Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En die HERE het aan hom verskyn by die eikebome van Mamre, terwyl hy by die ingang van die tent sit in die hitte van die dag.aOf: terpentynbome.וַיֵּרָ֤א אֵלָיו֙ יְהוָ֔ה בְּאֵלֹנֵ֖י מַמְרֵ֑א וְה֛וּא יֹשֵׁ֥ב פֶּֽתַח־הָאֹ֖הֶל כְּחֹ֥ם הַיּֽוֹם׃Then the LORD appeared to Abraham by the Oaks of Mamre in the heat of the day, while he was sitting at the entrance of his tent.2Hy het sy oë opgehef en gekyk, en kyk, drie mans het by hom gestaan. Toe hy dit sien, het hy hulle van die ingang van die tent af tegemoet gehardloop en hom tot op die grond neergebuig.וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּה֙ שְׁלֹשָׁ֣ה אֲנָשִׁ֔ים נִצָּבִ֖ים עָלָ֑יו וַיַּ֗רְא וַיָּ֤רָץ לִקְרָאתָם֙ מִפֶּ֣תַח הָאֹ֔הֶל וַיִּשְׁתַּ֖חוּ אָֽרְצָה׃And Abraham looked up and saw three men standing nearby. When he saw them, he ran from the entrance of his tent to meet them and bowed low to the ground.3En hy het gesê: “My heer, as ek tog guns in u oë gevind het, gaan tog nie by u dienaar verby nie.aOf: Here.וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י אִם־נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ אַל־נָ֥א תַעֲבֹ֖ר מֵעַ֥ל עַבְדֶּֽךָ׃“My lord,” said Abraham, “if I have found favor in your sight, please do not pass your servant by.4Laat daar tog 'n bietjie water gebring word, en was julle voete en leun onder die boom.יֻקַּֽח־נָ֣א מְעַט־מַ֔יִם וְרַחֲצ֖וּ רַגְלֵיכֶ֑ם וְהִֽשָּׁעֲנ֖וּ תַּ֥חַת הָעֵֽץ׃Let a little water be brought, that you may wash your feet and rest yourselves under the tree.5En laat ek ’n stukkie brood gaan haal, en versterk julle hart; daarna kan julle verder gaan, want daarom het julle by julle dienaar verbygekom.” En hulle het gesê: “Doen so, soos jy gespreek het.”וְאֶקְחָ֨ה פַת־לֶ֜חֶם וְסַעֲד֤וּ לִבְּכֶם֙ אַחַ֣ר תַּעֲבֹ֔רוּ כִּֽי־עַל־כֵּ֥ן עֲבַרְתֶּ֖ם עַֽל־עַבְדְּכֶ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֵּ֥ן תַּעֲשֶׂ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ׃And I will bring a bit of bread so that you may refresh yourselves. This is why you have passed your servant’s way. After that, you may continue on your way.” “Yes,” they replied, “you may do as you have said.”6Toe het Abraham haastig na die tent toe, na Sara, gegaan en gesê: “Maak gou, drie sea fynmeel; knie dit en maak koeke.”aOngeveer 22 liter.וַיְמַהֵ֧ר אַבְרָהָ֛ם הָאֹ֖הֱלָה אֶל־שָׂרָ֑ה וַיֹּ֗אמֶר מַהֲרִ֞י שְׁלֹ֤שׁ סְאִים֙ קֶ֣מַח סֹ֔לֶת ל֖וּשִׁי וַעֲשִׂ֥י עֻגֽוֹת׃So Abraham hurried into the tent and said to Sarah, “Quick! Prepare three seahs of fine flour, knead it, and bake some bread.”7En Abraham het na die beeste gehardloop en ’n sagte en goeie kalf geneem en dit aan die jongman gegee, en hy het dit gou voorberei.וְאֶל־הַבָּקָ֖ר רָ֣ץ אַבְרָהָ֑ם וַיִּקַּ֨ח בֶּן־בָּקָ֜ר רַ֤ךְ וָטוֹב֙ וַיִּתֵּ֣ן אֶל־הַנַּ֔עַר וַיְמַהֵ֖ר לַעֲשׂ֥וֹת אֹתֽוֹ׃Meanwhile, Abraham ran to the herd, selected a tender and choice calf, and gave it to a servant, who hurried to prepare it.8Toe het hy dikmelk en melk en die kalf wat hy voorberei het, geneem en dit voor hulle neergesit; en hy het by hulle onder die boom gestaan, en hulle het geëet.aOf: botter.וַיִּקַּ֨ח חֶמְאָ֜ה וְחָלָ֗ב וּבֶן־הַבָּקָר֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וַיִּתֵּ֖ן לִפְנֵיהֶ֑ם וְהֽוּא־עֹמֵ֧ד עֲלֵיהֶ֛ם תַּ֥חַת הָעֵ֖ץ וַיֹּאכֵֽלוּ׃Then Abraham brought curds and milk and the calf that had been prepared, and he set them before the men and stood by them under the tree as they ate.
