Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Die Filistyne het hulle kampe byeengebring vir die oorlog, en hulle het byeengekom by Soko, wat aan Juda behoort, en hulle het kamp opgeslaan tussen Soko en Aseka, by Efes-Dammim.וַיַּאַסְפ֨וּ פְלִשְׁתִּ֤ים אֶת־מַֽחֲנֵיהֶם֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וַיֵּאָ֣סְפ֔וּ שֹׂכֹ֖ה אֲשֶׁ֣ר לִיהוּדָ֑ה וַֽיַּחֲנ֛וּ בֵּין־שׂוֹכֹ֥ה וּבֵין־עֲזֵקָ֖ה בְּאֶ֥פֶס דַּמִּֽים׃Now the Philistines gathered their forces for war at Socoh in Judah, and they camped between Socoh and Azekah in Ephes-dammim.2Saul en die manne van Israel het byeengekom en kamp opgeslaan in die Ela-vallei, en hulle het die oorlog in slagorde opgestel om die Filistyne te ontmoet.וְשָׁא֤וּל וְאִֽישׁ־יִשְׂרָאֵל֙ נֶאֶסְפ֔וּ וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּעֵ֣מֶק הָאֵלָ֑ה וַיַּעַרְכ֥וּ מִלְחָמָ֖ה לִקְרַ֥את פְּלִשְׁתִּֽים׃Saul and the men of Israel assembled and camped in the Valley of Elah, arraying themselves for battle against the Philistines.3Die Filistyne het aan die een kant teen die berg gestaan, en Israel het aan die ander kant teen die berg gestaan, met die dal tussen hulle.וּפְלִשְׁתִּ֞ים עֹמְדִ֤ים אֶל־הָהָר֙ מִזֶּ֔ה וְיִשְׂרָאֵ֛ל עֹמְדִ֥ים אֶל־הָהָ֖ר מִזֶּ֑ה וְהַגַּ֖יְא בֵּינֵיהֶֽם׃The Philistines stood on one hill and the Israelites stood on another, with the valley between them.
4Toe het 'n voorvegter uit die kampe van die Filistyne uitgekom, Goliat was sy naam, van Gat; sy lengte was ses el en 'n span.aLetterlik: man van die tussenruimte.bOngeveer 2,9 meter.cSommige ou vertalings lees: vier el en 'n span.וַיֵּצֵ֤א אִֽישׁ־הַבֵּנַ֨יִם֙ מִמַּחֲנ֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים גָּלְיָ֥ת שְׁמ֖וֹ מִגַּ֑ת גָּבְה֕וֹ שֵׁ֥שׁ אַמּ֖וֹת וָזָֽרֶת׃Then a champion named Goliath, who was from Gath, came out from the Philistine camp. He was six cubits and a span in height,5'n Bronshelm was op sy kop, en hy het 'n skubbepantser aangehad; en die gewig van die pantser was 5 000 sikkels brons.aOngeveer 57 kilogram.וְכ֤וֹבַע נְחֹ֨שֶׁת֙ עַל־רֹאשׁ֔וֹ וְשִׁרְי֥וֹן קַשְׂקַשִּׂ֖ים ה֣וּא לָב֑וּשׁ וּמִשְׁקַל֙ הַשִּׁרְי֔וֹן חֲמֵשֶׁת־אֲלָפִ֥ים שְׁקָלִ֖ים נְחֹֽשֶֽׁת׃and he had a bronze helmet on his head. He wore a bronze coat of mail weighing five thousand shekels,6En koperskeenplate was aan sy bene, en 'n koperwerpspies tussen sy skouers.aOf: kromswaard.וּמִצְחַ֥ת נְחֹ֖שֶׁת עַל־רַגְלָ֑יו וְכִיד֥וֹן נְחֹ֖שֶׁת בֵּ֥ין כְּתֵפָֽיו׃and he had armor of bronze on his legs and a javelin of bronze slung between his shoulders.7Sy spies was soos 'n wewersbalk, en die lem van sy spies was 600 sikkels yster; en die skilddraer het voor hom geloop.aOngeveer sewe kilogram.חֲנִית֗וֹ כִּמְנוֹר֙ אֹֽרְגִ֔ים וְלַהֶ֣בֶת חֲנִית֔וֹ שֵׁשׁ־מֵא֥וֹת שְׁקָלִ֖ים בַּרְזֶ֑ל וְנֹשֵׂ֥א הַצִּנָּ֖ה הֹלֵ֥ךְ לְפָנָֽיו׃The shaft of his spear was like a weaver’s beam, and its iron point weighed six hundred shekels. In addition, his shield bearer went before him.8Hy het gaan staan en na die slaglinies van Israel geroep en vir hulle gesê: “Waarom kom julle uit om die oorlog in slagorde op te stel? Is ek nie die Filistyn nie, en julle dienaars van Saul? Kies vir julle 'n man, en laat hom na my toe afkom.