Numeri 32

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En die seuns van Ruben en die seuns van Gad het baie vee gehad, 'n geweldig groot getal. En hulle het die land Jaser en die land Gilead gesien, en kyk, die plek was 'n plek vir vee.וּמִקְנֶ֣ה׀ רַ֗ב הָיָ֞ה לִבְנֵ֧י רְאוּבֵ֛ן וְלִבְנֵי־גָ֖ד עָצ֣וּם מְאֹ֑ד וַיִּרְא֞וּ אֶת־אֶ֤רֶץ יַעְזֵר֙ וְאֶת־אֶ֣רֶץ גִּלְעָ֔ד וְהִנֵּ֥ה הַמָּק֖וֹם מְק֥וֹם מִקְנֶֽה׃Now the Reubenites and Gadites, who had very large herds and flocks, surveyed the lands of Jazer and Gilead, and they saw that the region was suitable for livestock. 2Toe het die seuns van Gad en die seuns van Ruben gekom en met Moses en met Eleasar, die priester, en met die leiers van die vergadering gepraat en gesê:וַיָּבֹ֥אוּ בְנֵֽי־גָ֖ד וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן וַיֹּאמְר֤וּ אֶל־מֹשֶׁה֙ וְאֶל־אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֶל־נְשִׂיאֵ֥י הָעֵדָ֖ה לֵאמֹֽר׃So the Gadites and Reubenites came to Moses, Eleazar the priest, and the leaders of the congregation, and said, 3“Atarot en Dibon en Jaser en Nimra en Hesbon en Eleale en Sebam en Nebo en Beon,עֲטָר֤וֹת וְדִיבֹן֙ וְיַעְזֵ֣ר וְנִמְרָ֔ה וְחֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶלְעָלֵ֑ה וּשְׂבָ֥ם וּנְב֖וֹ וּבְעֹֽן׃“Ataroth, Dibon, Jazer, Nimrah, Heshbon, Elealeh, Sebam, Nebo, and Beon, 4die land wat die HERE voor die gemeenskap van Israel geslaan het, is 'n land vir vee, en u dienaars het vee.”הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר הִכָּ֤ה יְהוָה֙ לִפְנֵי֙ עֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל אֶ֥רֶץ מִקְנֶ֖ה הִ֑וא וְלַֽעֲבָדֶ֖יךָ מִקְנֶֽה׃ סwhich the LORD conquered before the congregation of Israel, are suitable for livestock—and your servants have livestock.” 5Hulle het gesê: “As ons guns in u oë gevind het, laat hierdie land aan u dienaars gegee word as besitting. Moenie ons oor die Jordaan laat trek nie.”וַיֹּאמְר֗וּ אִם־מָצָ֤אנוּ חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ יֻתַּ֞ן אֶת־הָאָ֧רֶץ הַזֹּ֛את לַעֲבָדֶ֖יךָ לַאֲחֻזָּ֑ה אַל־תַּעֲבִרֵ֖נוּ אֶת־הַיַּרְדֵּֽן׃“If we have found favor in your sight,” they said, “let this land be given to your servants as a possession. Do not make us cross the Jordan.”

