Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En dit het gebeur ná die dood van Saul, toe Dawid teruggekeer het van die verslaan van die Amalekiete, dat Dawid twee dae in Siklag gebly het.וַיְהִ֗י אַֽחֲרֵי֙ מ֣וֹת שָׁא֔וּל וְדָוִ֣ד שָׁ֔ב מֵהַכּ֖וֹת אֶת־הָעֲמָלֵ֑ק וַיֵּ֧שֶׁב דָּוִ֛ד בְּצִקְלָ֖ג יָמִ֥ים שְׁנָֽיִם׃After the death of Saul, David returned from the slaughter of the Amalekites and stayed in Ziklag two days.2En dit het gebeur op die derde dag dat, kyk, 'n man uit die laer van Saul af gekom het, en sy klere was geskeur en daar was grond op sy kop. En toe hy by Dawid kom, het hy op die grond geval en hom neergebuig.וַיְהִ֣י׀ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֗י וְהִנֵּה֩ אִ֨ישׁ בָּ֤א מִן־הַֽמַּחֲנֶה֙ מֵעִ֣ם שָׁא֔וּל וּבְגָדָ֣יו קְרֻעִ֔ים וַאֲדָמָ֖ה עַל־רֹאשׁ֑וֹ וַיְהִי֙ בְּבֹא֣וֹ אֶל־דָּוִ֔ד וַיִּפֹּ֥ל אַ֖רְצָה וַיִּשְׁתָּֽחוּ׃On the third day a man with torn clothes and dust on his head arrived from Saul’s camp. When he came to David, he fell to the ground to pay him homage.3En Dawid sê vir hom: “Waarvandaan kom jy?” En hy sê vir hom: “Uit die laer van Israel het ek ontsnap.”וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ דָּוִ֔ד אֵ֥י מִזֶּ֖ה תָּב֑וֹא וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו מִמַּחֲנֵ֥ה יִשְׂרָאֵ֖ל נִמְלָֽטְתִּי׃“Where have you come from?” David asked. “I have escaped from the Israelite camp,” he replied.4En Dawid sê vir hom: “Wat het gebeur? Vertel my tog.” En hy sê: “Die volk het van die geveg gevlug, en ook baie van die volk het geval en gesterf, en ook Saul en sy seun Jonatan het gesterf.”aLetterlik: Wat was die saak?וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֥יו דָּוִ֛ד מֶה־הָיָ֥ה הַדָּבָ֖ר הַגֶּד־נָ֣א לִ֑י וַ֠יֹּאמֶר אֲשֶׁר־נָ֨ס הָעָ֜ם מִן־הַמִּלְחָמָ֗ה וְגַם־הַרְבֵּ֞ה נָפַ֤ל מִן־הָעָם֙ וַיָּמֻ֔תוּ וְגַ֗ם שָׁא֛וּל וִיהוֹנָתָ֥ן בְּנ֖וֹ מֵֽתוּ׃“What was the outcome?” David asked. “Please tell me.” “The troops fled from the battle,” he replied. “Many of them fell and died. And Saul and his son Jonathan are also dead.”5En Dawid sê vir die jongman wat dit vir hom vertel het: “Hoe weet jy dat Saul en sy seun Jonatan gesterf het?”וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד אֶל־הַנַּ֖עַר הַמַּגִּ֣יד ל֑וֹ אֵ֣יךְ יָדַ֔עְתָּ כִּי־מֵ֥ת שָׁא֖וּל וִיהֽוֹנָתָ֥ן בְּנֽוֹ׃Then David asked the young man who had brought him the report, “How do you know that Saul and his son Jonathan are dead?”6En die jong man wat dit aan hom vertel het, sê: “Ek het toevallig op die berg Gilboa te lande gekom, en kyk, Saul het op sy spies geleun, en kyk, die strydwaens en die meesters van die ruiters het hom ingehaal.”