1 Samuel 1

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Daar was een man uit Ramatajim-Sofim, uit die gebergte van Efraim, en sy naam was Elkana, seun van Jerogam, seun van Elihu, seun van Tohu, seun van Suf, ’n Efratiet.וַיְהִי֩ אִ֨ישׁ אֶחָ֜ד מִן־הָרָמָתַ֛יִם צוֹפִ֖ים מֵהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וּשְׁמ֡וֹ אֶ֠לְקָנָה בֶּן־יְרֹחָ֧ם בֶּן־אֱלִיה֛וּא בֶּן־תֹּ֥חוּ בֶן־צ֖וּף אֶפְרָתִֽי׃Now there was a man named Elkanah who was from Ramathaim-zophim in the hill country of Ephraim. He was the son of Jeroham, the son of Elihu, the son of Tohu, the son of Zuph, an Ephraimite. 2En hy het twee vroue gehad: die naam van die een was Hanna en die naam van die tweede Peninna. En Peninna het kinders gehad, maar Hanna het geen kinders gehad nie.וְלוֹ֙ שְׁתֵּ֣י נָשִׁ֔ים שֵׁ֤ם אַחַת֙ חַנָּ֔ה וְשֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖ית פְּנִנָּ֑ה וַיְהִ֤י לִפְנִנָּה֙ יְלָדִ֔ים וּלְחַנָּ֖ה אֵ֥ין יְלָדִֽים׃He had two wives, one named Hannah and the other Peninnah. And Peninnah had children, but Hannah had none. 3En daardie man het jaar na jaar uit sy stad opgegaan om te aanbid en aan die HERE van die leërskare te offer in Silo. En daar was die twee seuns van Eli, Hofni en Pinehas, priesters van die HERE.

Letterlik: van dae tot dae.

וְעָלָה֩ הָאִ֨ישׁ הַה֤וּא מֵֽעִירוֹ֙ מִיָּמִ֣ים׀ יָמִ֔ימָה לְהִֽשְׁתַּחֲוֺ֧ת וְלִזְבֹּ֛חַ לַיהוָ֥ה צְבָא֖וֹת בְּשִׁלֹ֑ה וְשָׁ֞ם שְׁנֵ֣י בְנֵֽי־עֵלִ֗י חָפְנִי֙ וּפִ֣נְחָ֔ס כֹּהֲנִ֖ים לַיהוָֽה׃Year after year Elkanah would go up from his city to worship and sacrifice to the LORD of Hosts at Shiloh, where Eli’s two sons, Hophni and Phinehas, were priests to the LORD.

4En toe die dag kom dat Elkana geoffer het, het hy aan Peninna, sy vrou, en aan al haar seuns en haar dogters dele gegee.וַיְהִ֣י הַיּ֔וֹם וַיִּזְבַּ֖ח אֶלְקָנָ֑ה וְנָתַ֞ן לִפְנִנָּ֣ה אִשְׁתּ֗וֹ וּֽלְכָל־בָּנֶ֛יהָ וּבְנוֹתֶ֖יהָ מָנֽוֹת׃And whenever the day came for Elkanah to present his sacrifice, he would give portions to his wife Peninnah and to all her sons and daughters. 5Maar aan Hanna het hy een dubbele porsie gegee, want hy het Hanna liefgehad, maar die HERE het haar baarmoeder toegesluit.

Letterlik: een porsie van twee neuse.

Hebreeus onduidelik.

וּלְחַנָּ֕ה יִתֵּ֛ן מָנָ֥ה אַחַ֖ת אַפָּ֑יִם כִּ֤י אֶת־חַנָּה֙ אָהֵ֔ב וַֽיהוָ֖ה סָגַ֥ר רַחְמָֽהּ׃But to Hannah he would give a double portion, for he loved her even though the LORD had closed her womb. 6En haar mededingster het haar ook bitter geterg om haar te vererg, omdat die HERE haar moederskoot toegesluit het.

Letterlik: het haar ook met tergery geterg.

