Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Dawid het daarvandaan weggegaan en na die grot van Adullam ontsnap. Toe sy broers en sy hele vader se huis dit hoor, het hulle daarheen na hom afgegaan.וַיֵּ֤לֶךְ דָּוִד֙ מִשָּׁ֔ם וַיִּמָּלֵ֖ט אֶל־מְעָרַ֣ת עֲדֻלָּ֑ם וַיִּשְׁמְע֤וּ אֶחָיו֙ וְכָל־בֵּ֣ית אָבִ֔יו וַיֵּרְד֥וּ אֵלָ֖יו שָֽׁמָּה׃So David left Gath and took refuge in the cave of Adullam. When his brothers and the rest of his father’s household heard about it, they went down to him there.2En by hom het saamgekom elkeen wat in nood was, en elkeen wat 'n skuldeiser gehad het, en elkeen wat bitter van siel was; en hy het owerste oor hulle geword. Daar was ongeveer 400 man by hom.וַיִּֽתְקַבְּצ֣וּ אֵ֠לָיו כָּל־אִ֨ישׁ מָצ֜וֹק וְכָל־אִ֨ישׁ אֲשֶׁר־ל֤וֹ נֹשֶׁא֙ וְכָל־אִ֣ישׁ מַר־נֶ֔פֶשׁ וַיְהִ֥י עֲלֵיהֶ֖ם לְשָׂ֑ר וַיִּהְי֣וּ עִמּ֔וֹ כְּאַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת אִֽישׁ׃And all who were distressed or indebted or discontented rallied around him, and he became their leader. About four hundred men were with him.
3Daarna het Dawid van daar na Mispe van Moab gegaan, en hy het vir die koning van Moab gesê: “Laat my vader en my moeder tog by julle uitgaan totdat ek weet wat God vir my sal doen.”וַיֵּ֧לֶךְ דָּוִ֛ד מִשָּׁ֖ם מִצְפֵּ֣ה מוֹאָ֑ב וַיֹּ֣אמֶר׀ אֶל־מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֗ב יֵֽצֵא־נָ֞א אָבִ֤י וְאִמִּי֙ אִתְּכֶ֔ם עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר אֵדַ֔ע מַה־יַּֽעֲשֶׂה־לִּ֖י אֱלֹהִֽים׃From there David went to Mizpeh of Moab, where he said to the king of Moab, “Please let my father and mother stay with you until I learn what God will do for me.”4Hy het hulle voor die koning van Moab gelei, en hulle het by hom gewoon al die dae dat Dawid in die vesting was.וַיַּנְחֵ֕ם אֶת־פְּנֵ֖י מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֑ב וַיֵּשְׁב֣וּ עִמּ֔וֹ כָּל־יְמֵ֥י הֱיוֹת־דָּוִ֖ד בַּמְּצוּדָֽה׃ סSo he left them in the care of the king of Moab, and they stayed with him the whole time David was in the stronghold.
5Toe sê Gad die profeet vir Dawid: “Jy mag nie in die vesting bly nie; gaan, en kom na die land Juda.” Dawid het gegaan en in die woud van Heret gekom.וַיֹּאמֶר֩ גָּ֨ד הַנָּבִ֜יא אֶל־דָּוִ֗ד לֹ֤א תֵשֵׁב֙ בַּמְּצוּדָ֔ה לֵ֥ךְ וּבָֽאתָ־לְּךָ֖ אֶ֣רֶץ יְהוּדָ֑ה וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִ֔ד וַיָּבֹ֖א יַ֥עַר חָֽרֶת׃ סThen the prophet Gad said to David, “Do not stay in the stronghold. Depart and go into the land of Judah.” So David left and went to the forest of Hereth.
