Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En die oorlog tussen die huis van Saul en die huis van Dawid het lank geduur; en Dawid het al sterker geword, en die huis van Saul het al swakker geword.aLetterlik: Dawid gaande en sterk, en die huis van Saul gaande en swak.וַתְּהִ֤י הַמִּלְחָמָה֙ אֲרֻכָּ֔ה בֵּ֚ין בֵּ֣ית שָׁא֔וּל וּבֵ֖ין בֵּ֣ית דָּוִ֑ד וְדָוִד֙ הֹלֵ֣ךְ וְחָזֵ֔ק וּבֵ֥ית שָׁא֖וּל הֹלְכִ֥ים וְדַלִּֽים׃ סNow the war between the house of Saul and the house of David was protracted. And David grew stronger and stronger, while the house of Saul grew weaker and weaker.
2En vir Dawid is seuns in Hebron gebore; en sy eersgeborene was Amnon, van Ahinoam, die Jisreëlitiese.לְדָוִ֛ד בָּנִ֖ים בְּחֶבְר֑וֹן וַיְהִ֤י בְכוֹרוֹ֙ אַמְנ֔וֹן לַאֲחִינֹ֖עַם הַיִּזְרְעֵאלִֽת׃And sons were born to David in Hebron: His firstborn was Amnon, by Ahinoam of Jezreel;3en sy tweede was Kileab, van Abigajil, die vrou van Nabal, die Karmeliet; en die derde, Absalom, die seun van Maäga, die dogter van Talmai, koning van Gesur;וּמִשְׁנֵ֣הוּ כִלְאָ֔ב אֵ֖שֶׁת נָבָ֣ל הַֽכַּרְמְלִ֑י וְהַשְּׁלִשִׁי֙ אַבְשָׁל֣וֹם בֶּֽן־מַעֲכָ֔ה בַּת־תַּלְמַ֖י מֶ֥לֶךְ גְּשֽׁוּר׃his second was Chileab, by Abigail the widow of Nabal of Carmel; his third was Absalom, the son of Maacah daughter of King Talmai of Geshur;4en die vierde Adonia, die seun van Haggit; en die vyfde Sefatja, die seun van Abital;וְהָרְבִיעִ֖י אֲדֹנִיָּ֣ה בֶן־חַגִּ֑ית וְהַחֲמִישִׁ֖י שְׁפַטְיָ֥ה בֶן־אֲבִיטָֽל׃his fourth was Adonijah, the son of Haggith; his fifth was Shephatiah, the son of Abital;5en die sesde Jitream, van Egla, die vrou van Dawid. Hierdie is vir Dawid in Hebron gebore.וְהַשִּׁשִּׁ֣י יִתְרְעָ֔ם לְעֶגְלָ֖ה אֵ֣שֶׁת דָּוִ֑ד אֵ֛לֶּה יֻלְּד֥וּ לְדָוִ֖ד בְּחֶבְרֽוֹן׃ פand his sixth was Ithream, by David’s wife Eglah. These sons were born to David in Hebron.
