Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En Dawid het die volk wat by hom was, gemonster en oor hulle aanvoerders oor duisend en aanvoerders oor honderd aangestel.וַיִּפְקֹ֣ד דָּוִ֔ד אֶת־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר אִתּ֑וֹ וַיָּ֣שֶׂם עֲלֵיהֶ֔ם שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֥י מֵאֽוֹת׃Then David reviewed his troops and appointed over them commanders of thousands and of hundreds.2En Dawid het die volk uitgestuur: 'n derde onder die hand van Joab, en 'n derde onder die hand van Abisai, die seun van Seruja, Joab se broer, en 'n derde onder die hand van Ittai, die Gittiet. En die koning het vir die volk gesê: “Ek self sal beslis ook saam met julle uittrek.”וַיְשַׁלַּ֨ח דָּוִ֜ד אֶת־הָעָ֗ם הַשְּׁלִשִׁ֤ית בְּיַד־יוֹאָב֙ וְ֠הַשְּׁלִשִׁית בְּיַ֨ד אֲבִישַׁ֤י בֶּן־צְרוּיָה֙ אֲחִ֣י יוֹאָ֔ב וְהַ֨שְּׁלִשִׁ֔ת בְּיַ֖ד אִתַּ֣י הַגִּתִּ֑י ס וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֨לֶךְ֙ אֶל־הָעָ֔ם יָצֹ֥א אֵצֵ֛א גַּם־אֲנִ֖י עִמָּכֶֽם׃He sent out the troops, a third under Joab, a third under Joab’s brother Abishai son of Zeruiah, and a third under Ittai the Gittite. And the king said to the troops, “I will surely march out with you as well.”3Maar die volk het gesê: “U mag nie uittrek nie, want as ons moet vlug, sal hulle nie op ons ag gee nie; en as die helfte van ons sterf, sal hulle nie op ons ag gee nie. Want u is nou soos ons tienduisend, en dit is nou goed dat u vir ons vanuit die stad hulp is.”aLetterlik: hulle sal nie hul hart na ons rig nie.bOf: Ander lees: Want nou is daar tienduisend soos ons.וַיֹּ֨אמֶר הָעָ֜ם לֹ֣א תֵצֵ֗א כִּי֩ אִם־נֹ֨ס נָנ֜וּס לֹא־יָשִׂ֧ימוּ אֵלֵ֣ינוּ לֵ֗ב וְאִם־יָמֻ֤תוּ חֶצְיֵ֨נוּ֙ לֹֽא־יָשִׂ֤ימוּ אֵלֵ֨ינוּ֙ לֵ֔ב כִּֽי־עַתָּ֥ה כָמֹ֖נוּ עֲשָׂרָ֣ה אֲלָפִ֑ים וְעַתָּ֣ה ט֔וֹב כִּי־תִֽהְיֶה־לָּ֥נוּ מֵעִ֖יר׃ סBut the people pleaded, “You must not go out! For if we have to flee, they will not care about us. Even if half of us die, they will not care. But you are worth ten thousand of us. It is better now if you support us from the city.”4En die koning het vir hulle gesê: “Wat goed is in julle oë, sal ek doen.” En die koning het langs die poort gaan staan, en die hele volk het uitgetrek by honderde en by duisende.וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ הַמֶּ֔לֶךְ אֲשֶׁר־יִיטַ֥ב בְּעֵינֵיכֶ֖ם אֶעֱשֶׂ֑ה וַיַּעֲמֹ֤ד הַמֶּ֨לֶךְ֙ אֶל־יַ֣ד הַשַּׁ֔עַר וְכָל־הָעָם֙ יָֽצְא֔וּ לְמֵא֖וֹת וְלַאֲלָפִֽים׃“I will do whatever seems best to you,” the king replied. So he stood beside the gate, while all the troops marched out by hundreds and by thousands.5En die koning het Joab en Abisai en Ittai beveel en gesê: “Saggies, om my ontwil, met die jongman, met Absalom.” En die hele volk het gehoor toe die koning al die aanvoerders aangaande Absalom beveel het.וַיְצַ֣ו הַמֶּ֡לֶךְ אֶת־י֠וֹאָב וְאֶת־אֲבִישַׁ֤י וְאֶת־אִתַּי֙ לֵאמֹ֔ר לְאַט־לִ֖י לַנַּ֣עַר לְאַבְשָׁל֑וֹם וְכָל־הָעָ֣ם שָׁמְע֗וּ בְּצַוֺּ֥ת הַמֶּ֛לֶךְ אֶת־כָּל־הַשָּׂרִ֖ים עַל־דְּבַ֥ר אַבְשָׁלֽוֹם׃Now the king had commanded Joab, Abishai, and Ittai, “Treat the young man Absalom gently for my sake.” And all the people heard the king’s orders to each of the commanders regarding Absalom.
