Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1En die HERE het Natan na Dawid gestuur. Hy het by hom gekom en vir hom gesê: “Daar was twee mans in een stad, die een ryk en die ander arm.וַיִּשְׁלַ֧ח יְהוָ֛ה אֶת־נָתָ֖ן אֶל־דָּוִ֑ד וַיָּבֹ֣א אֵלָ֗יו וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ שְׁנֵ֣י אֲנָשִׁ֗ים הָיוּ֙ בְּעִ֣יר אֶחָ֔ת אֶחָ֥ד עָשִׁ֖יר וְאֶחָ֥ד רָֽאשׁ׃Then the LORD sent Nathan to David, and when he arrived, he said, “There were two men in a certain city, one rich and the other poor.2Die ryke het besonder baie kleinvee en beeste gehad.לְעָשִׁ֗יר הָיָ֛ה צֹ֥אן וּבָקָ֖ר הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד׃The rich man had a great number of sheep and cattle,3Maar die arme het niks gehad nie behalwe een klein ooilammetjie wat hy gekoop het. Hy het dit aan die lewe gehou, en dit het saam met hom en met sy seuns grootgeword; van sy stukkie brood het dit geëet en uit sy beker gedrink en in sy skoot gelê, en dit was vir hom soos 'n dogter.וְלָרָ֣שׁ אֵֽין־כֹּ֗ל כִּי֩ אִם־כִּבְשָׂ֨ה אַחַ֤ת קְטַנָּה֙ אֲשֶׁ֣ר קָנָ֔ה וַיְחַיֶּ֕הָ וַתִּגְדַּ֥ל עִמּ֛וֹ וְעִם־בָּנָ֖יו יַחְדָּ֑ו מִפִּתּ֨וֹ תֹאכַ֜ל וּמִכֹּס֤וֹ תִשְׁתֶּה֙ וּבְחֵיק֣וֹ תִשְׁכָּ֔ב וַתְּהִי־ל֖וֹ כְּבַֽת׃but the poor man had nothing except one small ewe lamb that he had bought. He raised it, and it grew up with him and his children. It shared his food and drank from his cup; it slept in his arms and was like a daughter to him.4Toe kom daar 'n reisiger by die ryk man, en hy het dit ontsien om van sy kleinvee en sy beeste te neem om vir die gas wat by hom gekom het, voor te berei. Hy het die ooilam van die arm man geneem en dit voorberei vir die man wat by hom gekom het.וַיָּ֣בֹא הֵלֶךְ֮ לְאִ֣ישׁ הֶֽעָשִׁיר֒ וַיַּחְמֹ֗ל לָקַ֤חַת מִצֹּאנוֹ֙ וּמִבְּקָר֔וֹ לַעֲשׂ֕וֹת לָאֹרֵ֖חַ הַבָּא־ל֑וֹ וַיִּקַּ֗ח אֶת־כִּבְשַׂת֙ הָאִ֣ישׁ הָרָ֔אשׁ וַֽיַּעֲשֶׂ֔הָ לָאִ֖ישׁ הַבָּ֥א אֵלָֽיו׃Now a traveler came to the rich man, who refrained from taking one of his own sheep or cattle to prepare for the traveler who had come to him. Instead, he took the poor man’s lamb and prepared it for his guest.”
5Dawid se toorn het baie sterk teen die man gebrand, en hy het vir Natan gesê: “So seker as die HERE leef, die man wat dit gedoen het, verdien om te sterf!aLetterlik: is 'n seun van die dood.וַיִּֽחַר־אַ֥ף דָּוִ֛ד בָּאִ֖ישׁ מְאֹ֑ד וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־נָתָ֔ן חַי־יְהוָ֕ה כִּ֣י בֶן־מָ֔וֶת הָאִ֖ישׁ הָעֹשֶׂ֥ה זֹֽאת׃David burned with anger against the man and said to Nathan: “As surely as the LORD lives, the man who did this deserves to die!6En die ooilam moet hy viervoudig vergoed, omdat hy hierdie ding gedoen het en omdat hy geen ontferming gehad het nie.”aSommige ou vertalings lees: sewevoudig.וְאֶת־הַכִּבְשָׂ֖ה יְשַׁלֵּ֣ם אַרְבַּעְתָּ֑יִם עֵ֗קֶב אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וְעַ֖ל אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־חָמָֽל׃Because he has done this thing and has shown no pity, he must pay for the lamb four times over.”