6En terwyl die oorlog tussen die huis van Saul en die huis van Dawid geduur het, het Abner homself al sterker gemaak in die huis van Saul.וַיְהִ֗י בִּֽהְיוֹת֙ הַמִּלְחָמָ֔ה בֵּ֚ין בֵּ֣ית שָׁא֔וּל וּבֵ֖ין בֵּ֣ית דָּוִ֑ד וְאַבְנֵ֛ר הָיָ֥ה מִתְחַזֵּ֖ק בְּבֵ֥ית שָׁאֽוּל׃During the war between the house of Saul and the house of David, Abner had continued to strengthen his position in the house of Saul.7En Saul het 'n byvrou gehad, en haar naam was Rispa, die dogter van Aja. En hy het vir Abner gesê: “Waarom het jy by die byvrou van my vader ingegaan?”וּלְשָׁא֣וּל פִּלֶ֔גֶשׁ וּשְׁמָ֖הּ רִצְפָּ֣ה בַת־אַיָּ֑ה וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־אַבְנֵ֔ר מַדּ֥וּעַ בָּ֖אתָה אֶל־פִּילֶ֥גֶשׁ אָבִֽי׃Now Saul had a concubine named Rizpah, the daughter of Aiah. So Ish-bosheth questioned Abner, “Why did you sleep with my father’s concubine?”8Toe het Abner baie kwaad geword oor die woorde van Isboset en gesê: “Is ek 'n hond se kop wat aan Juda behoort? Vandag doen ek troue liefde met die huis van Saul, jou vader, met sy broers en met sy vriende, en ek het jou nie in die hand van Dawid laat beland nie; en tog hou jy my vandag die ongeregtigheid van die vrou voor.aLetterlik: jy besoek die ongeregtigheid van die vrou oor my.וַיִּחַר֩ לְאַבְנֵ֨ר מְאֹ֜ד עַל־דִּבְרֵ֣י אִֽישׁ־בֹּ֗שֶׁת וַיֹּ֨אמֶר֙ הֲרֹ֨אשׁ כֶּ֥לֶב אָנֹ֘כִי֮ אֲשֶׁ֣ר לִֽיהוּדָה֒ הַיּ֨וֹם אֶֽעֱשֶׂה־חֶ֜סֶד עִם־בֵּ֣ית׀ שָׁא֣וּל אָבִ֗יךָ אֶל־אֶחָיו֙ וְאֶל־מֵ֣רֵעֵ֔הוּ וְלֹ֥א הִמְצִיתִ֖ךָ בְּיַד־דָּוִ֑ד וַתִּפְקֹ֥ד עָלַ֛י עֲוֺ֥ן הָאִשָּׁ֖ה הַיּֽוֹם׃Abner was furious over Ish-bosheth’s accusation. “Am I the head of a dog that belongs to Judah?” he asked. “All this time I have been loyal to the house of your father Saul, to his brothers, and to his friends. I have not delivered you into the hand of David, but now you accuse me of wrongdoing with this woman!9Mag God so aan Abner doen en so nog méér bykom, want soos die HERE aan Dawid gesweer het, so sal ek vir hom doen:כֹּֽה־יַעֲשֶׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְאַבְנֵ֔ר וְכֹ֖ה יֹסִ֣יף ל֑וֹ כִּ֗י כַּאֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהוָה֙ לְדָוִ֔ד כִּֽי־כֵ֖ן אֶֽעֱשֶׂה־לּֽוֹ׃May God punish Abner, and ever so severely, if I do not do for David what the LORD has sworn to him:10om die koningskap van die huis van Saul te laat oorgaan en die troon van Dawid oor Israel en oor Juda te vestig, van Dan af tot by Berseba.”לְהַֽעֲבִ֥יר הַמַּמְלָכָ֖ה מִבֵּ֣ית שָׁא֑וּל וּלְהָקִ֞ים אֶת־כִּסֵּ֣א דָוִ֗ד עַל־יִשְׂרָאֵל֙ וְעַל־יְהוּדָ֔ה מִדָּ֖ן וְעַד־בְּאֵ֥ר שָֽׁבַע׃to transfer the kingdom from the house of Saul and to establish the throne of David over Israel and Judah, from Dan to Beersheba.”11En hy kon Abner nie meer 'n woord antwoord nie, uit vrees vir hom.aLetterlik: om 'n woord terug te bring.וְלֹֽא־יָכֹ֣ל ע֔וֹד לְהָשִׁ֥יב אֶת־אַבְנֵ֖ר דָּבָ֑ר מִיִּרְאָת֖וֹ אֹתֽוֹ׃ סAnd for fear of Abner, Ish-bosheth did not dare to say another word to him.