6Toe het Moses aan die seuns van Gad en die seuns van Ruben gesê: “Moet julle broers na die oorlog gaan en julle hier bly?וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה לִבְנֵי־גָ֖ד וְלִבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן הַאַֽחֵיכֶ֗ם יָבֹ֨אוּ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וְאַתֶּ֖ם תֵּ֥שְׁבוּ פֹֽה׃But Moses asked the Gadites and Reubenites, “Shall your brothers go to war while you sit here? 7En waarom ontmoedig julle die hart van die Israeliete om nie oor te trek na die land wat die HERE aan hulle gegee het nie?וְלָ֣מָּה אֶת־לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מֵֽעֲבֹר֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן לָהֶ֖ם יְהוָֽה׃Why are you discouraging the Israelites from crossing into the land that the LORD has given them? 8So het julle vaders gedoen toe ek hulle van Kades-Barnea af gestuur het om die land te sien.כֹּ֥ה עָשׂ֖וּ אֲבֹתֵיכֶ֑ם בְּשָׁלְחִ֥י אֹתָ֛ם מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לִרְא֥וֹת אֶת־הָאָֽרֶץ׃This is what your fathers did when I sent them from Kadesh-barnea to inspect the land. 9Hulle het opgegaan tot by die dal Eskol en die land gesien, en hulle het die hart van die Israeliete ontmoedig om nie in te gaan in die land wat die HERE aan hulle gegee het nie.וַֽיַּעֲל֞וּ עַד־נַ֣חַל אֶשְׁכּ֗וֹל וַיִּרְאוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וַיָּנִ֕יאוּ אֶת־לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לְבִלְתִּי־בֹא֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן לָהֶ֖ם יְהוָֽה׃For when your fathers went up to the Valley of Eshcol and saw the land, they discouraged the Israelites from entering the land that the LORD had given them. 10En die toorn van die HERE het op daardie dag ontvlam, en Hy het gesweer en gesê:וַיִּֽחַר־אַ֥ף יְהוָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיִּשָּׁבַ֖ע לֵאמֹֽר׃So the anger of the LORD was kindled that day, and He swore an oath, saying, 11‘Die manne wat uit Egipte opgetrek het, van 20 jaar oud en daarbo, sal beslis nie die land sien wat Ek aan Abraham, aan Isak en aan Jakob gesweer het nie, omdat hulle My nie ten volle gevolg het nie,

Letterlik: as die manne ... die land sien; 'n eedsformule wat 'n sterk ontkenning uitdruk.

Letterlik: hulle het nie agter My volgemaak nie.

אִם־יִרְא֨וּ הָאֲנָשִׁ֜ים הָעֹלִ֣ים מִמִּצְרַ֗יִם מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה אֵ֚ת הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב כִּ֥י לֹא־מִלְא֖וּ אַחֲרָֽי׃‘Because they did not follow Me wholeheartedly, not one of the men twenty years of age or older who came out of Egypt will see the land that I swore to give Abraham, Isaac, and Jacob— 12behalwe Kaleb, seun van Jefunne die Kenisiet, en Josua, seun van Nun, want hulle het die HERE volledig nagevolg.’בִּלְתִּ֞י כָּלֵ֤ב בֶּן־יְפֻנֶּה֙ הַקְּנִזִּ֔י וִיהוֹשֻׁ֖עַ בִּן־נ֑וּן כִּ֥י מִלְא֖וּ אַחֲרֵ֥י יְהוָֽה׃not one except Caleb son of Jephunneh the Kenizzite and Joshua son of Nun—because they did follow the LORD wholeheartedly.’ 13Toe het die toorn van die HERE teen Israel ontvlam, en Hy het hulle 40 jaar lank in die woestyn laat rondswerf totdat die hele geslag wat die kwaad in die oë van die HERE gedoen het, ten einde was.וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהוָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַיְנִעֵם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה עַד־תֹּם֙ כָּל־הַדּ֔וֹר הָעֹשֶׂ֥ה הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃The anger of the LORD burned against Israel, and He made them wander in the wilderness forty years, until the whole generation who had done evil in His sight was gone. 14En kyk, julle het opgestaan in die plek van julle vaders, 'n broeisel van sondige manne, om nog meer by te voeg tot die brandende toorn van die HERE teen Israel.וְהִנֵּ֣ה קַמְתֶּ֗ם תַּ֚חַת אֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם תַּרְבּ֖וּת אֲנָשִׁ֣ים חַטָּאִ֑ים לִסְפּ֣וֹת ע֗וֹד עַ֛ל חֲר֥וֹן אַף־יְהוָ֖ה אֶל־יִשְׂרָאֵֽל׃Now behold, you, a brood of sinners, have risen up in place of your fathers to further stoke the burning anger of the LORD against Israel. 15Want as julle van agter Hom af terugkeer, sal Hy nog 'n keer voortgaan om hulle in die woestyn agter te laat, en julle sal hierdie hele volk te gronde rig.”כִּ֤י תְשׁוּבֻן֙ מֵֽאַחֲרָ֔יו וְיָסַ֣ף ע֔וֹד לְהַנִּיח֖וֹ בַּמִּדְבָּ֑ר וְשִֽׁחַתֶּ֖ם לְכָל־הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃ סFor if you turn away from following Him, He will once again leave this people in the wilderness, and you will be the cause of their destruction.”

