2 Samuel 17

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Toe sê Agitofel vir Absalom: “Laat ek tog 12 000 man kies, en laat ek opstaan en Dawid vannag agtervolg.וַיֹּ֥אמֶר אֲחִיתֹ֖פֶל אֶל־אַבְשָׁלֹ֑ם אֶבְחֲרָ֣ה נָּ֗א שְׁנֵים־עָשָׂ֥ר אֶ֨לֶף֙ אִ֔ישׁ וְאָק֛וּמָה וְאֶרְדְּפָ֥ה אַחֲרֵי־דָוִ֖ד הַלָּֽיְלָה׃Furthermore, Ahithophel said to Absalom, “Let me choose twelve thousand men and set out tonight in pursuit of David. 2Ek sal op hom afkom terwyl hy moeg en slap van hande is, en ek sal hom laat skrik, en al die volk wat by hom is, sal vlug; en ek sal die koning alleen doodslaan.וְאָב֣וֹא עָלָ֗יו וְה֤וּא יָגֵ֨עַ֙ וּרְפֵ֣ה יָדַ֔יִם וְהַֽחֲרַדְתִּ֣י אֹת֔וֹ וְנָ֖ס כָּל־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־אִתּ֑וֹ וְהִכֵּיתִ֥י אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ לְבַדּֽוֹ׃I will attack him while he is weak and weary; I will throw him into a panic, and all the people with him will flee; I will strike down only the king 3En ek sal die hele volk na u toe laat terugkeer; soos die terugkeer van die geheel is die man wat u soek; die hele volk sal in vrede wees.

Sommige ou vertalings lees: soos 'n bruid na haar man terugkeer. U soek net die lewe van een man.

וְאָשִׁ֥יבָה כָל־הָעָ֖ם אֵלֶ֑יךָ כְּשׁ֣וּב הַכֹּ֔ל הָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר אַתָּ֣ה מְבַקֵּ֔שׁ כָּל־הָעָ֖ם יִהְיֶ֥ה שָׁלֽוֹם׃and bring all the people back to you as a bride returning to her husband. You seek the life of only one man; then all the people will be at peace.” 4En die woord was reg in die oë van Absalom en in die oë van al die ouderlinge van Israel.וַיִּישַׁ֥ר הַדָּבָ֖ר בְּעֵינֵ֣י אַבְשָׁלֹ֑ם וּבְעֵינֵ֖י כָּל־זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ סThis proposal seemed good to Absalom and all the elders of Israel.

5Toe sê Absalom: “Roep tog ook Husai die Arkiet, en laat ons hoor wat ook hy sê.”

Letterlik: wat in sy mond is, ook hy.

וַיֹּ֨אמֶר֙ אַבְשָׁל֔וֹם קְרָ֣א נָ֔א גַּ֖ם לְחוּשַׁ֣י הָאַרְכִּ֑י וְנִשְׁמְעָ֥ה מַה־בְּפִ֖יו גַּם־הֽוּא׃Then Absalom said, “Summon Hushai the Archite as well, and let us hear what he too has to say.” 6Toe kom Chusai by Absalom, en Absalom sê vir hom: “Volgens hierdie woord het Achitofel gespreek; moet ons sy woord doen? As nie, spreek jý.”וַיָּבֹ֣א חוּשַׁי֮ אֶל־אַבְשָׁלוֹם֒ וַיֹּאמֶר֩ אַבְשָׁל֨וֹם אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר כַּדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ דִּבֶּ֣ר אֲחִיתֹ֔פֶל הֲנַעֲשֶׂ֖ה אֶת־דְּבָר֑וֹ אִם־אַ֖יִן אַתָּ֥ה דַבֵּֽר׃ סSo Hushai came to Absalom, who told him, “Ahithophel has spoken this proposal. Should we carry it out? If not, what do you say?”