12En Abner het boodskappers na Dawid gestuur om te sê: “Aan wie behoort die land?” en om te sê: “Sluit u verbond met my, en kyk, my hand sal met u wees om die hele Israel na u toe oor te bring.”וַיִּשְׁלַח֩ אַבְנֵ֨ר מַלְאָכִ֧ים׀ אֶל־דָּוִ֛ד לֵאמֹ֖ר לְמִי־אָ֑רֶץ לֵאמֹ֗ר כָּרְתָ֤ה בְרִֽיתְךָ֙ אִתִּ֔י וְהִנֵּה֙ יָדִ֣י עִמָּ֔ךְ לְהָסֵ֥ב אֵלֶ֖יךָ אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃Then Abner sent messengers on his behalf to say to David, “To whom does the land belong? Make your covenant with me, and surely my hand will be with you to bring all Israel over to you.”13En hy het gesê: “Goed, ek sal 'n verbond met jou sluit. Net een ding vra ek van jou, deur te sê: ‘Jy sal my aangesig nie sien nie, tensy jy eers Mikal, die dogter van Saul, bring wanneer jy kom om my aangesig te sien.’”וַיֹּ֣אמֶר ט֔וֹב אֲנִ֕י אֶכְרֹ֥ת אִתְּךָ֖ בְּרִ֑ית אַ֣ךְ דָּבָ֣ר אֶחָ֡ד אָנֹכִי֩ שֹׁאֵ֨ל מֵאִתְּךָ֤ לֵאמֹר֙ לֹא־תִרְאֶ֣ה אֶת־פָּנַ֔י כִּ֣י׀ אִם־לִפְנֵ֣י הֱבִיאֲךָ֗ אֵ֚ת מִיכַ֣ל בַּת־שָׁא֔וּל בְּבֹאֲךָ֖ לִרְא֥וֹת אֶת־פָּנָֽי׃ ס“Good,” replied David, “I will make a covenant with you. But there is one thing I require of you: Do not appear before me unless you bring Saul’s daughter Michal when you come to see me.”14En Dawid het boodskappers na Isboset, die seun van Saul, gestuur om te sê: “Gee my vrou, Mikal, aan my, met wie ek my verloof het vir honderd voorhuide van die Filistyne.”וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל־אִֽישׁ־בֹּ֥שֶׁת בֶּן־שָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר תְּנָ֤ה אֶת־אִשְׁתִּי֙ אֶת־מִיכַ֔ל אֲשֶׁר֙ אֵרַ֣שְׂתִּי לִ֔י בְּמֵאָ֖ה עָרְל֥וֹת פְּלִשְׁתִּֽים׃Then David sent messengers to say to Ish-bosheth son of Saul, “Give me back my wife, Michal, whom I betrothed to myself for a hundred Philistine foreskins.”15Toe het Isboset gestuur en haar by 'n man weggeneem, by Paltiël, die seun vanaHebreeus onduidelik.וַיִּשְׁלַח֙ אִ֣ישׁ בֹּ֔שֶׁת וַיִּקָּחֶ֖הָ מֵ֣עִֽם אִ֑ישׁ מֵעִ֖ם פַּלְטִיאֵ֥ל בֶּן־׃So Ish-bosheth sent and took Michal from her husband Paltiel son of Laish.16En haar man het saam met haar gegaan, al gaande en huilend agter haar aan, tot by Bahurim. Toe sê Abner vir hom: “Gaan, keer terug.” En hy het teruggekeer.וַיֵּ֨לֶךְ אִתָּ֜הּ אִישָׁ֗הּ הָל֧וֹךְ וּבָכֹ֛ה אַחֲרֶ֖יהָ עַד־בַּֽחֻרִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֥יו אַבְנֵ֛ר לֵ֥ךְ שׁ֖וּב וַיָּשֹֽׁב׃Her husband followed her, weeping all the way to Bahurim. Then Abner said to him, “Go back.” So he returned home.