6En die volk het die veld in uitgetrek om Israel tegemoet te gaan, en die stryd was in die woud van Efraim.וַיֵּצֵ֥א הָעָ֛ם הַשָּׂדֶ֖ה לִקְרַ֣את יִשְׂרָאֵ֑ל וַתְּהִ֥י הַמִּלְחָמָ֖ה בְּיַ֥עַר אֶפְרָֽיִם׃So David’s army marched into the field to engage Israel, and the battle took place in the forest of Ephraim.7En die volk van Israel is daar voor die dienaars van Dawid verslaan, en die slagting daar was groot op daardie dag: 20 000 man.וַיִּנָּ֤גְפוּ שָׁם֙ עַ֣ם יִשְׂרָאֵ֔ל לִפְנֵ֖י עַבְדֵ֣י דָוִ֑ד וַתְּהִי־שָׁ֞ם הַמַּגֵּפָ֧ה גְדוֹלָ֛ה בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא עֶשְׂרִ֥ים אָֽלֶף׃There the people of Israel were defeated by David’s servants, and the slaughter was great that day—twenty thousand men.8Die stryd het daar oor die hele land versprei, en die woud het meer van die volk verteer as wat die swaard op daardie dag verteer het.aLetterlik: oor die oppervlakte van die hele land.וַתְּהִי־שָׁ֧ם הַמִּלְחָמָ֛ה עַל־פְּנֵ֣י כָל־הָאָ֑רֶץ וַיֶּ֤רֶב הַיַּ֨עַר֙ לֶאֱכֹ֣ל בָּעָ֔ם מֵאֲשֶׁ֥ר אָכְלָ֛ה הַחֶ֖רֶב בַּיּ֥וֹם הַהֽוּא׃The battle spread over the whole countryside, and that day the forest devoured more people than the sword.
9En Absalom het die dienaars van Dawid teëgekom. Absalom het op die muil gery, en die muil het onder die digte takke van die groot terpentynboom ingegaan, en sy kop het in die terpentynboom vasgehaak, en hy het tussen die hemel en die aarde bly hang, terwyl die muil wat onder hom was, aangegaan het.aLetterlik: en hy is tussen die hemel en die aarde geplaas.וַיִּקָּרֵא֙ אַבְשָׁל֔וֹם לִפְנֵ֖י עַבְדֵ֣י דָוִ֑ד וְאַבְשָׁל֞וֹם רֹכֵ֣ב עַל־הַפֶּ֗רֶד וַיָּבֹ֣א הַפֶּ֡רֶד תַּ֣חַת שׂוֹבֶךְ֩ הָאֵלָ֨ה הַגְּדוֹלָ֜ה וַיֶּחֱזַ֧ק רֹאשׁ֣וֹ בָאֵלָ֗ה וַיֻּתַּן֙ בֵּ֤ין הַשָּׁמַ֨יִם֙ וּבֵ֣ין הָאָ֔רֶץ וְהַפֶּ֥רֶד אֲשֶׁר־תַּחְתָּ֖יו עָבָֽר׃Now Absalom was riding on his mule when he met the servants of David, and as the mule went under the thick branches of a large oak, Absalom’s head was caught fast in the tree. The mule under him kept going, so that he was suspended in midair.10En 'n man het dit gesien en dit vir Joab vertel en gesê: “Kyk, ek het Absalom aan die terpentynboom sien hang.”וַיַּרְא֙ אִ֣ישׁ אֶחָ֔ד וַיַּגֵּ֖ד לְיוֹאָ֑ב וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּה֙ רָאִ֣יתִי אֶת־אַבְשָׁלֹ֔ם תָּל֖וּי בָּאֵלָֽה׃When one of the men saw this, he told Joab, “I just saw Absalom hanging in an oak tree!”11En Joab het vir die man wat hom dit vertel het, gesê: “Kyk, jy het dit gesien, en waarom het jy hom nie daar teen die grond geslaan nie? Dan sou dit my plig gewees het om vir jou tien stukke silwer en een gordel te gee.”aOngeveer tien sikkels silwer, sowat 115 gram.וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֗ב לָאִישׁ֙ הַמַּגִּ֣יד ל֔וֹ וְהִנֵּ֣ה רָאִ֔יתָ וּמַדּ֛וּעַ לֹֽא־הִכִּית֥וֹ שָׁ֖ם אָ֑רְצָה וְעָלַ֗י לָ֤תֶת לְךָ֙ עֲשָׂ֣רָה כֶ֔סֶף וַחֲגֹרָ֖ה אֶחָֽת׃“You just saw him!” Joab exclaimed. “Why did you not strike him to the ground right there? I would have given you ten shekels of silver and a warrior’s belt!”12Maar die man het vir Joab gesê: “Selfs al sou ek duisend silwerstukke op my handpalms geweeg kry, sou ek my hand nie uitsteek na die seun van die koning nie. Want in ons ore het die koning jou en Abisai en Ittai beveel en gesê: ‘Pas op, wie ook al, vir die seun, vir Absalom.’aOngeveer 11,5 kilogram silwer.bLetterlik: duisend silwer.