וַֽיַּעֲמֹ֗ד וַיִּקְרָא֙ אֶל־מַעַרְכֹ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם לָ֥מָּה תֵצְא֖וּ לַעֲרֹ֣ךְ מִלְחָמָ֑ה הֲל֧וֹא אָנֹכִ֣י הַפְּלִשְׁתִּ֗י וְאַתֶּם֙ עֲבָדִ֣ים לְשָׁא֔וּל בְּרוּ־לָכֶ֥ם אִ֖ישׁ וְיֵרֵ֥ד אֵלָֽי׃And Goliath stood and shouted to the ranks of Israel, “Why do you come out and array yourselves for battle? Am I not a Philistine, and are you not servants of Saul? Choose one of your men and have him come down against me.9As hy teen my kan veg en my verslaan, sal ons julle dienaars wees; maar as ek hom kan oorwin en hom verslaan, sal julle ons dienaars wees en ons dien.”אִם־יוּכַ֞ל לְהִלָּחֵ֤ם אִתִּי֙ וְהִכָּ֔נִי וְהָיִ֥ינוּ לָכֶ֖ם לַעֲבָדִ֑ים וְאִם־אֲנִ֤י אֽוּכַל־לוֹ֙ וְהִכִּיתִ֔יו וִהְיִ֤יתֶם לָ֨נוּ֙ לַעֲבָדִ֔ים וַעֲבַדְתֶּ֖ם אֹתָֽנוּ׃If he is able to fight me and kill me, then we will be your servants. But if I prevail against him and kill him, then you shall be our servants and work for us.”10Die Filistyn het gesê: “Ek het vandag die slaglinies van Israel gesmaad. Gee vir my 'n man, dat ons saam kan veg.”וַיֹּ֨אמֶר֙ הַפְּלִשְׁתִּ֔י אֲנִ֗י חֵרַ֛פְתִּי אֶת־מַעַרְכ֥וֹת יִשְׂרָאֵ֖ל הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה תְּנוּ־לִ֣י אִ֔ישׁ וְנִֽלָּחֲמָ֖ה יָֽחַד׃Then the Philistine said, “I defy the ranks of Israel this day! Give me a man to fight!”11Toe Saul en die hele Israel hierdie woorde van die Filistyn hoor, was hulle ontsteld en het hulle baie gevrees.וַיִּשְׁמַ֤ע שָׁאוּל֙ וְכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־דִּבְרֵ֥י הַפְּלִשְׁתִּ֖י הָאֵ֑לֶּה וַיֵּחַ֥תּוּ וַיִּֽרְא֖וּ מְאֹֽד׃ פOn hearing the words of the Philistine, Saul and all the Israelites were dismayed and greatly afraid.
12Dawid was die seun van hierdie Efratiese man uit Betlehem in Juda, wie se naam Isai was; en hy het agt seuns gehad. In die dae van Saul was die man oud, ver gevorder onder die manne.aLetterlik: het onder die manne gekom.וְדָוִד֩ בֶּן־אִ֨ישׁ אֶפְרָתִ֜י הַזֶּ֗ה מִבֵּ֥ית לֶ֨חֶם֙ יְהוּדָ֔ה וּשְׁמ֣וֹ יִשַׁ֔י וְל֖וֹ שְׁמֹנָ֣ה בָנִ֑ים וְהָאִישׁ֙ בִּימֵ֣י שָׁא֔וּל זָקֵ֖ן בָּ֥א בַאֲנָשִֽׁים׃Now David was the son of a man named Jesse, an Ephrathite from Bethlehem of Judah who had eight sons. And in the days of Saul, Jesse was old and well along in years.13Die drie oudste seuns van Isai het gegaan; hulle het agter Saul aan na die oorlog gegaan. En die name van sy drie seuns wat na die oorlog gegaan het, was Eliab, die eersgeborene, en sy tweede, Abinadab, en die derde, Samma.וַיֵּ֨לְכ֜וּ שְׁלֹ֤שֶׁת בְּנֵֽי־יִשַׁי֙ הַגְּדֹלִ֔ים הָלְכ֥וּ אַחֲרֵי־שָׁא֖וּל לַמִּלְחָמָ֑ה וְשֵׁ֣ם׀ שְׁלֹ֣שֶׁת בָּנָ֗יו אֲשֶׁ֤ר הָלְכוּ֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה אֱלִיאָ֣ב הַבְּכ֗וֹר וּמִשְׁנֵ֨הוּ֙ אֲבִ֣ינָדָ֔ב וְהַשְּׁלִשִׁ֖י שַׁמָּֽה׃The three older sons of Jesse had followed Saul into battle: The firstborn was Eliab, the second was Abinadab, and the third was Shammah.14En Dawid was die jongste; en die drie oudstes het Saul gevolg.וְדָוִ֖ד ה֣וּא הַקָּטָ֑ן וּשְׁלֹשָׁה֙ הַגְּדֹלִ֔ים הָלְכ֖וּ אַחֲרֵ֥י שָׁאֽוּל׃ סAnd David was the youngest. The three oldest had followed Saul,15Dawid het heen en weer gegaan van Saul af om die skape van sy vader in Betlehem te wei.וְדָוִ֛ד הֹלֵ֥ךְ וָשָׁ֖ב מֵעַ֣ל שָׁא֑וּל לִרְע֛וֹת אֶת־צֹ֥אן אָבִ֖יו בֵּֽית־לָֽחֶם׃but David went back and forth from Saul to tend his father’s sheep in Bethlehem.16En die Filistyn het soggens vroeg en saans nader gekom en hom 40 dae lank opgestel.וַיִּגַּ֥שׁ הַפְּלִשְׁתִּ֖י הַשְׁכֵּ֣ם וְהַעֲרֵ֑ב וַיִּתְיַצֵּ֖ב אַרְבָּעִ֥ים יֽוֹם׃ פFor forty days the Philistine came forward every morning and evening to take his stand.