7Toe sê Natan vir Dawid: “Jy is die man! So sê die HERE, die God van Israel: ‘Ek het jou as koning oor Israel gesalf, en Ek het jou uit die hand van Saul gered.וַיֹּ֧אמֶר נָתָ֛ן אֶל־דָּוִ֖ד אַתָּ֣ה הָאִ֑ישׁ כֹּה־אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אָנֹכִ֞י מְשַׁחְתִּ֤יךָֽ לְמֶ֨לֶךְ֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָנֹכִ֥י הִצַּלְתִּ֖יךָ מִיַּ֥ד שָׁאֽוּל׃Then Nathan said to David, “You are that man! This is what the LORD, the God of Israel, says: ‘I anointed you king over Israel, and I delivered you from the hand of Saul.8Ek het die huis van jou heer vir jou gegee en die vroue van jou heer in jou skoot, en Ek het die huis van Israel en Juda vir jou gegee; en as dit te min was, sou Ek nog soveel en soveel vir jou bygevoeg het.aLetterlik: soos hierdie en soos hierdie.וָאֶתְּנָ֨ה לְךָ֜ אֶת־בֵּ֣ית אֲדֹנֶ֗יךָ וְאֶת־נְשֵׁ֤י אֲדֹנֶ֨יךָ֙ בְּחֵיקֶ֔ךָ וָאֶתְּנָ֣ה לְךָ֔ אֶת־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל וִֽיהוּדָ֑ה וְאִ֨ם־מְעָ֔ט וְאֹסִ֥פָה לְּךָ֖ כָּהֵ֥נָּה וְכָהֵֽנָּה׃I gave your master’s house to you and your master’s wives into your arms. I gave you the house of Israel and Judah, and if that was not enough, I would have given you even more.9Waarom het jy die woord van die HERE verag om die kwaad te doen? Uria die Hetiet het jy met die swaard neergeslaan, en sy vrou het jy vir jou as vrou geneem, en hom het jy met die swaard van die Ammoniete doodgemaak.aLetterlik: seuns van Ammon.מַדּ֜וּעַ בָּזִ֣יתָ׀ אֶת־דְּבַ֣ר יְהוָ֗ה לַעֲשׂ֣וֹת הָרַע֮ אֵ֣ת אוּרִיָּ֤ה הַֽחִתִּי֙ הִכִּ֣יתָ בַחֶ֔רֶב וְאֶ֨ת־אִשְׁתּ֔וֹ לָקַ֥חְתָּ לְּךָ֖ לְאִשָּׁ֑ה וְאֹת֣וֹ הָרַ֔גְתָּ בְּחֶ֖רֶב בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃Why then have you despised the command of the LORD by doing evil in His sight? You put Uriah the Hittite to the sword and took his wife as your own. You have slain him with the sword of the Ammonites.10Nou dan, die swaard sal in ewigheid nie van jou huis wyk nie, omdat jy My verag het en die vrou van Uria die Hetiet geneem het om vir jou 'n vrou te wees.’