2 Konings 4

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En 'n sekere vrou uit die vroue van die seuns van die profete het na Elisa geroep en gesê: “U dienaar, my man, is dood, en u weet dat u dienaar die HERE gevrees het; en die skuldeiser het gekom om my twee kinders vir hom as slawe te neem.”וְאִשָּׁ֣ה אַחַ֣ת מִנְּשֵׁ֣י בְנֵֽי־הַ֠נְּבִיאִים צָעֲקָ֨ה אֶל־אֱלִישָׁ֜ע לֵאמֹ֗ר עַבְדְּךָ֤ אִישִׁי֙ מֵ֔ת וְאַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ כִּ֣י עַבְדְּךָ֔ הָיָ֥ה יָרֵ֖א אֶת־יְהוָ֑ה וְהַ֨נֹּשֶׁ֔ה בָּ֗א לָקַ֜חַת אֶת־שְׁנֵ֧י יְלָדַ֛י ל֖וֹ לַעֲבָדִֽים׃Now the wife of one of the sons of the prophets cried out to Elisha, “Your servant, my husband, is dead, and you know that your servant feared the LORD. And now his creditor is coming to take my two children as his slaves!” 2En Elisa het vir haar gesê: “Wat kan ek vir jou doen? Sê vir my, wat is daar in die huis?” En sy het gesê: “U dienares het niks in die huis nie behalwe 'n kruikie olie.”וַיֹּ֨אמֶר אֵלֶ֤יהָ אֱלִישָׁע֙ מָ֣ה אֶֽעֱשֶׂה־לָּ֔ךְ הַגִּ֣ידִי לִ֔י מַה־יֶּשׁ־בַּבָּ֑יִת וַתֹּ֗אמֶר אֵ֣ין לְשִׁפְחָתְךָ֥ כֹל֙ בַּבַּ֔יִת כִּ֖י אִם־אָס֥וּךְ שָֽׁמֶן׃“How can I help you?” asked Elisha. “Tell me, what do you have in the house?” She answered, “Your servant has nothing in the house but a jar of oil.” 3Toe het hy gesê: “Gaan, vra vir jou houers van buite af, van al die leë houers. Moenie min vra nie.”וַיֹּ֗אמֶר לְכִ֨י שַׁאֲלִי־לָ֤ךְ כֵּלִים֙ מִן־הַח֔וּץ מֵאֵ֖ת כָּל־כֵּלִ֥ים רֵקִ֖ים אַל־תַּמְעִֽיטִי׃“Go,” said Elisha, “borrow empty jars from all your neighbors. Do not gather just a few. 4En gaan in en sluit die deur agter jou en agter jou seuns, en giet in al hierdie kanne, en wat vol is, sit weg.”וּבָ֗את וְסָגַ֤רְתְּ הַדֶּ֨לֶת֙ בַּעֲדֵ֣ךְ וּבְעַד־בָּנַ֔יִךְ וְיָצַ֕קְתְּ עַ֥ל כָּל־הַכֵּלִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וְהַמָּלֵ֖א תַּסִּֽיעִי׃Then go inside, shut the door behind you and your sons, and pour oil into all these jars, setting the full ones aside.” 5En sy het van hom af weggegaan en die deur agter haar en agter haar seuns gesluit; hulle het vir haar aangebring, en sy het ingegiet.וַתֵּ֨לֶךְ֙ מֵֽאִתּ֔וֹ וַתִּסְגֹּ֣ר הַדֶּ֔לֶת בַּעֲדָ֖הּ וּבְעַ֣ד בָּנֶ֑יהָ הֵ֛ם מַגִּשִׁ֥ים אֵלֶ֖יהָ וְהִ֥יא׃So she left him, and after she had shut the door behind her and her sons, they kept bringing jars to her, and she kept pouring. 6En toe die kanne vol was, sê sy vir haar seun: “Bring vir my nog 'n kan.” Maar hy sê vir haar: “Daar is nie nog 'n kan nie.” Toe het die olie opgehou.

Letterlik: Toe het die olie gaan staan.

