Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En dit het gebeur daarna dat Absalom vir hom ’n strydwa en perde gemaak het, en vyftig man wat voor hom uit gehardloop het.וַֽיְהִי֙ מֵאַ֣חֲרֵי כֵ֔ן וַיַּ֤עַשׂ לוֹ֙ אַבְשָׁל֔וֹם מֶרְכָּבָ֖ה וְסֻסִ֑ים וַחֲמִשִּׁ֥ים אִ֖ישׁ רָצִ֥ים לְפָנָֽיו׃Some time later, Absalom provided for himself a chariot with horses and fifty men to run ahead of him.2En Absalom het vroeg opgestaan en langs die pad na die poort gaan staan. En elke man wat 'n regsaak gehad het om na die koning te kom vir oordeel, hom het Absalom geroep en gesê: “Van watter stad is jy?” En hy het gesê: “U dienaar is van een van die stamme van Israel.”וְהִשְׁכִּים֙ אַבְשָׁל֔וֹם וְעָמַ֕ד עַל־יַ֖ד דֶּ֣רֶךְ הַשָּׁ֑עַר וַיְהִ֡י כָּל־הָאִ֣ישׁ אֲשֶֽׁר־יִהְיֶה־לּוֹ־רִיב֩ לָב֨וֹא אֶל־הַמֶּ֜לֶךְ לַמִּשְׁפָּ֗ט וַיִּקְרָ֨א אַבְשָׁל֤וֹם אֵלָיו֙ וַיֹּ֗אמֶר אֵֽי־מִזֶּ֥ה עִיר֙ אַ֔תָּה וַיֹּ֕אמֶר מֵאַחַ֥ד שִׁבְטֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל עַבְדֶּֽךָ׃He would get up early and stand beside the road leading to the city gate. Whenever anyone had a grievance to bring before the king for a decision, Absalom would call out and ask, “What city are you from?” And if he replied, “Your servant is from one of the tribes of Israel,”3En Absalom het vir hom gesê: “Kyk, jou sake is goed en reg, maar daar is niemand van die koning se kant wat na jou luister nie.”וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ אַבְשָׁל֔וֹם רְאֵ֥ה דְבָרֶ֖ךָ טוֹבִ֣ים וּנְכֹחִ֑ים וְשֹׁמֵ֥עַ אֵין־לְךָ֖ מֵאֵ֥ת הַמֶּֽלֶךְ׃Absalom would say, “Look, your claims are good and right, but the king has no deputy to hear you.”4En Absalom het gesê: “Wie sal my rigter in die land aanstel? Dan sou elkeen wat ’n regsaak en regspraak het, na my toe kom, en ek sou hom reg gee.”aLetterlik: ek sou hom regverdig verklaar.וַיֹּ֨אמֶר֙ אַבְשָׁל֔וֹם מִי־יְשִׂמֵ֥נִי שֹׁפֵ֖ט בָּאָ֑רֶץ וְעָלַ֗י יָב֥וֹא כָּל־אִ֛ישׁ אֲשֶֽׁר־יִהְיֶה־לּוֹ־רִ֥יב וּמִשְׁפָּ֖ט וְהִצְדַּקְתִּֽיו׃And he would add, “If only someone would appoint me judge in the land, then everyone with a grievance or dispute could come to me, and I would give him justice.”5En wanneer iemand nader gekom het om voor hom neer te buig, het hy sy hand uitgesteek en hom vasgegryp en hom gesoen.וְהָיָה֙ בִּקְרָב־אִ֔ישׁ לְהִשְׁתַּחֲוֺ֖ת ל֑וֹ וְשָׁלַ֧ח אֶת־יָד֛וֹ וְהֶחֱזִ֥יק ל֖וֹ וְנָ֥שַׁק לֽוֹ׃Also, when anyone approached to bow down to him, Absalom would reach out his hand, take hold of him, and kiss him.6En Absalom het op hierdie wyse gedoen aan die hele Israel wat na die koning gekom het vir oordeel, en Absalom het die hart van die manne van Israel gesteel.וַיַּ֨עַשׂ אַבְשָׁל֜וֹם כַּדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ לְכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר־יָבֹ֥אוּ לַמִּשְׁפָּ֖ט אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַיְגַנֵּב֙ אַבְשָׁל֔וֹם אֶת־לֵ֖ב אַנְשֵׁ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פAbsalom did this to all the Israelites who came to the king for justice. In this way he stole the hearts of the men of Israel.