וְעַתָּ֗ה לֹא־תָס֥וּר חֶ֛רֶב מִבֵּיתְךָ֖ עַד־עוֹלָ֑ם עֵ֚קֶב כִּ֣י בְזִתָ֔נִי וַתִּקַּ֗ח אֶת־אֵ֨שֶׁת֙ אוּרִיָּ֣ה הַחִתִּ֔י לִהְי֥וֹת לְךָ֖ לְאִשָּֽׁה׃ סNow, therefore, the sword will never depart from your house, because you have despised Me and have taken the wife of Uriah the Hittite to be your own.’11So sê die HERE: ‘Kyk, Ek laat onheil teen jou opstaan uit jou huis, en Ek sal jou vroue voor jou oë wegneem en aan jou naaste gee, en hy sal met jou vroue slaap voor die oë van hierdie son.כֹּ֣ה׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִי֩ מֵקִ֨ים עָלֶ֤יךָ רָעָה֙ מִבֵּיתֶ֔ךָ וְלָקַחְתִּ֤י אֶת־נָשֶׁ֨יךָ֙ לְעֵינֶ֔יךָ וְנָתַתִּ֖י לְרֵעֶ֑יךָ וְשָׁכַב֙ עִם־נָשֶׁ֔יךָ לְעֵינֵ֖י הַשֶּׁ֥מֶשׁ הַזֹּֽאת׃This is what the LORD says: ‘I will raise up adversity against you from your own house. Before your very eyes I will take your wives and give them to another, and he will lie with them in broad daylight.12Want jy het dit in die geheim gedoen, maar Ek sal hierdie ding doen voor die hele Israel en voor die son.’ ”כִּ֥י אַתָּ֖ה עָשִׂ֣יתָ בַסָּ֑תֶר וַאֲנִ֗י אֶעֱשֶׂה֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה נֶ֥גֶד כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל וְנֶ֥גֶד הַשָּֽׁמֶשׁ׃ סYou have acted in secret, but I will do this thing in broad daylight before all Israel.’”
13Dawid het vir Natan gesê: “Ek het teen die HERE gesondig.” Toe het Natan vir Dawid gesê: “Ook die HERE het jou sonde laat verbygaan; jy sal nie sterf nie.וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל־נָתָ֔ן חָטָ֖אתִי לַֽיהוָ֑ה ס וַיֹּ֨אמֶר נָתָ֜ן אֶל־דָּוִ֗ד גַּם־יְהוָ֛ה הֶעֱבִ֥יר חַטָּאתְךָ֖ לֹ֥א תָמֽוּת׃Then David said to Nathan, “I have sinned against the LORD.” “The LORD has taken away your sin,” Nathan replied. “You will not die.14Maar omdat jy deur hierdie ding die vyande van die HERE grootliks verag het, sal ook die seun wat vir jou gebore is, sekerlik sterf.”אֶ֗פֶס כִּֽי־נִאֵ֤ץ נִאַ֨צְתָּ֙ אֶת־אֹיְבֵ֣י יְהוָ֔ה בַּדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה גַּ֗ם הַבֵּ֛ן הַיִּלּ֥וֹד לְךָ֖ מ֥וֹת יָמֽוּת׃Nevertheless, because by this deed you have shown utter contempt for the word of the LORD, the son born to you will surely die.”
