2 Samuel 16

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En Dawid het 'n bietjie verby die top gegaan, en kyk, Siba, die dienaar van Mefiboset, het hom tegemoet gekom met 'n span gesadelde donkies, en op hulle 200 brode en 100 rosynekoeke en 100 somervrugte en 'n sak wyn.וְדָוִ֗ד עָבַ֤ר מְעַט֙ מֵֽהָרֹ֔אשׁ וְהִנֵּ֥ה צִיבָ֛א נַ֥עַר מְפִי־בֹ֖שֶׁת לִקְרָאת֑וֹ וְצֶ֨מֶד חֲמֹרִ֜ים חֲבֻשִׁ֗ים וַעֲלֵיהֶם֩ מָאתַ֨יִם לֶ֜חֶם וּמֵאָ֧ה צִמּוּקִ֛ים וּמֵ֥אָה קַ֖יִץ וְנֵ֥בֶל יָֽיִן׃When David had gone a little beyond the summit, Ziba the servant of Mephibosheth was there to meet him. He had a pair of saddled donkeys loaded with two hundred loaves of bread, a hundred clusters of raisins, a hundred summer fruits, and a skin of wine. 2En die koning het vir Siba gesê: “Wat is hierdie vir jou?” En Siba het gesê: “Die donkies is vir die huis van die koning om op te ry, en die somervrugte vir die jongmanne om te eet, en die wyn vir die uitgeputte in die woestyn om te drink.”וַיֹּ֧אמֶר הַמֶּ֛לֶךְ אֶל־צִיבָ֖א מָה־אֵ֣לֶּה לָּ֑ךְ וַיֹּ֣אמֶר צִ֠יבָא הַחֲמוֹרִ֨ים לְבֵית־הַמֶּ֜לֶךְ לִרְכֹּ֗ב וְהַקַּ֨יִץ֙ לֶאֱכ֣וֹל הַנְּעָרִ֔ים וְהַיַּ֕יִן לִשְׁתּ֥וֹת הַיָּעֵ֖ף בַּמִּדְבָּֽר׃“Why do you have these?” asked the king. Ziba replied, “The donkeys are for the king’s household to ride, the bread and summer fruit are for the young men to eat, and the wine is to refresh those who become exhausted in the wilderness.” 3En die koning het gesê: “En waar is die seun van jou heer?” En Siba het vir die koning gesê: “Kyk, hy bly in Jerusalem, want hy het gesê: ‘Vandag sal die huis van Israel die koninkryk van my vader aan my teruggee.’”וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ וְאַיֵּ֖ה בֶּן־אֲדֹנֶ֑יךָ וַיֹּ֨אמֶר צִיבָ֜א אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ הִנֵּה֙ יוֹשֵׁ֣ב בִּירוּשָׁלִַ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר הַיּ֗וֹם יָשִׁ֤יבוּ לִי֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֖ת מַמְלְכ֥וּת אָבִֽי׃“Where is your master’s grandson?” asked the king. And Ziba answered, “Indeed, he is staying in Jerusalem, for he has said, ‘Today, the house of Israel will restore to me the kingdom of my grandfather.’” 4Toe het die koning vir Siba gesê: “Kyk, vir jou is alles wat aan Mefiboset behoort.” En Siba het gesê: “Ek buig my neer; mag ek guns vind in u oë, my heer die koning.”וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֨לֶךְ֙ לְצִבָ֔א הִנֵּ֣ה לְךָ֔ כֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר לִמְפִי־בֹ֑שֶׁת וַיֹּ֤אמֶר צִיבָא֙ הִֽשְׁתַּחֲוֵ֔יתִי אֶמְצָא־חֵ֥ן בְּעֵינֶ֖יךָ אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃So the king said to Ziba, “All that belongs to Mephibosheth is now yours!” “I humbly bow before you,” said Ziba. “May I find favor in your eyes, my lord the king!”

