Eksodus 13

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Die HERE het met Moses gepraat en gesê:וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃Then the LORD said to Moses, 2“Heilig vir My elke eersgeborene, alles wat elke moederskoot open onder die Israeliete, by mens en by vee: dit is Myne.”

Letterlik: die opening van elke moederskoot.

קַדֶּשׁ־לִ֨י כָל־בְּכ֜וֹר פֶּ֤טֶר כָּל־רֶ֨חֶם֙ בִּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָ֑ה לִ֖י הֽוּא׃“Consecrate to Me every firstborn male. The firstborn from every womb among the Israelites belongs to Me, both of man and beast.”

3Moses het vir die volk gesê: “Onthou hierdie dag waarop julle uit Egipte, uit die slawehuis, uitgetrek het, want met 'n sterk hand het die HERE julle hiervandaan uitgelei. Niks wat gesuur is nie, mag geëet word nie.

Letterlik: uit die huis van slawe.

Letterlik: met sterkte van hand.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל־הָעָ֗ם זָכ֞וֹר אֶת־הַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֨ר יְצָאתֶ֤ם מִמִּצְרַ֨יִם֙ מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֔ים כִּ֚י בְּחֹ֣זֶק יָ֔ד הוֹצִ֧יא יְהֹוָ֛ה אֶתְכֶ֖ם מִזֶּ֑ה וְלֹ֥א יֵאָכֵ֖ל חָמֵֽץ׃So Moses told the people, “Remember this day, the day you came out of Egypt, out of the house of slavery; for the LORD brought you out of it by the strength of His hand. And nothing leavened shall be eaten. 4Vandag trek julle uit, in die maand Abib.

Ongeveer Maart tot April in die moderne kalender.

הַיּ֖וֹם אַתֶּ֣ם יֹצְאִ֑ים בְּחֹ֖דֶשׁ הָאָבִֽיב׃Today, in the month of Abib, you are leaving. 5En wanneer die HERE jou bring na die land van die Kanaäniete, die Hetiete, die Amoriete, die Hewiete en die Jebusiete, waaroor Hy aan jou vaders gesweer het om dit aan jou te gee, 'n land wat oorloop van melk en heuning, dan moet jy hierdie diens in hierdie maand verrig.

Letterlik: dan moet jy hierdie diens dien.

וְהָיָ֣ה כִֽי־יְבִֽיאֲךָ֣ יְהוָ֡ה אֶל־אֶ֣רֶץ הַֽ֠כְּנַעֲנִי וְהַחִתִּ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַחִוִּ֣י וְהַיְבוּסִ֗י אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע לַאֲבֹתֶ֨יךָ֙ לָ֣תֶת לָ֔ךְ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ וְעָבַדְתָּ֛ אֶת־הָעֲבֹדָ֥ה הַזֹּ֖את בַּחֹ֥דֶשׁ הַזֶּֽה׃And when the LORD brings you into the land of the Canaanites, Hittites, Amorites, Hivites, and Jebusites—the land He swore to your fathers that He would give you, a land flowing with milk and honey—you shall keep this service in this month. 6Sewe dae lank moet jy ongesuurde brood eet, en op die sewende dag is daar 'n fees vir die HERE.שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תֹּאכַ֣ל מַצֹּ֑ת וּבַיּוֹם֙ הַשְּׁבִיעִ֔י חַ֖ג לַיהוָֽה׃For seven days you are to eat unleavened bread, and on the seventh day there shall be a feast to the LORD. 7Ongesuurde brood moet die sewe dae lank geëet word; niks wat gesuur is nie, mag by jou gesien word nie, en geen suurdeeg mag by jou gesien word in jou hele gebied nie.מַצּוֹת֙ יֵֽאָכֵ֔ל אֵ֖ת שִׁבְעַ֣ת הַיָּמִ֑ים וְלֹֽא־יֵרָאֶ֨ה לְךָ֜ חָמֵ֗ץ וְלֹֽא־יֵרָאֶ֥ה לְךָ֛ שְׂאֹ֖ר בְּכָל־גְּבֻלֶֽךָ׃Unleavened bread shall be eaten during those seven days. Nothing leavened may be found among you, nor shall leaven be found anywhere within your borders. 8En jy moet op daardie dag aan jou seun vertel en sê: ‘Dit is ter wille hiervan wat die HERE vir my gedoen het toe ek uit Egipte uitgetrek het.’וְהִגַּדְתָּ֣ לְבִנְךָ֔ בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לֵאמֹ֑ר בַּעֲב֣וּר זֶ֗ה עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ לִ֔י בְּצֵאתִ֖י מִמִּצְרָֽיִם׃And on that day you are to explain to your son, ‘This is because of what the LORD did for me when I came out of Egypt.’ 9En dit sal vir jou wees as 'n teken op jou hand en as 'n gedenkteken tussen jou oë, sodat die wet van die HERE in jou mond kan wees, want met 'n sterk hand het die HERE jou uit Egipte uitgelei.וְהָיָה֩ לְךָ֨ לְא֜וֹת עַל־יָדְךָ֗ וּלְזִכָּרוֹן֙ בֵּ֣ין עֵינֶ֔יךָ לְמַ֗עַן תִּהְיֶ֛ה תּוֹרַ֥ת יְהוָ֖ה בְּפִ֑יךָ כִּ֚י בְּיָ֣ד חֲזָקָ֔ה הוֹצִֽאֲךָ֥ יְהֹוָ֖ה מִמִּצְרָֽיִם׃It shall be a sign for you on your hand and a reminder on your forehead that the Law of the LORD is to be on your lips. For with a mighty hand the LORD brought you out of Egypt. 10Jy moet hierdie insetting op die vasgestelde tyd daarvan onderhou, van jaar tot jaar.