וַיֹּ֜אמֶר הַנַּ֣עַר׀ הַמַּגִּ֣יד ל֗וֹ נִקְרֹ֤א נִקְרֵ֨יתִי֙ בְּהַ֣ר הַגִּלְבֹּ֔עַ וְהִנֵּ֥ה שָׁא֖וּל נִשְׁעָ֣ן עַל־חֲנִית֑וֹ וְהִנֵּ֥ה הָרֶ֛כֶב וּבַעֲלֵ֥י הַפָּרָשִׁ֖ים הִדְבִּקֻֽהוּ׃“I happened to be on Mount Gilboa,” he replied, “and there was Saul, leaning on his spear, with the chariots and the cavalry closing in on him.7En hy het agter hom omgedraai en my gesien, en hy het my geroep, en ek het gesê: ‘Hier is ek.’וַיִּ֥פֶן אַחֲרָ֖יו וַיִּרְאֵ֑נִי וַיִּקְרָ֣א אֵלָ֔י וָאֹמַ֖ר הִנֵּֽנִי׃When he turned around and saw me, he called out to me, and I answered, ‘Here I am!’8En hy het vir my gesê: ‘Wie is jy?’ En ek het vir hom gesê: ‘'n Amalekiet is ek.’וַיֹּ֥אמֶר לִ֖י מִי־אָ֑תָּה אֵלָ֔יו עֲמָלֵקִ֖י אָנֹֽכִי׃‘Who are you?’ he asked. So I told him, ‘I am an Amalekite.’9En hy het vir my gesê: ‘Staan tog oor my en maak my dood, want die benoudheid het my beetgepak, want my hele lewe is nog in my.’aOf: duiseligheid; die Hebreeuse woord shavats kom net hier voor.וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י עֲמָד־נָ֤א עָלַי֙ וּמֹ֣תְתֵ֔נִי כִּ֥י אֲחָזַ֖נִי הַשָּׁבָ֑ץ כִּֽי־כָל־ע֥וֹד נַפְשִׁ֖י בִּֽי׃Then he begged me, ‘Stand over me and kill me, for agony has seized me, but my life still lingers.’10En ek het oor hom gaan staan en hom doodgemaak, want ek het geweet dat hy ná sy val nie sou lewe nie. En ek het die kroon geneem wat op sy kop was en die armband wat om sy arm was, en ek het dit na my heer hierheen gebring.”וָאֶעֱמֹ֤ד עָלָיו֙ וַאֲמֹ֣תְתֵ֔הוּ כִּ֣י יָדַ֔עְתִּי כִּ֛י לֹ֥א יִֽחְיֶ֖ה אַחֲרֵ֣י נִפְל֑וֹ וָאֶקַּ֞ח הַנֵּ֣זֶר׀ אֲשֶׁ֣ר עַל־רֹאשׁ֗וֹ וְאֶצְעָדָה֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־זְרֹע֔וֹ וָאֲבִיאֵ֥ם אֶל־אֲדֹנִ֖י הֵֽנָּה׃So I stood over him and killed him, because I knew that after he had fallen he could not survive. And I took the crown that was on his head and the band that was on his arm, and I have brought them here to my lord.”
11Toe het Dawid sy klere gegryp en dit geskeur, en ook al die manne wat by hom was.וַיַּחֲזֵ֥ק דָּוִ֛ד וַיִּקְרָעֵ֑ם וְגַ֥ם כָּל־הָאֲנָשִׁ֖ים אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ׃Then David took hold of his own clothes and tore them, and all the men who were with him did the same.12En hulle het gerou en gehuil en gevas tot die aand toe oor Saul en oor sy seun Jonatan en oor die volk van die HERE en oor die huis van Israel, omdat hulle deur die swaard geval het.וַֽיִּסְפְּדוּ֙ וַיִּבְכּ֔וּ וַיָּצֻ֖מוּ עַד־הָעָ֑רֶב עַל־שָׁא֞וּל וְעַל־יְהוֹנָתָ֣ן בְּנ֗וֹ וְעַל־עַ֤ם יְהוָה֙ וְעַל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֥י נָפְל֖וּ בֶּחָֽרֶב׃ סThey mourned and wept and fasted until evening for Saul and his son Jonathan, and for the people of the LORD and the house of Israel, because they had fallen by the sword.