7Toe sê Husai vir Absalom: “Die raad wat Agitofel hierdie keer gegee het, is nie goed nie.”וַיֹּ֥אמֶר חוּשַׁ֖י אֶל־אַבְשָׁל֑וֹם לֹֽא־טוֹבָ֧ה הָעֵצָ֛ה אֲשֶׁר־יָעַ֥ץ אֲחִיתֹ֖פֶל בַּפַּ֥עַם הַזֹּֽאת׃Hushai replied, “This time the advice of Ahithophel is not sound.” 8En Husai sê: “U ken u vader en sy manne, dat hulle helde is en bitter van gemoed, soos 'n beer in die veld wat van haar kleintjies beroof is; en u vader is 'n man van oorlog en sal nie by die volk oornag nie.

Letterlik: bitter van siel.

וַיֹּ֣אמֶר חוּשַׁ֗י אַתָּ֣ה יָ֠דַעְתָּ אֶת־אָבִ֨יךָ וְאֶת־אֲנָשָׁ֜יו כִּ֧י גִבֹּרִ֣ים הֵ֗מָּה וּמָרֵ֥י נֶ֨פֶשׁ֙ הֵ֔מָּה כְּדֹ֥ב שַׁכּ֖וּל בַּשָּׂדֶ֑ה וְאָבִ֨יךָ֙ אִ֣ישׁ מִלְחָמָ֔ה וְלֹ֥א יָלִ֖ין אֶת־הָעָֽם׃He continued, “You know your father and his men. They are mighty men, and as fierce as a wild bear robbed of her cubs. Moreover, your father is a man of war who will not spend the night with the troops. 9Kyk, nou is hy weggesteek in een van die kuile of in een van die plekke; en as daar aan die begin van hulle val, sal wie dit hoor, hoor en sê: ‘Daar was 'n neerlaag onder die volk wat Absalom volg.’

Of: as hy aan die begin op hulle afkom.

הִנֵּ֨ה עַתָּ֤ה הֽוּא־נֶחְבָּא֙ בְּאַחַ֣ת הַפְּחָתִ֔ים א֖וֹ בְּאַחַ֣ד הַמְּקוֹמֹ֑ת וְהָיָ֗ה כִּנְפֹ֤ל בָּהֶם֙ בַּתְּחִלָּ֔ה וְשָׁמַ֤ע הַשֹּׁמֵ֨עַ֙ וְאָמַ֔ר הָֽיְתָה֙ מַגֵּפָ֔ה בָּעָ֕ם אֲשֶׁ֖ר אַחֲרֵ֥י אַבְשָׁלֹֽם׃Surely by now he is hiding in a cave or some other location. If some of your troops fall first, whoever hears of it will say, ‘There has been a slaughter among the troops who follow Absalom.’ 10En selfs hy wat 'n dapper man is, wie se hart soos die hart van 'n leeu is, sal heeltemal versmelt; want die hele Israel weet dat u vader 'n held is en dat dié wat by hom is, dapper manne is.

Letterlik: 'n seun van krag.

וְה֣וּא גַם־בֶּן־חַ֗יִל אֲשֶׁ֥ר לִבּ֛וֹ כְּלֵ֥ב הָאַרְיֵ֖ה הִמֵּ֣ס יִמָּ֑ס כִּֽי־יֹדֵ֤עַ כָּל־יִשְׂרָאֵל֙ כִּי־גִבּ֣וֹר אָבִ֔יךָ וּבְנֵי־חַ֖יִל אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ׃Then even the most valiant soldier with the heart of a lion will melt with fear, because all Israel knows that your father is a mighty man who has valiant men with him. 11Maar ek gee die raad: Laat die hele Israel, van Dan tot Berseba, volledig by u versamel word, soos die sand wat aan die see is in menigte, en dat u self in die geveg saamtrek.

Letterlik: u aangesig gaan in die geveg.

