2 Samuel 11

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Dit was by die terugkeer van die jaar, in die tyd wanneer die boodskappers uittrek, dat Dawid vir Joab gestuur het, en sy dienaars saam met hom, en die hele Israel; en hulle het die seuns van Ammon verwoes en Rabba beleër. Dawid self het in Jerusalem gebly.

Sommige manuskripte lees: konings (die leestradisie in die kantaantekening); die geskrewe teks het “boodskappers”.

וַיְהִי֩ לִתְשׁוּבַ֨ת הַשָּׁנָ֜ה לְעֵ֣ת׀ צֵ֣את הַמַּלְאֿכִ֗ים וַיִּשְׁלַ֣ח דָּוִ֡ד אֶת־יוֹאָב֩ וְאֶת־עֲבָדָ֨יו עִמּ֜וֹ וְאֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵ֗ל וַיַּשְׁחִ֨תוּ֙ אֶת־בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן וַיָּצֻ֖רוּ עַל־רַבָּ֑ה וְדָוִ֖ד יוֹשֵׁ֥ב בִּירוּשָׁלִָֽם׃ סIn the spring, at the time when kings march out to war, David sent out Joab and his servants with the whole army of Israel. They destroyed the Ammonites and besieged Rabbah, but David remained in Jerusalem.

2En teen die aand het Dawid van sy bed af opgestaan en op die dak van die koning se huis rondgeloop, en van die dak af het hy 'n vrou sien bad; en die vrou was baie mooi van voorkoms.

Letterlik: goed van voorkoms.

וַיְהִ֣י׀ לְעֵ֣ת הָעֶ֗רֶב וַיָּ֨קָם דָּוִ֜ד מֵעַ֤ל מִשְׁכָּבוֹ֙ וַיִּתְהַלֵּךְ֙ עַל־גַּ֣ג בֵּית־הַמֶּ֔לֶךְ וַיַּ֥רְא אִשָּׁ֛ה רֹחֶ֖צֶת מֵעַ֣ל הַגָּ֑ג וְהָ֣אִשָּׁ֔ה טוֹבַ֥ת מַרְאֶ֖ה מְאֹֽד׃One evening David got up from his bed and strolled around on the roof of the palace. And from the roof he saw a woman bathing—a very beautiful woman. 3Dawid het gestuur en navraag gedoen oor die vrou, en daar is gesê: “Is dit nie Batseba, die dogter van Eliam, die vrou van Uria, die Hetiet, nie?”וַיִּשְׁלַ֣ח דָּוִ֔ד וַיִּדְרֹ֖שׁ לָֽאִשָּׁ֑ה וַיֹּ֗אמֶר הֲלוֹא־זֹאת֙ בַּת־שֶׁ֣בַע בַּת־אֱלִיעָ֔ם אֵ֖שֶׁת אוּרִיָּ֥ה הַחִתִּֽי׃So David sent and inquired about the woman, and he was told, “This is Bathsheba, the daughter of Eliam and the wife of Uriah the Hittite.” 4Daarop het Dawid boodskappers gestuur en haar geneem; en sy het na hom toe gekom, en hy het by haar gelê, terwyl sy haar reinig van haar onreinheid. Toe het sy teruggekeer na haar huis.

Letterlik: terwyl sy haar heilig van haar onreinheid.

וַיִּשְׁלַח֩ דָּוִ֨ד מַלְאָכִ֜ים וַיִּקָּחֶ֗הָ וַתָּב֤וֹא אֵלָיו֙ וַיִּשְׁכַּ֣ב עִמָּ֔הּ וְהִ֥יא מִתְקַדֶּ֖שֶׁת מִטֻּמְאָתָ֑הּ וַתָּ֖שָׁב אֶל־בֵּיתָֽהּ׃Then David sent messengers to get her, and when she came to him, he slept with her. (Now she had just purified herself from her uncleanness.) Then she returned home. 5En die vrou het swanger geword; en sy het gestuur en vir Dawid laat weet en gesê: “Ek is swanger.”וַתַּ֖הַר הָֽאִשָּׁ֑ה וַתִּשְׁלַח֙ וַתַּגֵּ֣ד לְדָוִ֔ד וַתֹּ֖אמֶר הָרָ֥ה אָנֹֽכִי׃And the woman conceived and sent word to David, saying, “I am pregnant.”