וְכִֽעֲסַ֤תָּה צָֽרָתָהּ֙ גַּם־כַּ֔עַס בַּעֲב֖וּר הַרְּעִמָ֑הּ כִּֽי־סָגַ֥ר יְהוָ֖ה בְּעַ֥ד רַחְמָֽהּ׃Because the LORD had closed Hannah’s womb, her rival would provoke her viciously to taunt her. 7En so het hy gedoen, jaar ná jaar: so dikwels as sy opgegaan het na die huis van die HERE, het sy haar so getart. Dan het sy gehuil en nie geëet nie.וְכֵ֨ן יַעֲשֶׂ֜ה שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֗ה מִדֵּ֤י עֲלֹתָהּ֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה כֵּ֖ן תַּכְעִסֶ֑נָּה וַתִּבְכֶּ֖ה וְלֹ֥א תֹאכַֽל׃And this went on year after year. Whenever Hannah went up to the house of the LORD, her rival taunted her until she wept and would not eat. 8Toe sê Elkana, haar man, vir haar: “Hanna, waarom huil jy, en waarom eet jy nie, en waarom is jou hart bedroef? Is ek nie vir jou beter as tien seuns nie?”וַיֹּ֨אמֶר לָ֜הּ אֶלְקָנָ֣ה אִישָׁ֗הּ חַנָּה֙ לָ֣מֶה תִבְכִּ֗י וְלָ֨מֶה֙ לֹ֣א תֹֽאכְלִ֔י וְלָ֖מֶה יֵרַ֣ע לְבָבֵ֑ךְ הֲל֤וֹא אָֽנֹכִי֙ ט֣וֹב לָ֔ךְ מֵעֲשָׂרָ֖ה בָּנִֽים׃“Hannah, why are you crying?” her husband Elkanah asked. “Why won’t you eat? Why is your heart so grieved? Am I not better to you than ten sons?”

9Daarna het Hanna opgestaan, ná die eet in Silo en ná die drink. En Eli, die priester, het op die stoel gesit by die deurpos van die tempel van die HERE.וַתָּ֣קָם חַנָּ֔ה אַחֲרֵ֛י אָכְלָ֥ה בְשִׁלֹ֖ה וְאַחֲרֵ֣י שָׁתֹ֑ה וְעֵלִ֣י הַכֹּהֵ֗ן יֹשֵׁב֙ עַל־הַכִּסֵּ֔א עַל־מְזוּזַ֖ת הֵיכַ֥ל יְהוָֽה׃So after they had finished eating and drinking in Shiloh, Hannah stood up. Now Eli the priest was sitting on a chair by the doorpost of the temple of the LORD. 10En sy was bitter van siel, en sy het tot die HERE gebid en gehuil en gehuil.וְהִ֖יא מָ֣רַת נָ֑פֶשׁ וַתִּתְפַּלֵּ֥ל עַל־יְהוָ֖ה וּבָכֹ֥ה תִבְכֶּֽה׃In her bitter distress, Hannah prayed to the LORD and wept with many tears. 11En sy het 'n gelofte afgelê en gesê: “HERE van die leërskare, as U werklik die ellende van U dienares aansien en my gedenk en U dienares nie vergeet nie, en aan U dienares 'n manlike nageslag gee, dan sal ek hom aan die HERE gee al die dae van sy lewe, en geen skeermes sal oor sy hoof kom nie.”

Letterlik: as U siende sien.

Letterlik: saad van manne.