17Isai het vir sy seun Dawid gesê: “Neem tog vir jou broers hierdie efa geroosterde koring en hierdie tien brode, en hardloop na die kamp, na jou broers toe.aOngeveer 22 liter.וַיֹּ֨אמֶר יִשַׁ֜י לְדָוִ֣ד בְּנ֗וֹ קַח־נָ֤א לְאַחֶ֨יךָ֙ אֵיפַ֤ת הַקָּלִיא֙ הַזֶּ֔ה וַעֲשָׂרָ֥ה לֶ֖חֶם הַזֶּ֑ה וְהָרֵ֥ץ הַֽמַּחֲנֶ֖ה לְאַחֶֽיךָ׃One day Jesse said to his son David, “Take this ephah of roasted grain and these ten loaves of bread for your brothers and hurry to their camp.18En hierdie tien melkkase moet jy vir die owerste oor die duisend bring, en jou broers moet jy besoek vir hulle welstand, en hulle pand moet jy neem.”aLetterlik: tien snitte melk.וְ֠אֵת עֲשֶׂ֜רֶת חֲרִצֵ֤י הֶֽחָלָב֙ הָאֵ֔לֶּה תָּבִ֖יא לְשַׂר־הָאָ֑לֶף וְאֶת־אַחֶ֨יךָ֙ תִּפְקֹ֣ד לְשָׁל֔וֹם וְאֶת־עֲרֻבָּתָ֖ם תִּקָּֽח׃Take also these ten portions of cheese to the commander of their unit. Check on the welfare of your brothers and bring back an assurance from them.19En Saul en hulle en al die manne van Israel was in die Ela-vallei besig om teen die Filistyne te veg.וְשָׁא֤וּל וְהֵ֨מָּה֙ וְכָל־אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֔ל בְּעֵ֖מֶק הָֽאֵלָ֑ה נִלְחָמִ֖ים עִם־פְּלִשְׁתִּֽים׃They are with Saul and all the men of Israel in the Valley of Elah, fighting against the Philistines.”
20Dawid het die oggend vroeg opgestaan en die skape by 'n wagter gelaat, en hy het opgepak en gegaan soos Isai hom beveel het; en hy het by die wakamp gekom terwyl die leër na die slaglinie uitgetrek het en hulle die oorlogskreet aangehef het.וַיַּשְׁכֵּ֨ם דָּוִ֜ד בַּבֹּ֗קֶר וַיִּטֹּ֤שׁ אֶת־הַצֹּאן֙ עַל־שֹׁמֵ֔ר וַיִּשָּׂ֣א וַיֵּ֔לֶךְ כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יִשָׁ֑י וַיָּבֹא֙ הַמַּעְגָּ֔לָה וְהַחַ֗יִל הַיֹּצֵא֙ אֶל־הַמַּ֣עֲרָכָ֔ה וְהֵרֵ֖עוּ בַּמִּלְחָמָֽה׃So David got up early in the morning, left the flock with a keeper, loaded up, and set out as Jesse had instructed him. He reached the camp as the army was marching out to its position and shouting the battle cry.21En Israel en die Filistyne het slaglinie teenoor slaglinie opgestel.וַתַּעֲרֹ֤ךְ יִשְׂרָאֵל֙ וּפְלִשְׁתִּ֔ים מַעֲרָכָ֖ה לִקְרַ֥את מַעֲרָכָֽה׃And Israel and the Philistines arrayed in formation against each other.22Dawid het die bagasie van hom af by die hand van die bewaarder van die bagasie gelaat en na die slaglinie gehardloop; en hy het gekom en sy broers gevra na hulle welstand.וַיִּטֹּשׁ֩ דָּוִ֨ד אֶת־הַכֵּלִ֜ים מֵעָלָ֗יו עַל־יַד֙ שׁוֹמֵ֣ר הַכֵּלִ֔ים וַיָּ֖רָץ הַמַּעֲרָכָ֑ה וַיָּבֹ֕א וַיִּשְׁאַ֥ל לְאֶחָ֖יו לְשָׁלֽוֹם׃Then David left his supplies in the care of the quartermaster and ran to the battle line. When he arrived, he asked his brothers how they were doing.23Terwyl hy met hulle praat, kyk, daar kom die kampvegter op, Goliat die Filistyn is sy naam, van Gat van die Filistyne, en hy het dieselfde woorde gespreek; en Dawid het dit gehoor.וְה֣וּא׀ מְדַבֵּ֣ר עִמָּ֗ם וְהִנֵּ֣ה אִ֣ישׁ הַבֵּנַ֡יִם עוֹלֶ֞ה גָּלְיָת֩ הַפְּלִשְׁתִּ֨י שְׁמ֤וֹ מִגַּת֙ פְּלִשְׁתִּ֔ים וַיְדַבֵּ֖ר כַּדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה וַיִּשְׁמַ֖ע דָּוִֽד׃And as he was speaking with them, suddenly the champion named Goliath, the Philistine from Gath, came forward from the ranks of the Philistines and shouted his usual words, which David also heard.24En al die manne van Israel het, toe hulle die man sien, van hom af gevlug en baie gevrees.וְכֹל֙ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֔ל בִּרְאוֹתָ֖ם אֶת־הָאִ֑ישׁ וַיָּנֻ֨סוּ֙ מִפָּנָ֔יו וַיִּֽירְא֖וּ מְאֹֽד׃When all the men of Israel saw Goliath, they fled from him in great fear.25En die manne van Israel het gesê: “Het julle hierdie man gesien wat opkom? Want hy kom op om Israel te smaad. En dit sal gebeur dat die man wat hom verslaan, die koning hom met groot rykdom sal ryk maak, en sy dogter sal hy aan hom gee, en die huis van sy vader sal hy vry maak in Israel.”