וַיְהִ֣י׀ כִּמְלֹ֣את הַכֵּלִ֗ים וַתֹּ֤אמֶר אֶל־בְּנָהּ֙ הַגִּ֨ישָׁה אֵלַ֥י עוֹד֙ כֶּ֔לִי וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֔יהָ אֵ֥ין ע֖וֹד כֶּ֑לִי וַֽיַּעֲמֹ֖ד הַשָּֽׁמֶן׃When all the jars were full, she said to her son, “Bring me another.” But he replied, “There are no more jars.” Then the oil stopped flowing. 7Sy het gekom en dit aan die man van God vertel, en hy het gesê: “Gaan, verkoop die olie en betaal, en jy kan lewe van wat oorbly.”וַתָּבֹ֗א וַתַּגֵּד֙ לְאִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים וַיֹּ֗אמֶר לְכִי֙ מִכְרִ֣י אֶת־הַשֶּׁ֔מֶן וְשַׁלְּמִ֖י אֶת־וְאַ֣תְּ תִֽחְיִ֖י בַּנּוֹתָֽר׃ פShe went and told the man of God, and he said, “Go, sell the oil, and pay your debt. Then you and your sons can live on the remainder.”

8En op 'n dag het Elisa na Sunem oorgegaan, en daar was 'n aansienlike vrou, en sy het by hom aangedring om brood te eet. En so dikwels as hy daar verbygegaan het, het hy daar ingedraai om brood te eet.

Letterlik: 'n groot vrou.

וַיְהִ֨י הַיּ֜וֹם וַיַּעֲבֹ֧ר אֱלִישָׁ֣ע אֶל־שׁוּנֵ֗ם וְשָׁם֙ אִשָּׁ֣ה גְדוֹלָ֔ה וַתַּחֲזֶק־בּ֖וֹ לֶאֱכָל־לָ֑חֶם וַֽיְהִי֙ מִדֵּ֣י עָבְר֔וֹ יָסֻ֥ר שָׁ֖מָּה לֶאֱכָל־לָֽחֶם׃One day Elisha went to Shunem, and a prominent woman who lived there persuaded him to have a meal. So whenever he would pass by, he would stop there to eat. 9En sy het vir haar man gesê: “Kyk, ek weet dat hy 'n heilige man van God is, wat gedurig by ons verbykom.וַתֹּ֨אמֶר֙ אֶל־אִישָׁ֔הּ הִנֵּה־נָ֣א יָדַ֔עְתִּי כִּ֛י אִ֥ישׁ אֱלֹהִ֖ים קָד֣וֹשׁ ה֑וּא עֹבֵ֥ר עָלֵ֖ינוּ תָּמִֽיד׃Then the woman said to her husband, “Behold, now I know that the one who often comes our way is a holy man of God. 10Laat ons tog ’n klein bokamer teen die muur maak, en laat ons vir hom daar ’n bed, ’n tafel, ’n stoel en ’n kandelaar neersit; en as hy by ons kom, kan hy daarheen afdraai.”נַֽעֲשֶׂה־נָּ֤א עֲלִיַּת־קִיר֙ קְטַנָּ֔ה וְנָשִׂ֨ים ל֥וֹ שָׁ֛ם מִטָּ֥ה וְשֻׁלְחָ֖ן וְכִסֵּ֣א וּמְנוֹרָ֑ה וְהָיָ֛ה בְּבֹא֥וֹ אֵלֵ֖ינוּ יָס֥וּר שָֽׁמָּה׃Please let us make a small room upstairs and put in it a bed, a table, a chair, and a lamp for him. Then when he comes to us, he can stay there.” 11En op 'n dag het hy daar gekom en in die bokamer ingedraai en daar gaan lê.וַיְהִ֥י הַיּ֖וֹם וַיָּ֣בֹא שָׁ֑מָּה וַיָּ֥סַר אֶל־הָעֲלִיָּ֖ה וַיִּשְׁכַּב־שָֽׁמָּה׃One day Elisha came to visit and went to his upper room to lie down. 12En hy het vir Gehasi, sy dienaar, gesê: “Roep hierdie Sunamitiese vrou.” En hy het haar geroep, en sy het voor hom gaan staan.וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־גֵּחֲזִ֣י נַעֲר֔וֹ קְרָ֖א לַשּׁוּנַמִּ֣ית הַזֹּ֑את וַיִּקְרָא־לָ֔הּ וַֽתַּעֲמֹ֖ד לְפָנָֽיו׃And he said to Gehazi his servant, “Call the Shunammite woman.” And when he had called her, she stood before him, 13Hy het vir hom gesê: “Sê tog vir haar: Kyk, jy het vir ons met al hierdie besorgdheid gesorg; wat kan vir jou gedoen word? Is daar iets om vir jou by die koning te gaan spreek, of by die owerste van die leër?” En sy het gesê: “Ek woon te midde van my volk.”