וַתִּדֹּ֨ר נֶ֜דֶר וַתֹּאמַ֗ר יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אִם־רָאֹ֥ה תִרְאֶ֣ה׀ בָּעֳנִ֣י אֲמָתֶ֗ךָ וּזְכַרְתַּ֨נִי֙ וְלֹֽא־תִשְׁכַּ֣ח אֶת־אֲמָתֶ֔ךָ וְנָתַתָּ֥ה לַאֲמָתְךָ֖ זֶ֣רַע אֲנָשִׁ֑ים וּנְתַתִּ֤יו לַֽיהוָה֙ כָּל־יְמֵ֣י חַיָּ֔יו וּמוֹרָ֖ה לֹא־יַעֲלֶ֥ה עַל־רֹאשֽׁוֹ׃And she made a vow, saying, “O LORD of Hosts, if only You will look upon the affliction of Your maidservant and remember me, not forgetting Your maidservant but giving her a son, then I will dedicate him to the LORD all the days of his life, and no razor shall ever touch his head.” 12En dit het gebeur, toe sy lank gebid het voor die aangesig van die HERE, dat Eli haar mond dopgehou het.וְהָיָה֙ כִּ֣י הִרְבְּתָ֔ה לְהִתְפַּלֵּ֖ל לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְעֵלִ֖י שֹׁמֵ֥ר אֶת־פִּֽיהָ׃As Hannah kept on praying before the LORD, Eli watched her mouth. 13En Hanna, sy het in haar hart gepraat; net haar lippe het beweeg, maar haar stem is nie gehoor nie. En Eli het haar vir 'n dronk vrou aangesien.וְחַנָּ֗ה הִ֚יא מְדַבֶּ֣רֶת עַל־לִבָּ֔הּ רַ֚ק שְׂפָתֶ֣יהָ נָּע֔וֹת וְקוֹלָ֖הּ לֹ֣א יִשָּׁמֵ֑עַ וַיַּחְשְׁבֶ֥הָ עֵלִ֖י לְשִׁכֹּרָֽה׃Hannah was praying in her heart, and though her lips were moving, her voice could not be heard. So Eli thought she was drunk 14En Eli het vir haar gesê: “Tot wanneer sal jy dronk wees? Sit jou wyn van jou af weg.”וַיֹּ֤אמֶר אֵלֶ֨יהָ֙ עֵלִ֔י עַד־מָתַ֖י תִּשְׁתַּכָּרִ֑ין הָסִ֥ירִי אֶת־יֵינֵ֖ךְ מֵעָלָֽיִךְ׃and said to her, “How long will you be drunk? Put away your wine!” 15Toe antwoord Hanna en sê: “Nee, my heer, ek is ’n vrou swaar van gees. Wyn en sterk drank het ek nie gedrink nie, maar ek het my siel uitgestort voor die aangesig van die HERE.”וַתַּ֨עַן חַנָּ֤ה וַתֹּ֨אמֶר֙ לֹ֣א אֲדֹנִ֔י אִשָּׁ֤ה קְשַׁת־ר֨וּחַ֙ אָנֹ֔כִי וְיַ֥יִן וְשֵׁכָ֖ר לֹ֣א שָׁתִ֑יתִי וָאֶשְׁפֹּ֥ךְ אֶת־נַפְשִׁ֖י לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃“No, my lord,” Hannah replied. “I am a woman troubled in spirit. I have not had any wine or strong drink, but I have poured out my soul before the LORD. 16“Moet U dienares nie voor die aangesig van ’n dogter van Beliaal stel nie, want uit die oorvloed van my besorgdheid en my ergernis het ek tot nou toe gepraat.”

Die naam beteken Die naam Beliaal beteken waardeloosheid.

אַל־תִּתֵּן֙ אֶת־אֲמָ֣תְךָ֔ לִפְנֵ֖י בַּת־בְּלִיָּ֑עַל כִּֽי־מֵרֹ֥ב שִׂיחִ֛י וְכַעְסִ֖י דִּבַּ֥רְתִּי עַד־הֵֽנָּה׃Do not take your servant for a wicked woman, for all this time I have been praying out of the depth of my anguish and grief.” 17En Eli het geantwoord en gesê: “Gaan in vrede, en mag die God van Israel jou versoek gee wat jy van Hom gevra het.”

Of: en die God van Israel sal jou versoek gee.

וַיַּ֧עַן עֵלִ֛י וַיֹּ֖אמֶר לְכִ֣י לְשָׁל֑וֹם וֵאלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל יִתֵּן֙ אֶת־שֵׁ֣לָתֵ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר שָׁאַ֖לְתְּ מֵעִמּֽוֹ׃“Go in peace,” Eli replied, “and may the God of Israel grant the petition you have asked of Him.” 18En sy het gesê: “Mag u dienares guns vind in u oë.” En die vrou het haar weg gegaan en geëet, en haar gesig was nie meer soos tevore nie.