17En die woord van Abner was by die ouderlinge van Israel, om te sê: “Ook gister, ook eergister, het julle Dawid as koning oor julle gesoek.וּדְבַר־אַבְנֵ֣ר הָיָ֔ה עִם־זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר גַּם־תְּמוֹל֙ גַּם־שִׁלְשֹׁ֔ם הֱיִיתֶ֞ם מְבַקְשִׁ֧ים אֶת־דָּוִ֛ד לְמֶ֖לֶךְ עֲלֵיכֶֽם׃Now Abner conferred with the elders of Israel and said, “In the past you sought David as your king.18Doen dit dan nou, want die HERE het vir Dawid gesê: ‘Deur die hand van Dawid, My kneg, sal Ek My volk Israel red uit die hand van die Filistyne en uit die hand van al hulle vyande.’”וְעַתָּ֖ה עֲשׂ֑וּ כִּ֣י יְהוָ֗ה אָמַ֤ר אֶל־דָּוִד֙ לֵאמֹ֔ר בְּיַ֣ד׀ דָּוִ֣ד עַבְדִּ֗י הוֹשִׁ֜יעַ אֶת־עַמִּ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִיַּ֣ד פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמִיַּ֖ד כָּל־אֹיְבֵיהֶֽם׃Now take action, because the LORD has said to David, ‘Through My servant David I will save My people Israel from the hands of the Philistines and of all their enemies.’”19En Abner het ook in die ore van Benjamin gepraat; en Abner het ook gegaan om in die ore van Dawid in Hebron te praat alles wat goed was in die oë van Israel en in die oë van die hele huis van Benjamin.וַיְדַבֵּ֥ר גַּם־אַבְנֵ֖ר בְּאָזְנֵ֣י בִנְיָמִ֑ין וַיֵּ֣לֶךְ גַּם־אַבְנֵ֗ר לְדַבֵּ֞ר בְּאָזְנֵ֤י דָוִד֙ בְּחֶבְר֔וֹן אֵ֤ת כָּל־אֲשֶׁר־טוֹב֙ בְּעֵינֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּבְעֵינֵ֖י כָּל־בֵּ֥ית בִּנְיָמִֽן׃Abner also spoke to the Benjamites. Then he went to Hebron to tell David all that seemed good to Israel and to the whole house of Benjamin.
20En Abner het by Dawid in Hebron gekom, en 20 manne was saam met hom; en Dawid het vir Abner en vir die manne wat by hom was, 'n feesmaal berei.וַיָּבֹ֨א אַבְנֵ֤ר אֶל־דָּוִד֙ חֶבְר֔וֹן וְאִתּ֖וֹ עֶשְׂרִ֣ים אֲנָשִׁ֑ים וַיַּ֨עַשׂ דָּוִ֧ד לְאַבְנֵ֛ר וְלַאֲנָשִׁ֥ים אֲשֶׁר־אִתּ֖וֹ מִשְׁתֶּֽה׃When Abner and twenty of his men came to David at Hebron, David held a feast for them.21En Abner het vir Dawid gesê: “Laat ek opstaan en gaan en die hele Israel by my heer die koning bymekaarmaak, sodat hulle 'n verbond met u sluit en u koning kan wees oor alles wat u siel begeer.” En Dawid het Abner laat gaan, en hy het in vrede gegaan.וַיֹּ֣אמֶר אַבְנֵ֣ר אֶל־דָּוִ֡ד אָק֣וּמָה׀ וְֽאֵלֵ֡כָה וְאֶקְבְּצָה֩ אֶל־אֲדֹנִ֨י הַמֶּ֜לֶךְ אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִכְרְת֤וּ אִתְּךָ֙ בְּרִ֔ית וּמָ֣לַכְתָּ֔ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־תְּאַוֶּ֖ה נַפְשֶׁ֑ךָ וַיְּשַׁלַּ֥ח דָּוִ֛ד אֶת־אַבְנֵ֖ר וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם׃Then Abner said to David, “Let me go at once, and I will gather all Israel to my lord the king, that they may make a covenant with you, and that you may rule over all that your heart desires.” So David dismissed Abner, and he went in peace.