כִּ֣י יָעַ֗צְתִּי הֵ֠אָסֹף יֵאָסֵ֨ף עָלֶ֤יךָ כָל־יִשְׂרָאֵל֙ מִדָּן֙ וְעַד־בְּאֵ֣ר שֶׁ֔בַע כַּח֥וֹל אֲשֶׁר־עַל־הַיָּ֖ם לָרֹ֑ב וּפָנֶ֥יךָ הֹלְכִ֖ים בַּקְרָֽב׃Instead, I advise that all Israel from Dan to Beersheba—a multitude like the sand on the seashore—be gathered to you, and that you yourself lead them into battle. 12En ons sal by hom kom op die plekke waar hy gevind word, en ons sal op hom neerstryk soos die dou op die grond val; en van hom en van al die manne wat by hom is, sal nie eens een oorbly nie.וּבָ֣אנוּ אֵלָ֗יו הַמְּקוֹמֹת֙ אֲשֶׁ֣ר נִמְצָ֣א שָׁ֔ם וְנַ֣חְנוּ עָלָ֔יו כַּאֲשֶׁ֛ר יִפֹּ֥ל הַטַּ֖ל עַל־הָאֲדָמָ֑ה וְלֹֽא־נ֥וֹתַר בּ֛וֹ וּבְכָל־הָאֲנָשִׁ֥ים אֲשֶׁר־אִתּ֖וֹ גַּם־אֶחָֽד׃Then we will attack David wherever we find him, and we will descend on him like dew on the ground. And of all the men with him, not even one will remain. 13En as hy hom in 'n stad terugtrek, sal die hele Israel toue na daardie stad aandra, en ons sal dit tot in die spruit sleep, totdat daar nie eens 'n klippie gevind word nie.וְאִם־אֶל־עִיר֙ יֵֽאָסֵ֔ף וְהִשִּׂ֧יאוּ כָֽל־יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל־הָעִ֥יר הַהִ֖יא חֲבָלִ֑ים וְסָחַ֤בְנוּ אֹתוֹ֙ עַד־הַנַּ֔חַל עַ֛ד אֲשֶֽׁר־לֹא־נִמְצָ֥א שָׁ֖ם גַּם־צְרֽוֹר׃ פIf he retreats to a city, all Israel will bring ropes to that city, and we will drag it down to the valley until not even a pebble can be found there.” 14Toe sê Absalom en al die manne van Israel: “Die raad van Husai die Arkiet is beter as die raad van Agitofel.” Want die HERE het beveel om die goeie raad van Agitofel te verydel, sodat die HERE die onheil oor Absalom kon bring.וַיֹּ֤אמֶר אַבְשָׁלוֹם֙ וְכָל־אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֔ל טוֹבָ֗ה עֲצַת֙ חוּשַׁ֣י הָאַרְכִּ֔י מֵעֲצַ֖ת אֲחִיתֹ֑פֶל וַיהוָ֣ה צִוָּ֗ה לְהָפֵ֞ר אֶת־עֲצַ֤ת אֲחִיתֹ֨פֶל֙ הַטּוֹבָ֔ה לְבַעֲב֗וּר הָבִ֧יא יְהוָ֛ה אֶל־אַבְשָׁל֖וֹם אֶת־הָרָעָֽה׃ סThen Absalom and all the men of Israel said, “The advice of Hushai the Archite is better than that of Ahithophel.” For the LORD had purposed to thwart the good counsel of Ahithophel in order to bring disaster on Absalom.