15Natan het na sy huis gegaan. En die HERE het die kind getref wat die vrou van Uria vir Dawid gebaar het, en hy het ernstig siek geword.וַיֵּ֥לֶךְ נָתָ֖ן אֶל־בֵּית֑וֹ וַיִּגֹּ֣ף יְהוָ֗ה אֶת־הַיֶּ֜לֶד אֲשֶׁ֨ר יָלְדָ֧ה אֵֽשֶׁת־אוּרִיָּ֛ה לְדָוִ֖ד וַיֵּאָנַֽשׁ׃After Nathan had gone home, the LORD struck the child that Uriah’s wife had borne to David, and he became ill.16Dawid het God gesoek ter wille van die seuntjie, en Dawid het 'n vas gehou; en hy het ingegaan, die nag deurgebring en op die grond gelê.וַיְבַקֵּ֥שׁ דָּוִ֛ד אֶת־הָאֱלֹהִ֖ים בְּעַ֣ד הַנָּ֑עַר וַיָּ֤צָם דָּוִד֙ צ֔וֹם וּבָ֥א וְלָ֖ן וְשָׁכַ֥ב אָֽרְצָה׃David pleaded with God for the boy. He fasted and went into his house and spent the night lying in sackcloth on the ground.17Die oudstes van sy huis het by hom opgestaan om hom van die grond af op te rig, maar hy wou nie, en hy het nie saam met hulle brood geëet nie.וַיָּקֻ֜מוּ זִקְנֵ֤י בֵיתוֹ֙ עָלָ֔יו לַהֲקִימ֖וֹ מִן־הָאָ֑רֶץ וְלֹ֣א אָבָ֔ה וְלֹֽא־בָרָ֥א אִתָּ֖ם לָֽחֶם׃The elders of his household stood beside him to help him up from the ground, but he was unwilling and would not eat anything with them.18Op die sewende dag het die kind gesterf. En die dienaars van Dawid was bang om hom te vertel dat die kind dood is, want hulle het gesê: “Kyk, toe die kind nog gelewe het, het ons met hom gepraat, en hy het nie na ons stem geluister nie. Hoe sal ons dan vir hom sê: ‘Die kind is dood’? Hy sal kwaad doen!”וַיְהִ֛י בַּיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י וַיָּ֣מָת הַיָּ֑לֶד וַיִּֽרְאוּ֩ עַבְדֵ֨י דָוִ֜ד לְהַגִּ֥יד ל֣וֹ׀ כִּי־מֵ֣ת הַיֶּ֗לֶד כִּ֤י אָֽמְרוּ֙ הִנֵּה֩ בִהְי֨וֹת הַיֶּ֜לֶד חַ֗י דִּבַּ֤רְנוּ אֵלָיו֙ וְלֹא־שָׁמַ֣ע בְּקוֹלֵ֔נוּ וְאֵ֨יךְ נֹאמַ֥ר אֵלָ֛יו מֵ֥ת הַיֶּ֖לֶד וְעָשָׂ֥ה רָעָֽה׃On the seventh day the child died. But David’s servants were afraid to tell him that the child was dead, for they said, “Look, while the child was alive, we spoke to him, and he would not listen to us. So how can we tell him the child is dead? He may even harm himself.”19Dawid het gesien dat sy dienaars fluister, en Dawid het verstaan dat die kind dood is. Dawid het vir sy dienaars gesê: “Is die kind dood?” En hulle het gesê: “Dood.”וַיַּ֣רְא דָּוִ֗ד כִּ֤י עֲבָדָיו֙ מִֽתְלַחֲשִׁ֔ים וַיָּ֥בֶן דָּוִ֖ד כִּ֣י מֵ֣ת הַיָּ֑לֶד וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֧ד אֶל־עֲבָדָ֛יו הֲמֵ֥ת הַיֶּ֖לֶד וַיֹּ֥אמְרוּ מֵֽת׃When David saw that his servants were whispering to one another, he perceived that the child was dead. So he asked his servants, “Is the child dead?” “He is dead,” they replied.20Toe het Dawid van die grond af opgestaan, hom gewas en hom gesalf en sy klere verwissel. Hy het in die huis van die HERE ingegaan en hom neergebuig, en daarna het hy na sy huis gekom. Hy het gevra, en hulle het vir hom brood voorgesit, en hy het geëet.