Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En Abraham was oud, hoog in jare, en die HERE het Abraham in alles geseën.aLetterlik: Gekom in die dae.וְאַבְרָהָ֣ם זָקֵ֔ן בָּ֖א בַּיָּמִ֑ים וַֽיהוָ֛ה בֵּרַ֥ךְ אֶת־אַבְרָהָ֖ם בַּכֹּֽל׃By now Abraham was old and well along in years, and the LORD had blessed him in every way.
2En Abraham het gesê vir sy dienaar, die oudste van sy huis, wat oor alles regeer wat hy het: “Sit tog jou hand onder my dy,וַיֹּ֣אמֶר אַבְרָהָ֗ם אֶל־עַבְדּוֹ֙ זְקַ֣ן בֵּית֔וֹ הַמֹּשֵׁ֖ל בְּכָל־אֲשֶׁר־ל֑וֹ שִֽׂים־נָ֥א יָדְךָ֖ תַּ֥חַת יְרֵכִֽי׃So Abraham instructed the chief servant of his household, who managed all he owned, “Place your hand under my thigh,3en ek laat jou sweer by die HERE, die God van die hemel en die God van die aarde, dat jy nie vir my seun ’n vrou sal neem uit die dogters van die Kanaäniete nie, in wie se midde ek woon,וְאַשְׁבִּ֣יעֲךָ֔ בַּֽיהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם וֵֽאלֹהֵ֖י הָאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־תִקַּ֤ח אִשָּׁה֙ לִבְנִ֔י מִבְּנוֹת֙ הַֽכְּנַעֲנִ֔י אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י יוֹשֵׁ֥ב בְּקִרְבּֽוֹ׃and I will have you swear by the LORD, the God of heaven and the God of earth, that you will not take a wife for my son from the daughters of the Canaanites among whom I am dwelling,4maar dat jy sal gaan na my land en na my geboortestreek, en vir my seun, vir Isak, ’n vrou sal neem.”כִּ֧י אֶל־אַרְצִ֛י וְאֶל־מוֹלַדְתִּ֖י תֵּלֵ֑ךְ וְלָקַחְתָּ֥ אִשָּׁ֖ה לִבְנִ֥י לְיִצְחָֽק׃but will go to my country and my kindred to take a wife for my son Isaac.”5Toe sê die dienaar vir hom: “Miskien sal die vrou nie gewillig wees om my na hierdie land te volg nie. Moet ek dan u seun beslis terugbring na die land waaruit u gekom het?”וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ הָעֶ֔בֶד אוּלַי֙ לֹא־תֹאבֶ֣ה הָֽאִשָּׁ֔ה לָלֶ֥כֶת אַחֲרַ֖י אֶל־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֑את הֶֽהָשֵׁ֤ב אָשִׁיב֙ אֶת־בִּנְךָ֔ אֶל־הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁר־יָצָ֥אתָ מִשָּֽׁם׃The servant asked him, “What if the woman is unwilling to follow me to this land? Shall I then take your son back to the land from which you came?”6En Abraham het vir hom gesê: “Pas op vir jouself dat jy my seun nie daarheen terugbring nie.וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו אַבְרָהָ֑ם הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֔ פֶּן־תָּשִׁ֥יב אֶת־בְּנִ֖י שָֽׁמָּה׃Abraham replied, “Make sure that you do not take my son back there.7Die HERE, die God van die hemel, wat my geneem het uit my vader se huis en uit die land van my geboorte, en wat met my gespreek het en wat vir my gesweer het en gesê het: ‘Aan jou nageslag sal Ek hierdie land gee’ – Hy sal Sy engel voor jou uit stuur, en jy sal van daar ’n vrou vir my seun neem.יְהוָ֣ה׀ אֱלֹהֵ֣י הַשָּׁמַ֗יִם אֲשֶׁ֨ר לְקָחַ֜נִי מִבֵּ֣ית אָבִי֮ וּמֵאֶ֣רֶץ מֽוֹלַדְתִּי֒ וַאֲשֶׁ֨ר דִּבֶּר־לִ֜י וַאֲשֶׁ֤ר נִֽשְׁבַּֽע־לִי֙ לֵאמֹ֔ר לְזַ֨רְעֲךָ֔ אֶתֵּ֖ן אֶת־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֑את ה֗וּא יִשְׁלַ֤ח מַלְאָכוֹ֙ לְפָנֶ֔יךָ וְלָקַחְתָּ֥ אִשָּׁ֛ה לִבְנִ֖י מִשָּֽׁם׃The LORD, the God of heaven, who brought me from my father’s house and my native land, who spoke to me and promised me on oath, saying, ‘To your offspring I will give this land’—He will send His angel before you so that you can take a wife for my son from there.8En as die vrou nie gewillig is om jou te volg nie, is jy vry van hierdie eed van my; net my seun mag jy nie daarheen terugbring nie.”וְאִם־לֹ֨א תֹאבֶ֤ה הָֽאִשָּׁה֙ לָלֶ֣כֶת אַחֲרֶ֔יךָ וְנִקִּ֕יתָ מִשְּׁבֻעָתִ֖י זֹ֑את רַ֣ק אֶת־בְּנִ֔י לֹ֥א תָשֵׁ֖ב שָֽׁמָּה׃And if the woman is unwilling to follow you, then you are released from this oath of mine. Only do not take my son back there.”9Toe sit die dienaar sy hand onder die dy van Abraham, sy heer, en hy het vir hom gesweer oor hierdie saak.וַיָּ֤שֶׂם הָעֶ֨בֶד֙ אֶת־יָד֔וֹ תַּ֛חַת יֶ֥רֶךְ אַבְרָהָ֖ם אֲדֹנָ֑יו וַיִּשָּׁ֣בַֽע ל֔וֹ עַל־הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃So the servant placed his hand under the thigh of his master Abraham and swore an oath to him concerning this matter.