וַיֹּ֤אמֶר הָאִישׁ֙ אֶל־יוֹאָ֔ב אָנֹכִ֜י שֹׁקֵ֤ל עַל־כַּפַּי֙ אֶ֣לֶף כֶּ֔סֶף לֹֽא־אֶשְׁלַ֥ח יָדִ֖י אֶל־בֶּן־הַמֶּ֑לֶךְ כִּ֣י בְאָזְנֵ֜ינוּ צִוָּ֣ה הַמֶּ֗לֶךְ אֹ֠תְךָ וְאֶת־אֲבִישַׁ֤י וְאֶת־אִתַּי֙ לֵאמֹ֔ר שִׁמְרוּ־מִ֕י בַּנַּ֖עַר בְּאַבְשָׁלֽוֹם׃The man replied, “Even if a thousand shekels of silver were weighed out into my hands, I would not raise my hand against the son of the king. For we heard the king command you and Abishai and Ittai, ‘Protect the young man Absalom for my sake. ’13Anders sou ek bedrog teen my eie lewe gepleeg het, en niks bly vir die koning verborge nie; en jy self sou jou eenkant gehou het.”aOf: Of ek het vals gehandel teen my eie lewe.bHebreeus onduidelik.אֽוֹ־עָשִׂ֤יתִי שֶׁ֔קֶר וְכָל־דָּבָ֖ר לֹא־יִכָּחֵ֣ד מִן־הַמֶּ֑לֶךְ וְאַתָּ֖ה תִּתְיַצֵּ֥ב מִנֶּֽגֶד׃If I had jeopardized my own life —and nothing is hidden from the king—you would have abandoned me.”14Toe sê Joab: “Ek sal nie so voor jou aanhou wag nie.” En hy het drie stokke in sy hand geneem en hulle in die hart van Absalom gedruk, terwyl hy nog lewend in die hart van die eik was.וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֔ב לֹא־כֵ֖ן אֹחִ֣ילָה לְפָנֶ֑יךָ וַיִּקַּח֩ שְׁלֹשָׁ֨ה שְׁבָטִ֜ים בְּכַפּ֗וֹ וַיִּתְקָעֵם֙ בְּלֵ֣ב אַבְשָׁל֔וֹם עוֹדֶ֥נּוּ חַ֖י בְּלֵ֥ב הָאֵלָֽה׃But Joab declared, “I am not going to wait like this with you!” And he took three spears in his hand and thrust them through the heart of Absalom while he was still alive in the oak tree.15En tien jongmanne, die wapendraers van Joab, het rondom gekom en Absalom geslaan en hom doodgemaak.וַיָּסֹ֨בּוּ֙ עֲשָׂרָ֣ה נְעָרִ֔ים נֹשְׂאֵ֖י כְּלֵ֣י יוֹאָ֑ב וַיַּכּ֥וּ אֶת־אַבְשָׁל֖וֹם וַיְמִיתֻֽהוּ׃And ten young men who carried Joab’s armor surrounded Absalom, struck him, and killed him.16En Joab het op die ramshoring geblaas, en die volk het teruggekeer van die agtervolging van Israel, want Joab het die volk teruggehou.וַיִּתְקַ֤ע יוֹאָב֙ בַּשֹּׁפָ֔ר וַיָּ֣שָׁב הָעָ֔ם מִרְדֹ֖ף אַחֲרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי־חָשַׂ֥ךְ יוֹאָ֖ב אֶת־הָעָֽם׃Then Joab blew the ram’s horn, and the troops broke off their pursuit of Israel because Joab had restrained them.17En hulle het Absalom geneem en hom in die woud in die groot kuil gegooi en ’n baie groot kliphoop oor hom opgerig. En die hele Israel het gevlug, elkeen na sy tent.וַיִּקְח֣וּ אֶת־אַבְשָׁל֗וֹם וַיַּשְׁלִ֨יכוּ אֹת֤וֹ בַיַּ֨עַר֙ אֶל־הַפַּ֣חַת הַגָּד֔וֹל וַיַּצִּ֧בוּ עָלָ֛יו גַּל־אֲבָנִ֖ים גָּד֣וֹל מְאֹ֑ד וְכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל נָ֖סוּ אִ֥ישׁ׃ סThey took Absalom, cast him into a large pit in the forest, and piled a huge mound of stones over him. Meanwhile, all the Israelites fled, each to his home.