7En aan die einde van veertig jaar het Absalom vir die koning gesê: “Laat ek tog gaan en my gelofte vervul wat ek aan die HERE in Hebron afgelê het.aSommige ou vertalings lees: vier jaar.וַיְהִ֕י מִקֵּ֖ץ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֑ה וַיֹּ֤אמֶר אַבְשָׁלוֹם֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ אֵ֣לֲכָה נָּ֗א וַאֲשַׁלֵּ֛ם אֶת־נִדְרִ֛י אֲשֶׁר־נָדַ֥רְתִּי לַֽיהוָ֖ה בְּחֶבְרֽוֹן׃After four years had passed, Absalom said to the king, “Please let me go to Hebron to fulfill a vow I have made to the LORD.8Want u dienaar het ’n gelofte gedoen toe ek in Gesur in Aram gewoon het, en gesê: ‘As die HERE my na Jerusalem terugbring, dan sal ek die HERE dien.’”כִּי־נֵ֨דֶר֙ נָדַ֣ר עַבְדְּךָ֔ בְּשִׁבְתִּ֥י בִגְשׁ֛וּר בַּאֲרָ֖ם לֵאמֹ֑ר אִם־יְשִׁיבֵ֤נִי יְהוָה֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וְעָבַדְתִּ֖י אֶת־יְהוָֽה׃For your servant made a vow while dwelling in Geshur of Aram, saying: ‘If indeed the LORD brings me back to Jerusalem, I will worship the LORD in Hebron.’ ”9En die koning het vir hom gesê: “Gaan in vrede.” En hy het opgestaan en na Hebron gegaan.וַיֹּֽאמֶר־ל֥וֹ הַמֶּ֖לֶךְ לֵ֣ךְ בְּשָׁל֑וֹם וַיָּ֖קָם וַיֵּ֥לֶךְ חֶבְרֽוֹנָה׃ פ“Go in peace,” said the king. So Absalom got up and went to Hebron.
10En Absalom het spioene gestuur na al die stamme van Israel met die woorde: “Sodra julle die geluid van die ramshoring hoor, moet julle sê: ‘Absalom het koning geword in Hebron.’”וַיִּשְׁלַ֤ח אַבְשָׁלוֹם֙ מְרַגְּלִ֔ים בְּכָל־שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר כְּשָׁמְעֲכֶם֙ אֶת־ק֣וֹל הַשֹּׁפָ֔ר וַאֲמַרְתֶּ֕ם מָלַ֥ךְ אַבְשָׁל֖וֹם בְּחֶבְרֽוֹן׃Then Absalom sent spies throughout the tribes of Israel with this message: “When you hear the sound of the horn, you are to say, ‘Absalom reigns in Hebron!’”11En saam met Absalom het 200 man uit Jerusalem gegaan, genooi, en hulle het in hulle opregtheid gegaan, en hulle het van niks geweet nie.וְאֶת־אַבְשָׁל֗וֹם הָלְכ֞וּ מָאתַ֤יִם אִישׁ֙ מִיר֣וּשָׁלִַ֔ם קְרֻאִ֖ים וְהֹלְכִ֣ים לְתֻמָּ֑ם וְלֹ֥א יָדְע֖וּ כָּל־דָּבָֽר׃Two hundred men from Jerusalem accompanied Absalom. They had been invited as guests and they went along innocently, for they knew nothing about the matter.12En Absalom het Agitofel die Giloniet, Dawid se raadgewer, uit sy stad, uit Gilo, laat haal terwyl hy die slagoffers geoffer het. En die sameswering het sterk geword, en die volk het al hoe meer geword by Absalom.וַיִּשְׁלַ֣ח אַ֠בְשָׁלוֹם אֶת־אֲחִיתֹ֨פֶל הַגִּֽילֹנִ֜י יוֹעֵ֣ץ דָּוִ֗ד מֵֽעִירוֹ֙ מִגִּלֹ֔ה בְּזָבְח֖וֹ אֶת־הַזְּבָחִ֑ים וַיְהִ֤י הַקֶּ֨שֶׁר֙ אַמִּ֔ץ וְהָעָ֛ם הוֹלֵ֥ךְ וָרָ֖ב אֶת־אַבְשָׁלֽוֹם׃While Absalom was offering the sacrifices, he sent for Ahithophel the Gilonite, David’s counselor, to come from his hometown of Giloh. So the conspiracy gained strength, and Absalom’s following kept increasing.
