאָ֔רֶץ כְּקִיטֹ֖ר הַכִּבְשָֽׁן׃He looked down toward Sodom and Gomorrah and all the land of the plain, and he saw the smoke rising from the land like smoke from a furnace. 29Toe God die stede van die vlakte verwoes het, het God Abraham onthou, en Hy het Lot uit die middel van die omkering gestuur toe Hy die stede omgekeer het waarin Lot gewoon het.וַיְהִ֗י בְּשַׁחֵ֤ת אֱלֹהִים֙ אֶת־עָרֵ֣י הַכִּכָּ֔ר וַיִּזְכֹּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶת־אַבְרָהָ֑ם וַיְשַׁלַּ֤ח אֶת־לוֹט֙ מִתּ֣וֹךְ הַהֲפֵכָ֔ה בַּהֲפֹךְ֙ אֶת־הֶ֣עָרִ֔ים אֲשֶׁר־יָשַׁ֥ב בָּהֵ֖ן לֽוֹט׃So when God destroyed the cities of the plain, He remembered Abraham, and He brought Lot out of the catastrophe that destroyed the cities where he had lived.

30Lot het uit Soar opgegaan en in die berg gaan woon, en sy twee dogters saam met hom, want hy het gevrees om in Soar te woon. Hy het in die grot gewoon, hy en sy twee dogters.וַיַּעַל֩ ל֨וֹט מִצּ֜וֹעַר וַיֵּ֣שֶׁב בָּהָ֗ר וּשְׁתֵּ֤י בְנֹתָיו֙ עִמּ֔וֹ כִּ֥י יָרֵ֖א לָשֶׁ֣בֶת בְּצ֑וֹעַר וַיֵּ֨שֶׁב֙ בַּמְּעָרָ֔ה ה֖וּא וּשְׁתֵּ֥י בְנֹתָֽיו׃Lot and his two daughters left Zoar and settled in the mountains—for he was afraid to stay in Zoar—where they lived in a cave. 31En die oudste het vir die jongste gesê: “Ons vader is oud, en daar is geen man in die land om by ons in te gaan soos die weg van die hele aarde is nie.

Letterlik: om op ons te kom.

וַתֹּ֧אמֶר הַבְּכִירָ֛ה אֶל־הַצְּעִירָ֖ה אָבִ֣ינוּ זָקֵ֑ן וְאִ֨ישׁ אֵ֤ין בָּאָ֨רֶץ֙ לָב֣וֹא עָלֵ֔ינוּ כְּדֶ֖רֶךְ כָּל־הָאָֽרֶץ׃One day the older daughter said to the younger, “Our father is old, and there is no man in the land to sleep with us, as is the custom over all the earth. 32Kom, laat ons ons vader wyn laat drink en by hom gaan lê, sodat ons uit ons vader nageslag in die lewe kan hou.”

Letterlik: saad.

לְכָ֨ה נַשְׁקֶ֧ה אֶת־אָבִ֛ינוּ יַ֖יִן וְנִשְׁכְּבָ֣ה עִמּ֑וֹ וּנְחַיֶּ֥ה מֵאָבִ֖ינוּ זָֽרַע׃Come, let us get our father drunk with wine so we can sleep with him and preserve his line.” 33En hulle het hulle vader daardie nag wyn laat drink, en die oudste het ingegaan en by haar vader gaan lê, en hy het nie geweet toe sy gaan lê het en toe sy opgestaan het nie.וַתַּשְׁקֶ֧יןָ אֶת־אֲבִיהֶ֛ן יַ֖יִן בַּלַּ֣יְלָה ה֑וּא וַתָּבֹ֤א הַבְּכִירָה֙ וַתִּשְׁכַּ֣ב אֶת־אָבִ֔יהָ וְלֹֽא־יָדַ֥ע בְּשִׁכְבָ֖הּ וּבְקׄוּמָֽהּ׃So that night they got their father drunk with wine, and the firstborn went in and slept with her father; he was not aware when she lay down or when she got up. 34En die volgende dag het die oudste vir die jongste gesê: “Kyk, ek het gisternag by my vader gelê. Laat ons hom ook vannag wyn laat drink; gaan dan in en lê by hom, sodat ons uit ons vader nageslag in die lewe kan hou.”וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַתֹּ֤אמֶר הַבְּכִירָה֙ אֶל־הַצְּעִירָ֔ה הֵן־שָׁכַ֥בְתִּי אֶ֖מֶשׁ אֶת־אָבִ֑י נַשְׁקֶ֨נּוּ יַ֜יִן גַּם־הַלַּ֗יְלָה וּבֹ֨אִי֙ שִׁכְבִ֣י עִמּ֔וֹ וּנְחַיֶּ֥ה מֵאָבִ֖ינוּ זָֽרַע׃The next day the older daughter said to the younger, “Look, I slept with my father last night. Let us get him drunk with wine again tonight so you can go in and sleep with him and we can preserve our father’s line.” 35En hulle het ook daardie nag hulle vader wyn laat drink, en die jongste het opgestaan en by hom gaan lê, en hy het nie geweet toe sy gaan lê het en toe sy opgestaan het nie.וַתַּשְׁקֶ֜יןָ גַּ֣ם בַּלַּ֧יְלָה הַה֛וּא אֶת־אֲבִיהֶ֖ן יָ֑יִן וַתָּ֤קָם הַצְּעִירָה֙ וַתִּשְׁכַּ֣ב עִמּ֔וֹ וְלֹֽא־יָדַ֥ע בְּשִׁכְבָ֖הּ וּבְקֻמָֽהּ׃So again that night they got their father drunk with wine, and the younger daughter went in and slept with him; he was not aware when she lay down or when she got up. 36So het die twee dogters van Lot swanger geword van hulle vader.וַֽתַּהֲרֶ֛יןָ שְׁתֵּ֥י בְנֽוֹת־ל֖וֹט מֵאֲבִיהֶֽן׃Thus both of Lot’s daughters became pregnant by their father. 37Die oudste het 'n seun gebaar en sy naam Moab genoem. Hy is die vader van Moab tot vandag toe.

Die naam beteken Die naam Moab klink soos die Hebreeuse woorde vir “van die vader”.

וַתֵּ֤לֶד הַבְּכִירָה֙ בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ מוֹאָ֑ב ה֥וּא אֲבִֽי־מוֹאָ֖ב עַד־הַיּֽוֹם׃The older daughter gave birth to a son and named him Moab. He is the father of the Moabites of today. 38Die jongste, ook sy, het 'n seun gebaar en sy naam Ben-Ammi genoem. Hy is die vader van die Ammoniete tot vandag toe.

Die naam beteken Die naam Ben-Ammi beteken “seun van my volk”.

Letterlik: seuns van Ammon.

וְהַצְּעִירָ֤ה גַם־הִוא֙ יָ֣לְדָה בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ בֶּן־עַמִּ֑י ה֛וּא אֲבִ֥י בְנֵֽי־עַמּ֖וֹן עַד־הַיּֽוֹם׃ סThe younger daughter also gave birth to a son, and she named him Ben-ammi. He is the father of the Ammonites of today.