16Toe het hulle nader aan hom gekom en gesê: “Krale vir kleinvee sal ons hier bou vir ons vee, en stede vir ons kleintjies.וַיִּגְּשׁ֤וּ אֵלָיו֙ וַ֣יֹּאמְר֔וּ גִּדְרֹ֥ת צֹ֛אן נִבְנֶ֥ה לְמִקְנֵ֖נוּ פֹּ֑ה וְעָרִ֖ים לְטַפֵּֽנוּ׃Then the Gadites and Reubenites approached Moses and said, “We want to build sheepfolds here for our livestock and cities for our little ones. 17maar ons self sal ons haastig bewapen voor die Israeliete uit, totdat ons hulle na hul plek gebring het; en ons kinders sal in die versterkte stede bly weens die inwoners van die land.וַאֲנַ֜חְנוּ נֵחָלֵ֣ץ חֻשִׁ֗ים לִפְנֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֛ד אֲשֶׁ֥ר אִם־הֲבִֽיאֹנֻ֖ם אֶל־מְקוֹמָ֑ם וְיָשַׁ֤ב טַפֵּ֨נוּ֙ בְּעָרֵ֣י הַמִּבְצָ֔ר מִפְּנֵ֖י יֹשְׁבֵ֥י הָאָֽרֶץ׃But we will arm ourselves and be ready to go ahead of the Israelites until we have brought them into their place. Meanwhile, our little ones will remain in the fortified cities for protection from the inhabitants of the land. 18Ons sal nie na ons huise terugkeer voordat die Israeliete elkeen sy erfdeel in besit geneem het nie.לֹ֥א נָשׁ֖וּב אֶל־בָּתֵּ֑ינוּ עַ֗ד הִתְנַחֵל֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֖ישׁ נַחֲלָתֽוֹ׃We will not return to our homes until every Israelite has taken possession of his inheritance. 19Want ons sal nie saam met hulle erf aan die oorkant van die Jordaan en verder nie, want ons erfdeel het aan ons toegekom aan die kant van die Jordaan, na die ooste toe.”כִּ֣י לֹ֤א נִנְחַל֙ אִתָּ֔ם מֵעֵ֥בֶר לַיַּרְדֵּ֖ן וָהָ֑לְאָה כִּ֣י בָ֤אָה נַחֲלָתֵ֨נוּ֙ אֵלֵ֔ינוּ מֵעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן מִזְרָֽחָה׃ פYet we will not have an inheritance with them across the Jordan and beyond, because our inheritance has come to us on the east side of the Jordan.”