15Toe sê Husai vir Sadok en vir Abjatar, die priesters: “Só en só het Agitofel Absalom en die ouderlinge van Israel aangeraai, en só en só het ek aangeraai.וַיֹּ֣אמֶר חוּשַׁ֗י אֶל־צָד֤וֹק וְאֶל־אֶבְיָתָר֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים כָּזֹ֣את וְכָזֹ֗את יָעַ֤ץ אֲחִיתֹ֨פֶל֙ אֶת־אַבְשָׁלֹ֔ם וְאֵ֖ת זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְכָזֹ֥את וְכָזֹ֖את יָעַ֥צְתִּי אָֽנִי׃So Hushai told Zadok and Abiathar, the priests, “This is what Ahithophel has advised Absalom and the elders of Israel, and this is what I have advised. 16Stuur nou gou en vertel vir Dawid: ‘Moenie vannag by die vlaktes van die woestyn oornag nie, maar steek beslis oor, sodat die koning en die hele volk wat by hom is, nie verslind word nie.’”וְעַתָּ֡ה שִׁלְח֣וּ מְהֵרָה֩ וְהַגִּ֨ידוּ לְדָוִ֜ד לֵאמֹ֗ר אַל־תָּ֤לֶן הַלַּ֨יְלָה֙ בְּעַֽרְב֣וֹת הַמִּדְבָּ֔ר וְגַ֖ם עָב֣וֹר תַּעֲב֑וֹר פֶּ֚ן יְבֻלַּ֣ע לַמֶּ֔לֶךְ וּלְכָל־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ׃Now send quickly and tell David, ‘Do not spend the night at the fords of the wilderness, but be sure to cross over. Otherwise the king and all the people with him will be swallowed up.’” 17En Jonatan en Agimaäs het by En-Rogel gestaan, en die diensmeisie sou gaan en hulle vertel, en hulle sou gaan en dit vir koning Dawid vertel; want hulle kon nie gesien word deur die stad in te kom nie.וִיהוֹנָתָ֨ן וַאֲחִימַ֜עַץ עֹמְדִ֣ים בְּעֵין־רֹגֵ֗ל וְהָלְכָ֤ה הַשִּׁפְחָה֙ וְהִגִּ֣ידָה לָהֶ֔ם וְהֵם֙ יֵֽלְכ֔וּ וְהִגִּ֖ידוּ לַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד כִּ֣י לֹ֥א יוּכְל֛וּ לְהֵרָא֖וֹת לָב֥וֹא הָעִֽירָה׃Now Jonathan and Ahimaaz were staying at En-rogel, where a servant girl would come and pass along information to them. They in turn would go and inform King David, for they dared not be seen entering the city. 18Maar 'n jongman het hulle gesien en dit vir Absalom vertel. Toe het die twee van hulle gou weggegaan en by die huis van 'n man in Bahurim aangekom; hy het 'n put in sy erf gehad, en hulle het daarin afgeklim.וַיַּ֤רְא אֹתָם֙ נַ֔עַר וַיַּגֵּ֖ד לְאַבְשָׁלֹ֑ם וַיֵּלְכוּ֩ שְׁנֵיהֶ֨ם מְהֵרָ֜ה וַיָּבֹ֣אוּ׀ אֶל־בֵּֽית־אִ֣ישׁ בְּבַחוּרִ֗ים וְל֥וֹ בְאֵ֛ר בַּחֲצֵר֖וֹ וַיֵּ֥רְדוּ שָֽׁם׃But a young man did see them and told Absalom. So the two left quickly and came to the house of a man in Bahurim. He had a well in his courtyard, and they climbed down into it. 19En die vrou het die bedekking geneem en dit oor die opening van die put uitgesprei en gestampte graan daarop uitgestrooi, en niks het bekend geword nie.וַתִּקַּ֣ח הָאִשָּׁ֗ה וַתִּפְרֹ֤שׂ אֶת־הַמָּסָךְ֙ עַל־פְּנֵ֣י הַבְּאֵ֔ר וַתִּשְׁטַ֥ח עָלָ֖יו הָֽרִפ֑וֹת וְלֹ֥א נוֹדַ֖ע דָּבָֽר׃Then the man’s wife took a covering, spread it over the mouth of the well, and scattered grain over it so nobody would know a thing. 20Toe kom die dienaars van Absalom by die vrou in die huis en sê: “Waar is Achimaäs en Jonatan?” En die vrou sê vir hulle: “Hulle het oor die waterbeek gegaan.” En hulle het gesoek en niks gevind nie, en teruggekeer na Jerusalem.

Hebreeus onduidelik.