13En die boodskapper het by Dawid gekom en gesê: “Die hart van die manne van Israel is agter Absalom aan.”וַיָּבֹא֙ הַמַּגִּ֔יד אֶל־דָּוִ֖ד לֵאמֹ֑ר הָיָ֛ה לֶב־אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל אַחֲרֵ֥י אַבְשָׁלֽוֹם׃Then a messenger came to David and reported, “The hearts of the men of Israel are with Absalom.”14En Dawid het vir al sy dienaars wat saam met hom in Jerusalem was, gesê: “Staan op en laat ons vlug, want daar sal vir ons geen ontkoming wees voor Absalom nie. Maak gou om te gaan, anders maak hy gou en haal ons in en bring onheil oor ons en slaan die stad met die snykant van die swaard.”aLetterlik: met die mond van die swaard.וַיֹּ֣אמֶר דָּ֠וִד לְכָל־עֲבָדָ֨יו אֲשֶׁר־אִתּ֤וֹ בִירוּשָׁלִַ֨ם֙ ק֣וּמוּ וְנִבְרָ֔חָה כִּ֛י לֹא־תִֽהְיֶה־לָּ֥נוּ פְלֵיטָ֖ה מִפְּנֵ֣י אַבְשָׁל֑וֹם מַהֲר֣וּ לָלֶ֗כֶת פֶּן־יְמַהֵ֤ר וְהִשִּׂגָ֨נוּ֙ וְהִדִּ֤יחַ עָלֵ֨ינוּ֙ אֶת־הָ֣רָעָ֔ה וְהִכָּ֥ה הָעִ֖יר לְפִי־חָֽרֶב׃And David said to all the servants with him in Jerusalem, “Arise and let us flee, or we will not escape from Absalom! We must leave quickly, or he will soon overtake us, heap disaster on us, and put the city to the sword.”15En die koning se dienaars het vir die koning gesê: “Volgens alles wat my heer die koning kies — kyk, ons is u dienaars.”וַיֹּאמְר֥וּ עַבְדֵֽי־הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ כְּכֹ֧ל אֲשֶׁר־יִבְחַ֛ר אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ הִנֵּ֥ה עֲבָדֶֽיךָ׃The king’s servants replied, “Whatever our lord the king decides, we are your servants.”16En die koning het uitgetrek met sy hele huis te voet, en die koning het tien vroue, byvroue, agtergelaat om die huis te bewaar.וַיֵּצֵ֥א הַמֶּ֛לֶךְ וְכָל־בֵּית֖וֹ בְּרַגְלָ֑יו וַיַּעֲזֹ֣ב הַמֶּ֗לֶךְ אֵ֣ת עֶ֧שֶׂר נָשִׁ֛ים פִּֽלַגְשִׁ֖ים לִשְׁמֹ֥ר הַבָּֽיִת׃Then the king set out, and his entire household followed him. But he left behind ten concubines to take care of the palace.17En die koning het uitgetrek met die hele volk te voet, en hulle het by die laaste huis gaan staan.aOf: by Bet-Hammerhak.וַיֵּצֵ֥א הַמֶּ֛לֶךְ וְכָל־הָעָ֖ם בְּרַגְלָ֑יו וַיַּעַמְד֖וּ בֵּ֥ית הַמֶּרְחָֽק׃So the king set out with all the people following him. He stopped at the last house,18En al sy dienaars het by hom verbygegaan, en al die Keretiete en al die Peletiete, en al die Gittiete, 600 man wat te voet uit Gat saam met hom gekom het, het voor die koning verbygegaan.וְכָל־עֲבָדָיו֙ עֹבְרִ֣ים עַל־יָד֔וֹ וְכָל־הַכְּרֵתִ֖י וְכָל־הַפְּלֵתִ֑י וְכָֽל־הַגִּתִּ֞ים שֵׁשׁ־מֵא֣וֹת אִ֗ישׁ אֲשֶׁר־בָּ֤אוּ בְרַגְלוֹ֙ מִגַּ֔ת עֹבְרִ֖ים עַל־פְּנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃and all his servants marched past him—all the Cherethites and Pelethites, and six hundred Gittites who had followed him from Gath.