Letterlik: en haar gesig was nie meer vir haar nie.

וַתֹּ֕אמֶר תִּמְצָ֧א שִׁפְחָתְךָ֛ חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ וַתֵּ֨לֶךְ הָאִשָּׁ֤ה לְדַרְכָּהּ֙ וַתֹּאכַ֔ל וּפָנֶ֥יהָ לֹא־הָיוּ־לָ֖הּ עֽוֹד׃“May your maidservant find favor with you,” said Hannah. Then she went on her way, and she began to eat, and her face was no longer downcast.

19En hulle het vroeg in die môre opgestaan en voor die aangesig van die HERE aanbid, en hulle het teruggekeer en by hulle huis in Rama gekom. En Elkana het Hanna, sy vrou, geken, en die HERE het haar gedenk.וַיַּשְׁכִּ֣מוּ בַבֹּ֗קֶר וַיִּֽשְׁתַּחֲווּ֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַיָּשֻׁ֛בוּ וַיָּבֹ֥אוּ אֶל־בֵּיתָ֖ם הָרָמָ֑תָה וַיֵּ֤דַע אֶלְקָנָה֙ אֶת־חַנָּ֣ה אִשְׁתּ֔וֹ וַיִּֽזְכְּרֶ֖הָ יְהוָֽה׃The next morning they got up early to bow in worship before the LORD, and then they returned home to Ramah. And Elkanah had relations with his wife Hannah, and the LORD remembered her. 20En dit het gebeur met die omloop van die dae dat Hanna swanger geword het en ’n seun gebore het; en sy het sy naam Samuel genoem, want: “Van die HERE het ek hom gevra.”

Die naam beteken Die Hebreeuse woord vir ‘gevra’ klink soos die naam Samuel.

וַיְהִי֙ לִתְקֻפ֣וֹת הַיָּמִ֔ים וַתַּ֥הַר חַנָּ֖ה וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתִּקְרָ֤א אֶת־שְׁמוֹ֙ שְׁמוּאֵ֔ל כִּ֥י מֵיְהוָ֖ה שְׁאִלְתִּֽיו׃So in the course of time, Hannah conceived and gave birth to a son. She named him Samuel, saying, “Because I have asked for him from the LORD.”

21En die man Elkana en sy hele huisgesin het opgegaan om aan die HERE die jaarlikse offer en sy gelofte te offer.

Letterlik: die offer van die dae.

וַיַּ֛עַל הָאִ֥ישׁ אֶלְקָנָ֖ה וְכָל־בֵּית֑וֹ לִזְבֹּ֧חַ לַֽיהוָ֛ה אֶת־זֶ֥בַח הַיָּמִ֖ים וְאֶת־נִדְרֽוֹ׃Then Elkanah and all his house went up to make the annual sacrifice to the LORD and to fulfill his vow, 22Maar Hanna het nie opgegaan nie, want sy het vir haar man gesê: “Totdat die seun gespeen is, dan sal ek hom bring, en hy sal voor die aangesig van die HERE verskyn en daar bly tot in ewigheid.”וְחַנָּ֖ה לֹ֣א עָלָ֑תָה כִּֽי־אָמְרָ֣ה לְאִישָׁ֗הּ עַ֣ד יִגָּמֵ֤ל הַנַּ֨עַר֙ וַהֲבִאֹתִ֗יו וְנִרְאָה֙ אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וְיָ֥שַׁב שָׁ֖ם עַד־עוֹלָֽם׃but Hannah did not go. “After the boy is weaned,” she said to her husband, “I will take him to appear before the LORD and to stay there permanently.” 23En Elkana, haar man, het vir haar gesê: “Doen wat goed is in jou oë; bly totdat jy hom gespeen het. Mag die HERE net Sy woord bevestig.” En die vrou het gebly en haar seun gesoog totdat sy hom gespeen het.