10En die dienaar het tien kamele geneem van die kamele van sy heer, en hy het gegaan, met al die goeie dinge van sy heer in sy hand; en hy het opgestaan en gegaan na Aram-Naharaim, na die stad van Nahor.וַיִּקַּ֣ח הָ֠עֶבֶד עֲשָׂרָ֨ה גְמַלִּ֜ים מִגְּמַלֵּ֤י אֲדֹנָיו֙ וַיֵּ֔לֶךְ וְכָל־ט֥וּב אֲדֹנָ֖יו בְּיָד֑וֹ וַיָּ֗קָם וַיֵּ֛לֶךְ אֶל־אֲרַ֥ם נַֽהֲרַ֖יִם אֶל־עִ֥יר נָחֽוֹר׃Then the servant took ten of his master’s camels and departed with all manner of good things from his master in hand. And he set out for Nahor’s hometown in Aram-naharaim.11Hy het die kamele buite die stad by die waterput laat kniel, teen die aand, die tyd wanneer die vroue uitkom om water te skep.וַיַּבְרֵ֧ךְ הַגְּמַלִּ֛ים מִח֥וּץ לָעִ֖יר אֶל־בְּאֵ֣ר הַמָּ֑יִם לְעֵ֣ת עֶ֔רֶב לְעֵ֖ת צֵ֥את הַשֹּׁאֲבֹֽת׃As evening approached, he made the camels kneel down near the well outside the town at the time when the women went out to draw water.12En hy sê: “HERE, God van my heer Abraham, laat dit tog vandag voor my gebeur, en bewys troue liefde aan my heer Abraham.וַיֹּאמַ֓ר׀ יְהוָ֗ה אֱלֹהֵי֙ אֲדֹנִ֣י אַבְרָהָ֔ם הַקְרֵה־נָ֥א לְפָנַ֖י הַיּ֑וֹם וַעֲשֵׂה־חֶ֕סֶד עִ֖ם אֲדֹנִ֥י אַבְרָהָֽם׃“O LORD, God of my master Abraham,” he prayed, “please grant me success today, and show kindness to my master Abraham.13Kyk, ek staan by die waterfontein, en die dogters van die manne van die stad kom uit om water te skep.הִנֵּ֛ה אָנֹכִ֥י נִצָּ֖ב עַל־עֵ֣ין הַמָּ֑יִם וּבְנוֹת֙ אַנְשֵׁ֣י הָעִ֔יר יֹצְאֹ֖ת לִשְׁאֹ֥ב מָֽיִם׃Here I am, standing beside the spring, and the daughters of the townspeople are coming out to draw water.14Laat dit dan so wees: die meisie vir wie ek sê: ‘Laat sak tog jou kruik, dat ek kan drink,’ en wat sê: ‘Drink, en ook jou kamele sal ek laat drink’ – dié het U aangewys vir U kneg, vir Isak; en daaraan sal ek weet dat U troue liefde aan my heer betoon het.”וְהָיָ֣ה הַֽנַּעֲרָ֗ אֲשֶׁ֨ר אֹמַ֤ר אֵלֶ֨יהָ֙ הַטִּי־נָ֤א כַדֵּךְ֙ וְאֶשְׁתֶּ֔ה וְאָמְרָ֣ה שְׁתֵ֔ה וְגַם־גְּמַלֶּ֖יךָ אַשְׁקֶ֑ה אֹתָ֤הּ הֹכַ֨חְתָּ֙ לְעַבְדְּךָ֣ לְיִצְחָ֔ק וּבָ֣הּ אֵדַ֔ע כִּי־עָשִׂ֥יתָ חֶ֖סֶד עִם־אֲדֹנִֽי׃Now may it happen that the girl to whom I say, ‘Please let down your jar that I may drink,’ and who responds, ‘Drink, and I will water your camels as well’—let her be the one You have appointed for Your servant Isaac. By this I will know that You have shown kindness to my master.”
