Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Laban het vroeg in die môre opgestaan, sy seuns en sy dogters gesoen en hulle geseën. Toe het Laban weggegaan en na sy plek teruggekeer.וַיַּשְׁכֵּ֨ם לָבָ֜ן בַּבֹּ֗קֶר וַיְנַשֵּׁ֧ק לְבָנָ֛יו וְלִבְנוֹתָ֖יו וַיְבָ֣רֶךְ אֶתְהֶ֑ם וַיֵּ֛לֶךְ וַיָּ֥שָׁב לָבָ֖ן לִמְקֹמֽוֹ׃Jacob also went on his way, and the angels of God met him.
2En Jakob het met sy pad verder gegaan, en engele van God het hom teëgekom.וְיַעֲקֹ֖ב הָלַ֣ךְ לְדַרְכּ֑וֹ וַיִּפְגְּעוּ־ב֖וֹ מַלְאֲכֵ֥י אֱלֹהִֽים׃When Jacob saw them, he said, “This is the camp of God.” So he named that place Mahanaim.3Toe Jakob hulle sien, het hy gesê: “Dit is die kamp van God.” En hy het die naam van daardie plek Mahanaim genoem.aDie naam beteken twee kampe.וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ כַּאֲשֶׁ֣ר רָאָ֔ם מַחֲנֵ֥ה אֱלֹהִ֖ים זֶ֑ה וַיִּקְרָ֛א שֵֽׁם־הַמָּק֥וֹם הַה֖וּא מַֽחֲנָֽיִם׃ פJacob sent messengers ahead of him to his brother Esau in the land of Seir, the country of Edom.
4Jakob het boodskappers voor hom uit gestuur na Esau, sy broer, na die land Seïr, die veld van Edom.וַיִּשְׁלַ֨ח יַעֲקֹ֤ב מַלְאָכִים֙ לְפָנָ֔יו אֶל־עֵשָׂ֖ו אָחִ֑יו אַ֥רְצָה שֵׂעִ֖יר שְׂדֵ֥ה אֱדֽוֹם׃He instructed them, “You are to say to my master Esau, ‘Your servant Jacob says: I have been staying with Laban and have remained there until now.5Hy het hulle beveel en gesê: “So moet julle vir my heer, vir Esau, sê: ‘So sê u dienaar Jakob: By Laban het ek as vreemdeling gewoon, en ek het tot nou toe daar vertoef.וַיְצַ֤ו אֹתָם֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֣ה תֹאמְר֔וּן לַֽאדֹנִ֖י לְעֵשָׂ֑ו כֹּ֤ה אָמַר֙ עַבְדְּךָ֣ יַעֲקֹ֔ב עִם־לָבָ֣ן גַּ֔רְתִּי וָאֵחַ֖ר עַד־עָֽתָּה׃I have oxen, donkeys, flocks, menservants, and maidservants. I have sent this message to inform my master, so that I may find favor in your sight.’”6Ek het beeste en donkies, kleinvee, slawe en slavinne gekry. En ek het boodskappers gestuur om dit aan my heer te laat weet, sodat ek guns kan vind in u oë.’ ”וַֽיְהִי־לִי֙ שׁ֣וֹר וַחֲמ֔וֹר צֹ֖אן וְעֶ֣בֶד וְשִׁפְחָ֑ה וָֽאֶשְׁלְחָה֙ לְהַגִּ֣יד לַֽאדֹנִ֔י לִמְצֹא־חֵ֖ן בְּעֵינֶֽיךָ׃When the messengers returned to Jacob, they said, “We went to your brother Esau, and now he is coming to meet you—he and four hundred men with him.”7Die boodskappers het na Jakob teruggekeer en gesê: “Ons het na jou broer, na Esau, gekom, en hy kom jou ook tegemoet, en 400 man is by hom.”