Letterlik: jy het vir ons gebewe met al hierdie bewing.

וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ אֱמָר־נָ֣א אֵלֶיהָ֮ הִנֵּ֣ה חָרַ֣דְתְּ׀ אֵלֵינוּ֮ אֶת־כָּל־הַחֲרָדָ֣ה הַזֹּאת֒ מֶ֚ה לַעֲשׂ֣וֹת לָ֔ךְ הֲיֵ֤שׁ לְדַבֶּר־לָךְ֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ א֖וֹ אֶל־שַׂ֣ר הַצָּבָ֑א וַתֹּ֕אמֶר בְּת֥וֹךְ עַמִּ֖י אָנֹכִ֥י יֹשָֽׁבֶת׃and Elisha said to Gehazi, “Now tell her, ‘Look, you have gone to all this trouble for us. What can we do for you? Can we speak on your behalf to the king or the commander of the army?’” “I have a home among my own people,” she replied. 14En hy het gesê: “Wat kan dan vir haar gedoen word?” En Gehasi het gesê: “Waarlik, sy het geen seun nie, en haar man is oud.”וַיֹּ֕אמֶר וּמֶ֖ה לַעֲשׂ֣וֹת לָ֑הּ וַיֹּ֣אמֶר גֵּיחֲזִ֗י אֲבָ֛ל בֵּ֥ן אֵֽין־לָ֖הּ וְאִישָׁ֥הּ זָקֵֽן׃So he asked, “Then what should be done for her?” “Well, she has no son,” Gehazi replied, “and her husband is old.” 15En hy het gesê: “Roep haar.” En hy het haar geroep, en sy het in die deuropening gaan staan.וַיֹּ֖אמֶר קְרָא־לָ֑הּ וַיִּקְרָא־לָ֔הּ וַֽתַּעֲמֹ֖ד בַּפָּֽתַח׃“Call her,” said Elisha. So Gehazi called her, and she stood in the doorway. 16En hy het gesê: “Op hierdie vasgestelde tyd, oor 'n jaar, sal jy 'n seun omhels.” Maar sy het gesê: “Nee, my heer, man van God, moenie vir u dienares lieg nie.”

Letterlik: op hierdie vasgestelde tyd, soos die tyd van lewe.

וַיֹּ֗אמֶר לַמּוֹעֵ֤ד הַזֶּה֙ כָּעֵ֣ת חַיָּ֔ה חֹבֶ֣קֶת בֵּ֑ן וַתֹּ֗אמֶר אַל־אֲדֹנִי֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אַל־תְּכַזֵּ֖ב בְּשִׁפְחָתֶֽךָ׃And Elisha declared, “At this time next year, you will hold a son in your arms.” “No, my lord,” she said. “Do not lie to your maidservant, O man of God.” 17Die vrou het swanger geword en ’n seun gebaar op daardie vasgestelde tyd, soos die tyd van lewe, soos Elisa met haar gepraat het.וַתַּ֥הַר הָאִשָּׁ֖ה וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן לַמּוֹעֵ֤ד הַזֶּה֙ כָּעֵ֣ת חַיָּ֔ה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר אֵלֶ֖יהָ אֱלִישָֽׁע׃But the woman did conceive, and at that time the next year she gave birth to a son, just as Elisha had told her.