וַיָּקָם֩ דָּוִ֨ד מֵהָאָ֜רֶץ וַיִּרְחַ֣ץ וַיָּ֗סֶךְ וַיְחַלֵּף֙ וַיָּבֹ֥א בֵית־יְהוָ֖ה וַיִּשְׁתָּ֑חוּ וַיָּבֹא֙ אֶל־בֵּית֔וֹ וַיִּשְׁאַ֕ל וַיָּשִׂ֥ימוּ ל֛וֹ לֶ֖חֶם וַיֹּאכַֽל׃Then David got up from the ground, washed and anointed himself, changed his clothes, and went into the house of the LORD and worshiped. Then he went to his own house, and at his request they set food before him, and he ate.21Toe sê sy dienaars vir hom: “Wat is hierdie ding wat u gedoen het? Ter wille van die kind, terwyl hy gelewe het, het u gevas en gehuil, en toe die kind gesterf het, het u opgestaan en brood geëet.”וַיֹּאמְר֤וּ עֲבָדָיו֙ אֵלָ֔יו מָֽה־הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑יתָה בַּעֲב֞וּר הַיֶּ֤לֶד חַי֙ צַ֣מְתָּ וַתֵּ֔בְךְּ וְכַֽאֲשֶׁר֙ מֵ֣ת הַיֶּ֔לֶד קַ֖מְתָּ וַתֹּ֥אכַל לָֽחֶם׃“What is this you have done?” his servants asked. “While the child was alive, you fasted and wept, but when he died, you got up and ate.”22En hy sê: “Toe die kind nog gelewe het, het ek gevas en gehuil, want ek het gesê: ‘Wie weet, die HERE kan my genadig wees, en die kind sal lewe.’וַיֹּ֕אמֶר בְּעוֹד֙ הַיֶּ֣לֶד חַ֔י צַ֖מְתִּי וָֽאֶבְכֶּ֑ה כִּ֤י אָמַ֨רְתִּי֙ מִ֣י יוֹדֵ֔עַ יְהוָ֖ה וְחַ֥י הַיָּֽלֶד׃David answered, “While the child was alive, I fasted and wept, for I said, ‘Who knows? The LORD may be gracious to me and let him live.’23Maar nou is hy dood. Waarom sou ek vas? Kan ek hom nog terugbring? Ek gaan na hom toe, maar hy sal nie na my terugkeer nie.”וְעַתָּ֣ה׀ מֵ֗ת לָ֤מָּה זֶּה֙ אֲנִ֣י צָ֔ם הַאוּכַ֥ל לַהֲשִׁיב֖וֹ ע֑וֹד אֲנִי֙ הֹלֵ֣ךְ אֵלָ֔יו וְה֖וּא לֹֽא־יָשׁ֥וּב אֵלָֽי׃But now that he is dead, why should I fast? Can I bring him back again? I will go to him, but he will not return to me.”
24Dawid het sy vrou Bat-Seba getroos en by haar ingegaan en by haar geslaap; en sy het 'n seun gebaar, en sy het sy naam Salomo genoem. En die HERE het hom liefgehad.aOf: Die geskrewe teks het geen werkwoord vir die noem van die naam nie; ander lesing: hy het sy naam Salomo genoem.וַיְנַחֵ֣ם דָּוִ֗ד אֵ֚ת בַּת־שֶׁ֣בַע אִשְׁתּ֔וֹ וַיָּבֹ֥א אֵלֶ֖יהָ וַיִּשְׁכַּ֣ב עִמָּ֑הּ וַתֵּ֣לֶד בֵּ֗ן אֶת־שְׁמוֹ֙ שְׁלֹמֹ֔ה וַיהוָ֖ה אֲהֵבֽוֹ׃Then David comforted his wife Bathsheba, and he went to her and lay with her. So she gave birth to a son, and they named him Solomon. Now the LORD loved the child25Hy het 'n boodskap deur die hand van die profeet Natan gestuur, en hy het hom Jedidja genoem, ter wille van die HERE.aDie naam beteken Die naam Jedidja beteken ‘Geliefde van die HERE’.וַיִּשְׁלַ֗ח בְּיַד֙ נָתָ֣ן הַנָּבִ֔יא וַיִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ יְדִ֣ידְיָ֑הּ בַּעֲב֖וּר יְהוָֽה׃ פand sent word through Nathan the prophet to name him Jedidiah because the LORD loved him.
