Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En hy het opgestaan en weggegaan, en Jonatan het die stad ingegaan.וַיָּ֖קָם וַיֵּלַ֑ךְ וִיהוֹנָתָ֖ן בָּ֥א הָעִֽיר׃Then David came to Nob, to Ahimelech the priest. And when Ahimelech met David, he trembled and asked him, “Why are you alone? Why is no one with you?”2Dawid het na Nob gekom, na Ahimelek die priester. En Ahimelek het gebewe toe hy Dawid tegemoet gaan, en hy het vir hom gesê: “Waarom is jy alleen, en is daar niemand by jou nie?”וַיָּבֹ֤א דָוִד֙ נֹ֔בֶה אֶל־אֲחִימֶ֖לֶךְ הַכֹּהֵ֑ן וַיֶּחֱרַ֨ד אֲחִימֶ֜לֶךְ לִקְרַ֣את דָּוִ֗ד וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ מַדּ֤וּעַ אַתָּה֙ לְבַדֶּ֔ךָ וְאִ֖ישׁ אֵ֥ין אִתָּֽךְ׃“The king has given me a mission,” David replied. “He told me no one is to know about the mission on which I am sending you. And I have directed my young men to meet me at a certain place.3Dawid het vir Agimeleg, die priester, gesê: “Die koning het my ’n saak beveel en vir my gesê: ‘Niemand mag iets weet van die saak waarvoor ek jou stuur en wat ek jou beveel het nie.’ En die jongmanne het ek na so en so ’n plek ontbied.”aLetterlik: die jongmanne het ek laat weet na so en so ’n plek.וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד לַאֲחִימֶ֣לֶךְ הַכֹּהֵ֗ן הַמֶּלֶךְ֮ צִוַּ֣נִי דָבָר֒ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י אִ֣ישׁ אַל־יֵ֧דַע מְא֛וּמָה אֶת־הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־אָנֹכִ֥י שֹׁלֵֽחֲךָ֖ וַאֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֑ךָ וְאֶת־הַנְּעָרִ֣ים יוֹדַ֔עְתִּי אֶל־מְק֥וֹם פְּלֹנִ֖י אַלְמוֹנִֽי׃Now then, what do you have on hand? Give me five loaves of bread, or whatever can be found.”4En nou, wat is daar onder jou hand? Gee vyf brode in my hand, of wat gevind kan word.וְעַתָּ֗ה מַה־יֵּ֧שׁ תַּֽחַת־יָדְךָ֛ חֲמִשָּׁה־לֶ֖חֶם תְּנָ֣ה בְיָדִ֑י א֖וֹ הַנִּמְצָֽא׃“There is no common bread on hand,” the priest replied, “but there is some consecrated bread—provided that the young men have kept themselves from women.”5Die priester het Dawid geantwoord en gesê: “Daar is geen gewone brood onder my hand nie, maar daar is heilige brood, as die jongmanne hulle net van ’n vrou weggehou het.”וַיַּ֨עַן הַכֹּהֵ֤ן אֶת־דָּוִד֙ וַיֹּ֔אמֶר אֵֽין־לֶ֥חֶם חֹ֖ל אֶל־תַּ֣חַת יָדִ֑י כִּֽי־אִם־לֶ֤חֶם קֹ֨דֶשׁ֙ יֵ֔שׁ אִם־נִשְׁמְר֥וּ הַנְּעָרִ֖ים אַ֥ךְ מֵאִשָּֽׁה׃ פDavid answered, “Women have indeed been kept from us, as is usual when I set out. And the bodies of the young men are holy even on common missions. How much more so today!”6Dawid het die priester geantwoord en vir hom gesê: “Ja, ’n vrou is van ons weggehou, soos gister en eergister toe ek uitgetrek het, en die gerei van die jongmanne was heilig. En dit is ’n gewone weg; hoeveel te meer sal dit vandag in die gerei geheilig word.”