5En koning Dawid het by Bahurim gekom, en kyk, daar het 'n man uitgekom uit die geslag van die huis van Saul, en sy naam was Simei, die seun van Gera; hy het aanhoudend uitgegaan en gevloek.וּבָ֛א הַמֶּ֥לֶךְ דָּוִ֖ד עַד־בַּֽחוּרִ֑ים וְהִנֵּ֣ה מִשָּׁם֩ אִ֨ישׁ יוֹצֵ֜א מִמִּשְׁפַּ֣חַת בֵּית־שָׁא֗וּל וּשְׁמוֹ֙ שִׁמְעִ֣י בֶן־גֵּרָ֔א יֹצֵ֥א יָצ֖וֹא וּמְקַלֵּֽל׃As King David approached Bahurim, a man from the family of the house of Saul was just coming out. His name was Shimei son of Gera, and as he approached, he kept yelling out curses. 6En hy het Dawid met klippe gegooi, en al die dienaars van koning Dawid, terwyl al die volk en al die helde aan sy regterkant en aan sy linkerkant was.וַיְסַקֵּ֤ל בָּֽאֲבָנִים֙ אֶת־דָּוִ֔ד וְאֶת־כָּל־עַבְדֵ֖י הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד וְכָל־הָעָם֙ וְכָל־הַגִּבֹּרִ֔ים מִימִינ֖וֹ וּמִשְּׂמֹאלֽוֹ׃He threw stones at David and at all the servants of the king, though the troops and all the mighty men were on David’s right and left.

7En so het Simei gesê toe hy vloek: “Gaan weg, gaan weg, jy man van bloedvergieting en man van Beliaal!”

Letterlik: man van bloede en man van Beliaal.

וְכֹֽה־אָמַ֥ר שִׁמְעִ֖י בְּקַֽלְל֑וֹ צֵ֥א צֵ֛א אִ֥ישׁ הַדָּמִ֖ים וְאִ֥ישׁ הַבְּלִיָּֽעַל׃And as he yelled curses, Shimei said, “Get out, get out, you worthless man of bloodshed! 8Die HERE het al die bloed van die huis van Saul, in wie se plek jy koning geword het, op jou laat terugkom, en die HERE het die koningskap in die hand van jou seun Absalom gegee; en kyk, jy is in jou onheil, want jy is 'n man van bloed.”הֵשִׁיב֩ עָלֶ֨יךָ יְהוָ֜ה כֹּ֣ל׀ דְּמֵ֣י בֵית־שָׁא֗וּל אֲשֶׁ֤ר מָלַ֨כְתָּ֙ וַיִּתֵּ֤ן יְהוָה֙ אֶת־הַמְּלוּכָ֔ה בְּיַ֖ד אַבְשָׁל֣וֹם בְּנֶ֑ךָ וְהִנְּךָ֙ בְּרָ֣עָתֶ֔ךָ כִּ֛י אִ֥ישׁ דָּמִ֖ים אָֽתָּה׃The LORD has paid you back for all the blood of the house of Saul, in whose place you have reigned, and the LORD has delivered the kingdom into the hand of your son Absalom. See, you have come to ruin because you are a man of bloodshed!”

9Toe het Abisai, die seun van Seruja, vir die koning gesê: “Waarom moet hierdie dooie hond my heer die koning vloek? Laat ek tog oorgaan en sy kop afhaal.”וַיֹּ֨אמֶר אֲבִישַׁ֤י בֶּן־צְרוּיָה֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ לָ֣מָּה יְקַלֵּ֞ל הַכֶּ֤לֶב הַמֵּת֙ הַזֶּ֔ה אֶת־אֲדֹנִ֖י הַמֶּ֑לֶךְ אֶעְבְּרָה־נָּ֖א וְאָסִ֥ירָה אֶת־רֹאשֽׁוֹ׃ סThen Abishai son of Zeruiah said to the king, “Why should this dead dog curse my lord the king? Let me go over and cut off his head!” 10En die koning het gesê: “Wat het ek met julle te doen, seuns van Seruja? Laat hom vloek; die HERE het vir hom gesê: ‘Vloek Dawid!’ En wie kan dan sê: ‘Waarom het jy so gedoen?’”

Letterlik: Wat is daar vir my en vir julle?

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ מַה־לִּ֥י וְלָכֶ֖ם בְּנֵ֣י צְרֻיָ֑ה יְקַלֵּ֗ל יְהוָה֙ אָ֤מַר לוֹ֙ קַלֵּ֣ל אֶת־דָּוִ֔ד וּמִ֣י יֹאמַ֔ר מַדּ֖וּעַ עָשִׂ֥יתָה כֵּֽן׃ סBut the king replied, “What have I to do with you, O sons of Zeruiah? If he curses me because the LORD told him, ‘Curse David,’ who can ask, ‘Why did you do this?’” 11En Dawid het vir Abisai en vir al sy dienaars gesê: “Kyk, my seun wat uit my lyf gekom het, soek my lewe; hoeveel te meer nou hierdie Benjaminiet! Laat hom staan en laat hom vloek, want die HERE het vir hom gesê.”