13En Dawid sê vir die jong man wat dit aan hom vertel het: “Waarvandaan is jy?” En hy sê: “Ek is die seun van 'n man, 'n vreemdeling, 'n Amalekiet.”וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד אֶל־הַנַּ֨עַר֙ הַמַּגִּ֣יד ל֔וֹ אֵ֥י מִזֶּ֖ה אָ֑תָּה וַיֹּ֕אמֶר בֶּן־אִ֛ישׁ גֵּ֥ר עֲמָלֵקִ֖י אָנֹֽכִי׃And David inquired of the young man who had brought him the report, “Where are you from?” “I am the son of a foreigner,” he answered. “I am an Amalekite.”14En Dawid sê vir hom: “Hoe het jy nie gevrees om jou hand uit te steek om die gesalfde van die HERE te vernietig nie?”וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו דָּוִ֑ד אֵ֚יךְ לֹ֣א יָרֵ֔אתָ לִשְׁלֹ֨חַ֙ יָֽדְךָ֔ לְשַׁחֵ֖ת אֶת־מְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה׃So David asked him, “Why were you not afraid to lift your hand to destroy the LORD’s anointed?”15En Dawid het een van die jongmanne geroep en gesê: “Kom nader, val hom aan.” En hy het hom neergeslaan, en hy het gesterf.וַיִּקְרָ֣א דָוִ֗ד לְאַחַד֙ מֵֽהַנְּעָרִ֔ים וַיֹּ֖אמֶר גַּ֣שׁ פְּגַע־בּ֑וֹ וַיַּכֵּ֖הוּ וַיָּמֹֽת׃Then David summoned one of the young men and said, “Go, execute him!” So the young man struck him down, and he died.16En Dawid sê vir hom: “Op jou kop!, want jou eie mond het teen jou getuig deur te sê: ‘Ek het die gesalfde van die HERE doodgemaak.’”aLetterlik: Op jou kop, dit wil sê, die verantwoordelikheid vir jou dood is joune; die Hebreeuse sin is elliptes en lees woordelik: Op jou kop.וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ דָּוִ֔ד עַל־רֹאשֶׁ֑ךָ כִּ֣י פִ֗יךָ עָנָ֤ה בְךָ֙ לֵאמֹ֔ר אָנֹכִ֥י מֹתַ֖תִּי אֶת־מְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה׃ סFor David had said to the Amalekite, “Your blood be on your own head because your own mouth has testified against you, saying, ‘I killed the LORD’s anointed.’”
17En Dawid het hierdie klaaglied oor Saul en oor sy seun Jonatan aangehef,וַיְקֹנֵ֣ן דָּוִ֔ד אֶת־הַקִּינָ֖ה הַזֹּ֑את עַל־שָׁא֖וּל וְעַל־יְהוֹנָתָ֥ן בְּנֽוֹ׃Then David took up this lament for Saul and his son Jonathan,18en hy het gesê dat die seuns van Juda die Boog moet leer. Kyk, dit is geskrywe in die Boek van die Opregte.aOf: dat die seuns van Juda boogskiet moet leer.וַיֹּ֕אמֶר לְלַמֵּ֥ד בְּנֵֽי־יְהוּדָ֖ה קָ֑שֶׁת הִנֵּ֥ה כְתוּבָ֖ה עַל־סֵ֥פֶר הַיָּשָֽׁר׃and he ordered that the sons of Judah be taught the Song of the Bow. It is written in the Book of Jashar:19Die sieraad, Israel, is verslaan op jou hoogtes.
Hoe het die helde geval!aOf: Die gasel.הַצְּבִי֙ יִשְׂרָאֵ֔ל עַל־בָּמוֹתֶ֖יךָ חָלָ֑ל אֵ֖יךְ נָפְל֥וּ גִבּוֹרִֽים׃“Your glory, O Israel, lies slain on your heights. How the mighty have fallen!20Moenie dit in Gat vertel nie,
moenie dit in die strate van Askelon verkondig nie,
anders is die dogters van die Filistyne bly,
anders jubel die dogters van die onbesnedenes.אַל־תַּגִּ֣ידוּ בְגַ֔ת אַֽל־תְּבַשְּׂר֖וּ בְּחוּצֹ֣ת אַשְׁקְל֑וֹן פֶּן־תִּשְׂמַ֨חְנָה֙ בְּנ֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים פֶּֽן־תַּעֲלֹ֖זְנָה בְּנ֥וֹת הָעֲרֵלִֽים׃Tell it not in Gath; proclaim it not in the streets of Ashkelon, lest the daughters of the Philistines rejoice, and the daughters of the uncircumcised exult.21Berge van Gilboa,
geen dou en geen reën op julle nie,
en geen velde van offergawes nie!