וַיַּעַן֩ דָּוִ֨ד אֶת־הַכֹּהֵ֜ן וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כִּ֣י אִם־אִשָּׁ֤ה עֲצֻֽרָה־לָ֨נוּ֙ כִּתְמ֣וֹל שִׁלְשֹׁ֔ם בְּצֵאתִ֕י וַיִּהְי֥וּ כְלֵֽי־הַנְּעָרִ֖ים קֹ֑דֶשׁ וְהוּא֙ דֶּ֣רֶךְ חֹ֔ל וְאַ֕ף כִּ֥י הַיּ֖וֹם יִקְדַּ֥שׁ בַּכֶּֽלִי׃So the priest gave him the consecrated bread, since there was no bread there but the Bread of the Presence, which had been removed from before the LORD and replaced with hot bread on the day it was taken away.7Toe het die priester hom die heilige brood gegee, want daar was geen brood nie behalwe die brood van die aangesig wat van voor die aangesig van die HERE weggeneem word om warm brood neer te sit op die dag wanneer dit geneem word.וַיִּתֶּן־ל֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן קֹ֑דֶשׁ כִּי֩ לֹא־הָ֨יָה שָׁ֜ם לֶ֗חֶם כִּֽי־אִם־לֶ֤חֶם הַפָּנִים֙ הַמּֽוּסָרִים֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לָשׂוּם֙ לֶ֣חֶם חֹ֔ם בְּי֖וֹם הִלָּקְחֽוֹ׃Now one of Saul’s servants was there that day, detained before the LORD. And his name was Doeg the Edomite, the chief shepherd for Saul.8En daar was op daardie dag ’n man van Saul se dienaars, wat voor die aangesig van die HERE aangehou is, en sy naam was Doëg, die Edomiet, die magtigste van die herders wat aan Saul behoort het.aOf: die hoof van die herders.וְשָׁ֡ם אִישׁ֩ מֵעַבְדֵ֨י שָׁא֜וּל בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נֶעְצָר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וּשְׁמ֖וֹ דֹּאֵ֣ג הָאֲדֹמִ֑י אַבִּ֥יר הָרֹעִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לְשָׁאֽוּל׃Then David asked Ahimelech, “Is there not a spear or sword on hand here? For I have brought neither my sword nor my weapons with me, because the king’s mission was urgent.”9Dawid het vir Agimeleg gesê: “En is daar nie hier onder jou hand ’n spies of ’n swaard nie? Want ook my swaard en ook my wapens het ek nie in my hand geneem nie, want die saak van die koning was dringend.”וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ לַאֲחִימֶ֔לֶךְ וְאִ֛ין יֶשׁ־פֹּ֥ה תַֽחַת־יָדְךָ֖ חֲנִ֣ית אוֹ־חָ֑רֶב כִּ֣י גַם־חַרְבִּ֤י וְגַם־כֵּלַי֙ לֹֽא־לָקַ֣חְתִּי בְיָדִ֔י כִּֽי־הָיָ֥ה דְבַר־הַמֶּ֖לֶךְ נָחֽוּץ׃ סThe priest replied, “The sword of Goliath the Philistine, whom you killed in the Valley of Elah, is here; it is wrapped in a cloth behind the ephod. If you want, you may take it. For there is no other but this one here.” And David said, “There is none like it; give it to me.”10Die priester het gesê: “Die swaard van Goliat, die Filistyn, wat jy in die dal van Ela verslaan het, kyk, dit is in die kleed toegedraai agter die efod. As jy dit vir jou wil neem, neem dit, want daar is geen ander behalwe dit hier nie.” En Dawid het gesê: “Daar is nie een soos dit nie; gee dit vir my.”