22En kyk, die dienaars van Dawid en Joab het van 'n strooptog gekom en groot buit saam met hulle gebring; maar Abner was nie by Dawid in Hebron nie, want hy het hom laat gaan, en hy het in vrede gegaan.וְהִנֵּה֩ עַבְדֵ֨י דָוִ֤ד וְיוֹאָב֙ בָּ֣א מֵֽהַגְּד֔וּד וְשָׁלָ֥ל רָ֖ב עִמָּ֣ם הֵבִ֑יאוּ וְאַבְנֵ֗ר אֵינֶ֤נּוּ עִם־דָּוִד֙ בְּחֶבְר֔וֹן כִּ֥י שִׁלְּח֖וֹ וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם׃Just then David’s soldiers and Joab returned from a raid, bringing with them a great plunder. But Abner was not with David in Hebron, because David had sent him on his way in peace.23En Joab en die hele leër wat by hom was, het aangekom; en hulle het vir Joab meegedeel en gesê: “Abner, die seun van Ner, het by die koning gekom, en hy het hom laat gaan, en hy het in vrede gegaan.”וְיוֹאָ֛ב וְכָל־הַצָּבָ֥א אֲשֶׁר־אִתּ֖וֹ בָּ֑אוּ וַיַּגִּ֤דוּ לְיוֹאָב֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא־אַבְנֵ֤ר בֶּן־נֵר֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ וַֽיְשַׁלְּחֵ֖הוּ וַיֵּ֥לֶךְ בְּשָׁלֽוֹם׃When Joab and all his troops arrived, he was informed, “Abner son of Ner came to see the king, who sent him on his way in peace.”24Toe kom Joab by die koning en sê: “Wat het u gedoen? Kyk, Abner het na u gekom; waarom tog het u hom laat gaan, sodat hy heeltemal weg is?aLetterlik: en hy het gegaan, gaande.וַיָּבֹ֤א יוֹאָב֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ וַיֹּ֖אמֶר מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָה הִנֵּה־בָ֤א אַבְנֵר֙ אֵלֶ֔יךָ לָמָּה־זֶּ֥ה שִׁלַּחְתּ֖וֹ וַיֵּ֥לֶךְ הָלֽוֹךְ׃So Joab went to the king and said, “What have you done? Look, Abner came to you. Why did you dismiss him? Now he is getting away!25Jy ken Abner, die seun van Ner: hy het gekom om jou te mislei, en om jou uitgaan te weet, en om te weet alles wat jy doen.”יָדַ֨עְתָּ֙ אֶת־אַבְנֵ֣ר בֶּן־נֵ֔ר כִּ֥י לְפַתֹּתְךָ֖ בָּ֑א וְלָדַ֜עַת אֶת־מוֹצָֽאֲךָ֙ וְאֶת־וְלָדַ֕עַת אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה׃Surely you realize that Abner son of Ner came to deceive you and to track your movements and all that you are doing.”
26En Joab het van Dawid af uitgegaan en boodskappers agter Abner aan gestuur, en hulle het hom van die put Sira af teruggebring; maar Dawid het dit nie geweet nie.וַיֵּצֵ֤א יוֹאָב֙ מֵעִ֣ם דָּוִ֔ד וַיִּשְׁלַ֤ח מַלְאָכִים֙ אַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֔ר וַיָּשִׁ֥בוּ אֹת֖וֹ מִבּ֣וֹר הַסִּרָ֑ה וְדָוִ֖ד לֹ֥א יָדָֽע׃As soon as Joab had left David, he sent messengers after Abner, who brought him back from the well of Sirah. But David was unaware of it.27En toe Abner na Hebron terugkeer, het Joab hom opsy gelei in die middel van die poort om stilweg met hom te praat; en daar het hy hom in die buik geslaan, en hy het gesterf weens die bloed van Asahel, sy broer.aLetterlik: die vyfde (rib).וַיָּ֤שָׁב אַבְנֵר֙ חֶבְר֔וֹן וַיַּטֵּ֤הוּ יוֹאָב֙ אֶל־תּ֣וֹךְ הַשַּׁ֔עַר לְדַבֵּ֥ר אִתּ֖וֹ בַּשֶּׁ֑לִי וַיַּכֵּ֤הוּ שָׁם֙ הַחֹ֔מֶשׁ וַיָּ֕מָת בְּדַ֖ם עֲשָׂה־אֵ֥ל אָחִֽיו׃When Abner returned to Hebron, Joab pulled him aside into the gateway, as if to speak to him privately, and there Joab stabbed him in the stomach. So Abner died on account of the blood of Joab’s brother Asahel.