9Toe het hulle vir hom gesê: “Waar is Sara, jou vrou?” En hy het gesê: “Kyk, in die tent.”וַיֹּאמְר֣וּ אֵׄלָׄ֔יׄוׄ אַיֵּ֖ה שָׂרָ֣ה אִשְׁתֶּ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר הִנֵּ֥ה בָאֹֽהֶל׃“Where is your wife Sarah?” they asked. “There, in the tent,” he replied.10En Hy het gesê: “Ek sal sekerlik na jou terugkeer om hierdie tyd volgende jaar, en kyk, Sara, jou vrou, sal ’n seun hê.” En Sara het by die ingang van die tent geluister, en dié was agter hom.aLetterlik: om die lewende tyd.וַיֹּ֗אמֶר שׁ֣וֹב אָשׁ֤וּב אֵלֶ֨יךָ֙ כָּעֵ֣ת חַיָּ֔ה וְהִנֵּה־בֵ֖ן לְשָׂרָ֣ה אִשְׁתֶּ֑ךָ וְשָׂרָ֥ה שֹׁמַ֛עַת פֶּ֥תַח הָאֹ֖הֶל וְה֥וּא אַחֲרָֽיו׃Then the LORD said, “I will surely return to you at this time next year, and your wife Sarah will have a son!” Now Sarah was behind him, listening at the entrance to the tent.11En Abraham en Sara was oud, hoog in jare; die gewoonte van vroue het by Sara opgehou.aLetterlik: gekom in die dae.וְאַבְרָהָ֤ם וְשָׂרָה֙ זְקֵנִ֔ים בָּאִ֖ים בַּיָּמִ֑ים חָדַל֙ לִהְי֣וֹת לְשָׂרָ֔ה אֹ֖רַח כַּנָּשִֽׁים׃And Abraham and Sarah were already old and well along in years; Sarah had passed the age of childbearing.12Toe het Sara in haar binneste gelag en gesê: “Nadat ek verwelk het, sou daar vir my nog genot wees? En my heer is oud.”וַתִּצְחַ֥ק שָׂרָ֖ה בְּקִרְבָּ֣הּ לֵאמֹ֑ר אַחֲרֵ֤י בְלֹתִי֙ הָֽיְתָה־לִּ֣י עֶדְנָ֔ה וַֽאדֹנִ֖י זָקֵֽן׃So she laughed to herself, saying, “After I am worn out and my master is old, will I now have this pleasure?”13En die HERE het vir Abraham gesê: “Waarom het Sara gelag en gesê: ‘Sou ek werklik baar, terwyl ek oud geword het?’וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־אַבְרָהָ֑ם לָ֣מָּה זֶּה֩ צָחֲקָ֨ה שָׂרָ֜ה לֵאמֹ֗ר הַאַ֥ף אֻמְנָ֛ם אֵלֵ֖ד וַאֲנִ֥י זָקַֽנְתִּי׃And the LORD asked Abraham, “Why did Sarah laugh and say, ‘Can I really bear a child when I am old?’14Sou enigiets vir die HERE te wonderbaar wees? Op die vasgestelde tyd sal Ek na jou terugkeer, om hierdie tyd volgende jaar, en Sara sal ’n seun hê.”aOf: te moeilik.הֲיִפָּלֵ֥א מֵיְהוָ֖ה דָּבָ֑ר לַמּוֹעֵ֞ד אָשׁ֥וּב אֵלֶ֛יךָ כָּעֵ֥ת חַיָּ֖ה וּלְשָׂרָ֥ה בֵֽן׃Is anything too difficult for the LORD? At the appointed time I will return to you—in about a year—and Sarah will have a son.”15Maar Sara het ontken en gesê: “Ek het nie gelag nie,” want sy het gevrees. En Hy het gesê: “Nee, maar jy het wel gelag.”וַתְּכַחֵ֨שׁ שָׂרָ֧ה׀ לֵאמֹ֛ר לֹ֥א צָחַ֖קְתִּי כִּ֣י׀ יָרֵ֑אָה וַיֹּ֥אמֶר׀ לֹ֖א כִּ֥י צָחָֽקְתְּ׃But Sarah was afraid, so she denied it and said, “I did not laugh.” “No,” replied the LORD, “but you did laugh.”