וַיָּבֹ֣אוּ עַבְדֵי֩ אַבְשָׁל֨וֹם אֶֽל־הָאִשָּׁ֜ה הַבַּ֗יְתָה וַיֹּֽאמְרוּ֙ אַיֵּ֗ה אֲחִימַ֨עַץ֙ וִיה֣וֹנָתָ֔ן וַתֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ הָֽאִשָּׁ֔ה עָבְר֖וּ מִיכַ֣ל הַמָּ֑יִם וַיְבַקְשׁוּ֙ וְלֹ֣א מָצָ֔אוּ וַיָּשֻׁ֖בוּ יְרוּשָׁלִָֽם׃ סWhen Absalom’s servants came to the woman at the house, they asked, “Where are Ahimaaz and Jonathan?” “They have crossed over the brook,” she replied. The men searched but did not find them, so they returned to Jerusalem.

21En nadat hulle weg is, het hulle uit die put opgeklim en gegaan en koning Dawid vertel, en hulle het vir Dawid gesê: “Staan op en gaan gou oor die water, want só het Agitofel teen julle raad gegee.”וַיְהִ֣י׀ אַחֲרֵ֣י לֶכְתָּ֗ם וַֽיַּעֲלוּ֙ מֵֽהַבְּאֵ֔ר וַיֵּ֣לְכ֔וּ וַיַּגִּ֖דוּ לַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד וַיֹּאמְר֣וּ אֶל־דָּוִ֗ד ק֣וּמוּ וְעִבְר֤וּ מְהֵרָה֙ אֶת־הַמַּ֔יִם כִּי־כָ֛כָה יָעַ֥ץ עֲלֵיכֶ֖ם אֲחִיתֹֽפֶל׃After the men had gone, Ahimaaz and Jonathan climbed up out of the well and went to inform King David, saying, “Get up and cross over the river at once, for Ahithophel has given this advice against you.” 22Toe staan Dawid op, en die hele volk wat by hom was, en hulle het oor die Jordaan gegaan; teen die lig van die môre het nie een ontbreek wat nie oor die Jordaan gegaan het nie.וַיָּ֣קָם דָּוִ֗ד וְכָל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ וַיַּעַבְר֖וּ אֶת־הַיַּרְדֵּ֑ן עַד־א֣וֹר הַבֹּ֗קֶר עַד־אַחַד֙ לֹ֣א נֶעְדָּ֔ר אֲשֶׁ֥ר לֹא־עָבַ֖ר אֶת־הַיַּרְדֵּֽן׃So David and all the people with him got up and crossed the Jordan. By daybreak, there was no one left who had not crossed the Jordan. 23Toe Agitofel sien dat sy raad nie uitgevoer is nie, het hy die donkie opgesaal en opgestaan en na sy huis, na sy stad, gegaan; en hy het sy huisgesin bevele gegee en homself opgehang, en hy het gesterf en is in die graf van sy vader begrawe.

Letterlik: homself verwurg.

וַאֲחִיתֹ֣פֶל רָאָ֗ה כִּ֣י לֹ֣א נֶעֶשְׂתָה֮ עֲצָתוֹ֒ וַיַּחֲבֹ֣שׁ אֶֽת־הַחֲמ֗וֹר וַיָּ֜קָם וַיֵּ֤לֶךְ אֶל־בֵּיתוֹ֙ אֶל־עִיר֔וֹ וַיְצַ֥ו אֶל־בֵּית֖וֹ וַיֵּחָנַ֑ק וַיָּ֕מָת וַיִּקָּבֵ֖ר בְּקֶ֥בֶר אָבִֽיו׃ סWhen Ahithophel saw that his advice had not been followed, he saddled his donkey and set out for his house in his hometown. He put his affairs in order and hanged himself. So he died and was buried in his father’s tomb.

24En Dawid het in Mahanajim aangekom, en Absalom het die Jordaan oorgesteek, hy en elke man van Israel saam met hom.וְדָוִ֖ד בָּ֣א מַחֲנָ֑יְמָה וְאַבְשָׁלֹ֗ם עָבַר֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן ה֕וּא וְכָל־אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל עִמּֽוֹ׃Then David went to Mahanaim, and Absalom crossed the Jordan with all the men of Israel. 25En Absalom het Amasa in die plek van Joab oor die leër aangestel. Amasa was die seun van 'n man met die naam Jitra, die Israeliet, wat by Abigal, die dogter van Nagas, die suster van Seruja, die moeder van Joab, ingegaan het.

