Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Die toorn van die HERE het weer teen Israel ontvlam, en Hy het Dawid teen hulle aangehits met die woorde: “Gaan, tel Israel en Juda.”וַיֹּ֨סֶף֙ אַף־יְהוָ֔ה לַחֲר֖וֹת בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּ֨סֶת אֶת־דָּוִ֤ד בָּהֶם֙ לֵאמֹ֔ר לֵ֛ךְ מְנֵ֥ה אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל וְאֶת־יְהוּדָֽה׃Again the anger of the LORD burned against Israel, and He stirred up David against them, saying, “Go and take a census of Israel and Judah.”2Die koning het vir Joab, die owerste van die leër wat by hom was, gesê: “Trek tog rond deur al die stamme van Israel, van Dan af tot by Berseba, en neem die volk op, sodat ek die getal van die volk kan weet.”וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶל־יוֹאָ֣ב׀ שַׂר־הַחַ֣יִל אֲשֶׁר־אִתּ֗וֹ שֽׁוּט־נָ֞א בְּכָל־שִׁבְטֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִדָּן֙ וְעַד־בְּאֵ֣ר שֶׁ֔בַע וּפִקְד֖וּ אֶת־הָעָ֑ם וְיָ֣דַעְתִּ֔י אֵ֖ת מִסְפַּ֥ר הָעָֽם׃ סSo the king said to Joab the commander of his army, who was with him, “Go now throughout the tribes of Israel from Dan to Beersheba and register the troops, so that I may know their number.”3Joab het vir die koning gesê: “Mag die HERE u God by die volk byvoeg, soos hulle is en nog eens soos hulle is, honderdmaal, terwyl die oë van my heer die koning dit sien. Maar waarom het my heer die koning behae in hierdie saak?”וַיֹּ֨אמֶר יוֹאָ֜ב אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ וְיוֹסֵ֣ף יְהוָה֩ אֱלֹהֶ֨יךָ אֶל־הָעָ֜ם כָּהֵ֤ם׀ וְכָהֵם֙ מֵאָ֣ה פְעָמִ֔ים וְעֵינֵ֥י אֲדֹנִֽי־הַמֶּ֖לֶךְ רֹא֑וֹת וַאדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ לָ֥מָּה חָפֵ֖ץ בַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃But Joab replied to the king, “May the LORD your God multiply the troops a hundred times over, and may the eyes of my lord the king see it. But why does my lord the king want to do such a thing?”4Maar die woord van die koning het die oorhand gekry oor Joab en oor die owerstes van die leër. Joab en die owerstes van die leër het toe van die aangesig van die koning af uitgegaan om die volk, Israel, op te neem.וַיֶּחֱזַ֤ק דְּבַר־הַמֶּ֨לֶךְ֙ אֶל־יוֹאָ֔ב וְעַ֖ל שָׂרֵ֣י הֶחָ֑יִל וַיֵּצֵ֨א יוֹאָ֜ב וְשָׂרֵ֤י הַחַ֨יִל֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ לִפְקֹ֥ד אֶת־הָעָ֖ם אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃Nevertheless, the king’s word prevailed against Joab and against the commanders of the army. So Joab and the commanders of the army departed from the presence of the king to register the troops of Israel.5Hulle het die Jordaan oorgesteek en by Aroër laer opgeslaan, regs van die stad wat in die middel van die dal van Gad lê, en na Jaser toe.aSommige ou vertalings lees: en hulle het by Aroër begin en by die stad in die middel van die dal, na Gad en na Jaser toe.