וַיֹּ֣אמֶר׀ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֗ל הַרְּאִיתֶם֙ הָאִ֤ישׁ הָֽעֹלֶה֙ הַזֶּ֔ה כִּ֛י לְחָרֵ֥ף אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל עֹלֶ֑ה וְֽ֠הָיָה הָאִ֨ישׁ אֲשֶׁר־יַכֶּ֜נּוּ יַעְשְׁרֶ֥נּוּ הַמֶּ֣לֶךְ׀ עֹ֣שֶׁר גָּד֗וֹל וְאֶת־בִּתּוֹ֙ יִתֶּן־ל֔וֹ וְאֵת֙ בֵּ֣ית אָבִ֔יו יַעֲשֶׂ֥ה חָפְשִׁ֖י בְּיִשְׂרָאֵֽל׃Now the men of Israel had been saying, “Do you see how this man keeps coming out to defy Israel? To the man who kills him the king will give great riches. And he will give him his daughter in marriage and exempt his father’s house from taxation in Israel.”26Dawid het vir die manne wat by hom gestaan het, gesê: “Wat sal gedoen word aan die man wat daardie Filistyn verslaan en die smaad van Israel af wegneem? Want wie is hierdie onbesnede Filistyn, dat hy die slaglinies van die lewende God gesmaad het?”וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד אֶֽל־הָאֲנָשִׁ֞ים הָעֹמְדִ֣ים עִמּוֹ֮ לֵאמֹר֒ מַה־יֵּעָשֶׂ֗ה לָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֤ר יַכֶּה֙ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֣י הַלָּ֔ז וְהֵסִ֥יר חֶרְפָּ֖ה מֵעַ֣ל יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֣י מִ֗י הַפְּלִשְׁתִּ֤י הֶֽעָרֵל֙ הַזֶּ֔ה כִּ֣י חֵרֵ֔ף מַעַרְכ֖וֹת אֱלֹהִ֥ים חַיִּֽים׃David asked the men who were standing with him, “What will be done for the man who kills this Philistine and removes this disgrace from Israel? Just who is this uncircumcised Philistine, that he should defy the armies of the living God?”27En die volk het vir hom volgens hierdie woord gesê: “So sal gedoen word aan die man wat hom verslaan.”וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הָעָ֔ם כַּדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה לֵאמֹ֑ר כֹּ֣ה יֵעָשֶׂ֔ה לָאִ֖ישׁ אֲשֶׁ֥ר יַכֶּֽנּוּ׃The people told him about the offer, saying, “That is what will be done for the man who kills him.”28Sy oudste broer Eliab het gehoor toe hy met die manne praat; en Eliab se toorn het teen Dawid ontvlam, en hy het gesê: “Waarom het jy afgekom, en by wie het jy daardie paar skape in die woestyn gelaat? Ek ken jou vermetelheid en die boosheid van jou hart, want om die oorlog te sien het jy afgekom.”וַיִּשְׁמַ֤ע אֱלִיאָב֙ אָחִ֣יו הַגָּד֔וֹל בְּדַבְּר֖וֹ אֶל־הָאֲנָשִׁ֑ים וַיִּֽחַר־אַף֩ אֱלִיאָ֨ב בְּדָוִ֜ד וַיֹּ֣אמֶר׀ לָמָּה־זֶּ֣ה יָרַ֗דְתָּ וְעַל־מִ֨י נָטַ֜שְׁתָּ מְעַ֨ט הַצֹּ֤אן הָהֵ֨נָּה֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אֲנִ֧י יָדַ֣עְתִּי אֶת־זְדֹנְךָ֗ וְאֵת֙ רֹ֣עַ לְבָבֶ֔ךָ כִּ֗י לְמַ֛עַן רְא֥וֹת הַמִּלְחָמָ֖ה יָרָֽדְתָּ׃Now when David’s oldest brother Eliab heard him speaking to the men, his anger burned against David. “Why have you come down here?” he asked. “And with whom did you leave those few sheep in the wilderness? I know your pride and wickedness of heart—you have come down to see the battle!”29Dawid het gesê: “Wat het ek nou gedoen? Is dit nie maar 'n woord nie?”aOf: Is daar nie 'n saak nie?וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד מֶ֥ה עָשִׂ֖יתִי עָ֑תָּה הֲל֖וֹא דָּבָ֥ר הֽוּא׃“What have I done now?” said David. “Was it not just a question?”30Hy het van hom af na 'n ander gedraai en volgens dieselfde woord gepraat; en die volk het hom 'n woord teruggegee soos die eerste woord.וַיִּסֹּ֤ב מֵֽאֶצְלוֹ֙ אֶל־מ֣וּל אַחֵ֔ר וַיֹּ֖אמֶר כַּדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַיְשִׁבֻ֤הוּ הָעָם֙ דָּבָ֔ר כַּדָּבָ֖ר הָרִאשֽׁוֹן׃Then he turned from him toward another and asked about the offer, and those people answered him just as the first ones had answered.