19En die koning het vir Ittai die Gittiet gesê: “Waarom gaan jy ook saam met ons? Keer terug en bly by die koning, want jy is 'n vreemdeling en ook 'n balling uit jou eie plek.וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֨לֶךְ֙ אֶל־אִתַּ֣י הַגִּתִּ֔י לָ֧מָּה תֵלֵ֛ךְ גַּם־אַתָּ֖ה אִתָּ֑נוּ שׁ֣וּב וְשֵׁ֤ב עִם־הַמֶּ֨לֶךְ֙ כִּֽי־נָכְרִ֣י אַ֔תָּה וְגַם־גֹּלֶ֥ה אַתָּ֖ה לִמְקוֹמֶֽךָ׃Then the king said to Ittai the Gittite, “Why should you also go with us? Go back and stay with the new king, since you are both a foreigner and an exile from your homeland.20Gister was jou koms, en vandag moet ek jou saam met ons laat gaan, terwyl ek gaan waarheen ek gaan? Keer terug en bring jou broers saam met jou terug; troue liefde en trou.”aHebreeus onduidelik.תְּמ֣וֹל׀ בּוֹאֶ֗ךָ וְהַיּ֞וֹם עִמָּ֨נוּ֙ לָלֶ֔כֶת וַאֲנִ֣י הוֹלֵ֔ךְ עַ֥ל אֲשֶׁר־אֲנִ֖י הוֹלֵ֑ךְ שׁ֣וּב וְהָשֵׁ֧ב אֶת־אַחֶ֛יךָ עִמָּ֖ךְ חֶ֥סֶד וֶאֱמֶֽת׃In fact, you arrived only yesterday; should I make you wander around with us today while I do not know where I am going? Go back and take your brothers with you. May the LORD show you loving devotion and faithfulness. ”21En Ittai het die koning geantwoord en gesê: “So waar die HERE leef, en so waar my heer die koning leef, juis op die plek waar my heer die koning sal wees, hetsy tot die dood, hetsy tot die lewe, daar sal u dienaar wees.”וַיַּ֧עַן אִתַּ֛י אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ וַיֹּאמַ֑ר חַי־יְהוָ֗ה וְחֵי֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֠י אִם־בִּמְק֞וֹם אֲשֶׁ֥ר יִֽהְיֶה־שָּׁ֣ם׀ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֗לֶךְ אִם־לְמָ֨וֶת֙ אִם־לְחַיִּ֔ים כִּי־שָׁ֖ם יִהְיֶ֥ה עַבְדֶּֽךָ׃But Ittai answered the king, “As surely as the LORD lives, and as my lord the king lives, wherever my lord the king may be, whether it means life or death, there will your servant be!”22En Dawid het vir Ittai gesê: “Gaan en trek verby.” En Ittai die Gittiet het verbygetrek, en al sy manne en al die kinders wat by hom was.וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אֶל־אִתַּ֖י לֵ֣ךְ וַעֲבֹ֑ר וַֽיַּעֲבֹ֞ר אִתַּ֤י הַגִּתִּי֙ וְכָל־אֲנָשָׁ֔יו וְכָל־הַטַּ֖ף אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ׃“March on then,” said David to Ittai. So Ittai the Gittite marched past with all his men and all the little ones who were with him.23En die hele land het met ’n groot stem gehuil, en die hele volk het verbygetrek; en die koning het by die spruit Kidron verbygegaan, en die hele volk het verbygetrek in die rigting van die pad na die woestyn.וְכָל־הָאָ֗רֶץ בּוֹכִים֙ ק֣וֹל גָּד֔וֹל וְכָל־הָעָ֖ם עֹֽבְרִ֑ים וְהַמֶּ֗לֶךְ עֹבֵר֙ בְּנַ֣חַל קִדְר֔וֹן וְכָל־הָעָם֙ עֹבְרִ֔ים עַל־פְּנֵי־דֶ֖רֶךְ אֶת־הַמִּדְבָּֽר׃Everyone in the countryside was weeping loudly as all the people passed by. And as the king crossed the Kidron Valley, all the people also passed toward the way of the wilderness.24En kyk, ook Sadok en al die Leviete saam met hom het die ark van die verbond van God gedra; en hulle het die ark van God neergesit, en Abjatar het opgegaan totdat die hele volk klaar was om uit die stad te trek.וְהִנֵּ֨ה גַם־צָד֜וֹק וְכָֽל־הַלְוִיִּ֣ם אִתּ֗וֹ נֹֽשְׂאִים֙ אֶת־אֲרוֹן֙ בְּרִ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים וַיַּצִּ֨קוּ֙ אֶת־אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֔ים וַיַּ֖עַל אֶבְיָתָ֑ר עַד־תֹּ֥ם כָּל־הָעָ֖ם לַעֲב֥וֹר מִן־הָעִֽיר׃Zadok was also there, and all the Levites with him were carrying the ark of the covenant of God. And they set down the ark of God, and Abiathar offered sacrifices until all the people had passed out of the city.25En die koning het vir Sadok gesê: “Bring die ark van God terug na die stad. As ek guns vind in die oë van die HERE, sal Hy my terugbring en my dit en sy woonplek laat sien.aOf: Hom en Sy woonplek.וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֨לֶךְ֙ לְצָד֔וֹק הָשֵׁ֛ב אֶת־אֲר֥וֹן הָאֱלֹהִ֖ים הָעִ֑יר אִם־אֶמְצָ֥א חֵן֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה וֶהֱשִׁבַ֕נִי וְהִרְאַ֥נִי אֹת֖וֹ וְאֶת־נָוֵֽהוּ׃Then the king said to Zadok, “Return the ark of God to the city. If I find favor in the eyes of the LORD, He will bring me back and let me see both it and His dwelling place again.26Maar as Hy so sê: ‘Ek het geen behae in jou nie’ — kyk, hier is ek, laat Hy met my doen soos dit goed is in Sy oë.”וְאִם֙ כֹּ֣ה יֹאמַ֔ר לֹ֥א חָפַ֖צְתִּי בָּ֑ךְ הִנְנִ֕י יַֽעֲשֶׂה־לִּ֕י כַּאֲשֶׁ֥ר ט֖וֹב בְּעֵינָֽיו׃ סBut if He should say, ‘I do not delight in you,’ then here I am; let Him do to me whatever seems good to Him.”