וַיַּעַבְר֖וּ אֶת־הַיַּרְדֵּ֑ן וַיַּחֲנ֣וּ בַעֲרוֹעֵ֗ר יְמִ֥ין הָעִ֛יר אֲשֶׁ֛ר בְּתוֹךְ־הַנַּ֥חַל הַגָּ֖ד וְאֶל־יַעְזֵֽר׃They crossed the Jordan and camped near Aroer, south of the town in the middle of the valley, and proceeded toward Gad and Jazer.6Hulle het in Gilead gekom en in die land van Tagtim-Hodsi, en hulle het in Dan-Jaän gekom en rondom na Sidon toe.aHebreeus onduidelik.וַיָּבֹ֨אוּ֙ הַגִּלְעָ֔דָה וְאֶל־אֶ֥רֶץ תַּחְתִּ֖ים חָדְשִׁ֑י וַיָּבֹ֨אוּ֙ דָּ֣נָה יַּ֔עַן וְסָבִ֖יב אֶל־צִידֽוֹן׃Then they went to Gilead and the land of Tahtim-hodshi, and on to Dan-jaan and around to Sidon.7Hulle het by die vesting van Tirus gekom en by al die stede van die Hewiete en die Kanaäniete, en hulle het uitgegaan na die Negev van Juda, na Berseba.וַיָּבֹ֨אוּ֙ מִבְצַר־צֹ֔ר וְכָל־עָרֵ֥י הַחִוִּ֖י וְהַֽכְּנַעֲנִ֑י וַיֵּֽצְא֛וּ אֶל־נֶ֥גֶב יְהוּדָ֖ה בְּאֵ֥ר שָֽׁבַע׃They went toward the fortress of Tyre and all the cities of the Hivites and Canaanites. Finally, they went on to the Negev of Judah, to Beersheba.8So het hulle die hele land deurgetrek en aan die einde van nege maande en 20 dae in Jerusalem aangekom.וַיָּשֻׁ֖טוּ בְּכָל־הָאָ֑רֶץ וַיָּבֹ֜אוּ מִקְצֵ֨ה תִשְׁעָ֧ה חֳדָשִׁ֛ים וְעֶשְׂרִ֥ים י֖וֹם יְרוּשָׁלִָֽם׃At the end of nine months and twenty days, having gone through the whole land, they returned to Jerusalem.9Joab het die getal van die opname van die volk aan die koning gegee: in Israel was daar 800 000 manne van krag wat die swaard trek, en die man van Juda was 500 000 man.וַיִּתֵּ֥ן יוֹאָ֛ב אֶת־מִסְפַּ֥ר מִפְקַד־הָעָ֖ם אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַתְּהִ֣י יִשְׂרָאֵ֡ל שְׁמֹנֶה֩ מֵא֨וֹת אֶ֤לֶף אִֽישׁ־חַ֨יִל֙ שֹׁ֣לֵֽף חֶ֔רֶב וְאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה חֲמֵשׁ־מֵא֥וֹת אֶ֖לֶף אִֽישׁ׃And Joab reported to the king the total number of the troops. In Israel there were 800,000 men of valor who drew the sword, and in Judah there were 500,000.
10Maar Dawid se hart het hom geslaan nadat hy die volk getel het. En Dawid het vir die HERE gesê: “Ek het baie gesondig in wat ek gedoen het. Maar nou, HERE, laat tog die ongeregtigheid van U kneg verbygaan, want ek het baie dwaas opgetree.”וַיַּ֤ךְ לֵב־דָּוִד֙ אֹת֔וֹ אַחֲרֵי־כֵ֖ן סָפַ֣ר אֶת־הָעָ֑ם ס וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־יְהוָ֗ה חָטָ֤אתִי מְאֹד֙ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתִי וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה הַֽעֲבֶר־נָא֙ אֶת־עֲוֺ֣ן עַבְדְּךָ֔ כִּ֥י נִסְכַּ֖לְתִּי מְאֹֽד׃After David had numbered the troops, his conscience was stricken and he said to the LORD, “I have sinned greatly in what I have done. Now, O LORD, I beg You to take away the iniquity of Your servant, for I have acted very foolishly.”
