Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.
AfrikaansHebreeus (WLC)Engels (Berean Standard Bible)
1Toe het al die stamme van Israel na Dawid in Hebron gekom en gesê: “Kyk, ons is jou been en jou vlees.וַיָּבֹ֜אוּ כָּל־שִׁבְטֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל־דָּוִ֖ד חֶבְר֑וֹנָה וַיֹּאמְר֣וּ לֵאמֹ֔ר הִנְנ֛וּ עַצְמְךָ֥ וּֽבְשָׂרְךָ֖ אֲנָֽחְנוּ׃Then all the tribes of Israel came to David at Hebron and said, “Here we are, your own flesh and blood.2Ook gister, ook eergister, toe Saul koning oor ons was, was dit jy wat Israel gelei het. En die HERE het vir jou gesê: Jy sal My volk Israel wei, en jy sal leier wees oor Israel.”aHebreeus onduidelik.גַּם־אֶתְמ֣וֹל גַּם־שִׁלְשׁ֗וֹם בִּהְי֨וֹת שָׁא֥וּל מֶ֨לֶךְ֙ עָלֵ֔ינוּ אַתָּ֗ה אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה לְךָ֗ אַתָּ֨ה תִרְעֶ֤ה אֶת־עַמִּי֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאַתָּ֛ה תִּהְיֶ֥ה לְנָגִ֖יד עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃Even in times past, while Saul was king over us, you were the one who led Israel out and brought them back. And to you the LORD said, ‘You will shepherd My people Israel, and you will be ruler over them.’”3Toe het al die ouderlinge van Israel na die koning in Hebron gekom, en koning Dawid het in Hebron voor die aangesig van die HERE ’n verbond met hulle gesluit, en hulle het Dawid as koning oor Israel gesalf.וַ֠יָּבֹאוּ כָּל־זִקְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל אֶל־הַמֶּ֨לֶךְ֙ חֶבְר֔וֹנָה וַיִּכְרֹ֣ת לָהֶם֩ הַמֶּ֨לֶךְ דָּוִ֥ד בְּרִ֛ית בְּחֶבְר֖וֹן לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיִּמְשְׁח֧וּ אֶת־דָּוִ֛ד לְמֶ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ פSo all the elders of Israel came to the king at Hebron, where King David made with them a covenant before the LORD. And they anointed him king over Israel.
4Dawid was 30 jaar oud toe hy koning geword het; 40 jaar het hy regeer.בֶּן־שְׁלֹשִׁ֥ים שָׁנָ֛ה דָּוִ֖ד בְּמָלְכ֑וֹ אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָ֖ה מָלָֽךְ׃David was thirty years old when he became king, and he reigned forty years.5In Hebron het hy sewe jaar en ses maande oor Juda regeer, en in Jerusalem het hy 33 jaar oor die hele Israel en Juda regeer.בְּחֶבְרוֹן֙ מָלַ֣ךְ עַל־יְהוּדָ֔ה שֶׁ֥בַע שָׁנִ֖ים וְשִׁשָּׁ֣ה חֳדָשִׁ֑ים וּבִירוּשָׁלִַ֣ם מָלַ֗ךְ שְׁלֹשִׁ֤ים וְשָׁלֹשׁ֙ שָׁנָ֔ה עַ֥ל כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל וִיהוּדָֽה׃In Hebron he reigned over Judah seven years and six months, and in Jerusalem he reigned thirty-three years over all Israel and Judah.