6Saul het gehoor dat Dawid en die manne wat by hom was, bekend geword het. Saul het toe in Gibea gesit, onder die tamarisk op die hoogte, met sy spies in sy hand, en al sy dienaars het by hom gestaan.aOf: in Rama.וַיִּשְׁמַ֣ע שָׁא֔וּל כִּ֚י נוֹדַ֣ע דָּוִ֔ד וַאֲנָשִׁ֖ים אֲשֶׁ֣ר אִתּ֑וֹ וְשָׁאוּל֩ יוֹשֵׁ֨ב בַּגִּבְעָ֜ה תַּֽחַת־הָאֶ֤שֶׁל בָּֽרָמָה֙ וַחֲנִית֣וֹ בְיָד֔וֹ וְכָל־עֲבָדָ֖יו נִצָּבִ֥ים עָלָֽיו׃Soon Saul learned that David and his men had been discovered. At that time Saul was sitting under the tamarisk tree on the hill at Gibeah, with his spear in hand and all his servants standing around him.7Toe sê Saul vir sy dienaars wat by hom gestaan het: “Luister tog, Benjaminiete! Sal die seun van Isai ook aan julle almal velde en wingerde gee? Sal hy julle almal aanstel as owerstes oor duisende en as owerstes oor honderde?aLetterlik: seuns van die regterhand, wat as 'seuns van Benjamin' verstaan word.וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֗וּל לַֽעֲבָדָיו֙ הַנִּצָּבִ֣ים עָלָ֔יו שִׁמְעוּ־נָ֖א בְּנֵ֣י יְמִינִ֑י גַּם־לְכֻלְּכֶ֗ם יִתֵּ֤ן בֶּן־יִשַׁי֙ שָׂד֣וֹת וּכְרָמִ֔ים לְכֻלְּכֶ֣ם יָשִׂ֔ים שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֥י מֵאֽוֹת׃Then Saul said to his servants, “Listen, men of Benjamin! Is the son of Jesse giving all of you fields and vineyards and making you commanders of thousands or hundreds?8dat julle almal teen my saamgesweer het, en daar is niemand wat dit aan my openbaar wanneer my seun ’n verbond met die seun van Isai sluit nie, en daar is niemand van julle wat oor my besorg is en dit aan my openbaar nie? Want my seun het my dienaar teen my opgestel om my voor te lê, soos dit vandag is.”aLetterlik: my oor oopmaak.bLetterlik: wat oor my siek is.כִּי֩ קְשַׁרְתֶּ֨ם כֻּלְּכֶ֜ם עָלַ֗י וְאֵין־גֹּלֶ֤ה אֶת־אָזְנִי֙ בִּכְרָת־בְּנִ֣י עִם־בֶּן־יִשַׁ֔י וְאֵין־חֹלֶ֥ה מִכֶּ֛ם עָלַ֖י וְגֹלֶ֣ה אֶת־אָזְנִ֑י כִּ֣י הֵקִים֩ בְּנִ֨י אֶת־עַבְדִּ֥י עָלַ֛י לְאֹרֵ֖ב כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ סIs that why all of you have conspired against me? Not one of you told me that my own son had made a covenant with the son of Jesse. Not one of you has shown concern for me or revealed to me that my son has stirred up my own servant to lie in wait against me, as is the case today.”
9Toe antwoord Doëg die Edomiet, wat by die dienaars van Saul gestaan het, en sê: “Ek het die seun van Isai gesien toe hy na Nob gekom het, na Ahimelek, die seun van Ahitub.וַיַּ֜עַן דֹּאֵ֣ג הָאֲדֹמִ֗י וְה֛וּא נִצָּ֥ב עַל־עַבְדֵֽי־שָׁא֖וּל וַיֹּאמַ֑ר רָאִ֨יתִי֙ אֶת־בֶּן־יִשַׁ֔י בָּ֣א נֹ֔בֶה אֶל־אֲחִימֶ֖לֶךְ בֶּן־אֲחִטֽוּב׃But Doeg the Edomite, who had stationed himself with Saul’s servants, answered: “I saw the son of Jesse come to Ahimelech son of Ahitub at Nob.10En hy het die HERE vir hom geraadpleeg en vir hom padkos gegee, en die swaard van Goliat die Filistyn het hy vir hom gegee.”וַיִּשְׁאַל־לוֹ֙ בַּֽיהוָ֔ה וְצֵידָ֖ה נָ֣תַן ל֑וֹ וְאֵ֗ת חֶ֛רֶב גָּלְיָ֥ת הַפְּלִשְׁתִּ֖י נָ֥תַן לֽוֹ׃Ahimelech inquired of the LORD for him and gave him provisions. He also gave him the sword of Goliath the Philistine.”11Toe stuur die koning om Ahimelek, die seun van Ahitub, die priester, te roep, en ook die hele huis van sy vader, die priesters wat in Nob was; en hulle het almal na die koning gekom.וַיִּשְׁלַ֣ח הַמֶּ֡לֶךְ לִקְרֹא֩ אֶת־אֲחִימֶ֨לֶךְ בֶּן־אֲחִיט֜וּב הַכֹּהֵ֗ן וְאֵ֨ת כָּל־בֵּ֥ית אָבִ֛יו הַכֹּהֲנִ֖ים אֲשֶׁ֣ר בְּנֹ֑ב וַיָּבֹ֥אוּ כֻלָּ֖ם אֶל־הַמֶּֽלֶךְ׃ סThen the king sent messengers to summon Ahimelech the priest, the son of Ahitub, and his father’s whole family, who were priests at Nob. And all of them came to the king.