18En die kind het groot geword, en op 'n dag het hy uitgegaan na sy vader, na die maaiers.וַיִּגְדַּ֖ל הַיָּ֑לֶד וַיְהִ֣י הַיּ֔וֹם וַיֵּצֵ֥א אֶל־אָבִ֖יו אֶל־הַקֹּצְרִֽים׃And the child grew, and one day he went out to his father, who was with the harvesters. 19En hy het vir sy vader gesê: “My kop, my kop!” En hy het vir die dienaar gesê: “Dra hom na sy moeder.”וַיֹּ֥אמֶר אֶל־אָבִ֖יו רֹאשִׁ֣י׀ רֹאשִׁ֑י וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־הַנַּ֔עַר שָׂאֵ֖הוּ אֶל־אִמּֽוֹ׃“My head! My head!” he complained to his father. So his father told a servant, “Carry him to his mother.” 20En hy het hom gedra en hom na sy moeder gebring, en hy het op haar knieë gesit tot die middag en gesterf.וַיִּשָּׂאֵ֔הוּ וַיְבִיאֵ֖הוּ אֶל־אִמּ֑וֹ וַיֵּ֧שֶׁב עַל־בִּרְכֶּ֛יהָ עַד־הַֽצָּהֳרַ֖יִם וַיָּמֹֽת׃After the servant had picked him up and carried him to his mother, the boy sat on her lap until noon, and then he died. 21En sy het opgegaan en hom op die bed van die man van God neergelê en agter hom toegesluit en uitgegaan.וַתַּ֨עַל֙ וַתַּשְׁכִּבֵ֔הוּ עַל־מִטַּ֖ת אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים וַתִּסְגֹּ֥ר בַּעֲד֖וֹ וַתֵּצֵֽא׃And she went up and laid him on the bed of the man of God. Then she shut the door and went out. 22En sy het haar man geroep en gesê: “Stuur tog vir my een van die dienaars en een van die eselinne, dat ek na die man van God kan hardloop en terugkeer.”וַתִּקְרָא֮ אֶל־אִישָׁהּ֒ וַתֹּ֗אמֶר שִׁלְחָ֨ה נָ֥א לִי֙ אֶחָ֣ד מִן־הַנְּעָרִ֔ים וְאַחַ֖ת הָאֲתֹנ֑וֹת וְאָר֛וּצָה עַד־אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים וְאָשֽׁוּבָה׃And the woman called her husband and said, “Please send me one of the servants and one of the donkeys, that I may go quickly to the man of God and return.” 23En hy het gesê: “Waarom gaan jy vandag na hom? Dit is nie nuwemaan en nie sabbat nie.” Maar sy het gesê: “Dit is wel.”

Letterlik: Vrede.

וַיֹּ֗אמֶר מַ֠דּוּעַ אֵלָיו֙ הַיּ֔וֹם לֹֽא־חֹ֖דֶשׁ וְלֹ֣א שַׁבָּ֑ת וַתֹּ֖אמֶר שָׁלֽוֹם׃“Why would you go to him today?” he replied. “It is not a New Moon or a Sabbath.” “Everything is all right,” she said. 24En sy het die eselin opgesaal en vir haar dienaar gesê: “Dryf aan en gaan voort; hou nie vir my in met die ry nie, tensy ek vir jou sê.”וַֽתַּחֲבֹשׁ֙ הָֽאָת֔וֹן וַתֹּ֥אמֶר אֶֽל־נַעֲרָ֖הּ נְהַ֣ג וָלֵ֑ךְ אַל־תַּעֲצָר־לִ֣י לִרְכֹּ֔ב כִּ֖י אִם־אָמַ֥רְתִּי לָֽךְ׃Then she saddled the donkey and told her servant, “Drive onward; do not slow the pace for me unless I tell you.” 25En sy het gegaan en by die man van God gekom, by die berg Karmel. En toe die man van God haar op 'n afstand sien, sê hy vir Gehasi, sy dienaar: “Kyk, daar is daardie Sunamitiese vrou.וַתֵּ֗לֶךְ וַתָּב֛וֹא אֶל־אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֶל־הַ֣ר הַכַּרְמֶ֑ל וַ֠יְהִי כִּרְא֨וֹת אִישׁ־הָאֱלֹהִ֤ים אֹתָהּ֙ מִנֶּ֔גֶד וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־גֵּיחֲזִ֣י נַעֲר֔וֹ הִנֵּ֖ה הַשּׁוּנַמִּ֥ית הַלָּֽז׃So she set out and went to the man of God at Mount Carmel. When the man of God saw her at a distance, he said to his servant Gehazi, “Look, there is the Shunammite woman. 26Hardloop haar nou tog tegemoet en sê vir haar: ‘Is dit wel met jou? Is dit wel met jou man? Is dit wel met die kind?’” En sy het gesê: “Dit is wel.”