15Hy het nog nie klaar gepraat nie, of kyk, daar kom Rebekka uit, wat gebore is vir Betuel, die seun van Milka, die vrou van Nahor, Abraham se broer, met haar kruik op haar skouer.וַֽיְהִי־ה֗וּא טֶרֶם֮ כִּלָּ֣ה לְדַבֵּר֒ וְהִנֵּ֧ה רִבְקָ֣ה יֹצֵ֗את אֲשֶׁ֤ר יֻלְּדָה֙ לִבְתוּאֵ֣ל בֶּן־מִלְכָּ֔ה אֵ֥שֶׁת נָח֖וֹר אֲחִ֣י אַבְרָהָ֑ם וְכַדָּ֖הּ עַל־שִׁכְמָֽהּ׃Before the servant had finished praying, Rebekah came out with her jar on her shoulder. She was the daughter of Bethuel son of Milcah, the wife of Abraham’s brother Nahor.16En die meisie was baie mooi van aansien, ’n maagd, en geen man het haar geken nie. Sy het afgegaan na die bron en haar kruik gevul en opgekom.וְהַֽנַּעֲרָ֗ טֹבַ֤ת מַרְאֶה֙ מְאֹ֔ד בְּתוּלָ֕ה וְאִ֖ישׁ לֹ֣א יְדָעָ֑הּ וַתֵּ֣רֶד הָעַ֔יְנָה וַתְּמַלֵּ֥א כַדָּ֖הּ וַתָּֽעַל׃Now the girl was very beautiful, a virgin who had not had relations with any man. She went down to the spring, filled her jar, and came up again.17Toe hardloop die dienaar haar tegemoet en sê: “Laat my tog ’n bietjie water uit jou kruik drink.”וַיָּ֥רָץ הָעֶ֖בֶד לִקְרָאתָ֑הּ וַיֹּ֕אמֶר הַגְמִיאִ֥ינִי נָ֛א מְעַט־מַ֖יִם מִכַּדֵּֽךְ׃So the servant ran to meet her and said, “Please let me have a little water from your jar.”18En sy sê: “Drink, my heer.” En sy het gou haar kruik op haar hand laat sak en hom laat drink.וַתֹּ֖אמֶר שְׁתֵ֣ה אֲדֹנִ֑י וַתְּמַהֵ֗ר וַתֹּ֧רֶד כַּדָּ֛הּ עַל־יָדָ֖הּ וַתַּשְׁקֵֽהוּ׃“Drink, my lord,” she replied, and she quickly lowered her jar to her hands and gave him a drink.19En toe sy klaar was om hom te laat drink, het sy gesê: “Ook vir jou kamele sal ek skep totdat hulle klaar gedrink het.”וַתְּכַ֖ל לְהַשְׁקֹת֑וֹ וַתֹּ֗אמֶר גַּ֤ם לִגְמַלֶּ֨יךָ֙ אֶשְׁאָ֔ב עַ֥ד אִם־כִּלּ֖וּ לִשְׁתֹּֽת׃After she had given him a drink, she said, “I will also draw water for your camels, until they have had enough to drink.”20En sy het gou haar kruik in die drinkbak uitgegooi en weer na die put gehardloop om te skep; en sy het geskep vir al sy kamele.וַתְּמַהֵ֗ר וַתְּעַ֤ר כַּדָּהּ֙ אֶל־הַשֹּׁ֔קֶת וַתָּ֥רָץ ע֛וֹד אֶֽל־הַבְּאֵ֖ר לִשְׁאֹ֑ב וַתִּשְׁאַ֖ב לְכָל־גְּמַלָּֽיו׃And she quickly emptied her jar into the trough and ran back to the well to draw water, until she had drawn water for all his camels.
21En die man het haar verwonderd en swygend gadegeslaan, om te weet of die HERE sy weg voorspoedig gemaak het of nie.וְהָאִ֥ישׁ מִשְׁתָּאֵ֖ה לָ֑הּ מַחֲרִ֕ישׁ לָדַ֗עַת הַֽהִצְלִ֧יחַ יְהוָ֛ה דַּרְכּ֖וֹ אִם־לֹֽא׃Meanwhile, the man watched her silently to see whether or not the LORD had made his journey a success.22En toe die kamele klaar gedrink het, het die man ’n goue neusring geneem, ’n beka in gewig, en twee armbande vir haar hande, tien sikkels goud in gewig.aOngeveer ’n Beka is ongeveer 6 gram; tien sikkels is ongeveer 114 gram.וַיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֨ר כִּלּ֤וּ הַגְּמַלִּים֙ לִשְׁתּ֔וֹת וַיִּקַּ֤ח הָאִישׁ֙ נֶ֣זֶם זָהָ֔ב בֶּ֖קַע מִשְׁקָל֑וֹ וּשְׁנֵ֤י צְמִידִים֙ עַל־יָדֶ֔יהָ עֲשָׂרָ֥ה זָהָ֖ב מִשְׁקָלָֽם׃And after the camels had finished drinking, he took out a gold ring weighing a beka, and two gold bracelets for her wrists weighing ten shekels.23En hy het gesê: “Wie se dogter is jy? Vertel my tog. Is daar in die huis van jou vader plek vir ons om te vernag?”וַיֹּ֨אמֶר֙ בַּת־מִ֣י אַ֔תְּ הַגִּ֥ידִי נָ֖א לִ֑י הֲיֵ֧שׁ בֵּית־אָבִ֛יךְ מָק֥וֹם לָ֖נוּ לָלִֽין׃“Whose daughter are you?” he asked. “Please tell me, is there room in your father’s house for us to spend the night?”24En sy sê vir hom: “Ek is die dogter van Betuel, die seun van Milka, wat sy vir Nahor gebaar het.”וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו בַּת־בְּתוּאֵ֖ל אָנֹ֑כִי בֶּן־מִלְכָּ֕ה אֲשֶׁ֥ר יָלְדָ֖ה לְנָחֽוֹר׃She replied, “I am the daughter of Bethuel, the son that Milcah bore to Nahor.”25Sy het ook vir hom gesê: “Daar is ook strooi, ook baie voer by ons, ook plek om te vernag.”וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו גַּם־תֶּ֥בֶן גַּם־מִסְפּ֖וֹא רַ֣ב עִמָּ֑נוּ גַּם־מָק֖וֹם לָלֽוּן׃Then she added, “We have plenty of straw and feed, as well as a place for you to spend the night.”