11Toe Dawid in die môre opstaan, het die woord van die HERE tot die profeet Gad, Dawid se siener, gekom en gesê:וַיָּ֥קָם דָּוִ֖ד בַּבֹּ֑קֶר פ וּדְבַר־יְהוָ֗ה הָיָה֙ אֶל־גָּ֣ד הַנָּבִ֔יא חֹזֵ֥ה דָוִ֖ד לֵאמֹֽר׃When David got up in the morning, the word of the LORD had come to Gad the prophet, David’s seer:12“Gaan en spreek met Dawid: ‘So sê die HERE: Drie dinge hou Ek jou voor; kies vir jou een daarvan, dat Ek dit aan jou doen.’”aLetterlik: Drie lê Ek op jou.הָל֞וֹךְ וְדִבַּרְתָּ֣ אֶל־דָּוִ֗ד כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שָׁלֹ֕שׁ אָנֹכִ֖י נוֹטֵ֣ל עָלֶ֑יךָ בְּחַר־לְךָ֥ אַֽחַת־מֵהֶ֖ם וְאֶֽעֱשֶׂה־לָּֽךְ׃“Go and tell David that this is what the LORD says: ‘I am offering you three options. Choose one of them, and I will carry it out against you.’”13Gad het by Dawid gekom en dit aan hom meegedeel en vir hom gesê: “Sal daar sewe jaar hongersnood in jou land oor jou kom? Of drie maande dat jy voor jou teenstanders vlug terwyl hy jou agtervolg? Of drie dae pes in jou land? Weet nou en kyk watter woord ek moet terugbring aan Hom wat my gestuur het.”aSommige ou vertalings lees: drie jaar.וַיָּבֹא־גָ֥ד אֶל־דָּוִ֖ד וַיַּגֶּד־ל֑וֹ וַיֹּ֣אמֶר ל֡וֹ הֲתָב֣וֹא לְךָ֣ שֶֽׁבַע שָׁנִ֣ים׀ רָעָ֣ב׀ בְּאַרְצֶ֡ךָ אִם־שְׁלֹשָׁ֣ה חֳ֠דָשִׁים נֻסְךָ֨ לִפְנֵֽי־צָרֶ֜יךָ וְה֣וּא רֹדְפֶ֗ךָ וְאִם־הֱ֠יוֹת שְׁלֹ֨שֶׁת יָמִ֥ים דֶּ֨בֶר֙ בְּאַרְצֶ֔ךָ עַתָּה֙ דַּ֣ע וּרְאֵ֔ה מָה־אָשִׁ֥יב שֹׁלְחִ֖י דָּבָֽר׃ סSo Gad went and said to David, “Do you choose to endure three years of famine in your land, three months of fleeing the pursuit of your enemies, or three days of plague upon your land? Now then, think it over and decide how I should reply to Him who sent me.”14Dawid het vir Gad gesê: “Ek is baie benoud. Laat ons tog in die hand van die HERE val, want Sy ontferminge is baie; maar in die hand van die mens moet ek nie val nie.”וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אֶל־גָּ֖ד צַר־לִ֣י מְאֹ֑ד נִפְּלָה־נָּ֤א בְיַד־יְהוָה֙ כִּֽי־רַבִּ֣ים וּבְיַד־אָדָ֖ם אַל־אֶפֹּֽלָה׃David answered Gad, “I am deeply distressed. Please, let us fall into the hand of the LORD, for His mercies are great; but do not let me fall into the hands of men.”