28En Dawid het dit daarna gehoor en gesê: “Ek en my koningskap is tot in ewigheid onskuldig voor die HERE aan die bloed van Abner, die seun van Ner.aLetterlik: van by die HERE af.וַיִּשְׁמַ֤ע דָּוִד֙ מֵאַ֣חֲרֵי כֵ֔ן וַיֹּ֗אמֶר נָקִ֨י אָנֹכִ֧י וּמַמְלַכְתִּ֛י מֵעִ֥ם יְהוָ֖ה עַד־עוֹלָ֑ם מִדְּמֵ֖י אַבְנֵ֥ר בֶּן־נֵֽר׃Afterward, David heard about this and said, “I and my kingdom are forever guiltless before the LORD concerning the blood of Abner son of Ner.29Mag dit neerkom op die hoof van Joab en op die hele huis van sy vader, en mag daar in die huis van Joab nooit iemand ontbreek wat 'n vloeiing het, of melaats is, of 'n spinstok vashou, of deur die swaard val, of brood kortkom nie.”aOf: wat op 'n kruk steun.bLetterlik: mag daar nooit afgesny word uit die huis van Joab.יָחֻ֨לוּ֙ עַל־רֹ֣אשׁ יוֹאָ֔ב וְאֶ֖ל כָּל־בֵּ֣ית אָבִ֑יו וְֽאַל־יִכָּרֵ֣ת מִבֵּ֣ית יוֹאָ֡ב זָ֠ב וּמְצֹרָ֞ע וּמַחֲזִ֥יק בַּפֶּ֛לֶךְ וְנֹפֵ֥ל בַּחֶ֖רֶב וַחֲסַר־לָֽחֶם׃May it whirl over the head of Joab and over the entire house of his father, and may the house of Joab never be without one having a discharge or skin disease, or one who leans on a staff or falls by the sword or lacks food.”30Joab en Abisai, sy broer, het Abner dus gedood, omdat hy hulle broer Asael by Gibeon in die geveg doodgemaak het.וְיוֹאָב֙ וַאֲבִישַׁ֣י אָחִ֔יו הָרְג֖וּ לְאַבְנֵ֑ר עַל֩ אֲשֶׁ֨ר הֵמִ֜ית אֶת־עֲשָׂהאֵ֧ל אֲחִיהֶ֛ם בְּגִבְע֖וֹן בַּמִּלְחָמָֽה׃ פ(Joab and his brother Abishai murdered Abner because he had killed their brother Asahel in the battle at Gibeon.)
31En Dawid het vir Joab en vir die hele volk wat by hom was, gesê: “Skeur julle klere en gord julle met sakdoek en hou rouklag voor Abner uit.” En koning Dawid het agter die baar aan gestap.וַיֹּאמֶר֩ דָּוִ֨ד אֶל־יוֹאָ֜ב וְאֶל־כָּל־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־אִתּ֗וֹ קִרְע֤וּ בִגְדֵיכֶם֙ וְחִגְר֣וּ שַׂקִּ֔ים וְסִפְד֖וּ לִפְנֵ֣י אַבְנֵ֑ר וְהַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֔ד הֹלֵ֖ךְ אַחֲרֵ֥י הַמִּטָּֽה׃Then David ordered Joab and all the people with him, “Tear your clothes, put on sackcloth, and mourn before Abner.” And King David himself walked behind the funeral bier.32En hulle het Abner in Hebron begrawe; en die koning het sy stem verhef en by die graf van Abner gehuil, en die hele volk het gehuil.וַיִּקְבְּר֥וּ אֶת־אַבְנֵ֖ר בְּחֶבְר֑וֹן וַיִשָּׂ֧א הַמֶּ֣לֶךְ אֶת־קוֹל֗וֹ וַיֵּבְךְּ֙ אֶל־קֶ֣בֶר אַבְנֵ֔ר וַיִּבְכּ֖וּ כָּל־הָעָֽם׃ פWhen they buried Abner in Hebron, the king wept aloud at Abner’s tomb, and all the people wept.33En die koning het 'n klaaglied oor Abner gesing en gesê: “Moes Abner sterf soos 'n dwaas sterf?וַיְקֹנֵ֥ן הַמֶּ֛לֶךְ אֶל־אַבְנֵ֖ר וַיֹּאמַ֑ר הַכְּמ֥וֹת נָבָ֖ל יָמ֥וּת אַבְנֵֽר׃And the king sang this lament for Abner: “Should Abner die the death of a fool?34Jou hande was nie gebind nie, en jou voete is nie in bronsboeie gesit nie; soos een wat voor seuns van onreg val, het jy geval.” En die hele volk het weer oor hom gehuil.aLetterlik: is nie na bronsboeie gebring nie.יָדֶ֣ךָ לֹֽא־אֲסֻר֗וֹת וְרַגְלֶ֨יךָ֙ לֹא־לִנְחֻשְׁתַּ֣יִם הֻגָּ֔שׁוּ כִּנְפ֛וֹל לִפְנֵ֥י בְנֵֽי־עַוְלָ֖ה נָפָ֑לְתָּ וַיֹּסִ֥פוּ כָל־הָעָ֖ם לִבְכּ֥וֹת עָלָֽיו׃Your hands were not bound, your feet were not fettered. As a man falls before the wicked, so also you fell.” And all the people wept over him even more.