12Saul het gesê: “Luister tog, seun van Ahitub.” En hy het gesê: “Hier is ek, my heer.”וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל שְֽׁמַֽע־נָ֖א בֶּן־אֲחִיט֑וּב וַיֹּ֖אמֶר הִנְנִ֥י אֲדֹנִֽי׃“Listen now, son of Ahitub,” said Saul. “Here I am, my lord,” he replied.13Saul het vir hom gesê: “Waarom het julle teen my saamgesweer, jy en die seun van Isai, deurdat jy vir hom brood en 'n swaard gegee het, en God vir hom gevra het, om teen my op te staan en in die hinderlaag te lê, soos vandag?”וַיֹּ֤אמֶר שָׁא֔וּל לָ֚מָּה קְשַׁרְתֶּ֣ם עָלַ֔י אַתָּ֖ה וּבֶן־יִשָׁ֑י בְּתִתְּךָ֨ ל֜וֹ לֶ֣חֶם וְחֶ֗רֶב וְשָׁא֥וֹל לוֹ֙ בֵּֽאלֹהִ֔ים לָק֥וּם אֵלַ֛י לְאֹרֵ֖ב כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ סAnd Saul asked him, “Why have you and the son of Jesse conspired against me? You gave him bread and a sword and inquired of God for him so that he could rise up against me to lie in wait, as he is doing today.”14Agimeleg antwoord die koning en sê: “En wie onder al u dienaars is soos Dawid, betroubaar, en die koning se skoonseun, en wat toegang tot u het, en geëerd in u huis?aOf: en owerste oor u lyfwag.bLetterlik: wat na u gehoor afdraai.וַיַּ֧עַן אֲחִימֶ֛לֶךְ אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ וַיֹּאמַ֑ר וּמִ֤י בְכָל־עֲבָדֶ֨יךָ֙ כְּדָוִ֣ד נֶאֱמָ֔ן וַחֲתַ֥ן הַמֶּ֛לֶךְ וְסָ֥ר אֶל־מִשְׁמַעְתֶּ֖ךָ וְנִכְבָּ֥ד בְּבֵיתֶֽךָ׃Ahimelech answered the king, “Who among all your servants is as faithful as David, the king’s son-in-law, the captain of your bodyguard and honored in your house?15Is dit vandag dat ek begin het om God vir hom te vra? Nee, dit sy ver van my! Laat die koning nie 'n saak op sy dienaar lê nie, ook nie op die hele huis van my vader nie, want u dienaar het van dit alles niks geweet nie, geen saak, klein of groot.”הַיּ֧וֹם הַחִלֹּ֛תִי־ל֥וֹ בֵאלֹהִ֖ים חָלִ֣ילָה לִּ֑י אַל־יָשֵׂם֩ הַמֶּ֨לֶךְ בְּעַבְדּ֤וֹ דָבָר֙ בְּכָל־בֵּ֣ית אָבִ֔י כִּ֠י לֹֽא־יָדַ֤ע עַבְדְּךָ֙ בְּכָל־זֹ֔את דָּבָ֥ר קָטֹ֖ן א֥וֹ גָדֽוֹל׃Was that day the first time I inquired of God for him? Far be it from me! Let not the king accuse your servant or any of my father’s household, for your servant knew nothing of this whole affair—not in part or in whole.”
16Maar die koning het gesê: “Jy sal beslis sterf, Ahimelek, jy en die hele huis van jou vader.”וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ מ֥וֹת תָּמ֖וּת אֲחִימֶ֑לֶךְ אַתָּ֖ה וְכָל־בֵּ֥ית אָבִֽיךָ׃But the king replied, “You will surely die, Ahimelech, you and all your father’s house!”17Toe sê die koning vir die lopers wat by hom gestaan het: “Draai om en maak die priesters van die HERE dood, want hulle hand is ook saam met Dawid, en omdat hulle geweet het dat hy op loop is, het hulle dit nie vir my bekend gemaak nie.” Maar die dienaars van die koning wou nie hulle hand uitsteek om die priesters van die HERE aan te val nie.aHebreeus onduidelik.וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֡לֶךְ לָרָצִים֩ הַנִּצָּבִ֨ים עָלָ֜יו סֹ֥בּוּ וְהָמִ֣יתוּ׀ כֹּהֲנֵ֣י יְהוָ֗ה כִּ֤י גַם־יָדָם֙ עִם־דָּוִ֔ד וְכִ֤י יָֽדְעוּ֙ כִּֽי־בֹרֵ֣חַ ה֔וּא וְלֹ֥א גָל֖וּ אֶת־וְלֹֽא־אָב֞וּ עַבְדֵ֤י הַמֶּ֨לֶךְ֙ לִשְׁלֹ֣חַ אֶת־יָדָ֔ם לִפְגֹ֖עַ בְּכֹהֲנֵ֥י יְהוָֽה׃ סThen the king ordered the guards at his side, “Turn and kill the priests of the LORD, because they too sided with David. For they knew he was fleeing, but they did not tell me.” But the king’s servants would not lift a hand to strike the priests of the LORD.