6Die koning en sy manne het na Jerusalem gegaan, na die Jebusiet, die inwoner van die land. En hy het vir Dawid gesê: “Jy sal nie hier inkom nie, maar die blindes en die kreupeles sal jou verwyder,” deur te sê: “Dawid sal nie hier inkom nie.”aOf: Jy sal nie hier inkom nie, tensy jy die blindes en die kreupeles verwyder het.וַיֵּ֨לֶךְ הַמֶּ֤לֶךְ וַֽאֲנָשָׁיו֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם אֶל־הַיְבֻסִ֖י יוֹשֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ וַיֹּ֨אמֶר לְדָוִ֤ד לֵאמֹר֙ לֹא־תָב֣וֹא הֵ֔נָּה כִּ֣י אִם־הֱסִֽירְךָ֗ הַעִוְרִ֤ים וְהַפִּסְחִים֙ לֵאמֹ֔ר לֹֽא־יָב֥וֹא דָוִ֖ד הֵֽנָּה׃Now the king and his men marched to Jerusalem against the Jebusites who inhabited the land. The Jebusites said to David: “You will never get in here. Even the blind and lame can repel you.” For they thought, “David cannot get in here.”7Maar Dawid het die vesting Sion ingeneem; dit is die stad van Dawid.וַיִּלְכֹּ֣ד דָּוִ֔ד אֵ֖ת מְצֻדַ֣ת צִיּ֑וֹן הִ֖יא עִ֥יר דָּוִֽד׃Nevertheless, David captured the fortress of Zion (that is, the City of David).8Op daardie dag het Dawid gesê: “Elkeen wat die Jebusiete slaan, laat hom aan die waterskag raak, en die kreupeles en die blindes, die siel van Dawid.” Daarom sê hulle: “Blind en kreupel mag nie in die huis ingaan nie.”aHebreeus onduidelik.וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא כָּל־מַכֵּ֤ה יְבֻסִי֙ וְיִגַּ֣ע בַּצִּנּ֔וֹר וְאֶת־הַפִּסְחִים֙ וְאֶת־הַ֣עִוְרִ֔ים נֶ֣פֶשׁ דָּוִ֑ד עַל־כֵּן֙ יֹֽאמְר֔וּ עִוֵּ֣ר וּפִסֵּ֔חַ לֹ֥א יָב֖וֹא אֶל־הַבָּֽיִת׃On that day he said, “Whoever attacks the Jebusites must use the water shaft to reach the lame and blind who are despised by David. ” That is why it is said, “The blind and the lame will never enter the palace.”9En Dawid het in die vesting gaan woon en dit die stad van Dawid genoem. En Dawid het rondom gebou, van die Millo af na binne toe.וַיֵּ֤שֶׁב דָּוִד֙ בַּמְּצֻדָ֔ה וַיִּקְרָא־לָ֖הּ עִ֣יר דָּוִ֑ד וַיִּ֤בֶן דָּוִד֙ סָבִ֔יב מִן־הַמִּלּ֖וֹא וָבָֽיְתָה׃So David took up residence in the fortress and called it the City of David. He built it up all the way around, from the supporting terraces inward.10Dawid het al groter en groter geword, en die HERE, God van die leërskare, was met hom.וַיֵּ֥לֶךְ דָּוִ֖ד הָל֣וֹךְ וְגָד֑וֹל וַיהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י צְבָא֖וֹת עִמּֽוֹ׃ פAnd David became greater and greater, for the LORD God of Hosts was with him.
11En Hiram, die koning van Tirus, het boodskappers na Dawid gestuur, en sederhout en skrynwerkers en messelaars, en hulle het vir Dawid ’n huis gebou.aLetterlik: ambagsmanne van hout en ambagsmanne van muursteen.וַ֠יִּשְׁלַח חִירָ֨ם מֶֽלֶךְ־צֹ֥ר מַלְאָכִים֮ אֶל־דָּוִד֒ וַעֲצֵ֣י אֲרָזִ֔ים וְחָרָשֵׁ֣י עֵ֔ץ וְחָֽרָשֵׁ֖י אֶ֣בֶן קִ֑יר וַיִּבְנֽוּ־בַ֖יִת לְדָוִֽד׃Now Hiram king of Tyre sent envoys to David, along with cedar logs, carpenters, and stonemasons, and they built a palace for David.12En Dawid het geweet dat die HERE hom as koning oor Israel bevestig het en dat Hy sy koninkryk verhef het ter wille van Sy volk Israel.וַיֵּ֣דַע דָּוִ֔ד כִּֽי־הֱכִינ֧וֹ יְהוָ֛ה לְמֶ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְכִי֙ נִשֵּׂ֣א מַמְלַכְתּ֔וֹ בַּעֲב֖וּר עַמּ֥וֹ יִשְׂרָאֵֽל׃ סAnd David realized that the LORD had established him as king over Israel and had exalted his kingdom for the sake of His people Israel.