26Toe het die man sy kop gebuig en hulle het neergebuig voor die HERE.וַיִּקֹּ֣ד הָאִ֔ישׁ וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לַֽיהוָֽה׃Then the man bowed down and worshiped the LORD,27En hy het gesê: “Geloofd is die HERE, die God van my heer Abraham, wat Sy troue liefde en Sy trou nie laat vaar het teenoor my heer nie. Wat my betref, die HERE het my op die weg gelei na die huis van my heer se broers.”וַיֹּ֗אמֶר בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ אֲדֹנִ֣י אַבְרָהָ֔ם אֲ֠שֶׁר לֹֽא־עָזַ֥ב חַסְדּ֛וֹ וַאֲמִתּ֖וֹ מֵעִ֣ם אֲדֹנִ֑י אָנֹכִ֗י בַּדֶּ֨רֶךְ֙ נָחַ֣נִי יְהוָ֔ה בֵּ֖ית אֲחֵ֥י אֲדֹנִֽי׃saying, “Blessed be the LORD, the God of my master Abraham, who has not withheld His kindness and faithfulness from my master. As for me, the LORD has led me on the journey to the house of my master’s relatives.”
28Die meisie het gehardloop en hierdie dinge aan haar moeder se huis vertel.וַתָּ֨רָץ֙ הַֽנַּעֲרָ֔ וַתַּגֵּ֖ד לְבֵ֣ית אִמָּ֑הּ כַּדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃The girl ran and told her mother’s household about these things.
29En Rebekka het ’n broer gehad, en sy naam was Laban. En Laban het na die man toe gehardloop, buitentoe, na die bron.וּלְרִבְקָ֥ה אָ֖ח וּשְׁמ֣וֹ לָבָ֑ן וַיָּ֨רָץ לָבָ֧ן אֶל־הָאִ֛ישׁ הַח֖וּצָה אֶל־הָעָֽיִן׃Now Rebekah had a brother named Laban, and he rushed out to the man at the spring.30En toe hy die neusring en die armbande aan die hande van sy suster gesien het, en toe hy die woorde van sy suster Rebekka gehoor het wat gesê het: “So het die man met my gespreek,” het hy na die man gegaan; en kyk, hy het by die kamele gestaan, by die bron.וַיְהִ֣י׀ כִּרְאֹ֣ת אֶת־הַנֶּ֗זֶם וְֽאֶת־הַצְּמִדִים֮ עַל־יְדֵ֣י אֲחֹתוֹ֒ וּכְשָׁמְע֗וֹ אֶת־דִּבְרֵ֞י רִבְקָ֤ה אֲחֹתוֹ֙ לֵאמֹ֔ר כֹּֽה־דִבֶּ֥ר אֵלַ֖י הָאִ֑ישׁ וַיָּבֹא֙ אֶל־הָאִ֔ישׁ וְהִנֵּ֛ה עֹמֵ֥ד עַל־הַגְּמַלִּ֖ים עַל־הָעָֽיִן׃As soon as he saw the ring, and the bracelets on his sister’s wrists, and heard Rebekah’s words, “The man said this to me,” he went and found the man standing by the camels near the spring.31En hy sê: “Kom in, geseënde van die HERE! Waarom staan jy buite? Ek het die huis gereedgemaak, en plek vir die kamele.”וַיֹּ֕אמֶר בּ֖וֹא בְּר֣וּךְ יְהוָ֑ה לָ֤מָּה תַעֲמֹד֙ בַּח֔וּץ וְאָנֹכִי֙ פִּנִּ֣יתִי הַבַּ֔יִת וּמָק֖וֹם לַגְּמַלִּֽים׃“Come, you who are blessed by the LORD,” said Laban. “Why are you standing out here? I have prepared the house and a place for the camels.”
32Toe het die man in die huis gekom, en hy het die kamele losgemaak en strooi en voer vir die kamele gegee, en water om sy voete te was en die voete van die manne wat by hom was.וַיָּבֹ֤א הָאִישׁ֙ הַבַּ֔יְתָה וַיְפַתַּ֖ח הַגְּמַלִּ֑ים וַיִּתֵּ֨ן תֶּ֤בֶן וּמִסְפּוֹא֙ לַגְּמַלִּ֔ים וּמַ֨יִם֙ לִרְחֹ֣ץ רַגְלָ֔יו וְרַגְלֵ֥י הָאֲנָשִׁ֖ים אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ׃So the man came to the house, and the camels were unloaded. Straw and feed were brought to the camels, and water to wash his feet and the feet of his companions.33Toe is daar aan hom voorgesit om te eet, maar hy sê: “Ek sal nie eet voordat ek my woorde gespreek het nie.” En hy sê: “Spreek.”לְפָנָיו֙ לֶאֱכֹ֔ל וַיֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אֹכַ֔ל עַ֥ד אִם־דִּבַּ֖רְתִּי דְּבָרָ֑י וַיֹּ֖אמֶר דַּבֵּֽר׃Then a meal was set before the man, but he said, “I will not eat until I have told you what I came to say.” So Laban said, “Please speak.”