וַיָּשֻׁ֨בוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים אֶֽל־יַעֲקֹ֖ב לֵאמֹ֑ר בָּ֤אנוּ אֶל־אָחִ֨יךָ֙ אֶל־עֵשָׂ֔ו וְגַם֙ הֹלֵ֣ךְ לִקְרָֽאתְךָ֔ וְאַרְבַּע־מֵא֥וֹת אִ֖ישׁ עִמּֽוֹ׃In great fear and distress, Jacob divided his people into two camps, as well as the flocks and herds and camels.8Toe het Jakob baie gevrees, en dit was vir hom benoud. Hy het die volk wat by hom was, en die kleinvee en die beeste en die kamele in twee kampe verdeel.וַיִּירָ֧א יַעֲקֹ֛ב מְאֹ֖ד וַיֵּ֣צֶר ל֑וֹ וַיַּ֜חַץ אֶת־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־אִתּ֗וֹ וְאֶת־הַצֹּ֧אן וְאֶת־הַבָּקָ֛ר וְהַגְּמַלִּ֖ים לִשְׁנֵ֥י מַחֲנֽוֹת׃He thought, “If Esau comes and attacks one camp, then the other camp can escape.”9Hy het gesê: “As Esau na die een kamp kom en dit verslaan, sal die kamp wat oorbly, kan ontkom.”וַיֹּ֕אמֶר אִם־יָב֥וֹא עֵשָׂ֛ו אֶל־הַמַּחֲנֶ֥ה הָאַחַ֖ת וְהִכָּ֑הוּ וְהָיָ֛ה הַמַּחֲנֶ֥ה הַנִּשְׁאָ֖ר לִפְלֵיטָֽה׃Then Jacob declared, “O God of my father Abraham, God of my father Isaac, the LORD who told me, ‘Go back to your country and to your kindred, and I will make you prosper,’10En Jakob het gesê: “God van my vader Abraham en God van my vader Isak, HERE, U wat vir my gesê het: ‘Keer terug na jou land en na jou geboortegrond, en Ek sal goed doen met jou.’וַיֹּאמֶר֮ יַעֲקֹב֒ אֱלֹהֵי֙ אָבִ֣י אַבְרָהָ֔ם וֵאלֹהֵ֖י אָבִ֣י יִצְחָ֑ק יְהוָ֞ה הָאֹמֵ֣ר אֵלַ֗י שׁ֧וּב לְאַרְצְךָ֛ וּלְמוֹלַדְתְּךָ֖ וְאֵיטִ֥יבָה עִמָּֽךְ׃I am unworthy of all the kindness and faithfulness You have shown Your servant. Indeed, with only my staff I came across the Jordan, but now I have become two camps.11Ek is te klein vir al die troue liefde en al die trou wat U aan U dienaar bewys het. Want met my staf het ek hierdie Jordaan oorgesteek, en nou het ek twee kampe geword.קָטֹ֜נְתִּי מִכֹּ֤ל הַחֲסָדִים֙ וּמִכָּל־הָ֣אֱמֶ֔ת אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתָ אֶת־עַבְדֶּ֑ךָ כִּ֣י בְמַקְלִ֗י עָבַ֨רְתִּי֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֣ן הַזֶּ֔ה וְעַתָּ֥ה הָיִ֖יתִי לִשְׁנֵ֥י מַחֲנֽוֹת׃Please deliver me from the hand of my brother Esau, for I am afraid that he may come and attack me and the mothers and children with me.12Red my tog uit die hand van my broer, uit die hand van Esau, want ek vrees hom, dat hy nie kom en my slaan nie, die moeder saam met die kinders.aLetterlik: moeder op kinders.