Letterlik: hoeveel te meer nou die seun van die Benjaminiet.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֤ד אֶל־אֲבִישַׁי֙ וְאֶל־כָּל־עֲבָדָ֔יו הִנֵּ֥ה בְנִ֛י אֲשֶׁר־יָצָ֥א מִמֵּעַ֖י מְבַקֵּ֣שׁ אֶת־נַפְשִׁ֑י וְאַ֨ף כִּֽי־עַתָּ֜ה בֶּן־הַיְמִינִ֗י הַנִּ֤חוּ לוֹ֙ וִֽיקַלֵּ֔ל כִּ֥י אָֽמַר־ל֖וֹ יְהוָֽה׃Then David said to Abishai and to all his servants, “Behold, my own son, my own flesh and blood, seeks my life. How much more, then, this Benjamite! Leave him alone and let him curse me, for the LORD has told him so. 12Miskien sal die HERE kyk, en die HERE sal vir my goed laat terugkeer in die plek van sy vloek vandag.אוּלַ֛י יִרְאֶ֥ה יְהוָ֖ה וְהֵשִׁ֨יב יְהוָ֥ה לִי֙ טוֹבָ֔ה תַּ֥חַת קִלְלָת֖וֹ הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃Perhaps the LORD will see my affliction and repay me with good for the cursing I receive today.” 13En Dawid en sy manne het met die pad geloop, en Simeï het teenoor hom langs die hang van die berg geloop en al gaande gevloek, en klippe teenoor hom gegooi en stof gegooi.וַיֵּ֧לֶךְ דָּוִ֛ד וַאֲנָשָׁ֖יו בַּדָּ֑רֶךְ ס וְשִׁמְעִ֡י הֹלֵךְ֩ בְּצֵ֨לַע הָהָ֜ר לְעֻמָּת֗וֹ הָלוֹךְ֙ וַיְקַלֵּ֔ל וַיְסַקֵּ֤ל בָּֽאֲבָנִים֙ לְעֻמָּת֔וֹ וְעִפַּ֖ר בֶּעָפָֽר׃ פSo David and his men proceeded along the road as Shimei went along the ridge of the hill opposite him. As Shimei went, he yelled curses, threw stones, and flung dust at David. 14En die koning en die hele volk wat by hom was, het moeg aangekom, en hy het daar asem geskep.וַיָּבֹ֥א הַמֶּ֛לֶךְ וְכָל־הָעָ֥ם אֲשֶׁר־אִתּ֖וֹ עֲיֵפִ֑ים וַיִּנָּפֵ֖שׁ שָֽׁם׃Finally, the king and all the people with him arrived, exhausted. And there he refreshed himself.

15En Absalom en die hele volk, die manne van Israel, het in Jerusalem aangekom, en Agitofel saam met hom.וְאַבְשָׁל֗וֹם וְכָל־הָעָם֙ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֔ל בָּ֖אוּ יְרוּשָׁלִָ֑ם וַאֲחִיתֹ֖פֶל אִתּֽוֹ׃Then Absalom and all the men of Israel came to Jerusalem, and Ahithophel was with him. 16En toe Husai, die Arkiet, die vriend van Dawid, by Absalom kom, het Husai vir Absalom gesê: “Mag die koning lewe! Mag die koning lewe!”וַיְהִ֗י כַּֽאֲשֶׁר־בָּ֞א חוּשַׁ֧י הָאַרְכִּ֛י רֵעֶ֥ה דָוִ֖ד אֶל־אַבְשָׁל֑וֹם וַיֹּ֤אמֶר חוּשַׁי֙ אֶל־אַבְשָׁלֹ֔ם יְחִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ יְחִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃And David’s friend Hushai the Archite went to Absalom and said to him, “Long live the king! Long live the king!” 17En Absalom het vir Husai gesê: “Is dit jou troue liefde teenoor jou vriend? Waarom het jy nie met jou vriend gegaan nie?”וַיֹּ֤אמֶר אַבְשָׁלוֹם֙ אֶל־חוּשַׁ֔י זֶ֥ה חַסְדְּךָ֖ אֶת־רֵעֶ֑ךָ לָ֥מָּה לֹֽא־הָלַ֖כְתָּ אֶת־רֵעֶֽךָ׃“Is this the loyalty you show your friend?” Absalom replied. “Why did you not go with your friend?” 18En Husai het vir Absalom gesê: “Nee, maar die een wat die HERE gekies het, en hierdie volk, en al die manne van Israel, syne sal ek wees, en by hom sal ek bly.”וַיֹּ֣אמֶר חוּשַׁי֮ אֶל־אַבְשָׁלֹם֒ לֹ֕א כִּי֩ אֲשֶׁ֨ר בָּחַ֧ר יְהוָ֛ה וְהָעָ֥ם הַזֶּ֖ה וְכָל־אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֑ל אֶהְיֶ֖ה וְאִתּ֥וֹ אֵשֵֽׁב׃“Not at all,” Hushai answered. “For the one chosen by the LORD, by this people, and by all the men of Israel—his I will be, and with him I will remain. 19“En tweedens: vir wie sal ek dien? Is dit nie voor sy seun nie? Soos ek voor jou vader gedien het, so sal ek voor jou wees.”וְהַשֵּׁנִ֗ית לְמִי֙ אֲנִ֣י אֶֽעֱבֹ֔ד הֲל֖וֹא לִפְנֵ֣י בְנ֑וֹ כַּאֲשֶׁ֤ר עָבַ֨דְתִּי֙ לִפְנֵ֣י אָבִ֔יךָ כֵּ֖ן אֶהְיֶ֥ה לְפָנֶֽיךָ׃ פFurthermore, whom should I serve if not his son? As I served in your father’s presence, so also I will serve in yours.”