35En die hele volk het gekom om Dawid brood te laat eet terwyl dit nog dag was; maar Dawid het gesweer en gesê: “So mag God aan my doen en so nog daarby voeg, as ek voor sononder brood of enigiets hoegenaamd proe!”וַיָּבֹ֣א כָל־הָעָ֗ם לְהַבְר֧וֹת אֶת־דָּוִ֛ד לֶ֖חֶם בְּע֣וֹד הַיּ֑וֹם וַיִּשָּׁבַ֨ע דָּוִ֜ד לֵאמֹ֗ר כֹּ֣ה יַעֲשֶׂה־לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יֹסִ֔יף כִּ֣י אִם־לִפְנֵ֧י בֽוֹא־הַשֶּׁ֛מֶשׁ אֶטְעַם־לֶ֖חֶם א֥וֹ כָל־מְאֽוּמָה׃Then all the people came and urged David to eat something while it was still day, but David took an oath, saying, “May God punish me, and ever so severely, if I taste bread or anything else before the sun sets!”36En die hele volk het dit opgemerk, en dit was goed in hulle oë, soos alles wat die koning gedoen het, goed was in die oë van die hele volk.וְכָל־הָעָ֣ם הִכִּ֔ירוּ וַיִּיטַ֖ב בְּעֵֽינֵיהֶ֑ם כְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֣ה הַמֶּ֔לֶךְ בְּעֵינֵ֥י כָל־הָעָ֖ם טֽוֹב׃All the people took note and were pleased. In fact, everything the king did pleased them.37En die hele volk en die hele Israel het op daardie dag geweet dat dit nie van die koning gekom het om Abner, die seun van Ner, dood te maak nie.וַיֵּדְע֧וּ כָל־הָעָ֛ם וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא כִּ֣י לֹ֤א הָיְתָה֙ מֵֽהַמֶּ֔לֶךְ לְהָמִ֖ית אֶת־אַבְנֵ֥ר בֶּן־נֵֽר׃ פSo on that day all the troops and all Israel were convinced that the king had no part in the murder of Abner son of Ner.
38En die koning het vir sy dienaars gesê: “Weet julle nie dat 'n owerste en 'n groot een vandag in Israel geval het nie?וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־עֲבָדָ֑יו הֲל֣וֹא תֵדְע֔וּ כִּי־שַׂ֣ר וְגָד֗וֹל נָפַ֛ל הַיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל׃Then the king said to his servants, “Do you not realize that a great prince has fallen today in Israel?39En ek is vandag swak, en gesalf as koning, en hierdie manne, die seuns van Seruja, is harder as ek. Mag die HERE die een wat die kwaad doen, vergeld volgens sy kwaad!”וְאָנֹכִ֨י הַיּ֥וֹם רַךְ֙ וּמָשׁ֣וּחַ מֶ֔לֶךְ וְהָאֲנָשִׁ֥ים הָאֵ֛לֶּה בְּנֵ֥י צְרוּיָ֖ה קָשִׁ֣ים מִמֶּ֑נִּי יְשַׁלֵּ֧ם יְהוָ֛ה לְעֹשֵׂ֥ה הָרָעָ֖ה כְּרָעָתֽוֹ׃ פAnd I am weak this day, though anointed as king, and these men, the sons of Zeruiah, are too fierce for me. May the LORD repay the evildoer according to his evil!”