6Toe het Dawid na Joab gestuur: “Stuur Uria, die Hetiet, na my.” En Joab het Uria na Dawid gestuur.וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ אֶל־יוֹאָ֔ב שְׁלַ֣ח אֵלַ֔י אֶת־אֽוּרִיָּ֖ה הַחִתִּ֑י וַיִּשְׁלַ֥ח יוֹאָ֛ב אֶת־אֽוּרִיָּ֖ה אֶל־דָּוִֽד׃At this, David sent orders to Joab: “Send me Uriah the Hittite.” So Joab sent him to David. 7Uria het by hom gekom, en Dawid het gevra na die welstand van Joab en na die welstand van die volk en na die welstand van die oorlog.וַיָּבֹ֥א אוּרִיָּ֖ה אֵלָ֑יו וַיִּשְׁאַ֣ל דָּוִ֗ד לִשְׁל֤וֹם יוֹאָב֙ וְלִשְׁל֣וֹם הָעָ֔ם וְלִשְׁל֖וֹם הַמִּלְחָמָֽה׃When Uriah came to him, David asked how Joab and the troops were doing and how the war was going. 8Toe het Dawid vir Uria gesê: “Gaan af na jou huis en was jou voete.” Uria het uit die koning se huis uitgegaan, en 'n geskenk van die koning het agter hom aan uitgegaan.וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ לְא֣וּרִיָּ֔ה רֵ֥ד לְבֵיתְךָ֖ וּרְחַ֣ץ רַגְלֶ֑יךָ וַיֵּצֵ֤א אֽוּרִיָּה֙ מִבֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וַתֵּצֵ֥א אַחֲרָ֖יו מַשְׂאַ֥ת הַמֶּֽלֶךְ׃Then he said to Uriah, “Go down to your house and wash your feet.” So Uriah left the palace, and a gift from the king followed him. 9Maar Uria het by die ingang van die huis van die koning gaan lê, saam met al die dienaars van sy heer, en hy het nie na sy huis afgegaan nie.וַיִּשְׁכַּ֣ב אוּרִיָּ֗ה פֶּ֚תַח בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ אֵ֖ת כָּל־עַבְדֵ֣י אֲדֹנָ֑יו וְלֹ֥א יָרַ֖ד אֶל־בֵּיתֽוֹ׃But Uriah slept at the door of the palace with all his master’s servants; he did not go down to his house. 10Hulle het vir Dawid meegedeel: “Uria het nie na sy huis afgegaan nie.” Toe het Dawid vir Uria gesê: “Kom jy nie van 'n reis af nie? Waarom het jy nie na jou huis afgegaan nie?”

Letterlik: van 'n weg af.

וַיַּגִּ֤דוּ לְדָוִד֙ לֵאמֹ֔ר לֹֽא־יָרַ֥ד אוּרִיָּ֖ה אֶל־בֵּית֑וֹ וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־אוּרִיָּ֗ה הֲל֤וֹא מִדֶּ֨רֶךְ֙ אַתָּ֣ה בָ֔א מַדּ֖וּעַ לֹֽא־יָרַ֥דְתָּ אֶל־בֵּיתֶֽךָ׃And David was told, “Uriah did not go home.” “Haven’t you just arrived from a journey?” David asked Uriah. “Why didn’t you go home?” 11Uria het vir Dawid gesê: “Die ark en Israel en Juda woon in hutte, en my heer Joab en die dienaars van my heer is in die ope veld gelaer; en ék sou na my huis gaan om te eet en te drink en by my vrou te slaap? So waar as u lewe en so waar as u siel lewe, ek sal hierdie saak nie doen nie!”

Letterlik: op die aangesig van die veld.

Letterlik: By u lewe en by die lewe van u siel, as ek hierdie saak doen!