13En Dawid het nog byvroue en vroue uit Jerusalem geneem nadat hy van Hebron gekom het, en vir Dawid is nog seuns en dogters gebore.וַיִּקַּח֩ דָּוִ֨ד ע֜וֹד פִּֽלַגְשִׁ֤ים וְנָשִׁים֙ מִיר֣וּשָׁלִַ֔ם אַחֲרֵ֖י בֹּא֣וֹ מֵחֶבְר֑וֹן וַיִּוָּ֥לְדּוּ ע֛וֹד לְדָוִ֖ד בָּנִ֥ים וּבָנֽוֹת׃After he had arrived from Hebron, David took more concubines and wives from Jerusalem, and more sons and daughters were born to him.14En dit is die name van dié wat vir hom in Jerusalem gebore is: Sammua en Sobab en Natan en Salomo,וְאֵ֗לֶּה שְׁמ֛וֹת הַיִּלֹּדִ֥ים ל֖וֹ בִּירוּשָׁלִָ֑ם שַׁמּ֣וּעַ וְשׁוֹבָ֔ב וְנָתָ֖ן וּשְׁלֹמֹֽה׃These are the names of the children born to him in Jerusalem: Shammua, Shobab, Nathan, Solomon,15Jibhar, Elisua, Nefeg en Jafia,וְיִבְחָ֥ר וֶאֱלִישׁ֖וּעַ וְנֶ֥פֶג וְיָפִֽיעַ׃Ibhar, Elishua, Nepheg, Japhia,16en Elisama en Eljada en Elifelet.וֶאֱלִישָׁמָ֥ע וְאֶלְיָדָ֖ע וֶאֱלִיפָֽלֶט׃ פElishama, Eliada, and Eliphelet.
17Toe die Filistyne hoor dat hulle Dawid as koning oor Israel gesalf het, het al die Filistyne opgetrek om Dawid te soek. En Dawid het dit gehoor en na die vesting afgegaan.וַיִּשְׁמְע֣וּ פְלִשְׁתִּ֗ים כִּי־מָשְׁח֨וּ אֶת־דָּוִ֤ד לְמֶ֨לֶךְ֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּעֲל֥וּ כָל־פְּלִשְׁתִּ֖ים לְבַקֵּ֣שׁ אֶת־דָּוִ֑ד וַיִּשְׁמַ֣ע דָּוִ֔ד וַיֵּ֖רֶד אֶל־הַמְּצוּדָֽה׃When the Philistines heard that David had been anointed king over Israel, they all went in search of him; but David learned of this and went down to the stronghold.18En die Filistyne het gekom en hulle in die dal van Refaïm uitgesprei.וּפְלִשְׁתִּ֖ים בָּ֑אוּ וַיִּנָּטְשׁ֖וּ בְּעֵ֥מֶק רְפָאִֽים׃Now the Philistines had come and spread out in the Valley of Rephaim.19Dawid het die HERE gevra: “Moet ek optrek teen die Filistyne? Sal U hulle in my hand gee?” En die HERE het vir Dawid gesê: “Trek op, want Ek sal die Filistyne sekerlik in jou hand gee.”וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤ד בַּֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הַאֶֽעֱלֶה֙ אֶל־פְּלִשְׁתִּ֔ים הֲתִתְּנֵ֖ם בְּיָדִ֑י וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֶל־דָּוִד֙ עֲלֵ֔ה כִּֽי־נָתֹ֥ן אֶתֵּ֛ן אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֖ים בְּיָדֶֽךָ׃So David inquired of the LORD, “Should I go up against the Philistines? Will You deliver them into my hand?” “Go up,” replied the LORD, “for I will surely deliver the Philistines into your hand.”20Dawid het na Baäl-Perasim gekom, en Dawid het hulle daar verslaan. Toe het hy gesê: “Die HERE het my vyande voor my uit deurgebreek soos 'n deurbraak van water.” Daarom het hy die naam van daardie plek Baäl-Perasim genoem.aDie naam beteken Baäl-Perasim beteken “heer van die deurbrake”.