34En hy sê: “Ek is Abraham se dienaar.וַיֹּאמַ֑ר עֶ֥בֶד אַבְרָהָ֖ם אָנֹֽכִי׃“I am Abraham’s servant,” he replied.35En die HERE het my heer baie geseën, en hy het groot geword; en Hy het vir hom kleinvee en beeste gegee, silwer en goud, slawe en slavinne, kamele en donkies.וַיהוָ֞ה בֵּרַ֧ךְ אֶת־אֲדֹנִ֛י מְאֹ֖ד וַיִּגְדָּ֑ל וַיִּתֶּן־ל֞וֹ צֹ֤אן וּבָקָר֙ וְכֶ֣סֶף וְזָהָ֔ב וַעֲבָדִם֙ וּשְׁפָחֹ֔ת וּגְמַלִּ֖ים וַחֲמֹרִֽים׃“The LORD has greatly blessed my master, and he has become rich. He has given him sheep and cattle, silver and gold, menservants and maidservants, camels and donkeys.36En Sara, my heer se vrou, het vir my heer ’n seun gebaar ná haar ouderdom, en hy het aan hom alles gegee wat hy besit.וַתֵּ֡לֶד שָׂרָה֩ אֵ֨שֶׁת אֲדֹנִ֥י בֵן֙ לַֽאדֹנִ֔י אַחֲרֵ֖י זִקְנָתָ֑הּ וַיִּתֶּן־לּ֖וֹ אֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לֽוֹ׃My master’s wife Sarah has borne him a son in her old age, and my master has given him everything he owns.37En my heer het my laat sweer en gesê: ‘Jy mag nie vir my seun ’n vrou neem uit die dogters van die Kanaäniete in wie se land ek woon nie,וַיַּשְׁבִּעֵ֥נִי אֲדֹנִ֖י לֵאמֹ֑ר לֹא־תִקַּ֤ח אִשָּׁה֙ לִבְנִ֔י מִבְּנוֹת֙ הַֽכְּנַעֲנִ֔י אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י יֹשֵׁ֥ב בְּאַרְצֽוֹ׃My master made me swear an oath and said, ‘You shall not take a wife for my son from the daughters of the Canaanites in whose land I dwell,38maar na my vader se huis sal jy gaan, en na my familie, en vir my seun ’n vrou neem.’אִם־לֹ֧א אֶל־בֵּית־אָבִ֛י תֵּלֵ֖ךְ וְאֶל־מִשְׁפַּחְתִּ֑י וְלָקַחְתָּ֥ אִשָּׁ֖ה לִבְנִֽי׃but you shall go to my father’s house and to my kindred to take a wife for my son.’39Toe sê ek vir my heer: ‘Miskien sal die vrou my nie volg nie.’וָאֹמַ֖ר אֶל־אֲדֹנִ֑י אֻלַ֛י לֹא־תֵלֵ֥ךְ הָאִשָּׁ֖ה אַחֲרָֽי׃Then I asked my master, ‘What if the woman will not come back with me?’40En hy sê vir my: ‘Die HERE, voor wie se aangesig ek gewandel het, sal Sy engel met jou saamstuur en jou weg voorspoedig maak, en jy sal vir my seun ’n vrou neem uit my familie en uit my vader se huis.וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י יְהוָ֞ה אֲשֶׁר־הִתְהַלַּ֣כְתִּי לְפָנָ֗יו יִשְׁלַ֨ח מַלְאָכ֤וֹ אִתָּךְ֙ וְהִצְלִ֣יחַ דַּרְכֶּ֔ךָ וְלָקַחְתָּ֤ אִשָּׁה֙ לִבְנִ֔י מִמִּשְׁפַּחְתִּ֖י וּמִבֵּ֥ית אָבִֽי׃And he told me, ‘The LORD, before whom I have walked, will send His angel with you and make your journey a success, so that you may take a wife for my son from my kindred and from my father’s house.41Dan sal jy vry wees van my eed, wanneer jy by my familie kom; en as hulle haar nie aan jou gee nie, sal jy vry wees van my eed.’אָ֤ז תִּנָּקֶה֙ מֵאָ֣לָתִ֔י כִּ֥י תָב֖וֹא אֶל־מִשְׁפַּחְתִּ֑י וְאִם־לֹ֤א יִתְּנוּ֙ לָ֔ךְ וְהָיִ֥יתָ נָקִ֖י מֵאָלָתִֽי׃And when you go to my kindred, if they refuse to give her to you, then you will be released from my oath.’42En ek het vandag by die bron gekom en gesê: ‘HERE, God van my heer Abraham, as U tog my weg laat slaag waarop ek gaan –וָאָבֹ֥א הַיּ֖וֹם אֶל־הָעָ֑יִן וָאֹמַ֗ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ אֲדֹנִ֣י אַבְרָהָ֔ם אִם־יֶשְׁךָ־נָּא֙ מַצְלִ֣יחַ דַּרְכִּ֔י אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י הֹלֵ֥ךְ עָלֶֽיהָ׃So when I came to the spring today, I prayed: O LORD, God of my master Abraham, if only You would make my journey a success!43kyk, ek staan by die waterfontein; laat dit so wees: die jong vrou wat