וַיֹּ֨אמֶר אוּרִיָּ֜ה אֶל־דָּוִ֗ד הָ֠אָרוֹן וְיִשְׂרָאֵ֨ל וִֽיהוּדָ֜ה יֹשְׁבִ֣ים בַּסֻּכּ֗וֹת וַאדֹנִ֨י יוֹאָ֜ב וְעַבְדֵ֤י אֲדֹנִ֨י עַל־פְּנֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ חֹנִ֔ים וַאֲנִ֞י אָב֧וֹא אֶל־בֵּיתִ֛י לֶאֱכֹ֥ל וְלִשְׁתּ֖וֹת וְלִשְׁכַּ֣ב עִם־אִשְׁתִּ֑י חַיֶּ֨ךָ֙ וְחֵ֣י נַפְשֶׁ֔ךָ אִֽם־אֶעֱשֶׂ֖ה אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃Uriah answered, “The ark and Israel and Judah are dwelling in tents, and my master Joab and his soldiers are camped in the open field. How can I go to my house to eat and drink and sleep with my wife? As surely as you live, and as your soul lives, I will not do such a thing!” 12Toe het Dawid vir Uria gesê: “Bly ook vandag hier, en môre sal ek jou wegstuur.” So het Uria in Jerusalem gebly op daardie dag en die dag daarna.וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־אוּרִיָּ֗ה שֵׁ֥ב בָּזֶ֛ה גַּם־הַיּ֖וֹם וּמָחָ֣ר אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ וַיֵּ֨שֶׁב אוּרִיָּ֧ה בִירוּשָׁלִַ֛ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא וּמִֽמָּחֳרָֽת׃“Stay here one more day,” David said to Uriah, “and tomorrow I will send you back.” So Uriah stayed in Jerusalem that day and the next. 13Dawid het hom geroep, en hy het voor hom geëet en gedrink, en Dawid het hom dronk gemaak. En in die aand het hy uitgegaan om op sy bed te gaan lê by die dienaars van sy heer, maar na sy huis het hy nie afgegaan nie.וַיִּקְרָא־ל֣וֹ דָוִ֗ד וַיֹּ֧אכַל לְפָנָ֛יו וַיֵּ֖שְׁתְּ וַֽיְשַׁכְּרֵ֑הוּ וַיֵּצֵ֣א בָעֶ֗רֶב לִשְׁכַּ֤ב בְּמִשְׁכָּבוֹ֙ עִם־עַבְדֵ֣י אֲדֹנָ֔יו וְאֶל־בֵּית֖וֹ לֹ֥א יָרָֽד׃Then David invited Uriah to eat and drink with him, and he got Uriah drunk. And in the evening Uriah went out to lie down on his cot with his master’s servants, but he did not go home.

14In die môre het Dawid 'n brief aan Joab geskryf en dit deur die hand van Uria gestuur.וַיְהִ֣י בַבֹּ֔קֶר וַיִּכְתֹּ֥ב דָּוִ֛ד סֵ֖פֶר אֶל־יוֹאָ֑ב וַיִּשְׁלַ֖ח בְּיַ֥ד אוּרִיָּֽה׃The next morning David wrote a letter to Joab and sent it with Uriah. 15Hy het in die brief geskryf: “Plaas Uria teenoor die voorkant van die harde stryd, en trek julle van agter hom terug, sodat hy getref word en sterf.”

Letterlik: Gee Uria tot teenoor die aangesig van die sterk oorlog.

וַיִּכְתֹּ֥ב בַּסֵּ֖פֶר לֵאמֹ֑ר הָב֣וּ אֶת־אֽוּרִיָּ֗ה אֶל־מוּל֙ פְּנֵ֤י הַמִּלְחָמָה֙ הַֽחֲזָקָ֔ה וְשַׁבְתֶּ֥ם מֵאַחֲרָ֖יו וְנִכָּ֥ה וָמֵֽת׃ סIn the letter he wrote: “Put Uriah at the front of the fiercest battle; then withdraw from him, so that he may be struck down and killed.”