27En die koning het vir Sadok die priester gesê: “Is jy ’n siener? Keer terug na die stad in vrede, met Agimaäs jou seun en Jonatan die seun van Abjatar, julle twee seuns, saam met julle.aOf: Sien jy dit?וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֨לֶךְ֙ אֶל־צָד֣וֹק הַכֹּהֵ֔ן הֲרוֹאֶ֣ה אַתָּ֔ה שֻׁ֥בָה הָעִ֖יר בְּשָׁל֑וֹם וַאֲחִימַ֨עַץ בִּנְךָ֜ וִיהוֹנָתָ֧ן בֶּן־אֶבְיָתָ֛ר שְׁנֵ֥י בְנֵיכֶ֖ם אִתְּכֶֽם׃The king also said to Zadok the priest, “Are you not a seer? Return to the city in peace—you with your son Ahimaaz, and Abiathar with his son Jonathan.28Kyk, ek talm in die woestyn totdat ’n woord van julle kom om my te berig.”רְאוּ֙ אָנֹכִ֣י מִתְמַהְמֵ֔הַּ הַמִּדְבָּ֑ר עַ֣ד בּ֥וֹא דָבָ֛ר מֵעִמָּכֶ֖ם לְהַגִּ֥יד לִֽי׃See, I will wait at the fords of the wilderness until word comes from you to inform me.”29En Sadok en Abjatar het die ark van God na Jerusalem teruggebring, en hulle het daar gebly.וַיָּ֨שֶׁב צָד֧וֹק וְאֶבְיָתָ֛ר אֶת־אֲר֥וֹן הָאֱלֹהִ֖ים יְרוּשָׁלִָ֑ם וַיֵּשְׁב֖וּ שָֽׁם׃So Zadok and Abiathar returned the ark of God to Jerusalem and stayed there.30En Dawid het met die opgang van die Olyfbome opgegaan, terwyl hy opgaan en huil, en sy hoof was bedek, en hy het kaalvoet geloop; en die hele volk wat by hom was, het elkeen sy hoof bedek en opgegaan, terwyl hulle opgaan en huil.וְדָוִ֡ד עֹלֶה֩ בְמַעֲלֵ֨ה הַזֵּיתִ֜ים עֹלֶ֣ה׀ וּבוֹכֶ֗ה וְרֹ֥אשׁ לוֹ֙ חָפ֔וּי וְה֖וּא הֹלֵ֣ךְ יָחֵ֑ף וְכָל־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־אִתּ֗וֹ חָפוּ֙ אִ֣ישׁ רֹאשׁ֔וֹ וְעָל֥וּ עָלֹ֖ה וּבָכֹֽה׃But David continued up the Mount of Olives, weeping as he went up. His head was covered, and he was walking barefoot. And all the people with him covered their heads and went up, weeping as they went.31En aan Dawid is vertel: “Agitofel is onder die samesweerders saam met Absalom.” En Dawid het gesê: “Maak tog die raad van Agitofel dwaas, HERE!”וְדָוִד֙ הִגִּ֣יד לֵאמֹ֔ר אֲחִיתֹ֥פֶל בַּקֹּשְׁרִ֖ים עִם־אַבְשָׁל֑וֹם וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד סַכֶּל־נָ֛א אֶת־עֲצַ֥ת אֲחִיתֹ֖פֶל יְהוָֽה׃Now someone told David: “Ahithophel is among the conspirators with Absalom.” So David pleaded, “O LORD, please turn the counsel of Ahithophel into foolishness!”