20En Absalom het vir Agitofel gesê: “Gee julle raad: wat moet ons doen?”וַיֹּ֥אמֶר אַבְשָׁל֖וֹם אֶל־אֲחִיתֹ֑פֶל הָב֥וּ לָכֶ֛ם עֵצָ֖ה מַֽה־נַּעֲשֶֽׂה׃Then Absalom said to Ahithophel, “Give me counsel. What should we do?” 21En Agitofel het vir Absalom gesê: “Gaan in by die byvroue van u vader wat hy agtergelaat het om die huis op te pas; dan sal die hele Israel hoor dat u u by u vader stinkend gemaak het, en die hande van almal wat by u is, sal sterk word.”וַיֹּ֤אמֶר אֲחִיתֹ֨פֶל֙ אֶל־אַבְשָׁלֹ֔ם בּ֚וֹא אֶל־פִּלַגְשֵׁ֣י אָבִ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר הִנִּ֖יחַ לִשְׁמ֣וֹר הַבָּ֑יִת וְשָׁמַ֤ע כָּל־יִשְׂרָאֵל֙ כִּֽי־נִבְאַ֣שְׁתָּ אֶת־אָבִ֔יךָ וְחָ֣זְק֔וּ יְדֵ֖י כָּל־אֲשֶׁ֥ר אִתָּֽךְ׃Ahithophel replied, “Sleep with your father’s concubines, whom he has left to take care of the palace. When all Israel hears that you have become a stench to your father, then the hands of all who are with you will be strengthened.” 22En hulle het vir Absalom die tent op die dak opgeslaan, en Absalom het by die byvroue van sy vader ingegaan voor die oë van die hele Israel.וַיַּטּ֧וּ לְאַבְשָׁל֛וֹם הָאֹ֖הֶל עַל־הַגָּ֑ג וַיָּבֹ֤א אַבְשָׁלוֹם֙ אֶל־פִּֽלַגְשֵׁ֣י אָבִ֔יו לְעֵינֵ֖י כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃So they pitched a tent for Absalom on the roof, and he slept with his father’s concubines in the sight of all Israel.

23En die raad van Agitofel, wat hy in daardie dae gegee het, was soos wanneer iemand die woord van God raadpleeg; so was die hele raad van Agitofel, ook vir Dawid, ook vir Absalom.

Of: Soos wanneer iemand oor 'n saak by God navraag doen.

וַעֲצַ֣ת אֲחִיתֹ֗פֶל אֲשֶׁ֤ר יָעַץ֙ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם כַּאֲשֶׁ֥ר יִשְׁאַל־בִּדְבַ֣ר הָאֱלֹהִ֑ים כֵּ֚ן כָּל־עֲצַ֣ת אֲחִיתֹ֔פֶל גַּם־לְדָוִ֖ד גַּ֥ם לְאַבְשָׁלֹֽם׃ סNow in those days the advice of Ahithophel was like the consultation of the word of God. Such was the regard that both David and Absalom had for Ahithophel’s advice.