16Toe Joab die stad dopgehou het, het hy Uria geplaas op die plek waarvan hy geweet het dat daar manne van krag was.וַיְהִ֕י בִּשְׁמ֥וֹר יוֹאָ֖ב אֶל־הָעִ֑יר וַיִּתֵּן֙ אֶת־א֣וּרִיָּ֔ה אֶל־הַמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר יָדַ֔ע כִּ֥י אַנְשֵׁי־חַ֖יִל שָֽׁם׃So as Joab besieged the city, he assigned Uriah to a place where he knew the strongest enemy soldiers were. 17Die manne van die stad het uitgekom en teen Joab geveg; en party van die volk, van die dienaars van Dawid, het geval, en ook Uria, die Hetiet, het gesterf.וַיֵּ֨צְא֜וּ אַנְשֵׁ֤י הָעִיר֙ וַיִּלָּחֲמ֣וּ אֶת־יוֹאָ֔ב וַיִּפֹּ֥ל מִן־הָעָ֖ם מֵעַבְדֵ֣י דָוִ֑ד וַיָּ֕מָת גַּ֖ם אוּרִיָּ֥ה הַחִתִּֽי׃And when the men of the city came out and fought against Joab, some of David’s servants fell, and Uriah the Hittite also died. 18Toe het Joab gestuur en vir Dawid al die sake van die oorlog meegedeel.

Letterlik: al die woorde van die oorlog.

וַיִּשְׁלַ֖ח יוֹאָ֑ב וַיַּגֵּ֣ד לְדָוִ֔ד אֶת־כָּל־דִּבְרֵ֖י הַמִּלְחָמָֽה׃Joab sent to David a full account of the battle 19Hy het die boodskapper beveel en gesê: “Wanneer jy klaar al die dinge van die oorlog aan die koning vertel het,וַיְצַ֥ו אֶת־הַמַּלְאָ֖ךְ לֵאמֹ֑ר כְּכַלּוֹתְךָ֗ אֵ֛ת כָּל־דִּבְרֵ֥י הַמִּלְחָמָ֖ה לְדַבֵּ֥ר אֶל־הַמֶּֽלֶךְ׃and instructed the messenger, “When you have finished giving the king a full account of the battle, 20dan sal dit gebeur dat as die koning se grimmigheid opkom en hy vir jou sê: ‘Waarom het julle so naby die stad gekom om te veg? Het julle nie geweet dat hulle van bo-oor die muur af skiet nie?וְהָיָ֗ה אִֽם־תַּעֲלֶה֙ חֲמַ֣ת הַמֶּ֔לֶךְ וְאָמַ֣ר לְךָ֔ מַדּ֛וּעַ נִגַּשְׁתֶּ֥ם אֶל־הָעִ֖יר לְהִלָּחֵ֑ם הֲל֣וֹא יְדַעְתֶּ֔ם אֵ֥ת אֲשֶׁר־יֹר֖וּ מֵעַ֥ל הַחוֹמָֽה׃if the king’s anger flares, he may ask you, ‘Why did you get so close to the city to fight? Did you not realize they would shoot from atop the wall? 21Wie het Abimeleg, die seun van Jerubbeset, geslaan? Was dit nie 'n vrou wat 'n boonste meulsteen van bo-oor die muur op hom gegooi het, sodat hy by Tebes gesterf het nie? Waarom het julle so naby die muur gekom?’ dan moet jy sê: ‘Ook u dienaar Uria, die Hetiet, is dood.’”מִֽי־הִכָּ֞ה אֶת־אֲבִימֶ֣לֶךְ בֶּן־יְרֻבֶּ֗שֶׁת הֲלֽוֹא־אִשָּׁ֡ה הִשְׁלִ֣יכָה עָלָיו֩ פֶּ֨לַח רֶ֜כֶב מֵעַ֤ל הַֽחוֹמָה֙ וַיָּ֣מָת בְּתֵבֵ֔ץ לָ֥מָּה נִגַּשְׁתֶּ֖ם אֶל־הַֽחוֹמָ֑ה וְאָ֣מַרְתָּ֔ גַּ֗ם עַבְדְּךָ֛ אוּרִיָּ֥ה הַחִתִּ֖י מֵֽת׃Who struck Abimelech son of Jerubbesheth ? Was it not a woman who dropped an upper millstone on him from the wall, so that he died in Thebez? Why did you get so close to the wall?’ If he asks you this, then you are to say, ‘Your servant Uriah the Hittite is dead as well.’”