20Toe het Moses vir hulle gesê: “As julle hierdie saak doen, as julle julle voor die aangesig van die HERE vir die oorlog wapen,וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אִֽם־תַּעֲשׂ֖וּן אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה אִם־תֵּחָֽלְצ֛וּ לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לַמִּלְחָמָֽה׃Moses replied, “If you will do this—if you will arm yourselves before the LORD for battle, 21en elkeen van julle wat gewapen is, oor die Jordaan trek voor die aangesig van die HERE, totdat Hy Sy vyande van voor Hom af verdryf het,וְעָבַ֨ר לָכֶ֧ם כָּל־חָל֛וּץ אֶת־הַיַּרְדֵּ֖ן לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה עַ֧ד הוֹרִישׁ֛וֹ אֶת־אֹיְבָ֖יו מִפָּנָֽיו׃and if every one of your armed men crosses the Jordan before the LORD, until He has driven His enemies out before Him, 22en die land voor die aangesig van die HERE onderwerp is, en julle daarna terugkeer, dan sal julle onskuldig wees teenoor die HERE en teenoor Israel; en hierdie land sal vir julle 'n besitting wees voor die aangesig van die HERE.וְנִכְבְּשָׁ֨ה הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ וְאַחַ֣ר תָּשֻׁ֔בוּ וִהְיִיתֶ֧ם נְקִיִּ֛ים מֵיְהוָ֖ה וּמִיִּשְׂרָאֵ֑ל וְ֠הָיְתָה הָאָ֨רֶץ הַזֹּ֥את לָכֶ֛ם לַאֲחֻזָּ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃then when the land is subdued before the LORD, you may return and be free of obligation to the LORD and to Israel. And this land will belong to you as a possession before the LORD. 23Maar as julle nie so doen nie, kyk, dan het julle teen die HERE gesondig, en weet dat julle sonde julle sal vind.וְאִם־לֹ֤א תַעֲשׂוּן֙ כֵּ֔ן הִנֵּ֥ה חֲטָאתֶ֖ם לַיהוָ֑ה וּדְעוּ֙ חַטַּאתְכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּמְצָ֖א אֶתְכֶֽם׃But if you do not do this, you will certainly sin against the LORD—and be assured that your sin will find you out. 24Bou vir julle stede vir julle kleintjies en krale vir julle kleinvee, en wat uit julle mond uitgegaan het, moet julle doen.”בְּנֽוּ־לָכֶ֤ם עָרִים֙ לְטַפְּכֶ֔ם וּגְדֵרֹ֖ת לְצֹנַאֲכֶ֑ם וְהַיֹּצֵ֥א מִפִּיכֶ֖ם תַּעֲשֽׂוּ׃Build cities for your little ones and folds for your flocks, but do what you have promised.”

25Toe het die seuns van Gad en die seuns van Ruben met Moses gepraat en gesê: “U dienaars sal doen soos my heer beveel.וַיֹּ֤אמֶר בְּנֵי־גָד֙ וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֔ן אֶל־מֹשֶׁ֖ה לֵאמֹ֑ר עֲבָדֶ֣יךָ יַעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י מְצַוֶּֽה׃The Gadites and Reubenites said to Moses, “Your servants will do just as our lord commands. 26Ons kleintjies, ons vrouens, ons vee en al ons diere sal daar wees in die stede van Gilead,טַפֵּ֣נוּ נָשֵׁ֔ינוּ מִקְנֵ֖נוּ וְכָל־בְּהֶמְתֵּ֑נוּ יִֽהְיוּ־שָׁ֖ם בְּעָרֵ֥י הַגִּלְעָֽד׃Our children, our wives, our livestock, and all our animals will remain here in the cities of Gilead. 27maar u dienaars sal oortrek, elkeen wat vir die leër gewapen is, voor die aangesig van die HERE na die oorlog, soos my heer gesê het.”וַעֲבָדֶ֨יךָ יַֽעַבְר֜וּ כָּל־חֲל֥וּץ צָבָ֛א לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לַמִּלְחָמָ֑ה כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י דֹּבֵֽר׃But your servants are equipped for war, and every man will cross over to the battle before the LORD, just as our lord says.”