Letterlik: van dae tot dae.

וְשָׁמַרְתָּ֛ אֶת־הַחֻקָּ֥ה הַזֹּ֖את לְמוֹעֲדָ֑הּ מִיָּמִ֖ים יָמִֽימָה׃ סTherefore you shall keep this statute at the appointed time year after year.

11En wanneer die HERE jou bring na die land van die Kanaäniete, soos Hy aan jou en aan jou vaders gesweer het, en Hy dit aan jou gee,וְהָיָ֞ה כִּֽי־יְבִֽאֲךָ֤ יְהוָה֙ אֶל־אֶ֣רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֔י כַּאֲשֶׁ֛ר נִשְׁבַּ֥ע לְךָ֖ וְלַֽאֲבֹתֶ֑יךָ וּנְתָנָ֖הּ לָֽךְ׃And after the LORD brings you into the land of the Canaanites and gives it to you, as He swore to you and your fathers, 12dan moet jy alles wat die baarmoeder oopmaak, aan die HERE oordra; en elke eersteling van die werpsel van 'n dier wat jy het – die mannetjies is vir die HERE.וְהַעֲבַרְתָּ֥ כָל־פֶּֽטֶר־רֶ֖חֶם לַֽיהֹוָ֑ה וְכָל־פֶּ֣טֶר׀ שֶׁ֣גֶר בְּהֵמָ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה לְךָ֛ הַזְּכָרִ֖ים לַיהוָֽה׃you are to present to the LORD the firstborn male of every womb. All the firstborn males of your livestock belong to the LORD. 13Maar elke eersteling van 'n donkie moet jy met 'n lam loskoop, en as jy dit nie loskoop nie, moet jy sy nek breek. En elke eersgeborene van die mens onder jou seuns moet jy loskoop.וְכָל־פֶּ֤טֶר חֲמֹר֙ תִּפְדֶּ֣ה בְשֶׂ֔ה וְאִם־לֹ֥א תִפְדֶּ֖ה וַעֲרַפְתּ֑וֹ וְכֹ֨ל בְּכ֥וֹר אָדָ֛ם בְּבָנֶ֖יךָ תִּפְדֶּֽה׃You must redeem every firstborn donkey with a lamb, and if you do not redeem it, you are to break its neck. And every firstborn of your sons you must redeem. 14En wanneer jou seun jou in die toekoms vra en sê: ‘Wat is dit?’ dan moet jy vir hom sê: ‘Met 'n sterk hand het die HERE ons uit Egipte, uit die slawehuis, uitgelei.

Letterlik: môre.

וְהָיָ֞ה כִּֽי־יִשְׁאָלְךָ֥ בִנְךָ֛ מָחָ֖ר לֵאמֹ֣ר מַה־זֹּ֑את וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֔יו בְּחֹ֣זֶק יָ֗ד הוֹצִיאָ֧נוּ יְהוָ֛ה מִמִּצְרַ֖יִם מִבֵּ֥ית עֲבָדִֽים׃In the future, when your son asks you, ‘What does this mean?’ you are to tell him, ‘With a mighty hand the LORD brought us out of Egypt, out of the house of slavery. 15En toe Farao hom verhard het om ons te laat gaan, het die HERE al die eersgeborenes in die land Egipte gedood, van die eersgeborene van die mens tot by die eersgeborene van die dier. Daarom offer ek aan die HERE alles wat die baarmoeder oopmaak, die mannetjies, maar elke eersgeborene van my seuns koop ek los.’וַיְהִ֗י כִּֽי־הִקְשָׁ֣ה פַרְעֹה֮ לְשַׁלְּחֵנוּ֒ וַיַּהֲרֹ֨ג יְהֹוָ֤ה כָּל־בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִבְּכֹ֥ר אָדָ֖ם וְעַד־בְּכ֣וֹר בְּהֵמָ֑ה עַל־כֵּן֩ אֲנִ֨י זֹבֵ֜חַ לַֽיהוָ֗ה כָּל־פֶּ֤טֶר רֶ֨חֶם֙ הַזְּכָרִ֔ים וְכָל־בְּכ֥וֹר בָּנַ֖י אֶפְדֶּֽה׃And when Pharaoh stubbornly refused to let us go, the LORD killed every firstborn in the land of Egypt, both of man and beast. This is why I sacrifice to the LORD the firstborn male of every womb, but I redeem all the firstborn of my sons.’ 16En dit sal wees as 'n teken op jou hand en as voorhoofbande tussen jou oë, want met krag van hand het die HERE ons uit Egipte uitgelei.”