וַיָּבֹ֨א דָוִ֥ד בְּבַֽעַל־פְּרָצִים֮ וַיַּכֵּ֣ם שָׁ֣ם דָּוִד֒ וַיֹּ֕אמֶר פָּרַ֨ץ יְהוָ֧ה אֶת־אֹיְבַ֛י לְפָנַ֖י כְּפֶ֣רֶץ מָ֑יִם עַל־כֵּ֗ן קָרָ֛א שֵֽׁם־הַמָּק֥וֹם הַה֖וּא בַּ֥עַל פְּרָצִֽים׃So David went to Baal-perazim, where he defeated the Philistines and said, “Like a bursting flood, the LORD has burst out against my enemies before me.” So he called that place Baal-perazim.21Hulle het hulle afgode daar agtergelaat, en Dawid en sy manne het hulle weggedra.וַיַּעַזְבוּ־שָׁ֖ם אֶת־עֲצַבֵּיהֶ֑ם וַיִּשָּׂאֵ֥ם דָּוִ֖ד וַאֲנָשָֽׁיו׃ פThere the Philistines abandoned their idols, and David and his men carried them away.
22En die Filistyne het weer opgetrek en hulle in die dal van Refaïm uitgesprei.וַיֹּסִ֥פוּ ע֛וֹד פְּלִשְׁתִּ֖ים לַֽעֲל֑וֹת וַיִּנָּֽטְשׁ֖וּ בְּעֵ֥מֶק רְפָאִֽים׃Once again the Philistines came up and spread out in the Valley of Rephaim.23En Dawid het die HERE geraadpleeg, en Hy het gesê: “Jy moet nie optrek nie; trek om agter hulle en kom op hulle af teenoor die balsembome.וַיִּשְׁאַ֤ל דָּוִד֙ בַּֽיהוָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר לֹ֣א תַעֲלֶ֑ה הָסֵב֙ אֶל־אַ֣חֲרֵיהֶ֔ם וּבָ֥אתָ לָהֶ֖ם מִמּ֥וּל בְּכָאִֽים׃So David inquired of the LORD, who answered, “Do not march straight up, but circle around behind them and attack them in front of the balsam trees.24En wanneer jy die geluid van marsering in die toppe van die balsembome hoor, dan moet jy jou haas, want dan sal die HERE voor jou uit uitgaan om die kamp van die Filistyne te slaan.”וִ֠יהִי אֶת־ק֧וֹל צְעָדָ֛ה בְּרָאשֵׁ֥י הַבְּכָאִ֖ים אָ֣ז תֶּחֱרָ֑ץ כִּ֣י אָ֗ז יָצָ֤א יְהוָה֙ לְפָנֶ֔יךָ לְהַכּ֖וֹת בְּמַחֲנֵ֥ה פְלִשְׁתִּֽים׃As soon as you hear the sound of marching in the tops of the balsam trees, move quickly, because this will mean that the LORD has gone out before you to strike the camp of the Philistines.”25En Dawid het so gedoen soos die HERE hom beveel het, en hy het die Filistyne verslaan van Geba af tot by Geser.aLetterlik: tot jy by Geser kom.וַיַּ֤עַשׂ דָּוִד֙ כֵּ֔ן כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יְהוָ֑ה וַיַּךְ֙ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֔ים מִגֶּ֖בַע עַד־בֹּאֲךָ֥ גָֽזֶר׃ פSo David did as the LORD had commanded him, and he struck down the Philistines all the way from Gibeon to Gezer.