18Absalom het nog in sy leeftyd vir hom ’n gedenkpilaar geneem en opgerig, wat in die Koningsdal is, want hy het gesê: “Ek het geen seun nie om my naam te laat onthou.” En hy het die pilaar na sy eie naam genoem, en tot vandag toe word dit Absalom se Gedenkteken genoem.aLetterlik: Absalom se hand.וְאַבְשָׁלֹ֣ם לָקַ֗ח וַיַּצֶּב־ל֤וֹ אֶת־מַצֶּ֨בֶת֙ אֲשֶׁ֣ר בְּעֵֽמֶק־הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֤י אָמַר֙ אֵֽין־לִ֣י בֵ֔ן בַּעֲב֖וּר הַזְכִּ֣יר שְׁמִ֑י וַיִּקְרָ֤א לַמַּצֶּ֨בֶת֙ עַל־שְׁמ֔וֹ וַיִּקָּ֤רֵא לָהּ֙ יַ֣ד אַבְשָׁלֹ֔ם עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ סDuring his lifetime, Absalom had set up for himself a pillar in the King’s Valley, for he had said, “I have no son to preserve the memory of my name.” So he gave the pillar his name, and to this day it is called Absalom’s Monument.
19Toe het Agimaäs, die seun van Sadok, gesê: “Laat ek tog hardloop en die koning die goeie tyding bring dat die HERE hom uit die hand van sy vyande reggespreek het.”וַאֲחִימַ֤עַץ בֶּן־צָדוֹק֙ אָמַ֔ר אָר֣וּצָה נָּ֔א וַאֲבַשְּׂרָ֖ה אֶת־הַמֶּ֑לֶךְ כִּי־שְׁפָט֥וֹ יְהוָ֖ה מִיַּ֥ד אֹיְבָֽיו׃Then Ahimaaz son of Zadok said, “Please let me run and tell the king the good news that the LORD has avenged him of his enemies.”20Maar Joab het vir hom gesê: “Jy is nie vandag 'n man van goeie tyding nie; op 'n ander dag kan jy goeie tyding bring, maar vandag mag jy nie goeie tyding bring nie, omdat die seun van die koning dood is.”וַיֹּ֧אמֶר ל֣וֹ יוֹאָ֗ב לֹא֩ אִ֨ישׁ בְּשֹׂרָ֤ה אַתָּה֙ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה וּבִשַּׂרְתָּ֖ בְּי֣וֹם אַחֵ֑ר וְהַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ לֹ֣א תְבַשֵּׂ֔ר כִּֽי־בֶּן־הַמֶּ֖לֶךְ מֵֽת׃But Joab replied, “You are not the man to take good news today. You may do it another day, but you must not do so today, because the king’s son is dead.”21En Joab het vir die Kusiet gesê: “Gaan, vertel vir die koning wat jy gesien het.” En die Kusiet het voor Joab gebuig en gehardloop.וַיֹּ֤אמֶר יוֹאָב֙ לַכּוּשִׁ֔י לֵ֛ךְ הַגֵּ֥ד לַמֶּ֖לֶךְ אֲשֶׁ֣ר רָאִ֑יתָה וַיִּשְׁתַּ֧חוּ כוּשִׁ֛י לְיוֹאָ֖ב וַיָּרֹֽץ׃So Joab said to a Cushite, “Go, tell the king what you have seen.” The Cushite bowed to Joab and took off running.22En Ahimaäs, die seun van Sadok, het weer vir Joab gesê: “Wat ook al gebeur, laat my tog ook agter die Kusiet aan hardloop.” En Joab het gesê: “Waarom wil jy dan hardloop, my seun, terwyl jy geen tyding het wat iets sal oplewer nie?”aLetterlik: en vir jou is daar geen tyding wat vind nie.וַיֹּ֨סֶף ע֜וֹד אֲחִימַ֤עַץ בֶּן־צָדוֹק֙ וַיֹּ֣אמֶר אֶל־יוֹאָ֔ב וִ֣יהִי מָ֔ה אָרֻֽצָה־נָּ֥א גַם־אָ֖נִי אַחֲרֵ֣י הַכּוּשִׁ֑י וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֗ב לָֽמָּה־זֶּ֞ה אַתָּ֥ה רָץ֙ בְּנִ֔י וּלְכָ֖ה אֵין־בְּשׂוֹרָ֥ה מֹצֵֽאת׃Ahimaaz son of Zadok, however, persisted and said to Joab, “No matter what, please let me also run behind the Cushite!” “My son,” Joab replied, “why do you want to run, since you will not receive a reward?”23“Wat ook al gebeur, ek wil hardloop.” En hy het vir hom gesê: “Hardloop!” En Ahimaäs het met die pad deur die Vlakte gehardloop en die Kusiet verbygesteek.