15Toe het die HERE pes in Israel gestuur, van die oggend af tot by die vasgestelde tyd; en daar het van die volk gesterf, van Dan af tot by Berseba, 70 000 man.וַיִּתֵּ֨ן יְהוָ֥ה דֶּ֨בֶר֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל מֵהַבֹּ֖קֶר וְעַד־עֵ֣ת מוֹעֵ֑ד וַיָּ֣מָת מִן־הָעָ֗ם מִדָּן֙ וְעַד־בְּאֵ֣ר שֶׁ֔בַע שִׁבְעִ֥ים אֶ֖לֶף אִֽישׁ׃So the LORD sent a plague upon Israel from that morning until the appointed time, and seventy thousand of the people from Dan to Beersheba died.16Toe die engel sy hand na Jerusalem uitstrek om dit te verwoes, het die HERE berou gehad oor die onheil, en Hy het vir die engel wat onder die volk verwoes, gesê: “Dit is genoeg! Laat nou jou hand sak.” Die engel van die HERE was by die dorsvloer van die Jebusiet.aLetterlik: het die HERE Hom laat troos oor die onheil.וַיִּשְׁלַח֩ יָד֨וֹ הַמַּלְאָ֥ךְ׀ יְרֽוּשָׁלִַם֮ לְשַׁחֲתָהּ֒ וַיִּנָּ֤חֶם יְהוָה֙ אֶל־הָ֣רָעָ֔ה וַ֠יֹּאמֶר לַמַּלְאָ֞ךְ הַמַּשְׁחִ֤ית בָּעָם֙ רַ֔ב עַתָּ֖ה הֶ֣רֶף יָדֶ֑ךָ וּמַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ הָיָ֔ה עִם־גֹּ֖רֶן הַיְבֻסִֽי׃ סBut when the angel stretched out his hand to destroy Jerusalem, the LORD relented from the calamity and said to the angel who was destroying the people, “Enough! Withdraw your hand now!” At that time the angel of the LORD was by the threshing floor of Araunah the Jebusite.17Dawid het vir die HERE gesê, toe hy die engel sien wat onder die volk slaan, ja, hy het gesê: “Kyk, ek het gesondig, en ek het verkeerd gedoen. Maar hierdie skape, wat het hulle gedoen? Laat U hand tog teen my wees en teen die huis van my vader.”וַיֹּאמֶר֩ דָּוִ֨ד אֶל־יְהוָ֜ה בִּרְאֹת֣וֹ׀ אֶֽת־הַמַּלְאָ֣ךְ׀ הַמַּכֶּ֣ה בָעָ֗ם וַיֹּ֨אמֶר֙ הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֤י חָטָ֨אתִי֙ וְאָנֹכִ֣י הֶעֱוֵ֔יתִי וְאֵ֥לֶּה הַצֹּ֖אן מֶ֣ה עָשׂ֑וּ תְּהִ֨י נָ֥א יָדְךָ֛ בִּ֖י וּבְבֵ֥ית אָבִֽי׃ פWhen David saw the angel striking down the people, he said to the LORD, “Surely I, the shepherd, have sinned and acted wickedly. But these sheep, what have they done? Please, let Your hand fall upon me and my father’s house.”
18Gad het op daardie dag by Dawid gekom en vir hom gesê: “Gaan op, rig vir die HERE 'n altaar op by die dorsvloer van die Jebusiet.”וַיָּבֹא־גָ֥ד אֶל־דָּוִ֖ד בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ עֲלֵה֙ הָקֵ֤ם לַֽיהוָה֙ מִזְבֵּ֔חַ בְּגֹ֖רֶן הַיְבֻסִֽי׃And that day Gad came to David and said to him, “Go up and build an altar to the LORD on the threshing floor of Araunah the Jebusite.”19Dawid het opgegaan volgens die woord van Gad, soos die HERE beveel het.וַיַּ֤עַל דָּוִד֙ כִּדְבַר־גָּ֔ד כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה׃So David went up at the word of Gad, just as the LORD had commanded.