28Toe het Moses ten opsigte van hulle bevel gegee aan Eleasar die priester en aan Josua, seun van Nun, en aan die hoofde van die vaders van die stamme van die Israeliete.וַיְצַ֤ו לָהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אֵ֚ת אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֵ֖ת יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן־נ֑וּן וְאֶת־רָאשֵׁ֛י אֲב֥וֹת הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃So Moses gave orders about them to Eleazar the priest, to Joshua son of Nun, and to the family leaders of the tribes of Israel. 29Moses het vir hulle gesê: “As die seuns van Gad en die seuns van Ruben saam met julle oor die Jordaan trek, elkeen gewapen vir die oorlog voor die aangesig van die HERE, en die land voor julle onderwerp word, dan moet julle aan hulle die land Gilead as besitting gee.וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֲלֵהֶ֗ם אִם־יַעַבְר֣וּ בְנֵי־גָ֣ד וּבְנֵי־רְאוּבֵ֣ן׀ אִ֠תְּכֶם אֶֽת־הַיַּרְדֵּ֞ן כָּל־חָל֤וּץ לַמִּלְחָמָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְנִכְבְּשָׁ֥ה הָאָ֖רֶץ לִפְנֵיכֶ֑ם וּנְתַתֶּ֥ם לָהֶ֛ם אֶת־אֶ֥רֶץ הַגִּלְעָ֖ד לַאֲחֻזָּֽה׃And Moses said to them, “If the Gadites and Reubenites cross the Jordan with you, with every man armed for battle before the LORD, and the land is subdued before you, then you are to give them the land of Gilead as a possession. 30Maar as hulle nie gewapen saam met julle oortrek nie, dan sal hulle onder julle besittings kry in die land Kanaän.”וְאִם־לֹ֧א יַֽעַבְר֛וּ חֲלוּצִ֖ים אִתְּכֶ֑ם וְנֹֽאחֲז֥וּ בְתֹכְכֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃But if they do not arm themselves and go across with you, then they must accept their possession among you in the land of Canaan.” 31Toe het die seuns van Gad en die seuns van Ruben geantwoord en gesê: “Wat die HERE aan u dienaars gesê het, so sal ons doen.וַיַּֽעֲנ֧וּ בְנֵי־גָ֛ד וּבְנֵ֥י רְאוּבֵ֖ן לֵאמֹ֑ר אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־עֲבָדֶ֖יךָ כֵּ֥ן נַעֲשֶֽׂה׃The Gadites and Reubenites replied, “As the LORD has spoken to your servants, so we will do. 32Ons sal gewapen voor die aangesig van die HERE oortrek na die land Kanaän, en by ons sal die besitting van ons erfdeel wees aan hierdie kant van die Jordaan.”נַ֣חְנוּ נַעֲבֹ֧ר חֲלוּצִ֛ים לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה אֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וְאִתָּ֨נוּ֙ אֲחֻזַּ֣ת נַחֲלָתֵ֔נוּ מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּֽן׃We will cross over into the land of Canaan armed before the LORD, that we may have our inheritance on this side of the Jordan.”

33Toe het Moses aan hulle, aan die seuns van Gad en aan die seuns van Ruben en aan die halwe stam van Manasse, die seun van Josef, die koninkryk van Sihon, die koning van die Amoriete, en die koninkryk van Og, die koning van Basan, gegee: die land met sy stede binne die grense, die stede van die land rondom.וַיִּתֵּ֣ן לָהֶ֣ם׀ מֹשֶׁ֡ה לִבְנֵי־גָד֩ וְלִבְנֵ֨י רְאוּבֵ֜ן וְלַחֲצִ֣י׀ שֵׁ֣בֶט׀ מְנַשֶּׁ֣ה בֶן־יוֹסֵ֗ף אֶת־מַמְלֶ֨כֶת֙ סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י וְאֶת־מַמְלֶ֔כֶת ע֖וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֑ן הָאָ֗רֶץ לְעָרֶ֨יהָ֙ בִּגְבֻלֹ֔ת עָרֵ֥י הָאָ֖רֶץ סָבִֽיב׃So Moses gave to the Gadites, to the Reubenites, and to the half-tribe of Manasseh son of Joseph the kingdom of Sihon king of the Amorites and the kingdom of Og king of Bashan—the land including its cities and the territory surrounding them. 34En die seuns van Gad het Dibon en Atarot en Aroër gebou,וַיִּבְנ֣וּ בְנֵי־גָ֔ד אֶת־דִּיבֹ֖ן וְאֶת־עֲטָרֹ֑ת וְאֵ֖ת עֲרֹעֵֽר׃And the Gadites built up Dibon, Ataroth, Aroer, 35en Atrot-Sofan en Jaser en Jogbeha,וְאֶת־עַטְרֹ֥ת שׁוֹפָ֛ן וְאֶת־יַעְזֵ֖ר וְיָגְבֳּהָֽה׃Atroth-shophan, Jazer, Jogbehah, 36en Bet-Nimra en Bet-Haran, versterkte stede en krale vir kleinvee.וְאֶת־בֵּ֥ית נִמְרָ֖ה וְאֶת־בֵּ֣ית הָרָ֑ן עָרֵ֥י מִבְצָ֖ר וְגִדְרֹ֥ת צֹֽאן׃Beth-nimrah, and Beth-haran as fortified cities, and they built folds for their flocks. 37En die seuns van Ruben het Hesbon en Eleale en Kirjataim gebou,וּבְנֵ֤י רְאוּבֵן֙ בָּנ֔וּ אֶת־חֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶת־אֶלְעָלֵ֑א וְאֵ֖ת קִרְיָתָֽיִם׃The Reubenites built up Heshbon, Elealeh, Kiriathaim, 38en Nebo en Baäl-Meon, met verander name, en Sibma. En hulle het name gegee aan die stede wat hulle gebou het.