וִיהִי־מָ֣ה אָר֔וּץ וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹ ר֑וּץ וַיָּ֤רָץ אֲחִימַ֨עַץ֙ דֶּ֣רֶךְ הַכִּכָּ֔ר וַֽיַּעֲבֹ֖ר אֶת־הַכּוּשִֽׁי׃“No matter what, I want to run!” he replied. “Then run!” Joab told him. So Ahimaaz ran by way of the plain and outran the Cushite.
24En Dawid het tussen die twee poorte gesit, en die wag het na die dak van die poort teen die muur gegaan, en hy het sy oë opgehef en gesien, en kyk, daar hardloop 'n man alleen.וְדָוִ֥ד יוֹשֵׁ֖ב בֵּין־שְׁנֵ֣י הַשְּׁעָרִ֑ים וַיֵּ֨לֶךְ הַצֹּפֶ֜ה אֶל־גַּ֤ג הַשַּׁ֨עַר֙ אֶל־הַ֣חוֹמָ֔ה וַיִּשָּׂ֤א אֶת־עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּה־אִ֖ישׁ רָ֥ץ לְבַדּֽוֹ׃Now David was sitting between the two gates when the watchman went up to the roof of the gateway by the wall, looked out, and saw a man running alone.25Die wag het geroep en dit aan die koning gesê. En die koning het gesê: “As hy alleen is, is daar tyding in sy mond.” En hy het nader en nader gekom.וַיִּקְרָ֤א הַצֹּפֶה֙ וַיַּגֵּ֣ד לַמֶּ֔לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ אִם־לְבַדּ֖וֹ בְּשׂוֹרָ֣ה בְּפִ֑יו וַיֵּ֥לֶךְ הָל֖וֹךְ וְקָרֵֽב׃So he called out and told the king. “If he is alone,” the king replied, “he bears good news.” As the first runner drew near,26En die wag het nog 'n man sien hardloop, en die wag het na die poortwagter geroep en gesê: “Kyk, daar hardloop 'n man alleen.” En die koning het gesê: “Ook hierdie een bring goeie tyding.”וַיַּ֣רְא הַצֹּפֶה֮ אִישׁ־אַחֵ֣ר רָץ֒ וַיִּקְרָ֤א הַצֹּפֶה֙ אֶל־הַשֹּׁעֵ֔ר וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּה־אִ֖ישׁ רָ֣ץ לְבַדּ֑וֹ וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ גַּם־זֶ֥ה מְבַשֵּֽׂר׃the watchman saw another man running, and he called out to the gatekeeper, “Look! Another man is running alone!” “This one also brings good news,” said the king.27En die wag het gesê: “Ek sien die hardloop van die eerste is soos die hardloop van Ahimaäs, die seun van Sadok.” En die koning het gesê: “Dit is 'n goeie man, en hy kom met goeie tyding.”וַיֹּ֨אמֶר֙ הַצֹּפֶ֔ה אֲנִ֤י רֹאֶה֙ אֶת־מְרוּצַ֣ת הָרִאשׁ֔וֹן כִּמְרֻצַ֖ת אֲחִימַ֣עַץ בֶּן־צָד֑וֹק וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֨לֶךְ֙ אִֽישׁ־ט֣וֹב זֶ֔ה וְאֶל־בְּשׂוֹרָ֥ה טוֹבָ֖ה יָבֽוֹא׃The watchman said, “The first man appears to me to be running like Ahimaaz son of Zadok.” “This is a good man,” said the king. “He comes with good news.”28En Ahimaäs het geroep en vir die koning gesê: “Vrede!” En hy het voor die koning met sy gesig na die grond gebuig en gesê: “Geloof sy die HERE u God, wat die manne oorgelewer het wat hul hand teen my heer die koning opgehef het.”aOf: Alles is wel!bLetterlik: toegesluit het.