uitkom om te skep en vir wie ek sê: “Laat my tog ’n bietjie water uit jou kruik drink”,הִנֵּ֛ה אָנֹכִ֥י נִצָּ֖ב עַל־עֵ֣ין הַמָּ֑יִם וְהָיָ֤ה הָֽעַלְמָה֙ הַיֹּצֵ֣את לִשְׁאֹ֔ב וְאָמַרְתִּ֣י אֵלֶ֔יהָ הַשְׁקִֽינִי־נָ֥א מְעַט־מַ֖יִם מִכַּדֵּֽךְ׃Here I am, standing beside this spring. Now if a maiden comes out to draw water and I say to her, ‘Please let me drink a little water from your jar,’44en wat vir my sê: “Drink jy ook, en ek sal ook vir jou kamele skep” — sy is die vrou wat die HERE vir my heer se seun aangewys het.’וְאָמְרָ֤ה אֵלַי֙ גַּם־אַתָּ֣ה שְׁתֵ֔ה וְגַ֥ם לִגְמַלֶּ֖יךָ אֶשְׁאָ֑ב הִ֣וא הָֽאִשָּׁ֔ה אֲשֶׁר־הֹכִ֥יחַ יְהוָ֖ה לְבֶן־אֲדֹנִֽי׃and she replies, ‘Drink, and I will draw water for your camels as well,’ may she be the woman the LORD has appointed for my master’s son.45Voordat ek klaar in my hart gepraat het, kyk, daar kom Rebekka uit met haar kruik op haar skouer, en sy het na die fontein afgegaan en geskep. Toe sê ek vir haar: ‘Laat my tog drink.’אֲנִי֩ טֶ֨רֶם אֲכַלֶּ֜ה לְדַבֵּ֣ר אֶל־לִבִּ֗י וְהִנֵּ֨ה רִבְקָ֤ה יֹצֵאת֙ וְכַדָּ֣הּ עַל־שִׁכְמָ֔הּ וַתֵּ֥רֶד הָעַ֖יְנָה וַתִּשְׁאָ֑ב וָאֹמַ֥ר אֵלֶ֖יהָ הַשְׁקִ֥ינִי נָֽא׃And before I had finished praying in my heart, there was Rebekah coming out with her jar on her shoulder, and she went down to the spring and drew water. So I said to her, ‘Please give me a drink.’46En sy het gou haar kruik van haar af laat sak en gesê: ‘Drink, en ook jou kamele sal ek laat drink.’ Toe het ek gedrink, en ook die kamele het sy laat drink.וַתְּמַהֵ֗ר וַתּ֤וֹרֶד כַּדָּהּ֙ מֵֽעָלֶ֔יהָ וַתֹּ֣אמֶר שְׁתֵ֔ה וְגַם־גְּמַלֶּ֖יךָ אַשְׁקֶ֑ה וָאֵ֕שְׁתְּ וְגַ֥ם הַגְּמַלִּ֖ים הִשְׁקָֽתָה׃She quickly lowered her jar from her shoulder and said, ‘Drink, and I will water your camels as well.’ So I drank, and she also watered the camels.47En ek het haar gevra en gesê: ‘Wie se dogter is jy?’ En sy het gesê: ‘Die dogter van Betuel, die seun van Nahor, wat Milka vir hom gebaar het.’ Toe het ek die neusring aan haar neus gesit en die armbande aan haar hande.וָאֶשְׁאַ֣ל אֹתָ֗הּ וָאֹמַר֮ בַּת־מִ֣י אַתְּ֒ וַתֹּ֗אמֶר בַּת־בְּתוּאֵל֙ בֶּן־נָח֔וֹר אֲשֶׁ֥ר יָֽלְדָה־לּ֖וֹ מִלְכָּ֑ה וָאָשִׂ֤ם הַנֶּ֨זֶם֙ עַל־אַפָּ֔הּ וְהַצְּמִידִ֖ים עַל־יָדֶֽיהָ׃Then I asked her, ‘Whose daughter are you?’ She replied, ‘The daughter of Bethuel son of Nahor, whom Milcah bore to him.’ So I put the ring on her nose and the bracelets on her wrists.48En ek het my kop gebuig en voor die HERE neergebuig, en ek het die HERE, die God van my heer Abraham, geloof, wat my op ’n weg van trou gelei het om die dogter van die broer van my heer te neem vir sy seun.וָאֶקֹּ֥ד וָֽאֶשְׁתַּחֲוֶ֖ה לַיהוָ֑ה וָאֲבָרֵ֗ךְ אֶת־יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ אֲדֹנִ֣י אַבְרָהָ֔ם אֲשֶׁ֤ר הִנְחַ֨נִי֙ בְּדֶ֣רֶךְ אֱמֶ֔ת לָקַ֛חַת אֶת־בַּת־אֲחִ֥י אֲדֹנִ֖י לִבְנֽוֹ׃Then I bowed down and worshiped the LORD; and I blessed the LORD, the God of my master Abraham, who led me on the right road to take the granddaughter of my master’s brother for his son.49En nou, as julle troue liefde en trou aan my heer wil bewys, sê my; en indien nie, sê my, sodat ek na regs of na links kan draai.”וְ֠עַתָּה אִם־יֶשְׁכֶ֨ם עֹשִׂ֜ים חֶ֧סֶד וֶֽאֱמֶ֛ת אֶת־אֲדֹנִ֖י הַגִּ֣ידוּ לִ֑י וְאִם־לֹ֕א הַגִּ֣ידוּ לִ֔י וְאֶפְנֶ֥ה עַל־יָמִ֖ין א֥וֹ עַל־שְׂמֹֽאל׃Now if you will show kindness and faithfulness to my master, tell me; but if not, let me know, so that I may go elsewhere.”