Letterlik: met name wat omgedraai is.

וְאֶת־נְב֞וֹ וְאֶת־בַּ֧עַל מְע֛וֹן מֽוּסַבֹּ֥ת שֵׁ֖ם וְאֶת־שִׂבְמָ֑ה וַיִּקְרְא֣וּ בְשֵׁמֹ֔ת אֶת־שְׁמ֥וֹת הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בָּנֽוּ׃as well as Nebo and Baal-meon (whose names were changed), and Sibmah. And they renamed the cities they rebuilt. 39Die seuns van Makir, seun van Manasse, het na Gilead gegaan en dit ingeneem, en hulle het die Amoriet wat daarin was, verdryf.וַיֵּ֨לְכ֜וּ בְּנֵ֨י מָכִ֧יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֛ה גִּלְעָ֖דָה וַֽיִּלְכְּדֻ֑הָ וַיּ֖וֹרֶשׁ אֶת־הָאֱמֹרִ֥י אֲשֶׁר־בָּֽהּ׃The descendants of Machir son of Manasseh went to Gilead, captured it, and drove out the Amorites who were there. 40Moses het Gilead aan Makir, seun van Manasse, gegee, en hy het daarin gewoon.וַיִּתֵּ֤ן מֹשֶׁה֙ אֶת־הַגִּלְעָ֔ד לְמָכִ֖יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֑ה וַיֵּ֖שֶׁב בָּֽהּ׃So Moses gave Gilead to the clan of Machir son of Manasseh, and they settled there. 41En Jaïr, seun van Manasse, het gegaan en hulle dorpe ingeneem en dit Hawwot-Jaïr genoem.

Die naam beteken dorpe van Jaïr.

וְיָאִ֤יר בֶּן־מְנַשֶּׁה֙ הָלַ֔ךְ וַיִּלְכֹּ֖ד אֶת־חַוֺּתֵיהֶ֑ם וַיִּקְרָ֥א אֶתְהֶ֖ן חַוֺּ֥ת יָאִֽיר׃Jair, a descendant of Manasseh, went and captured their villages and called them Havvoth-jair. 42En Nobah het gegaan en Kenat en sy dorpies ingeneem en dit Nobah genoem na sy eie naam.

Letterlik: dogters.

וְנֹ֣בַח הָלַ֔ךְ וַיִּלְכֹּ֥ד אֶת־קְנָ֖ת וְאֶת־בְּנֹתֶ֑יהָ וַיִּקְרָ֧א לָ֦ה נֹ֖בַח בִּשְׁמֽוֹ׃ פAnd Nobah went and captured Kenath and its villages and called it Nobah, after his own name.