32En toe Dawid by die top kom, waar hy voor God sou neerbuig, kyk, daar kom Husai die Arkiet hom tegemoet, met sy kleed geskeur en grond op sy hoof.וַיְהִ֤י דָוִד֙ בָּ֣א עַד־הָרֹ֔אשׁ אֲשֶֽׁר־יִשְׁתַּחֲוֶ֥ה שָׁ֖ם לֵאלֹהִ֑ים וְהִנֵּ֤ה לִקְרָאתוֹ֙ חוּשַׁ֣י הָאַרְכִּ֔י קָר֨וּעַ֙ כֻּתָּנְתּ֔וֹ וַאֲדָמָ֖ה עַל־רֹאשֽׁוֹ׃When David came to the summit, where he used to worship God, Hushai the Archite was there to meet him with his robe torn and dust on his head.33En Dawid het vir hom gesê: “As jy saam met my oorgaan, dan sal jy vir my ’n las wees.וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹ דָּוִ֑ד אִ֚ם עָבַ֣רְתָּ אִתִּ֔י וְהָיִ֥תָ עָלַ֖י לְמַשָּֽׂא׃David said to him, “If you go on with me, you will be a burden to me.34Maar as jy na die stad terugkeer en vir Absalom sê: ‘U dienaar sal ek wees, o koning; u vader se dienaar was ek vroeër, en nou is ek u dienaar’ — dan sal jy vir my die raad van Agitofel verydel.וְאִם־הָעִ֣יר תָּשׁ֗וּב וְאָמַרְתָּ֤ לְאַבְשָׁלוֹם֙ עַבְדְּךָ֨ אֲנִ֤י הַמֶּ֨לֶךְ֙ אֶֽהְיֶ֔ה עֶ֣בֶד אָבִ֤יךָ וַֽאֲנִי֙ מֵאָ֔ז וְעַתָּ֖ה וַאֲנִ֣י עַבְדֶּ֑ךָ וְהֵפַרְתָּ֣ה לִ֔י אֵ֖ת עֲצַ֥ת אֲחִיתֹֽפֶל׃But you can thwart the counsel of Ahithophel for me if you return to the city and say to Absalom: ‘I will be your servant, my king; in the past I was your father’s servant, but now I will be your servant.’35En is Sadok en Abjatar, die priesters, nie daar by jou nie? En elke woord wat jy uit die huis van die koning hoor, moet jy aan Sadok en Abjatar, die priesters, vertel.וַהֲל֤וֹא עִמְּךָ֙ שָׁ֔ם צָד֥וֹק וְאֶבְיָתָ֖ר הַכֹּהֲנִ֑ים וְהָיָ֗ה כָּל־הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֤ר תִּשְׁמַע֙ מִבֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ תַּגִּ֕יד לְצָד֥וֹק וּלְאֶבְיָתָ֖ר הַכֹּהֲנִֽים׃Will not Zadok and Abiathar the priests be there with you? Report to them everything you hear from the king’s palace.36Kyk, daar by hulle is hulle twee seuns, Ahimaäs van Sadok en Jonatan van Abjatar, en julle moet deur hulle aan my elke woord stuur wat julle hoor.”aLetterlik: deur hulle hand.הִנֵּה־שָׁ֤ם עִמָּם֙ שְׁנֵ֣י בְנֵיהֶ֔ם אֲחִימַ֣עַץ לְצָד֔וֹק וִיהוֹנָתָ֖ן לְאֶבְיָתָ֑ר וּשְׁלַחְתֶּ֤ם בְּיָדָם֙ אֵלַ֔י כָּל־דָּבָ֖ר אֲשֶׁ֥ר תִּשְׁמָֽעוּ׃Indeed, their two sons, Ahimaaz son of Zadok and Jonathan son of Abiathar, are there with them. Send them to me with everything you hear.”37En Gusai, die vriend van Dawid, het in die stad gekom, en Absalom het in Jerusalem gekom.וַיָּבֹ֥א חוּשַׁ֛י רֵעֶ֥ה דָוִ֖ד הָעִ֑יר וְאַבְשָׁלֹ֔ם יָבֹ֖א יְרוּשָׁלִָֽם׃So David’s friend Hushai arrived in Jerusalem just as Absalom was entering the city.