Sommige ou vertalings lees: die Ismaeliet.

וְאֶת־עֲמָשָׂ֗א שָׂ֧ם אַבְשָׁלֹ֛ם תַּ֥חַת יוֹאָ֖ב עַל־הַצָּבָ֑א וַעֲמָשָׂ֣א בֶן־אִ֗ישׁ וּשְׁמוֹ֙ יִתְרָ֣א הַיִּשְׂרְאֵלִ֔י אֲשֶׁר־בָּא֙ אֶל־אֲבִיגַ֣ל בַּת־נָחָ֔שׁ אֲח֥וֹת צְרוּיָ֖ה אֵ֥ם יוֹאָֽב׃Absalom had appointed Amasa over the army in place of Joab. Amasa was the son of a man named Ithra, the Ishmaelite who had married Abigail, the daughter of Nahash and sister of Zeruiah the mother of Joab. 26En Israel en Absalom het in die land Gilead laer opgeslaan.וַיִּ֤חַן יִשְׂרָאֵל֙ וְאַבְשָׁלֹ֔ם אֶ֖רֶץ הַגִּלְעָֽד׃ סSo the Israelites and Absalom camped in the land of Gilead.

27En toe Dawid in Mahanaim aankom, het Sobi, die seun van Nagas, uit Rabba van die Ammoniete, en Magir, die seun van Ammiël, uit Lo-Debar, en Barsillai die Gileadiet uit Rogelim,

Letterlik: seuns van Ammon.

וַיְהִ֕י כְּב֥וֹא דָוִ֖ד מַחֲנָ֑יְמָה וְשֹׁבִ֨י בֶן־נָחָ֜שׁ מֵרַבַּ֣ת בְּנֵֽי־עַמּ֗וֹן וּמָכִ֤יר בֶּן־עַמִּיאֵל֙ מִלֹּ֣א דְבָ֔ר וּבַרְזִלַּ֥י הַגִּלְעָדִ֖י מֵרֹגְלִֽים׃When David came to Mahanaim, he was met by Shobi son of Nahash from Rabbah of the Ammonites, Machir son of Ammiel from Lo-debar, and Barzillai the Gileadite from Rogelim. 28beddegoed en komme en erdegoed, en koring en gars en meel en gebraaide graan, en bone en lensies en gebraaide graan,מִשְׁכָּ֤ב וְסַפּוֹת֙ וּכְלִ֣י יוֹצֵ֔ר וְחִטִּ֥ים וּשְׂעֹרִ֖ים וְקֶ֣מַח וְקָלִ֑י וּפ֥וֹל וַעֲדָשִׁ֖ים וְקָלִֽי׃They brought beds, basins, and earthen vessels, as well as wheat, barley, flour, roasted grain, beans, lentils, 29en heuning en dikmelk en skape en kaas van beeste vir Dawid en vir die volk wat by hom was, gebring om te eet; want hulle het gesê: “Die volk is honger en moeg en dors in die woestyn.”

Of: botter.

וּדְבַ֣שׁ וְחֶמְאָ֗ה וְצֹאן֙ וּשְׁפ֣וֹת בָּקָ֔ר הִגִּ֧ישׁוּ לְדָוִ֛ד וְלָעָ֥ם אֲשֶׁר־אִתּ֖וֹ לֶאֱכ֑וֹל כִּ֣י אָמְר֔וּ הָעָ֗ם רָעֵ֛ב וְעָיֵ֥ף וְצָמֵ֖א בַּמִּדְבָּֽר׃honey, curds, sheep, and cheese from the herd for David and his people to eat. For they said, “The people have become hungry, exhausted, and thirsty in the wilderness.”