וַיֹּ֣אמֶר הַכֹּהֵ֗ן חֶרֶב֩ גָּלְיָ֨ת הַפְּלִשְׁתִּ֜י אֲשֶׁר־הִכִּ֣יתָ׀ בְּעֵ֣מֶק הָאֵלָ֗ה הִנֵּה־הִ֞יא לוּטָ֣ה בַשִּׂמְלָה֮ אַחֲרֵ֣י הָאֵפוֹד֒ אִם־אֹתָ֤הּ תִּֽקַּח־לְךָ֙ קָ֔ח כִּ֣י אֵ֥ין אַחֶ֛רֶת זוּלָתָ֖הּ בָּזֶ֑ה וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אֵ֥ין כָּמ֖וֹהָ תְּנֶ֥נָּה לִּֽי׃That day David fled from Saul and went to Achish king of Gath.
11Dawid het opgestaan en daardie dag weggevlug vir Saul, en hy het gekom na Akis, die koning van Gat.וַיָּ֣קָם דָּוִ֔ד וַיִּבְרַ֥ח בַּיּוֹם־הַה֖וּא מִפְּנֵ֣י שָׁא֑וּל וַיָּבֹ֕א אֶל־אָכִ֖ישׁ מֶ֥לֶךְ גַּֽת׃But the servants of Achish said to him, “Is this not David, the king of the land? Did they not sing about him in their dances, saying: ‘Saul has slain his thousands, and David his tens of thousands’?”12Die dienaars van Akis het vir hom gesê: “Is dit nie Dawid, die koning van die land nie? Is dit nie vir hom dat hulle beurtsang in die danse en gesê het: ‘Saul het verslaan, en Dawid’?”aLetterlik: geantwoord.וַיֹּ֨אמְר֜וּ עַבְדֵ֤י אָכִישׁ֙ אֵלָ֔יו הֲלוֹא־זֶ֥ה דָוִ֖ד מֶ֣לֶךְ הָאָ֑רֶץ הֲל֣וֹא לָזֶ֗ה יַעֲנ֤וּ בַמְּחֹלוֹת֙ לֵאמֹ֔ר הִכָּ֤ה שָׁאוּל֙ וְדָוִ֖ד׃Now David took these words to heart and was very much afraid of Achish the king of Gath.13Dawid het hierdie woorde in sy hart gelê en baie gevrees vir Akis, die koning van Gat.וַיָּ֧שֶׂם דָּוִ֛ד אֶת־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה בִּלְבָב֑וֹ וַיִּרָ֣א מְאֹ֔ד מִפְּנֵ֖י אָכִ֥ישׁ מֶֽלֶךְ־גַּֽת׃So he changed his behavior before them and feigned madness in their hands; he scratched on the doors of the gate and let his saliva run down his beard.14Hy het sy gedrag in hulle oë verander en hom kranksinnig gedra in hulle hand, op die deure van die poort, en sy speeksel laat afloop op sy baard.וַיְשַׁנּ֤וֹ אֶת־טַעְמוֹ֙ בְּעֵ֣ינֵיהֶ֔ם וַיִּתְהֹלֵ֖ל בְּיָדָ֑ם עַל־דַּלְת֣וֹת הַשַּׁ֔עַר וַיּ֥וֹרֶד רִיר֖וֹ אֶל־זְקָנֽוֹ׃Then Achish said to his servants, “Look, you can see that the man is insane! Why have you brought him to me?15Akis het vir sy dienaars gesê: “Kyk, julle sien ’n man wat hom kranksinnig gedra. Waarom bring julle hom na my?”וַיֹּ֥אמֶר אָכִ֖ישׁ אֶל־עֲבָדָ֑יו הִנֵּ֤ה תִרְאוּ֙ אִ֣ישׁ מִשְׁתַּגֵּ֔עַ לָ֛מָּה תָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֵלָֽי׃Am I in need of madmen, that you have brought this man to rave in my presence? Must this man come into my house?”16Het ek ’n tekort aan kranksinniges, dat julle hierdie een gebring het om hom by my kranksinnig te gedra? Moet hierdie een in my huis kom?חֲסַ֤ר מְשֻׁגָּעִים֙ אָ֔נִי כִּי־הֲבֵאתֶ֣ם אֶת־זֶ֔ה לְהִשְׁתַּגֵּ֖עַ עָלָ֑י הֲזֶ֖ה יָב֥וֹא אֶל־בֵּיתִֽי׃ ס