18Toe sê die koning vir Doëg: “Draai jy om en val die priesters aan.” En Doëg die Edomiet het omgedraai en self die priesters aangeval, en hy het op daardie dag 85 man doodgemaak wat 'n linne efod gedra het.וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֨לֶךְ֙ סֹ֣ב אַתָּ֔ה וּפְגַ֖ע בַּכֹּהֲנִ֑ים וַיִּסֹּ֞ב הָאֲדֹמִ֗י וַיִּפְגַּע־הוּא֙ בַּכֹּ֣הֲנִ֔ים וַיָּ֣מֶת׀ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא שְׁמֹנִ֤ים וַחֲמִשָּׁה֙ אִ֔ישׁ נֹשֵׂ֖א אֵפ֥וֹד בָּֽד׃So the king ordered Doeg, “You turn and strike down the priests!” And Doeg the Edomite turned and struck down the priests himself. On that day he killed eighty-five men who wore the linen ephod.19En Nob, die stad van die priesters, het hy met die skerpte van die swaard verslaan, van man tot vrou, van kind tot suigeling, en bees en donkie en lam, met die skerpte van die swaard.aLetterlik: volgens die mond van die swaard.וְאֵ֨ת נֹ֤ב עִיר־הַכֹּֽהֲנִים֙ הִכָּ֣ה לְפִי־חֶ֔רֶב מֵאִישׁ֙ וְעַד־אִשָּׁ֔ה מֵעוֹלֵ֖ל וְעַד־יוֹנֵ֑ק וְשׁ֧וֹר וַחֲמ֛וֹר וָשֶׂ֖ה לְפִי־חָֽרֶב׃He also put to the sword Nob, the city of the priests, with its men and women, children and infants, oxen, donkeys, and sheep.
20Maar een seun van Agimeleg, die seun van Agitub, met die naam Abjatar, het ontsnap en agter Dawid aan gevlug.וַיִּמָּלֵ֣ט בֵּן־אֶחָ֗ד לַאֲחִימֶ֨לֶךְ֙ בֶּן־אֲחִט֔וּב וּשְׁמ֖וֹ אֶבְיָתָ֑ר וַיִּבְרַ֖ח אַחֲרֵ֥י דָוִֽד׃But one of the sons of Ahimelech son of Ahitub escaped. His name was Abiathar, and he fled to David.21En Abjatar het aan Dawid vertel dat Saul die priesters van die HERE doodgemaak het.וַיַּגֵּ֥ד אֶבְיָתָ֖ר לְדָוִ֑ד כִּ֚י הָרַ֣ג שָׁא֔וּל אֵ֖ת כֹּהֲנֵ֥י יְהוָֽה׃And Abiathar told David that Saul had killed the priests of the LORD.
22Toe sê Dawid vir Abjatar: “Ek het op daardie dag geweet, toe Doëg die Edomiet daar was, dat hy dit sekerlik vir Saul sou vertel. Ek self is verantwoordelik vir elke persoon van die huis van jou vader.aLetterlik: Ek self het omgedraai in elke siel van die huis van jou vader.וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד לְאֶבְיָתָ֗ר יָדַ֜עְתִּי בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ כִּֽי־שָׁם֙ הָאֲדֹמִ֔י כִּֽי־הַגֵּ֥ד יַגִּ֖יד לְשָׁא֑וּל אָנֹכִ֣י סַבֹּ֔תִי בְּכָל־נֶ֖פֶשׁ בֵּ֥ית אָבִֽיךָ׃Then David said to Abiathar, “I knew that Doeg the Edomite was there that day, and that he was sure to tell Saul. I myself am responsible for the lives of everyone in your father’s house.23Bly by my; moenie vrees nie, want wie my lewe soek, soek jou lewe; want by my is jy in veilige bewaring.”aLetterlik: want ’n bewaring is jy by my.שְׁבָ֤ה אִתִּי֙ אַל־תִּירָ֔א כִּ֛י אֲשֶׁר־יְבַקֵּ֥שׁ אֶת־נַפְשִׁ֖י יְבַקֵּ֣שׁ אֶת־נַפְשֶׁ֑ךָ כִּֽי־מִשְׁמֶ֥רֶת אַתָּ֖ה עִמָּדִֽי׃Stay with me; do not be afraid, for he who seeks your life is seeking mine as well. You will be safe with me.”