16Die manne het van daar opgestaan en in die rigting van Sodom gekyk; en Abraham het saam met hulle gegaan om hulle op pad te stuur.aLetterlik: oor die aangesig van Sodom.וַיָּקֻ֤מוּ מִשָּׁם֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיַּשְׁקִ֖פוּ עַל־פְּנֵ֣י סְדֹ֑ם וְאַ֨בְרָהָ֔ם הֹלֵ֥ךְ עִמָּ֖ם לְשַׁלְּחָֽם׃When the men got up to leave, they looked out over Sodom, and Abraham walked along with them to see them off.17En die HERE het gesê: “Sou Ek vir Abraham verberg wat Ek gaan doen,וַֽיהֹוָ֖ה אָמָ֑ר הַֽמְכַסֶּ֤ה אֲנִי֙ מֵֽאַבְרָהָ֔ם אֲשֶׁ֖ר אֲנִ֥י עֹשֶֽׂה׃And the LORD said, “Shall I hide from Abraham what I am about to do?18terwyl Abraham tog beslis 'n groot en magtige nasie sal word, en al die nasies van die aarde in hom geseën sal word?aOf: sal hulleself in hom seën.וְאַ֨בְרָהָ֔ם הָי֧וֹ יִֽהְיֶ֛ה לְג֥וֹי גָּד֖וֹל וְעָצ֑וּם וְנִ֨בְרְכוּ ב֔וֹ כֹּ֖ל גּוֹיֵ֥י הָאָֽרֶץ׃Abraham will surely become a great and powerful nation, and through him all the nations of the earth will be blessed.19Want ek ken hom, sodat hy sy seuns en sy huis ná hom beveel, dat hulle die weg van die HERE onderhou deur geregtigheid en reg te doen, sodat die HERE oor Abraham kan bring wat Hy oor hom gespreek het.”כִּ֣י יְדַעְתִּ֗יו לְמַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר יְצַוֶּ֜ה אֶת־בָּנָ֤יו וְאֶת־בֵּיתוֹ֙ אַחֲרָ֔יו וְשָֽׁמְרוּ֙ דֶּ֣רֶךְ יְהוָ֔ה לַעֲשׂ֥וֹת צְדָקָ֖ה וּמִשְׁפָּ֑ט לְמַ֗עַן הָבִ֤יא יְהוָה֙ עַל־אַבְרָהָ֔ם אֵ֥ת אֲשֶׁר־דִּבֶּ֖ר עָלָֽיו׃For I have chosen him, so that he will command his children and his household after him to keep the way of the LORD by doing what is right and just, in order that the LORD may bring upon Abraham what He has promised.”20Toe het die HERE gesê: “Die geroep van Sodom en Gomorra, waarlik, dit is groot, en hulle sonde, waarlik, dit is baie swaar.וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה זַעֲקַ֛ת סְדֹ֥ם וַעֲמֹרָ֖ה כִּי־רָ֑בָּה וְחַ֨טָּאתָ֔ם כִּ֥י כָבְדָ֖ה מְאֹֽד׃Then the LORD said, “The outcry against Sodom and Gomorrah is great. Because their sin is so grievous,21Ek wil afgaan en sien of hulle heeltemal gedoen het volgens die geroep daaroor wat tot My gekom het; en indien nie, wil Ek dit weet.”אֵֽרֲדָה־נָּ֣א וְאֶרְאֶ֔ה הַכְּצַעֲקָתָ֛הּ הַבָּ֥אָה אֵלַ֖י עָשׂ֣וּ׀ כָּלָ֑ה וְאִם־לֹ֖א אֵדָֽעָה׃I will go down to see if their actions fully justify the outcry that has reached Me. If not, I will find out.”