50Toe het Laban en Betuel geantwoord en gesê: “Van die HERE het die saak uitgegaan; ons kan nie kwaad of goed met jou spreek nie.וַיַּ֨עַן לָבָ֤ן וּבְתוּאֵל֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ מֵיְהוָ֖ה יָצָ֣א הַדָּבָ֑ר לֹ֥א נוּכַ֛ל דַּבֵּ֥ר אֵלֶ֖יךָ רַ֥ע אוֹ־טֽוֹב׃Laban and Bethuel answered, “This is from the LORD; we have no choice in the matter.51Kyk, Rebekka is voor jou; neem haar en gaan, en laat sy die vrou van jou heer se seun word, soos die HERE gespreek het.”הִנֵּֽה־רִבְקָ֥ה לְפָנֶ֖יךָ קַ֣ח וָלֵ֑ךְ וּתְהִ֤י אִשָּׁה֙ לְבֶן־אֲדֹנֶ֔יךָ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה׃Rebekah is here before you. Take her and go, and let her become the wife of your master’s son, just as the LORD has decreed.”
52En toe die dienaar van Abraham hulle woorde hoor, het hy ter aarde neergebuig voor die HERE.וַיְהִ֕י כַּאֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֛ע עֶ֥בֶד אַבְרָהָ֖ם אֶת־דִּבְרֵיהֶ֑ם וַיִּשְׁתַּ֥חוּ אַ֖רְצָה לַֽיהוָֽה׃When Abraham’s servant heard their words, he bowed down to the ground before the LORD.53En die dienaar het silwer voorwerpe en goue voorwerpe en klere uitgehaal en aan Rebekka gegee, en kosbare geskenke het hy aan haar broer en haar moeder gegee.וַיּוֹצֵ֨א הָעֶ֜בֶד כְּלֵי־כֶ֨סֶף וּכְלֵ֤י זָהָב֙ וּבְגָדִ֔ים וַיִּתֵּ֖ן לְרִבְקָ֑ה וּמִ֨גְדָּנֹ֔ת נָתַ֥ן לְאָחִ֖יהָ וּלְאִמָּֽהּ׃Then he brought out jewels of silver and gold, and articles of clothing, and he gave them to Rebekah. He also gave precious gifts to her brother and her mother.
54Toe het hulle geëet en gedrink, hy en die manne wat by hom was, en oornag. Toe hulle die môre opstaan, sê hy: “Stuur my weg na my heer toe.”וַיֹּאכְל֣וּ וַיִּשְׁתּ֗וּ ה֛וּא וְהָאֲנָשִׁ֥ים אֲשֶׁר־עִמּ֖וֹ וַיָּלִ֑ינוּ וַיָּק֣וּמוּ בַבֹּ֔קֶר וַיֹּ֖אמֶר שַׁלְּחֻ֥נִי לַֽאדֹנִֽי׃Then he and the men with him ate and drank and spent the night there. When they got up the next morning, he said, “Send me on my way to my master.”55Maar haar broer en haar moeder het gesê: “Laat die meisie ’n paar dae by ons bly, of tien; daarna kan sy gaan.”aLetterlik: Dae of tien.וַיֹּ֤אמֶר אָחִ֨יהָ֙ וְאִמָּ֔הּ תֵּשֵׁ֨ב הַנַּעֲרָ֥ אִתָּ֛נוּ יָמִ֖ים א֣וֹ עָשׂ֑וֹר אַחַ֖ר תֵּלֵֽךְ׃But her brother and mother said, “Let the girl remain with us ten days or so. After that, she may go.”56Hy sê egter vir hulle: “Moet my nie ophou nie, aangesien die HERE my weg voorspoedig gemaak het; stuur my weg, dat ek na my heer kan gaan.”וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ אַל־תְּאַחֲר֣וּ אֹתִ֔י וַֽיהוָ֖ה הִצְלִ֣יחַ דַּרְכִּ֑י שַׁלְּח֕וּנִי וְאֵלְכָ֖ה לַֽאדֹנִֽי׃But he replied, “Do not delay me, since the LORD has made my journey a success. Send me on my way so that I may go to my master.”57Toe sê hulle: “Laat ons die meisie roep en haar self vra.”aLetterlik: haar mond vra.וַיֹּאמְר֖וּ נִקְרָ֣א לַֽנַּעֲרָ֑ וְנִשְׁאֲלָ֖ה אֶת־פִּֽיהָ׃So they said, “We will call the girl and ask her opinion.”58Hulle roep toe Rebekka en sê vir haar: “Sal jy met hierdie man saamgaan?” En sy sê: “Ek sal gaan.”וַיִּקְרְא֤וּ לְרִבְקָה֙ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלֶ֔יהָ הֲתֵלְכִ֖י עִם־הָאִ֣ישׁ הַזֶּ֑ה וַתֹּ֖אמֶר אֵלֵֽךְ׃They called Rebekah and asked her, “Will you go with this man?” “I will go,” she replied.59Toe laat hulle hul suster Rebekka gaan, en haar voedster, en Abraham se dienaar en sy manne.וַֽיְשַׁלְּח֛וּ אֶת־רִבְקָ֥ה אֲחֹתָ֖ם וְאֶת־מֵנִקְתָּ֑הּ וְאֶת־עֶ֥בֶד אַבְרָהָ֖ם וְאֶת־אֲנָשָֽׁיו׃So they sent their sister Rebekah on her way, along with her nurse and Abraham’s servant and his men.60En hulle het Rebekka geseën en vir haar gesê: “Ons suster, mag jy duisende van tienduisende word, en mag jou nageslag die poort van sy haters besit.”וַיְבָרֲכ֤וּ אֶת־רִבְקָה֙ וַיֹּ֣אמְרוּ לָ֔הּ אֲחֹתֵ֕נוּ אַ֥תְּ הֲיִ֖י לְאַלְפֵ֣י רְבָבָ֑ה וְיִירַ֣שׁ זַרְעֵ֔ךְ אֵ֖ת שַׁ֥עַר שֹׂנְאָֽיו׃And they blessed Rebekah and said to her, “Our sister, may you become the mother of thousands upon thousands. May your offspring possess the gates of their enemies.”