Want daar is die skild van die helde besoedel,
die skild van Saul, nie met olie gesalf nie.הָרֵ֣י בַגִּלְבֹּ֗עַ אַל־טַ֧ל וְאַל־מָטָ֛ר עֲלֵיכֶ֖ם וּשְׂדֵ֣י תְרוּמֹ֑ת כִּ֣י שָׁ֤ם נִגְעַל֙ מָגֵ֣ן גִּבּוֹרִ֔ים מָגֵ֣ן שָׁא֔וּל בְּלִ֖י מָשִׁ֥יחַ בַּשָּֽׁמֶן׃O mountains of Gilboa, may you have no dew or rain, no fields yielding offerings of grain. For there the shield of the mighty was defiled, the shield of Saul, no longer anointed with oil.22Van die bloed van die verslaandes,
van die vet van die helde,
het die boog van Jonatan nie agteruit gewyk nie,
en die swaard van Saul het nie leeg teruggekeer nie.מִדַּ֣ם חֲלָלִ֗ים מֵחֵ֨לֶב֙ גִּבּוֹרִ֔ים קֶ֚שֶׁת יְה֣וֹנָתָ֔ן לֹ֥א נָשׂ֖וֹג אָח֑וֹר וְחֶ֣רֶב שָׁא֔וּל לֹ֥א תָשׁ֖וּב רֵיקָֽם׃From the blood of the slain, from the fat of the mighty, the bow of Jonathan did not retreat, and the sword of Saul did not return empty.23Saul en Jonatan, die geliefdes en die lieflikes in hulle lewe,
en in hulle dood is hulle nie geskei nie;
vinniger as arende was hulle,
sterker as leeus.שָׁא֣וּל וִיהוֹנָתָ֗ן הַנֶּאֱהָבִ֤ים וְהַנְּעִימִם֙ בְּחַיֵּיהֶ֔ם וּבְמוֹתָ֖ם לֹ֣א נִפְרָ֑דוּ מִנְּשָׁרִ֣ים קַ֔לּוּ מֵאֲרָי֖וֹת גָּבֵֽרוּ׃Saul and Jonathan, beloved and delightful in life, were not divided in death. They were swifter than eagles; they were stronger than lions.24Dogters van Israel, ween oor Saul, wat julle met skarlaken gekleed het saam met weelde, wat goue sierade op julle klere laat opgaan het.בְּנוֹת֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־שָׁא֖וּל בְּכֶ֑ינָה הַמַּלְבִּֽשְׁכֶ֤ם שָׁנִי֙ עִם־עֲדָנִ֔ים הַֽמַּעֲלֶה֙ עֲדִ֣י זָהָ֔ב עַ֖ל לְבוּשְׁכֶֽן׃O daughters of Israel, weep for Saul, who clothed you in scarlet and luxury, who decked your garments with ornaments of gold.25Hoe het helde geval in die middel van die geveg! Jonatan, op jou hoogtes verslaan!אֵ֚יךְ נָפְל֣וּ גִבֹּרִ֔ים בְּת֖וֹךְ הַמִּלְחָמָ֑ה יְה֣וֹנָתָ֔ן עַל־בָּמוֹתֶ֖יךָ חָלָֽל׃How the mighty have fallen in the thick of battle! Jonathan lies slain on your heights.26Ek is benoud oor jou, my broer Jonatan; jy was vir my baie lieflik; wonderlik was jou liefde vir my, meer as die liefde van vroue.צַר־לִ֣י עָלֶ֗יךָ אָחִי֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן נָעַ֥מְתָּ לִּ֖י מְאֹ֑ד נִפְלְאַ֤תָה אַהֲבָֽתְךָ֙ לִ֔י מֵאַהֲבַ֖ת נָשִֽׁים׃I grieve for you, Jonathan, my brother. You were delightful to me; your love to me was extraordinary, surpassing the love of women.27Hoe het die helde geval,
en die wapens van oorlog verlore gegaan!אֵ֚יךְ נָפְל֣וּ גִבּוֹרִ֔ים וַיֹּאבְד֖וּ כְּלֵ֥י מִלְחָמָֽה׃ פHow the mighty have fallen, and the weapons of war have perished!”