31Die woorde wat Dawid gespreek het, is gehoor, en hulle het dit voor Saul vertel, en hy het hom laat haal.וַיְּשָּֽׁמְעוּ֙ הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר דָּוִ֑ד וַיַּגִּ֥דוּ לִפְנֵֽי־שָׁא֖וּל וַיִּקָּחֵֽהוּ׃Now David’s words were overheard and reported to Saul, who sent for him.32Dawid het vir Saul gesê: “Laat geen mens se hart oor hom beswyk nie; u dienaar sal gaan en teen hierdie Filistyn veg.”aLetterlik: Laat die hart van 'n mens nie oor hom val nie.וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל־שָׁא֔וּל אַל־יִפֹּ֥ל לֵב־אָדָ֖ם עָלָ֑יו עַבְדְּךָ֣ יֵלֵ֔ךְ וְנִלְחַ֖ם עִם־הַפְּלִשְׁתִּ֥י הַזֶּֽה׃And David said to Saul, “Let no man’s heart fail on account of this Philistine. Your servant will go and fight him!”33Saul het vir Dawid gesê: “Jy kan nie na hierdie Filistyn gaan om met hom te veg nie, want jy is 'n jongman, en hy is 'n man van oorlog van sy jeug af.”וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶל־דָּוִ֗ד לֹ֤א תוּכַל֙ לָלֶ֨כֶת֙ אֶל־הַפְּלִשְׁתִּ֣י הַזֶּ֔ה לְהִלָּחֵ֖ם עִמּ֑וֹ כִּֽי־נַ֣עַר אַ֔תָּה וְה֛וּא אִ֥ישׁ מִלְחָמָ֖ה מִנְּעֻרָֽיו׃ סBut Saul replied, “You cannot go out against this Philistine to fight him. You are just a boy, and he has been a warrior from his youth.”34Dawid het vir Saul gesê: “U dienaar was 'n herder vir sy vader by die skape; en wanneer die leeu en die beer gekom het en 'n lam uit die kudde weggedra het,וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל־שָׁא֔וּל רֹעֶ֨ה הָיָ֧ה עַבְדְּךָ֛ לְאָבִ֖יו בַּצֹּ֑אן וּבָ֤א הָֽאֲרִי֙ וְאֶת־הַדּ֔וֹב וְנָשָׂ֥א שֶׂ֖ה מֵהָעֵֽדֶר׃David replied, “Your servant has been tending his father’s sheep, and whenever a lion or a bear came and carried off a lamb from the flock,35dan het ek agter hom aan uitgegaan en hom geslaan en dit uit sy bek gered; en as hy teen my opgestaan het, het ek hom aan sy baard gegryp en hom geslaan en doodgemaak.וְיָצָ֧אתִי אַחֲרָ֛יו וְהִכִּתִ֖יו וְהִצַּ֣לְתִּי מִפִּ֑יו וַיָּ֣קָם עָלַ֔י וְהֶחֱזַ֨קְתִּי֙ בִּזְקָנ֔וֹ וְהִכִּתִ֖יו וַהֲמִיתִּֽיו׃I went after it, struck it down, and delivered the lamb from its mouth. If it reared up against me, I would grab it by its fur, strike it down, and kill it.36Beide die leeu en die beer het u dienaar geslaan; en hierdie onbesnede Filistyn sal soos een van hulle wees, want hy het die slaglinies van die lewende God gesmaad.”גַּ֧ם אֶֽת־הָאֲרִ֛י גַּם־הַדּ֖וֹב הִכָּ֣ה עַבְדֶּ֑ךָ וְֽ֠הָיָה הַפְּלִשְׁתִּ֨י הֶעָרֵ֤ל הַזֶּה֙ כְּאַחַ֣ד מֵהֶ֔ם כִּ֣י חֵרֵ֔ף מַעַרְכֹ֖ת אֱלֹהִ֥ים חַיִּֽים׃ סYour servant has killed lions and bears; this uncircumcised Philistine will be like one of them, for he has defied the armies of the living God.”37Dawid het gesê: “Die HERE, wat my uit die hand van die leeu en uit die hand van die beer gered het, Hy sal my uit die hand van hierdie Filistyn red.” Saul het vir Dawid gesê: “Gaan, en die HERE sal met jou wees.”וַיֹּאמֶר֮ דָּוִד֒ יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר הִצִּלַ֜נִי מִיַּ֤ד הָֽאֲרִי֙ וּמִיַּ֣ד הַדֹּ֔ב ה֣וּא יַצִּילֵ֔נִי מִיַּ֥ד הַפְּלִשְׁתִּ֖י הַזֶּ֑ה ס וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֤וּל אֶל־דָּוִד֙ לֵ֔ךְ וַֽיהוָ֖ה יִהְיֶ֥ה עִמָּֽךְ׃David added, “The LORD, who delivered me from the claws of the lion and the bear, will deliver me from the hand of this Philistine.” “Go,” said Saul, “and may the LORD be with you.”