61Toe het Rebekka en haar meisies opgestaan en op die kamele gery en agter die man aan gegaan; en die dienaar het Rebekka geneem en weggegaan.וַתָּ֨קָם רִבְקָ֜ה וְנַעֲרֹתֶ֗יהָ וַתִּרְכַּ֨בְנָה֙ עַל־הַגְּמַלִּ֔ים וַתֵּלַ֖כְנָה אַחֲרֵ֣י הָאִ֑ישׁ וַיִּקַּ֥ח הָעֶ֛בֶד אֶת־רִבְקָ֖ה וַיֵּלַֽךְ׃Then Rebekah and her servant girls got ready, mounted the camels, and followed the man. So the servant took Rebekah and left.
62En Isak het gekom van die kant van Beër-Lagai-Roï af, want hy het in die land van die Negev gewoon.וְיִצְחָק֙ בָּ֣א מִבּ֔וֹא בְּאֵ֥ר לַחַ֖י רֹאִ֑י וְה֥וּא יוֹשֵׁ֖ב בְּאֶ֥רֶץ הַנֶּֽגֶב׃Now Isaac had just returned from Beer-lahai-roi, for he was living in the Negev.63Isak het teen die aand uitgegaan om in die veld te peins, en hy het sy oë opgehef en gesien, en kyk, daar kom kamele aan.aOf: om in die veld te wandel.וַיֵּצֵ֥א יִצְחָ֛ק לָשׂ֥וּחַ בַּשָּׂדֶ֖ה לִפְנ֣וֹת עָ֑רֶב וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּ֥ה גְמַלִּ֖ים בָּאִֽים׃Early in the evening, Isaac went out to the field to meditate, and looking up, he saw the camels approaching.64En Rebekka het haar oë opgeslaan en Isak gesien, en sy het van die kameel afgeval.וַתִּשָּׂ֤א רִבְקָה֙ אֶת־עֵינֶ֔יהָ וַתֵּ֖רֶא אֶת־יִצְחָ֑ק וַתִּפֹּ֖ל מֵעַ֥ל הַגָּמָֽל׃And when Rebekah looked up and saw Isaac, she got down from her camel65En sy het vir die dienaar gesê: “Wie is daardie man wat in die veld ons tegemoet loop?” En die dienaar het gesê: “Dit is my heer.” Toe het sy die sluier geneem en haarself bedek.וַתֹּ֣אמֶר אֶל־הָעֶ֗בֶד מִֽי־הָאִ֤ישׁ הַלָּזֶה֙ הַהֹלֵ֤ךְ בַּשָּׂדֶה֙ לִקְרָאתֵ֔נוּ וַיֹּ֥אמֶר הָעֶ֖בֶד ה֣וּא אֲדֹנִ֑י וַתִּקַּ֥ח הַצָּעִ֖יף וַתִּתְכָּֽס׃and asked the servant, “Who is that man in the field coming to meet us?” “It is my master,” the servant answered. So she took her veil and covered herself.66En die dienaar het aan Isak al die dinge vertel wat hy gedoen het.וַיְסַפֵּ֥ר הָעֶ֖בֶד לְיִצְחָ֑ק אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה׃Then the servant told Isaac all that he had done.67Toe het Isak haar gebring in die tent van sy moeder Sara, en hy het Rebekka geneem, en sy het vir hom ’n vrou geword, en hy het haar liefgehad; en Isak is getroos ná sy moeder.וַיְבִאֶ֣הָ יִצְחָ֗ק הָאֹ֨הֱלָה֙ שָׂרָ֣ה אִמּ֔וֹ וַיִּקַּ֧ח אֶת־רִבְקָ֛ה וַתְּהִי־ל֥וֹ לְאִשָּׁ֖ה וַיֶּאֱהָבֶ֑הָ וַיִּנָּחֵ֥ם יִצְחָ֖ק אַחֲרֵ֥י אִמּֽוֹ׃ פAnd Isaac brought her into the tent of his mother Sarah and took Rebekah as his wife. And Isaac loved her and was comforted after his mother’s death.