הַצִּילֵ֥נִי נָ֛א מִיַּ֥ד אָחִ֖י מִיַּ֣ד עֵשָׂ֑ו כִּֽי־יָרֵ֤א אָנֹכִי֙ אֹת֔וֹ פֶּן־יָב֣וֹא וְהִכַּ֔נִי אֵ֖ם עַל־בָּנִֽים׃But You have said, ‘I will surely make you prosper, and I will make your offspring like the sand of the sea, too numerous to count.’”13En U het gesê: ‘Ek sal beslis aan jou goed doen en jou nageslag maak soos die sand van die see, wat weens die menigte nie getel kan word nie.’ ”וְאַתָּ֣ה אָמַ֔רְתָּ הֵיטֵ֥ב אֵיטִ֖יב עִמָּ֑ךְ וְשַׂמְתִּ֤י אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ כְּח֣וֹל הַיָּ֔ם אֲשֶׁ֥ר לֹא־יִסָּפֵ֖ר מֵרֹֽב׃Jacob spent the night there, and from what he had brought with him, he selected a gift for his brother Esau:14Hy het daardie nag daar oornag, en uit wat in sy hand gekom het, het hy ’n geskenk vir Esau, sy broer, geneem:וַיָּ֥לֶן שָׁ֖ם בַּלַּ֣יְלָה הַה֑וּא וַיִּקַּ֞ח מִן־הַבָּ֧א בְיָד֛וֹ מִנְחָ֖ה לְעֵשָׂ֥ו אָחִֽיו׃200 female goats, 20 male goats, 200 ewes, 20 rams,15200 bokooie en 20 bokramme, 200 skaapooie en 20 skaapramme,עִזִּ֣ים מָאתַ֔יִם וּתְיָשִׁ֖ים עֶשְׂרִ֑ים רְחֵלִ֥ים מָאתַ֖יִם וְאֵילִ֥ים עֶשְׂרִֽים׃30 milk camels with their young, 40 cows, 10 bulls, 20 female donkeys, and 10 male donkeys.1630 kameelmerries wat soog, saam met hulle kleintjies, 40 koeie en tien bulle, 20 donkiemerries en tien donkievullens.aLetterlik: hulle seuns.גְּמַלִּ֧ים מֵינִיק֛וֹת וּבְנֵיהֶ֖ם שְׁלֹשִׁ֑ים פָּר֤וֹת אַרְבָּעִים֙ וּפָרִ֣ים עֲשָׂרָ֔ה אֲתֹנֹ֣ת עֶשְׂרִ֔ים וַעְיָרִ֖ם עֲשָׂרָֽה׃He entrusted them to his servants in separate herds and told them, “Go on ahead of me, and keep some distance between the herds.”17Hy het dit in die hand van sy dienaars gegee, elke trop afsonderlik, en vir sy dienaars gesê: “Gaan voor my uit oor, en laat ’n ruimte wees tussen trop en trop.”וַיִּתֵּן֙ בְּיַד־עֲבָדָ֔יו עֵ֥דֶר עֵ֖דֶר לְבַדּ֑וֹ וַ֤יֹּאמֶר אֶל־עֲבָדָיו֙ עִבְר֣וּ לְפָנַ֔י וְרֶ֣וַח תָּשִׂ֔ימוּ בֵּ֥ין עֵ֖דֶר וּבֵ֥ין עֵֽדֶר׃He instructed the one in the lead, “When my brother Esau meets you and asks, ‘To whom do you belong, where are you going, and whose animals are these before you?’18Hy het die eerste een beveel en gesê: “As Esau, my broer, jou teëkom en jou vra: ‘Aan wie behoort jy, en waarheen gaan jy, en aan wie behoort dié voor jou?’וַיְצַ֥ו אֶת־הָרִאשׁ֖וֹן לֵאמֹ֑ר כִּ֣י יִֽפְגָּשְׁךָ֞ עֵשָׂ֣ו אָחִ֗י וִשְׁאֵֽלְךָ֙ לֵאמֹ֔ר לְמִי־אַ֨תָּה֙ וְאָ֣נָה תֵלֵ֔ךְ וּלְמִ֖י אֵ֥לֶּה לְפָנֶֽיךָ׃then you are to say, ‘They belong to your servant Jacob. They are a gift, sent to my lord Esau. And behold, Jacob is behind us.’”19dan moet jy sê: ‘Aan u dienaar, aan Jakob. Dit is 'n geskenk wat gestuur is aan my heer, aan Esau. En kyk, hy self is ook agter ons.’ ”וְאָֽמַרְתָּ֙ לְעַבְדְּךָ֣ לְיַעֲקֹ֔ב מִנְחָ֥ה הִוא֙ שְׁלוּחָ֔ה לַֽאדֹנִ֖י לְעֵשָׂ֑ו וְהִנֵּ֥ה גַם־ה֖וּא אַחֲרֵֽינוּ׃He also instructed the second, the third, and all those following behind the herds: “When you meet Esau, you are to say the same thing to him.20Hy het ook die tweede beveel, ook die derde, ook almal wat agter die troppe aan loop, en gesê: “Volgens hierdie woord moet julle met Esau praat as julle hom vind.וַיְצַ֞ו גַּ֣ם אֶת־הַשֵּׁנִ֗י גַּ֚ם אֶת־הַשְּׁלִישִׁ֔י גַּ֚ם אֶת־כָּל־הַהֹ֣לְכִ֔ים אַחֲרֵ֥י הָעֲדָרִ֖ים לֵאמֹ֑ר כַּדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ תְּדַבְּר֣וּן אֶל־עֵשָׂ֔ו בְּמֹצַאֲכֶ֖ם אֹתֽוֹ׃You are also to say, ‘Look, your servant Jacob is right behind us.’” For he thought, “I will appease Esau with the gift that is going before me. After that I can face him, and perhaps he will accept me. ”21En julle moet sê: ‘Kyk, ook u dienaar Jakob is agter ons, want hy het gesê: “Ek sal sy aangesig versoen met die geskenk wat voor my uit gaan, en daarna sal ek sy aangesig sien; miskien sal hy my aangesig ophef.”’”aLetterlik: Ek sal sy aangesig bedek.bLetterlik: hy sal my aangesig ophef, dit wil sê hy sal my gunstig ontvang.וַאֲמַרְתֶּ֕ם גַּ֗ם הִנֵּ֛ה עַבְדְּךָ֥ יַעֲקֹ֖ב אַחֲרֵ֑ינוּ כִּֽי־אָמַ֞ר אֲכַפְּרָ֣ה פָנָ֗יו בַּמִּנְחָה֙ הַהֹלֶ֣כֶת לְפָנָ֔י וְאַחֲרֵי־כֵן֙ אֶרְאֶ֣ה פָנָ֔יו אוּלַ֖י יִשָּׂ֥א פָנָֽי׃So Jacob’s gifts went on before him, while he spent the night in the camp.
22Die geskenk het voor hom uit oorgegaan, en hy self het daardie nag in die kamp oornag.וַתַּעֲבֹ֥ר הַמִּנְחָ֖ה עַל־פָּנָ֑יו וְה֛וּא לָ֥ן בַּלַּֽיְלָה־הַה֖וּא בַּֽמַּחֲנֶֽה׃During the night Jacob got up and took his two wives, his two maidservants, and his eleven sons, and crossed the ford of the Jabbok.23Hy het in dieselfde nag opgestaan en sy twee vroue en sy twee slavinne en sy elf kinders geneem en deur die drif van die Jabbok gegaan.וַיָּ֣קָם׀ בַּלַּ֣יְלָה ה֗וּא וַיִּקַּ֞ח אֶת־שְׁתֵּ֤י נָשָׁיו֙ וְאֶת־שְׁתֵּ֣י שִׁפְחֹתָ֔יו וְאֶת־אַחַ֥ד עָשָׂ֖ר יְלָדָ֑יו וַֽיַּעֲבֹ֔ר אֵ֖ת מַעֲבַ֥ר יַבֹּֽק׃He took them and sent them across the stream, along with all his possessions.24Hy het hulle geneem en hulle deur die stroom laat oorgaan, en hy het laat oorgaan wat aan hom behoort het.וַיִּקָּחֵ֔ם וַיַּֽעֲבִרֵ֖ם אֶת־הַנָּ֑חַל וַֽיַּעֲבֵ֖ר אֶת־אֲשֶׁר־לוֹ׃So Jacob was left all alone, and there a man wrestled with him until daybreak.