38Saul het Dawid sy klere laat aantrek en 'n bronshelm op sy kop gesit en hom 'n pantser laat aantrek.וַיַּלְבֵּ֨שׁ שָׁא֤וּל אֶת־דָּוִד֙ מַדָּ֔יו וְנָתַ֛ן ק֥וֹבַע נְחֹ֖שֶׁת עַל־רֹאשׁ֑וֹ וַיַּלְבֵּ֥שׁ אֹת֖וֹ שִׁרְיֽוֹן׃Then Saul clothed David in his own tunic, put a bronze helmet on his head, and dressed him in armor.39Dawid het sy swaard bo sy klere omgegord en probeer loop, want hy het dit nie beproef nie; en Dawid het vir Saul gesê: “Ek kan nie hiermee loop nie, want ek het dit nie beproef nie.” En Dawid het dit van hom af uitgetrek.וַיַּחְגֹּ֣ר דָּוִ֣ד אֶת־חַ֠רְבּוֹ מֵעַ֨ל לְמַדָּ֜יו וַיֹּ֣אֶל לָלֶכֶת֮ כִּ֣י לֹֽא־נִסָּה֒ וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־שָׁא֗וּל לֹ֥א אוּכַ֛ל לָלֶ֥כֶת בָּאֵ֖לֶּה כִּ֣י לֹ֣א נִסִּ֑יתִי וַיְסִרֵ֥ם דָּוִ֖ד מֵעָלָֽיו׃David strapped his sword over the tunic and tried to walk, but he was not accustomed to them. “I cannot walk in these,” David said to Saul. “I am not accustomed to them.” So David took them off.40Hy het sy staf in sy hand geneem en vir hom vyf gladde klippe uit die spruit gekies en dit in die herderstas wat hy gehad het, in die sak, gesit; en sy slinger was in sy hand, en hy het na die Filistyn toe nader gegaan.וַיִּקַּ֨ח מַקְל֜וֹ בְּיָד֗וֹ וַיִּבְחַר־ל֣וֹ חֲמִשָּׁ֣ה חַלֻּקֵֽי־אֲבָנִ֣ים׀ מִן־הַנַּ֡חַל וַיָּ֣שֶׂם אֹ֠תָם בִּכְלִ֨י הָרֹעִ֧ים אֲשֶׁר־ל֛וֹ וּבַיַּלְק֖וּט וְקַלְּע֣וֹ בְיָד֑וֹ וַיִּגַּ֖שׁ אֶל־הַפְּלִשְׁתִּֽי׃And David took his staff in his hand, selected five smooth stones from the brook, and put them in the pouch of his shepherd’s bag. And with his sling in hand, he approached the Philistine.
41Die Filistyn het aangestap, al nader na Dawid toe, en die man wat die skild gedra het, was voor hom uit.וַיֵּ֨לֶךְ֙ הַפְּלִשְׁתִּ֔י הֹלֵ֥ךְ וְקָרֵ֖ב אֶל־דָּוִ֑ד וְהָאִ֛ישׁ נֹשֵׂ֥א הַצִּנָּ֖ה לְפָנָֽיו׃Now the Philistine came closer and closer to David, with his shield-bearer before him.42Die Filistyn het gekyk en Dawid gesien en hom verag, want hy was 'n jongman, rooierig, met 'n mooi voorkoms.וַיַּבֵּ֧ט הַפְּלִשְׁתִּ֛י וַיִּרְאֶ֥ה אֶת־דָּוִ֖ד וַיִּבְזֵ֑הוּ כִּֽי־הָיָ֣ה נַ֔עַר וְאַדְמֹנִ֖י עִם־יְפֵ֥ה מַרְאֶֽה׃When the Philistine looked and saw David, he despised him because he was just a boy, ruddy and handsome.43Die Filistyn het vir Dawid gesê: “Is ek 'n hond, dat jy met stokke na my toe kom?” En die Filistyn het Dawid by sy gode vervloek.וַיֹּ֤אמֶר הַפְּלִשְׁתִּי֙ אֶל־דָּוִ֔ד הֲכֶ֣לֶב אָנֹ֔כִי כִּֽי־אַתָּ֥ה בָֽא־אֵלַ֖י בַּמַּקְל֑וֹת וַיְקַלֵּ֧ל הַפְּלִשְׁתִּ֛י אֶת־דָּוִ֖ד בֵּאלֹהָֽיו׃“Am I a dog,” he said to David, “that you come at me with sticks?” And the Philistine cursed David by his gods.44Die Filistyn het vir Dawid gesê: “Kom na my toe, dan sal ek jou vlees gee aan die voëls van die hemel en aan die diere van die veld.”וַיֹּ֥אמֶר הַפְּלִשְׁתִּ֖י אֶל־דָּוִ֑ד לְכָ֣ה אֵלַ֔י וְאֶתְּנָה֙ אֶת־בְּשָׂ֣רְךָ֔ לְע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְבֶהֱמַ֥ת הַשָּׂדֶֽה׃ ס“Come here,” he called to David, “and I will give your flesh to the birds of the air and the beasts of the field!”