Sommige ou vertalings lees: wat uit jou mond uitgegaan het.

וַיֹּ֣אמֶר לָהּ֩ אֶלְקָנָ֨ה אִישָׁ֜הּ עֲשִׂ֧י הַטּ֣וֹב בְּעֵינַ֗יִךְ שְׁבִי֙ עַד־גָּמְלֵ֣ךְ אֹת֔וֹ אַ֛ךְ יָקֵ֥ם יְהוָ֖ה אֶת־דְּבָר֑וֹ וַתֵּ֤שֶׁב הָֽאִשָּׁה֙ וַתֵּ֣ינֶק אֶת־בְּנָ֔הּ עַד־גָּמְלָ֖הּ אֹתֽוֹ׃“Do what you think is best,” her husband Elkanah replied, “and stay here until you have weaned him. Only may the LORD confirm His word.” So Hannah stayed and nursed her son until she had weaned him.

24En toe sy hom gespeen het, het sy hom saam met haar opgebring, met drie bulle en een efa meel en ’n kruik wyn; en sy het hom gebring na die huis van die HERE in Silo; en die seun was ’n seuntjie.

Ongeveer 22 liter.

וַתַּעֲלֵ֨הוּ עִמָּ֜הּ כַּאֲשֶׁ֣ר גְּמָלַ֗תּוּ בְּפָרִ֤ים שְׁלֹשָׁה֙ וְאֵיפָ֨ה אַחַ֥ת קֶ֨מַח֙ וְנֵ֣בֶל יַ֔יִן וַתְּבִאֵ֥הוּ בֵית־יְהוָ֖ה שִׁל֑וֹ וְהַנַּ֖עַר נָֽעַר׃Once she had weaned him, Hannah took the boy with her, along with a three-year-old bull, an ephah of flour, and a skin of wine. Though the boy was still young, she brought him to the house of the LORD at Shiloh. 25En hulle het die bul geslag en die seun na Eli gebring.וַֽיִּשְׁחֲט֖וּ אֶת־הַפָּ֑ר וַיָּבִ֥יאוּ אֶת־הַנַּ֖עַר אֶל־עֵלִֽי׃And when they had slaughtered the bull, they brought the boy to Eli. 26En sy het gesê: “Ag, my heer, so waar as u siel leef, my heer, ek is die vrou wat hier by u gestaan het om tot die HERE te bid.וַתֹּ֨אמֶר֙ בִּ֣י אֲדֹנִ֔י חֵ֥י נַפְשְׁךָ֖ אֲדֹנִ֑י אֲנִ֣י הָאִשָּׁ֗ה הַנִּצֶּ֤בֶת עִמְּכָה֙ בָּזֶ֔ה לְהִתְפַּלֵּ֖ל אֶל־יְהוָֽה׃“Please, my lord,” said Hannah, “as surely as you live, my lord, I am the woman who stood here beside you praying to the LORD. 27Om hierdie seun het ek gebid, en die HERE het my versoek gegee wat ek van Hom gevra het.אֶל־הַנַּ֥עַר הַזֶּ֖ה הִתְפַּלָּ֑לְתִּי וַיִּתֵּ֨ן יְהוָ֥ה לִי֙ אֶת־שְׁאֵ֣לָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר שָׁאַ֖לְתִּי מֵעִמּֽוֹ׃I prayed for this boy, and since the LORD has granted me what I asked of Him, 28“En ek, ek het hom ook aan die HERE uitgeleen; al die dae wat hy bestaan, is hy aan die HERE uitgeleen.” En hy het daar die HERE aanbid.

Of: afgestaan.

וְגַ֣ם אָנֹכִ֗י הִשְׁאִלְתִּ֨הוּ֙ לַֽיהוָ֔ה כָּל־הַיָּמִים֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֔ה ה֥וּא שָׁא֖וּל לַֽיהוָ֑ה וַיִּשְׁתַּ֥חוּ שָׁ֖ם לַיהוָֽה׃ פI now dedicate the boy to the LORD. For as long as he lives, he is dedicated to the LORD.” So they worshiped the LORD there.