וַיִּקְרָ֣א אֲחִימַ֗עַץ וַיֹּ֤אמֶר אֶל־הַמֶּ֨לֶךְ֙ שָׁל֔וֹם וַיִּשְׁתַּ֧חוּ לַמֶּ֛לֶךְ לְאַפָּ֖יו אָ֑רְצָה ס וַיֹּ֗אמֶר בָּרוּךְ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֲשֶׁ֤ר סִגַּר֙ אֶת־הָ֣אֲנָשִׁ֔ים אֲשֶׁר־נָשְׂא֥וּ אֶת־יָדָ֖ם בַּֽאדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃Then Ahimaaz called out to the king, “All is well!” And he bowed facedown before the king. He continued, “Blessed be the LORD your God! He has delivered up the men who raised their hands against my lord the king.”29En die koning het gesê: “Gaan dit goed met die jongman, met Absalom?” En Ahimaäs het gesê: “Ek het 'n groot gewoel gesien toe die dienaar van die koning, Joab, en u dienaar gestuur is, maar ek weet nie wat dit was nie.”aLetterlik: Is dit vrede met die jongman, met Absalom?bOf: toe Joab, die dienaar van die koning, u dienaar gestuur het.וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ שָׁל֥וֹם לַנַּ֖עַר לְאַבְשָׁל֑וֹם וַיֹּ֣אמֶר אֲחִימַ֡עַץ רָאִיתִי֩ הֶהָמ֨וֹן הַגָּד֜וֹל לִ֠שְׁלֹחַ אֶת־עֶ֨בֶד הַמֶּ֤לֶךְ יוֹאָב֙ וְאֶת־עַבְדֶּ֔ךָ וְלֹ֥א יָדַ֖עְתִּי מָֽה׃The king asked, “Is the young man Absalom all right?” And Ahimaaz replied, “When Joab sent the king’s servant and your servant, I saw a great tumult, but I do not know what it was.”30En die koning het gesê: “Gaan eenkant toe, staan hier.” En hy het eenkant toe gegaan en bly staan.וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ סֹ֖ב הִתְיַצֵּ֣ב כֹּ֑ה וַיִּסֹּ֖ב וַֽיַּעֲמֹֽד׃“Move aside,” said the king, “and stand here.” So he stepped aside.
31En kyk, die Kusiet het aangekom, en die Kusiet het gesê: “Laat my heer die koning goeie tyding ontvang, want die HERE het u vandag reg verskaf uit die hand van almal wat teen u opgestaan het.”וְהִנֵּ֥ה הַכּוּשִׁ֖י בָּ֑א וַיֹּ֣אמֶר הַכּוּשִׁ֗י יִתְבַּשֵּׂר֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כִּֽי־שְׁפָטְךָ֤ יְהוָה֙ הַיּ֔וֹם מִיַּ֖ד כָּל־הַקָּמִ֥ים עָלֶֽיךָ׃ סJust then the Cushite came and said, “May my lord the king hear the good news: Today the LORD has avenged you of all who rose up against you!”32En die koning het vir die Kusiet gesê: “Gaan dit goed met die jongman, met Absalom?” En die Kusiet het gesê: “Mag die vyande van my heer die koning, en almal wat teen u opgestaan het om kwaad te doen, soos die jongman wees!”aLetterlik: Is dit vrede met die jongman, met Absalom?וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֨לֶךְ֙ אֶל־הַכּוּשִׁ֔י הֲשָׁל֥וֹם לַנַּ֖עַר לְאַבְשָׁל֑וֹם וַיֹּ֣אמֶר הַכּוּשִׁ֗י יִהְי֤וּ כַנַּ֨עַר֙ אֹֽיְבֵי֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־קָ֥מוּ עָלֶ֖יךָ לְרָעָֽה׃ סThe king asked the Cushite, “Is the young man Absalom all right?” And the Cushite replied, “May the enemies of my lord the king and all who rise up against you to harm you be like that young man.”