25Jakob het alleen agtergebly, en ’n man het met hom geworstel tot die dagbreek opgekom het.וַיִּוָּתֵ֥ר יַעֲקֹ֖ב לְבַדּ֑וֹ וַיֵּאָבֵ֥ק אִישׁ֙ עִמּ֔וֹ עַ֖ד עֲל֥וֹת הַשָּֽׁחַר׃When the man saw that he could not overpower Jacob, he struck the socket of Jacob’s hip and dislocated it as they wrestled.26Toe hy sien dat hy nie teen hom opgewasse was nie, het hy die holte van sy heup aangeraak; en die holte van Jakob se heup is ontwrig terwyl hy met hom geworstel het.וַיַּ֗רְא כִּ֣י לֹ֤א יָכֹל֙ ל֔וֹ וַיִּגַּ֖ע בְּכַף־יְרֵכ֑וֹ וַתֵּ֨קַע֙ כַּף־יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּהֵֽאָבְק֖וֹ עִמּֽוֹ׃Then the man said, “Let me go, for it is daybreak.” But Jacob replied, “I will not let you go unless you bless me.”27Hy het gesê: “Laat my gaan, want die dagbreek het opgekom.” Maar hy het gesê: “Ek sal jou nie laat gaan nie, tensy jy my geseën het.”וַיֹּ֣אמֶר שַׁלְּחֵ֔נִי כִּ֥י עָלָ֖ה הַשָּׁ֑חַר וַיֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אֲשַֽׁלֵּחֲךָ֔ כִּ֖י אִם־בֵּרַכְתָּֽנִי׃“What is your name?” the man asked. “Jacob,” he replied.28Toe sê hy vir hom: “Wat is jou naam?” En hy het gesê: “Jakob.”וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו מַה־שְּׁמֶ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר יַעֲקֹֽב׃Then the man said, “Your name will no longer be Jacob, but Israel, because you have struggled with God and with men, and you have prevailed.”29Hy het gesê: “Jou naam sal nie meer Jakob genoem word nie, maar Israel, want jy het gestry met God en met mense, en jy het die oorhand gekry.”aDie naam beteken Die naam Israel beteken: hy stry met God.וַיֹּ֗אמֶר לֹ֤א יַעֲקֹב֙ יֵאָמֵ֥ר עוֹד֙ שִׁמְךָ֔ כִּ֖י אִם־יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי־שָׂרִ֧יתָ עִם־אֱלֹהִ֛ים וְעִם־אֲנָשִׁ֖ים וַתּוּכָֽל׃And Jacob requested, “Please tell me your name.” But he replied, “Why do you ask my name?” Then he blessed Jacob there.30Jakob het gevra en gesê: “Maak tog jou naam bekend.” Maar hy het gesê: “Waarom vra jy tog na my naam?” En hy het hom daar geseën.וַיִּשְׁאַ֣ל יַעֲקֹ֗ב וַיֹּ֨אמֶר֙ הַגִּֽידָה־נָּ֣א שְׁמֶ֔ךָ וַיֹּ֕אמֶר לָ֥מָּה זֶּ֖ה תִּשְׁאַ֣ל לִשְׁמִ֑י וַיְבָ֥רֶךְ אֹת֖וֹ שָֽׁם׃So Jacob named the place Peniel, saying, “Indeed, I have seen God face to face, and yet my life was spared.”31Jakob het die naam van die plek Peniël genoem, “want ek het God gesien, aangesig tot aangesig, en my lewe is gered.”aDie naam beteken Die naam Peniël beteken aangesig van God.וַיִּקְרָ֧א יַעֲקֹ֛ב שֵׁ֥ם הַמָּק֖וֹם פְּנִיאֵ֑ל כִּֽי־רָאִ֤יתִי אֱלֹהִים֙ פָּנִ֣ים אֶל־פָּנִ֔ים וַתִּנָּצֵ֖ל נַפְשִֽׁי׃The sun rose above him as he passed by Penuel, and he was limping because of his hip.32Die son het vir hom opgekom toe hy by Penuel verbygegaan het, en hy was mank aan sy heup.וַיִּֽזְרַֽח־ל֣וֹ הַשֶּׁ֔מֶשׁ כַּאֲשֶׁ֥ר עָבַ֖ר אֶת־פְּנוּאֵ֑ל וְה֥וּא צֹלֵ֖עַ עַל־יְרֵכֽוֹ׃Therefore to this day the Israelites do not eat the tendon attached to the socket of the hip, because the socket of Jacob’s hip was struck near that tendon.33Daarom eet die Israeliete tot vandag toe nie die sening van die heupspier wat op die heupholte is nie, omdat hy die holte van Jakob se heup by die sening van die heupspier aangeraak het.aLetterlik: die seuns van Israel.עַל־כֵּ֡ן לֹֽא־יֹאכְל֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־גִּ֣יד הַנָּשֶׁ֗ה אֲשֶׁר֙ עַל־כַּ֣ף הַיָּרֵ֔ךְ עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּ֤י נָגַע֙ בְּכַף־יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּגִ֖יד הַנָּשֶֽׁה׃