45Maar Dawid het vir die Filistyn gesê: “Jy kom na my toe met 'n swaard en met 'n spies en met 'n werpspies, maar ek kom na jou toe in die naam van die HERE van die leërskare, die God van die slagordes van Israel, wat jy gesmaad het.וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל־הַפְּלִשְׁתִּ֔י אַתָּה֙ בָּ֣א אֵלַ֔י בְּחֶ֖רֶב וּבַחֲנִ֣ית וּבְכִיד֑וֹן וְאָנֹכִ֣י בָֽא־אֵלֶ֗יךָ בְּשֵׁם֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֱלֹהֵ֛י מַעַרְכ֥וֹת יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁ֥ר חֵרַֽפְתָּ׃But David said to the Philistine, “You come against me with sword and spear and javelin, but I come against you in the name of the LORD of Hosts, the God of the armies of Israel, whom you have defied.46Vandag sal die HERE jou in my hand oorlewer, en ek sal jou verslaan en jou kop van jou af wegneem; en ek sal die lyke van die kamp van die Filistyne vandag aan die voëls van die hemel en aan die wilde diere van die aarde gee; en die hele aarde sal weet dat daar 'n God is vir Israel.הַיּ֣וֹם הַזֶּ֡ה יְסַגֶּרְךָ֩ יְהוָ֨ה בְּיָדִ֜י וְהִכִּיתִ֗ךָ וַהֲסִרֹתִ֤י אֶת־רֹֽאשְׁךָ֙ מֵעָלֶ֔יךָ וְנָ֨תַתִּ֜י פֶּ֣גֶר מַחֲנֵ֤ה פְלִשְׁתִּים֙ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה לְע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְחַיַּ֣ת הָאָ֑רֶץ וְיֵֽדְעוּ֙ כָּל־הָאָ֔רֶץ כִּ֛י יֵ֥שׁ אֱלֹהִ֖ים לְיִשְׂרָאֵֽל׃This day the LORD will deliver you into my hand. This day I will strike you down, cut off your head, and give the carcasses of the Philistine army to the birds of the air and the creatures of the earth. Then the whole world will know that there is a God in Israel.47en hierdie hele vergadering sal weet dat die HERE nie deur swaard en spies red nie; want die oorlog behoort aan die HERE, en Hy sal julle in ons hand gee.”וְיֵֽדְעוּ֙ כָּל־הַקָּהָ֣ל הַזֶּ֔ה כִּֽי־לֹ֛א בְּחֶ֥רֶב וּבַחֲנִ֖ית יְהוֹשִׁ֣יעַ יְהוָ֑ה כִּ֤י לַֽיהוָה֙ הַמִּלְחָמָ֔ה וְנָתַ֥ן אֶתְכֶ֖ם בְּיָדֵֽנוּ׃And all those assembled here will know that it is not by sword or spear that the LORD saves; for the battle is the LORD’s, and He will give all of you into our hands.”
48En dit het gebeur toe die Filistyn opgestaan het en aangestap het en nader gekom het om Dawid te ontmoet, dat Dawid gehaas het en na die slaglinie gehardloop het om die Filistyn te ontmoet.וְהָיָה֙ כִּֽי־קָ֣ם הַפְּלִשְׁתִּ֔י וַיֵּ֥לֶךְ וַיִּקְרַ֖ב לִקְרַ֣את דָּוִ֑ד וַיְמַהֵ֣ר דָּוִ֔ד וַיָּ֥רָץ הַמַּעֲרָכָ֖ה לִקְרַ֥את הַפְּלִשְׁתִּֽי׃As the Philistine started forward to attack him, David ran quickly toward the battle line to meet him.49Dawid het sy hand in die tas gesteek en daaruit 'n klip geneem en dit geslinger, en hy het die Filistyn teen sy voorkop getref; die klip het in sy voorkop ingesink, en hy het op sy gesig op die grond geval.וַיִּשְׁלַח֩ דָּוִ֨ד אֶת־יָד֜וֹ אֶל־הַכֶּ֗לִי וַיִּקַּ֨ח מִשָּׁ֥ם אֶ֨בֶן֙ וַיְקַלַּ֔ע וַיַּ֥ךְ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֖י אֶל־מִצְח֑וֹ וַתִּטְבַּ֤ע הָאֶ֨בֶן֙ בְּמִצְח֔וֹ וַיִּפֹּ֥ל עַל־פָּנָ֖יו אָֽרְצָה׃Then David reached into his bag, took out a stone, and slung it, striking the Philistine on the forehead. The stone sank into his forehead, and he fell facedown on the ground.50So het Dawid die Filistyn oorweldig met die slinger en die klip, en hy het die Filistyn geslaan en hom gedood; en 'n swaard was daar nie in die hand van Dawid nie.וַיֶּחֱזַ֨ק דָּוִ֤ד מִן־הַפְּלִשְׁתִּי֙ בַּקֶּ֣לַע וּבָאֶ֔בֶן וַיַּ֥ךְ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֖י וַיְמִיתֵ֑הוּ וְחֶ֖רֶב אֵ֥ין בְּיַד־דָּוִֽד׃Thus David prevailed over the Philistine with a sling and a stone; without a sword in his hand he struck down the Philistine and killed him.51Dawid het gehardloop en by die Filistyn gaan staan en sy swaard geneem en dit uit sy skede getrek en hom gedood, en sy kop daarmee afgekap. Toe die Filistyne sien dat hulle held dood was, het hulle gevlug.