22Toe het die mans daarvandaan weggedraai en na Sodom gegaan, maar Abraham het nog voor die aangesig van die HERE bly staan.וַיִּפְנ֤וּ מִשָּׁם֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיֵּלְכ֖וּ סְדֹ֑מָה וְאַ֨בְרָהָ֔ם עוֹדֶ֥נּוּ עֹמֵ֖ד לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃And the two men turned away and went toward Sodom, but Abraham remained standing before the LORD.
23Toe het Abraham nader gekom en gesê: “Sal U werklik 'n regverdige saam met 'n goddelose wegvee?וַיִּגַּ֥שׁ אַבְרָהָ֖ם וַיֹּאמַ֑ר הַאַ֣ף תִּסְפֶּ֔ה צַדִּ֖יק עִם־רָשָֽׁע׃Abraham stepped forward and said, “Will You really sweep away the righteous with the wicked?24Miskien is daar 50 regverdiges in die middel van die stad; sal U dan wegvee en nie die plek verskoon ter wille van die 50 regverdiges wat daarin is nie?aLetterlik: nie die plek dra nie.אוּלַ֥י יֵ֛שׁ חֲמִשִּׁ֥ים צַדִּיקִ֖ם בְּת֣וֹךְ הָעִ֑יר הַאַ֤ף תִּסְפֶּה֙ וְלֹא־תִשָּׂ֣א לַמָּק֔וֹם לְמַ֛עַן חֲמִשִּׁ֥ים הַצַּדִּיקִ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּקִרְבָּֽהּ׃What if there are fifty righteous ones in the city? Will You really sweep it away and not spare the place for the sake of the fifty righteous ones who are there?25Ver sy dit van U af om so iets te doen, om 'n regverdige saam met 'n goddelose dood te maak, sodat dit met die regverdige soos met die goddelose gaan. Ver sy dit van U af! Sal die Rigter van die hele aarde dan nie reg doen nie?”חָלִ֨לָה לְּךָ֜ מֵעֲשֹׂ֣ת׀ כַּדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה לְהָמִ֤ית צַדִּיק֙ עִם־רָשָׁ֔ע וְהָיָ֥ה כַצַּדִּ֖יק כָּרָשָׁ֑ע חָלִ֣לָה לָּ֔ךְ הֲשֹׁפֵט֙ כָּל־הָאָ֔רֶץ לֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה מִשְׁפָּֽט׃Far be it from You to do such a thing—to kill the righteous with the wicked, so that the righteous and the wicked are treated alike. Far be it from You! Will not the Judge of all the earth do what is right?”26En die HERE het gesê: “As Ek in Sodom 50 regverdiges binne-in die stad vind, sal Ek die hele plek om hulle ontwil spaar.”וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה אִם־אֶמְצָ֥א בִסְדֹ֛ם חֲמִשִּׁ֥ים צַדִּיקִ֖ם בְּת֣וֹךְ הָעִ֑יר וְנָשָׂ֥אתִי לְכָל־הַמָּק֖וֹם בַּעֲבוּרָֽם׃So the LORD replied, “If I find fifty righteous ones within the city of Sodom, on their account I will spare the whole place.”27Toe het Abraham geantwoord en gesê: “Kyk tog, ek het dit gewaag om met die Here te spreek, en ek is stof en as.וַיַּ֥עַן אַבְרָהָ֖ם וַיֹּאמַ֑ר הִנֵּה־נָ֤א הוֹאַ֨לְתִּי֙ לְדַבֵּ֣ר אֶל־אֲדֹנָ֔י וְאָנֹכִ֖י עָפָ֥ר וָאֵֽפֶר׃Then Abraham answered, “Now that I have ventured to speak to the Lord—though I am but dust and ashes—28Miskien ontbreek daar vyf aan die 50 regverdiges; sal U weens die vyf die hele stad vernietig?” En Hy het gesê: “Ek sal dit nie vernietig nie as Ek daar 45 vind.”