Hebreeus onduidelik.

וְהָיָ֤ה לְאוֹת֙ עַל־יָ֣דְכָ֔ה וּלְטוֹטָפֹ֖ת בֵּ֣ין עֵינֶ֑יךָ כִּ֚י בְּחֹ֣זֶק יָ֔ד הוֹצִיאָ֥נוּ יְהוָ֖ה מִמִּצְרָֽיִם׃ סSo it shall serve as a sign on your hand and a symbol on your forehead, for with a mighty hand the LORD brought us out of Egypt.”

17Toe Farao die volk laat gaan het, het God hulle nie gelei op die pad na die land van die Filistyne nie, hoewel dit naby was; want God het gesê: “Die volk mag dalk van plan verander wanneer hulle oorlog sien, en na Egipte terugkeer.”

Of: want dit was naby.

וַיְהִ֗י בְּשַׁלַּ֣ח פַּרְעֹה֮ אֶת־הָעָם֒ וְלֹא־נָחָ֣ם אֱלֹהִ֗ים דֶּ֚רֶךְ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים כִּ֥י קָר֖וֹב ה֑וּא כִּ֣י׀ אָמַ֣ר אֱלֹהִ֗ים פֶּֽן־יִנָּחֵ֥ם הָעָ֛ם בִּרְאֹתָ֥ם מִלְחָמָ֖ה וְשָׁ֥בוּ מִצְרָֽיְמָה׃When Pharaoh let the people go, God did not lead them along the road through the land of the Philistines, though it was shorter. For God said, “If the people face war, they might change their minds and return to Egypt.” 18Daarom het God die volk in 'n draai gelei, langs die pad van die woestyn na die Rietsee. En die Israeliete het gewapen uit die land Egipte opgetrek.

Of: in groepe van vyf.

וַיַּסֵּ֨ב אֱלֹהִ֧ים׀ אֶת־הָעָ֛ם דֶּ֥רֶךְ הַמִּדְבָּ֖ר יַם־ס֑וּף וַחֲמֻשִׁ֛ים עָל֥וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃So God led the people around by the way of the wilderness toward the Red Sea. And the Israelites left the land of Egypt arrayed for battle. 19En Moses het die beendere van Josef saamgeneem, want Josef het die Israeliete plegtig laat sweer en gesê: “God sal julle sekerlik besoek, en dan moet julle my beendere hiervandaan saam met julle opbring.”

Of: God sal sekerlik na julle omsien.

וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה אֶת־עַצְמ֥וֹת יוֹסֵ֖ף עִמּ֑וֹ כִּי֩ הַשְׁבֵּ֨עַ הִשְׁבִּ֜יעַ אֶת־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר פָּקֹ֨ד יִפְקֹ֤ד אֱלֹהִים֙ אֶתְכֶ֔ם וְהַעֲלִיתֶ֧ם אֶת־עַצְמֹתַ֛י מִזֶּ֖ה אִתְּכֶֽם׃Moses took the bones of Joseph with him because Joseph had made the sons of Israel swear a solemn oath when he said, “God will surely attend to you, and then you must carry my bones with you from this place.” 20Hulle het van Sukkot af weggetrek en laer opgeslaan in Etam, aan die rand van die woestyn.וַיִּסְע֖וּ מִסֻּכֹּ֑ת וַיַּחֲנ֣וּ בְאֵתָ֔ם בִּקְצֵ֖ה הַמִּדְבָּֽר׃They set out from Succoth and camped at Etham on the edge of the wilderness. 21En die HERE het voor hulle uit gegaan, bedags in 'n wolkkolom om hulle op die pad te lei, en snags in 'n vuurkolom om vir hulle lig te gee, sodat hulle bedags en snags kon trek.וַֽיהוָ֡ה הֹלֵךְ֩ לִפְנֵיהֶ֨ם יוֹמָ֜ם בְּעַמּ֤וּד עָנָן֙ לַנְחֹתָ֣ם הַדֶּ֔רֶךְ וְלַ֛יְלָה בְּעַמּ֥וּד אֵ֖שׁ לְהָאִ֣יר לָהֶ֑ם לָלֶ֖כֶת יוֹמָ֥ם וָלָֽיְלָה׃And the LORD went before them in a pillar of cloud to guide their way by day, and in a pillar of fire to give them light by night, so that they could travel by day or night. 22Die wolkkolom het bedags, en die vuurkolom snags, nie van voor die volk af gewyk nie.לֹֽא־יָמִ֞ישׁ עַמּ֤וּד הֶֽעָנָן֙ יוֹמָ֔ם וְעַמּ֥וּד הָאֵ֖שׁ לָ֑יְלָה לִפְנֵ֖י הָעָֽם׃ פNeither the pillar of cloud by day nor the pillar of fire by night left its place before the people.