26Joab het teen Rabba van die Ammoniete geveg en die koningstad ingeneem.וַיִּלָּ֣חֶם יוֹאָ֔ב בְּרַבַּ֖ת בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן וַיִּלְכֹּ֖ד אֶת־עִ֥יר הַמְּלוּכָֽה׃Meanwhile, Joab fought against Rabbah of the Ammonites and captured the royal fortress.27Joab het boodskappers na Dawid gestuur en gesê: “Ek het teen Rabba geveg; ook het ek die waterstad ingeneem.וַיִּשְׁלַ֥ח יוֹאָ֛ב מַלְאָכִ֖ים אֶל־דָּוִ֑ד וַיֹּ֨אמֶר֙ נִלְחַ֣מְתִּי בְרַבָּ֔ה גַּם־לָכַ֖דְתִּי אֶת־עִ֥יר הַמָּֽיִם׃Then Joab sent messengers to David to say, “I have fought against Rabbah and have captured the water supply of the city.28Nou dan, versamel die res van die volk en slaan kamp teen die stad op en neem dit in, sodat nie ek self die stad inneem nie en my naam oor dit uitgeroep word.”וְעַתָּ֗ה אֱסֹף֙ אֶת־יֶ֣תֶר הָעָ֔ם וַחֲנֵ֥ה עַל־הָעִ֖יר וְלָכְדָ֑הּ פֶּן־אֶלְכֹּ֤ד אֲנִי֙ אֶת־הָעִ֔יר וְנִקְרָ֥א שְׁמִ֖י עָלֶֽיהָ׃Now, therefore, assemble the rest of the troops, lay siege to the city, and capture it. Otherwise I will capture the city, and it will be named after me.”29Dawid het die hele volk versamel en na Rabba gegaan en daarteen geveg en dit ingeneem.וַיֶּאֱסֹ֥ף דָּוִ֛ד אֶת־כָּל־הָעָ֖ם וַיֵּ֣לֶךְ רַבָּ֑תָה וַיִּלָּ֥חֶם בָּ֖הּ וַֽיִּלְכְּדָֽהּ׃So David assembled all the troops and went to Rabbah; and he fought against it and captured it.
30Hy het die kroon van hulle koning van sy kop af geneem; die gewig daarvan was 'n talent goud, en daar was 'n kosbare steen daaraan, en dit het op Dawid se kop gekom. En hy het uitermate baie buit uit die stad gebring.aOngeveer 34 kilogram.bOf: die kroon van Milkom.וַיִּקַּ֣ח אֶת־עֲטֶֽרֶת־מַלְכָּם֩ מֵעַ֨ל רֹאשׁ֜וֹ וּמִשְׁקָלָ֨הּ כִּכַּ֤ר זָהָב֙ וְאֶ֣בֶן יְקָרָ֔ה וַתְּהִ֖י עַל־רֹ֣אשׁ דָּוִ֑ד וּשְׁלַ֥ל הָעִ֛יר הוֹצִ֖יא הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד׃Then he took the crown from the head of their king. It weighed a talent of gold and was set with precious stones, and it was placed on David’s head. And David took a great amount of plunder from the city.31Die volk wat daarin was, het hy uitgebring en hulle by die saag en by die ysterpikke en by die ysterbyle gestel, en hy het hulle laat oorgaan. So het hy met al die stede van die Ammoniete gedoen. Daarna het Dawid en die hele volk na Jerusalem teruggekeer.aHebreeus onduidelik.וְאֶת־הָעָ֨ם אֲשֶׁר־בָּ֜הּ הוֹצִ֗יא וַיָּ֣שֶׂם בַּ֠מְּגֵרָה וּבַחֲרִצֵ֨י הַבַּרְזֶ֜ל וּֽבְמַגְזְרֹ֣ת הַבַּרְזֶ֗ל וְהֶעֱבִ֤יר אוֹתָם֙ וְכֵ֣ן יַעֲשֶׂ֔ה לְכֹ֖ל עָרֵ֣י בְנֵֽי־עַמּ֑וֹן וַיָּ֧שָׁב דָּוִ֛ד וְכָל־הָעָ֖ם יְרוּשָׁלִָֽם׃ פDavid brought out the people who were there and put them to work with saws, iron picks, and axes, and he made them work at the brick kilns. He did the same to all the Ammonite cities. Then David and all his troops returned to Jerusalem.