וַיָּ֣רָץ דָּ֠וִד וַיַּעֲמֹ֨ד אֶל־הַפְּלִשְׁתִּ֜י וַיִּקַּ֣ח אֶת־חַ֠רְבּוֹ וַֽיִּשְׁלְפָ֤הּ מִתַּעְרָהּ֙ וַיְמֹ֣תְתֵ֔הוּ וַיִּכְרָת־בָּ֖הּ אֶת־רֹאשׁ֑וֹ וַיִּרְא֧וּ הַפְּלִשְׁתִּ֛ים כִּֽי־מֵ֥ת גִּבּוֹרָ֖ם וַיָּנֻֽסוּ׃David ran and stood over him. He grabbed the Philistine’s sword and pulled it from its sheath and killed him, and he cut off his head with the sword. When the Philistines saw that their hero was dead, they turned and ran.52Die manne van Israel en Juda het opgestaan en die oorlogskreet aangehef en die Filistyne agtervolg tot waar jy by die vallei kom, en tot by die poorte van Ekron; en die gesneuweldes van die Filistyne het geval op die pad van Saäraim, en tot by Gat en tot by Ekron.aSommige ou vertalings lees: Gat.וַיָּקֻ֣מוּ אַנְשֵׁי֩ יִשְׂרָאֵ֨ל וִיהוּדָ֜ה וַיָּרִ֗עוּ וַֽיִּרְדְּפוּ֙ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֔ים עַד־בּוֹאֲךָ֣ גַ֔יְא וְעַ֖ד שַׁעֲרֵ֣י עֶקְר֑וֹן וַֽיִּפְּל֞וּ חַֽלְלֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ בְּדֶ֣רֶךְ שַׁעֲרַ֔יִם וְעַד־גַּ֖ת וְעַד־עֶקְרֽוֹן׃Then the men of Israel and Judah charged forward with a shout and pursued the Philistines to the entrance of Gath and to the gates of Ekron. And the bodies of the Philistines were strewn along the Shaaraim road to Gath and Ekron.53Die Israeliete het teruggekeer van die agtervolging van die Filistyne en hulle kampe geplunder.וַיָּשֻׁ֨בוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִדְּלֹ֖ק אַחֲרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֑ים וַיָּשֹׁ֖סּוּ אֶת־מַחֲנֵיהֶֽם׃When the Israelites returned from their pursuit of the Philistines, they plundered their camps.
54Dawid het die kop van die Filistyn geneem en dit na Jerusalem gebring, en sy wapentuig het hy in sy tent gesit.וַיִּקַּ֤ח דָּוִד֙ אֶת־רֹ֣אשׁ הַפְּלִשְׁתִּ֔י וַיְבִאֵ֖הוּ יְרוּשָׁלִָ֑ם וְאֶת־כֵּלָ֖יו שָׂ֥ם בְּאָהֳלֽוֹ׃ סDavid took the head of the Philistine and brought it to Jerusalem, and he put Goliath’s weapons in his own tent.
55Toe Saul Dawid sien uitgaan om die Filistyn te ontmoet, het hy vir Abner, die owerste van die leër, gesê: “Wie se seun is hierdie jongman, Abner?” En Abner het gesê: “So waar as u siel leef, o koning, ek weet nie.”וְכִרְא֨וֹת שָׁא֜וּל אֶת־דָּוִ֗ד יֹצֵא֙ לִקְרַ֣את הַפְּלִשְׁתִּ֔י אָמַ֗ר אֶל־אַבְנֵר֙ שַׂ֣ר הַצָּבָ֔א בֶּן־מִי־זֶ֥ה הַנַּ֖עַר אַבְנֵ֑ר וַיֹּ֣אמֶר אַבְנֵ֔ר חֵֽי־נַפְשְׁךָ֥ הַמֶּ֖לֶךְ אִם־יָדָֽעְתִּי׃As Saul had watched David going out to confront the Philistine, he said to Abner the commander of the army, “Abner, whose son is this young man?” “As surely as you live, O king,” Abner replied, “I do not know.”56Die koning het gesê: “Vra jy wie se seun hierdie jongeling is.”וַיֹּ֖אמֶר הַמֶּ֑לֶךְ שְׁאַ֣ל אַתָּ֔ה בֶּן־מִי־זֶ֖ה הָעָֽלֶם׃ ס“Find out whose son this young man is!” said the king.57En toe Dawid terugkeer nadat hy die Filistyn verslaan het, het Abner hom geneem en hom voor Saul gebring, met die kop van die Filistyn in sy hand.וּכְשׁ֣וּב דָּוִ֗ד מֵֽהַכּוֹת֙ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֔י וַיִּקַּ֤ח אֹתוֹ֙ אַבְנֵ֔ר וַיְבִאֵ֖הוּ לִפְנֵ֣י שָׁא֑וּל וְרֹ֥אשׁ הַפְּלִשְׁתִּ֖י בְּיָדֽוֹ׃So when David returned from killing the Philistine, still holding his head in his hand, Abner took him and brought him before Saul.58Saul het vir hom gesê: “Wie se seun is jy, jongman?” En Dawid het gesê: “Die seun van u dienaar Isai, die Betlehemiet.”וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ שָׁא֔וּל בֶּן־מִ֥י אַתָּ֖ה הַנָּ֑עַר וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד בֶּֽן־עַבְדְּךָ֥ יִשַׁ֖י בֵּ֥ית הַלַּחְמִֽי׃“Whose son are you, young man?” asked Saul. “I am the son of your servant Jesse of Bethlehem,” David replied.