א֠וּלַי יַחְסְר֞וּן חֲמִשִּׁ֤ים הַצַּדִּיקִם֙ חֲמִשָּׁ֔ה הֲתַשְׁחִ֥ית בַּחֲמִשָּׁ֖ה אֶת־כָּל־הָעִ֑יר וַיֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אַשְׁחִ֔ית אִם־אֶמְצָ֣א שָׁ֔ם אַרְבָּעִ֖ים וַחֲמִשָּֽׁה׃suppose the fifty righteous ones lack five. Will You destroy the whole city for the lack of five?” He replied, “If I find forty-five there, I will not destroy it.”29En hy het nog verder met Hom gespreek en gesê: “Miskien word daar 40 gevind.” En Hy het gesê: “Ek sal dit nie doen nie om die 40 ontwil.”וַיֹּ֨סֶף ע֜וֹד לְדַבֵּ֤ר אֵלָיו֙ וַיֹּאמַ֔ר אוּלַ֛י יִמָּצְא֥וּן שָׁ֖ם אַרְבָּעִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אֶֽעֱשֶׂ֔ה בַּעֲב֖וּר הָאַרְבָּעִֽים׃Once again Abraham spoke to the LORD, “Suppose forty are found there?” He answered, “On account of the forty, I will not do it.”30Toe het hy gesê: “Laat die Here tog nie toornig word nie, en laat my spreek: miskien word daar 30 gevind.” En Hy het gesê: “Ek sal dit nie doen nie as Ek daar 30 vind.”וַ֠יֹּאמֶר אַל־נָ֞א יִ֤חַר לַֽאדֹנָי֙ וַאֲדַבֵּ֔רָה אוּלַ֛י יִמָּצְא֥וּן שָׁ֖ם שְׁלֹשִׁ֑ים וַיֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אֶֽעֱשֶׂ֔ה אִם־אֶמְצָ֥א שָׁ֖ם שְׁלֹשִֽׁים׃Then Abraham said, “May the Lord not be angry, but let me speak further. Suppose thirty are found there?” He replied, “If I find thirty there, I will not do it.”31En hy het gesê: “Kyk tog, ek het dit gewaag om met die Here te spreek: miskien word daar 20 gevind.” En Hy het gesê: “Ek sal dit nie vernietig nie om die 20 ontwil.”וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּֽה־נָ֤א הוֹאַ֨לְתִּי֙ לְדַבֵּ֣ר אֶל־אֲדֹנָ֔י אוּלַ֛י יִמָּצְא֥וּן שָׁ֖ם עֶשְׂרִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אַשְׁחִ֔ית בַּעֲב֖וּר הָֽעֶשְׂרִֽים׃And Abraham said, “Now that I have ventured to speak to the Lord, suppose twenty are found there?” He answered, “On account of the twenty, I will not destroy it.”32Toe het hy gesê: “Laat die Here tog nie toornig word nie, en laat my net hierdie keer spreek: miskien word daar tien gevind.” En Hy het gesê: “Ek sal dit nie vernietig nie om die tien ontwil.”וַ֠יֹּאמֶר אַל־נָ֞א יִ֤חַר לַֽאדֹנָי֙ וַאֲדַבְּרָ֣ה אַךְ־הַפַּ֔עַם אוּלַ֛י יִמָּצְא֥וּן שָׁ֖ם עֲשָׂרָ֑ה וַיֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אַשְׁחִ֔ית בַּעֲב֖וּר הָעֲשָׂרָֽה׃Finally, Abraham said, “May the Lord not be angry, but let me speak once more. Suppose ten are found there?” And He answered, “On account of the ten, I will not destroy it.”33En die HERE het weggegaan toe Hy klaar met Abraham gespreek het, en Abraham het na sy plek teruggekeer.וַיֵּ֣לֶךְ יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֣ר כִּלָּ֔ה לְדַבֵּ֖ר אֶל־אַבְרָהָ֑ם וְאַבְרָהָ֖ם שָׁ֥ב לִמְקֹמֽוֹ׃When the LORD had finished speaking with Abraham, He departed, and Abraham returned home.