20Arawna het uitgekyk en die koning en sy dienaars sien aankom na hom toe; en Arawna het uitgegaan en hom voor die koning neergebuig, met sy aangesig na die grond.aLetterlik: met sy neuse na die grond.וַיַּשְׁקֵ֣ף אֲרַ֗וְנָה וַיַּ֤רְא אֶת־הַמֶּ֨לֶךְ֙ וְאֶת־עֲבָדָ֔יו עֹבְרִ֖ים עָלָ֑יו וַיֵּצֵ֣א אֲרַ֔וְנָה וַיִּשְׁתַּ֧חוּ לַמֶּ֛לֶךְ אַפָּ֖יו אָֽרְצָה׃When Araunah looked out and saw the king and his servants coming toward him, he went out and bowed facedown before the king.21Arawna het gesê: “Waarom het my heer die koning na sy dienaar toe gekom?” Dawid het gesê: “Om die dorsvloer van jou te koop, om 'n altaar vir die HERE te bou, sodat die plaag van die volk af teruggehou word.”וַיֹּ֣אמֶר אֲרַ֔וְנָה מַדּ֛וּעַ בָּ֥א אֲדֹנִֽי־הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־עַבְדּ֑וֹ וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד לִקְנ֧וֹת מֵעִמְּךָ֣ אֶת־הַגֹּ֗רֶן לִבְנ֤וֹת מִזְבֵּ֨חַ֙ לַֽיהוָ֔ה וְתֵעָצַ֥ר הַמַּגֵּפָ֖ה מֵעַ֥ל הָעָֽם׃“Why has my lord the king come to his servant?” Araunah said. “To buy your threshing floor,” David replied, “that I may build an altar to the LORD, so that the plague upon the people may be halted.”22Arawna het vir Dawid gesê: “Laat my heer die koning neem en opoffer wat goed is. Kyk, die beeste vir die brandoffer, en die dorsslee en die gereedskap van die beeste vir die hout.”וַיֹּ֤אמֶר אֲרַ֨וְנָה֙ אֶל־דָּוִ֔ד יִקַּ֥ח וְיַ֛עַל אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ הַטּ֣וֹב רְאֵה֙ הַבָּקָ֣ר לָעֹלָ֔ה וְהַמֹּרִגִּ֛ים וּכְלֵ֥י הַבָּקָ֖ר לָעֵצִֽים׃Araunah said to David, “May my lord the king take whatever seems good to him and offer it up. Here are the oxen for a burnt offering and the threshing sledges and ox yokes for the wood.23Alles het Arawna, die koning, aan die koning gegee. En Arawna het vir die koning gesê: “Mag die HERE u God u gunstig aanneem.”aOf: Alles het Arawna, o koning, aan die koning gegee.הַכֹּ֗ל נָתַ֛ן אֲרַ֥וְנָה הַמֶּ֖לֶךְ לַמֶּ֑לֶךְ ס וַיֹּ֤אמֶר אֲרַ֨וְנָה֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ יִרְצֶֽךָ׃O king, Araunah gives all these to the king.” He also said to the king, “May the LORD your God accept you.”24Die koning het vir Arawna gesê: “Nee, maar ek sal dit sekerlik van jou koop teen 'n prys; ek sal nie vir die HERE my God brandoffers opoffer wat verniet is nie.” So het Dawid die dorsvloer en die beeste gekoop vir 50 sikkels silwer.aOngeveer 575 gram.וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶל־אֲרַ֗וְנָה לֹ֚א כִּֽי־קָנ֨וֹ אֶקְנֶ֤ה מֵאֽוֹתְךָ֙ בִּמְחִ֔יר וְלֹ֧א אַעֲלֶ֛ה לַיהוָ֥ה אֱלֹהַ֖י עֹל֣וֹת חִנָּ֑ם וַיִּ֨קֶן דָּוִ֤ד אֶת־הַגֹּ֨רֶן֙ וְאֶת־הַבָּקָ֔ר בְּכֶ֖סֶף שְׁקָלִ֥ים חֲמִשִּֽׁים׃“No,” replied the king, “I insist on paying a price, for I will not offer to the LORD my God burnt offerings that cost me nothing.” So David bought the threshing floor and the oxen for fifty shekels of silver.25Dawid het daar vir die HERE 'n altaar gebou en brandoffers en vredeoffers gebring; en die HERE het Hom oor die land laat verbid, en die plaag is van Israel af gestuit.וַיִּבֶן֩ שָׁ֨ם דָּוִ֤ד מִזְבֵּ֨חַ֙ לַֽיהוָ֔ה וַיַּ֥עַל עֹל֖וֹת וּשְׁלָמִ֑ים וַיֵּעָתֵ֤ר יְהוָה֙ לָאָ֔רֶץ וַתֵּעָצַ֥ר הַמַּגֵּפָ֖ה מֵעַ֥ל יִשְׂרָאֵֽל׃And there he built an altar to the LORD and offered burnt offerings and peace offerings. Then the LORD answered the prayers on behalf of the land, and the plague upon Israel was halted.