22Die boodskapper het gegaan, en hy het gekom en Dawid alles meegedeel waarmee Joab hom gestuur het.וַיֵּ֖לֶךְ הַמַּלְאָ֑ךְ וַיָּבֹא֙ וַיַּגֵּ֣ד לְדָוִ֔ד אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר שְׁלָח֖וֹ יוֹאָֽב׃So the messenger set out and reported to David all that Joab had sent him to say. 23Die boodskapper het vir Dawid gesê: “Die manne het die oorhand oor ons gekry en na ons toe in die veld uitgekom, maar ons het hulle teruggedryf tot by die ingang van die poort.

Letterlik: ons was oor hulle tot by die ingang van die poort.

וַיֹּ֤אמֶר הַמַּלְאָךְ֙ אֶל־דָּוִ֔ד כִּֽי־גָבְר֤וּ עָלֵ֨ינוּ֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיֵּצְא֥וּ אֵלֵ֖ינוּ הַשָּׂדֶ֑ה וַנִּהְיֶ֥ה עֲלֵיהֶ֖ם עַד־פֶּ֥תַח הַשָּֽׁעַר׃The messenger said to David, “The men overpowered us and came out against us in the field, but we drove them back to the entrance of the gate. 24Toe het die skutters van bo-oor die muur af op u dienaars geskiet, en party van die dienaars van die koning het gesterf; en ook u dienaar Uria, die Hetiet, is dood.”אֶל־עֲבָדֶ֨ךָ֙ מֵעַ֣ל הַחוֹמָ֔ה וַיָּמ֖וּתוּ מֵעַבְדֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וְגַ֗ם עַבְדְּךָ֛ אוּרִיָּ֥ה הַחִתִּ֖י מֵֽת׃ סThen the archers shot at your servants from the wall, and some of the king’s servants were killed. And your servant Uriah the Hittite is dead as well.”

25Dawid het vir die boodskapper gesê: “So moet jy vir Joab sê: ‘Laat hierdie saak nie sleg wees in jou oë nie, want die swaard verslind nou die een, nou die ander. Versterk jou stryd teen die stad en breek dit af.’ So moet jy hom versterk.”

Letterlik: want die swaard eet soos hierdie en soos hierdie.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־הַמַּלְאָ֗ךְ כֹּֽה־תֹאמַ֤ר אֶל־יוֹאָב֙ אַל־יֵרַ֤ע בְּעֵינֶ֨יךָ֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה כִּֽי־כָזֹ֥ה וְכָזֶ֖ה תֹּאכַ֣ל הֶחָ֑רֶב הַחֲזֵ֨ק מִלְחַמְתְּךָ֧ אֶל־הָעִ֛יר וְהָרְסָ֖הּ וְחַזְּקֵֽהוּ׃Then David told the messenger, “Say this to Joab: ‘Do not let this matter upset you, for the sword devours one as well as another. Strengthen your attack against the city and demolish it.’ Encourage him with these words.” 26Toe Uria se vrou hoor dat Uria, haar man, dood is, het sy oor haar eggenoot gerou.וַתִּשְׁמַע֙ אֵ֣שֶׁת אֽוּרִיָּ֔ה כִּי־מֵ֖ת אוּרִיָּ֣ה אִישָׁ֑הּ וַתִּסְפֹּ֖ד עַל־בַּעְלָֽהּ׃When Uriah’s wife heard that her husband was dead, she mourned for him. 27Toe die rou verby was, het Dawid gestuur en haar in sy huis opgeneem, en sy het sy vrou geword en vir hom 'n seun gebaar. Maar die ding wat Dawid gedoen het, was sleg in die oë van die HERE.וַיַּעֲבֹ֣ר הָאֵ֗בֶל וַיִּשְׁלַ֨ח דָּוִ֜ד וַיַּאַסְפָ֤הּ אֶל־בֵּיתוֹ֙ וַתְּהִי־ל֣וֹ לְאִשָּׁ֔ה וַתֵּ֥לֶד ל֖וֹ בֵּ֑ן וַיֵּ֧רַע הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה דָוִ֖ד בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃ פAnd when the time of mourning was over, David had her brought to his house, and she became his wife and bore him a son. But the thing that David had done was evil in the sight of the LORD.