Letterlik: Is daar vrede vir jou? Is daar vrede vir jou man? Is daar vrede vir die kind? ... Vrede.

עַתָּה֮ רֽוּץ־נָ֣א לִקְרָאתָהּ֒ וֶאֱמָר־לָ֗הּ הֲשָׁל֥וֹם לָ֛ךְ הֲשָׁל֥וֹם לְאִישֵׁ֖ךְ הֲשָׁל֣וֹם לַיָּ֑לֶד וַתֹּ֖אמֶר שָׁלֽוֹם׃Please run out now to meet her and ask, ‘Are you all right? Is your husband all right? Is your child all right?’” And she answered, “Everything is all right.” 27En sy het by die man van God op die berg gekom en sy voete vasgegryp. En Gehasi het nader gekom om haar weg te stoot, maar die man van God het gesê: “Laat haar staan, want haar siel is bitter, en die HERE het dit vir my verborge gehou en my nie vertel nie.”

Of: sy is bitter bedroef.

וַתָּבֹ֞א אֶל־אִ֤ישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל־הָהָ֔ר וַֽתַּחֲזֵ֖ק בְּרַגְלָ֑יו וַיִּגַּ֨שׁ גֵּֽיחֲזִ֜י לְהָדְפָ֗הּ וַיֹּאמֶר֩ אִ֨ישׁ הָאֱלֹהִ֤ים הַרְפֵּֽה־לָהּ֙ כִּֽי־נַפְשָׁ֣הּ מָֽרָה־לָ֔הּ וַֽיהוָה֙ הֶעְלִ֣ים מִמֶּ֔נִּי וְלֹ֥א הִגִּ֖יד לִֽי׃When she reached the man of God at the mountain, she clung to his feet. Gehazi came over to push her away, but the man of God said, “Leave her alone, for her soul is in deep distress, and the LORD has hidden it from me and has not told me.” 28En sy het gesê: “Het ek 'n seun van my heer gevra? Het ek nie gesê: ‘Moenie my mislei nie’?”וַתֹּ֕אמֶר הֲשָׁאַ֥לְתִּי בֵ֖ן מֵאֵ֣ת אֲדֹנִ֑י הֲלֹ֣א אָמַ֔רְתִּי לֹ֥א תַשְׁלֶ֖ה אֹתִֽי׃Then she said, “Did I ask you for a son, my lord? Didn’t I say, ‘Do not deceive me?’” 29Hy het vir Gehasi gesê: “Gord jou lendene, neem my staf in jou hand en gaan; as jy iemand teëkom, moenie hom seën nie, en as iemand jou seën, moenie hom antwoord nie; en sit my staf op die gesig van die kind.”וַיֹּ֨אמֶר לְגֵיחֲזִ֜י חֲגֹ֣ר מָתְנֶ֗יךָ וְקַ֨ח מִשְׁעַנְתִּ֣י בְיָדְךָ֮ וָלֵךְ֒ כִּֽי־תִמְצָ֥א אִישׁ֙ לֹ֣א תְבָרְכֶ֔נּוּ וְכִֽי־יְבָרֶכְךָ֥ אִ֖ישׁ לֹ֣א תַעֲנֶנּ֑וּ וְשַׂמְתָּ֥ מִשְׁעַנְתִּ֖י עַל־פְּנֵ֥י הַנָּֽעַר׃So Elisha said to Gehazi, “Tie up your garment, take my staff in your hand, and go! If you meet anyone, do not greet him, and if anyone greets you, do not answer him. Then lay my staff on the boy’s face.” 30Maar die moeder van die seun het gesê: “So waar as die HERE lewe en so waar as u siel lewe, ek sal u nie verlaat nie.” Toe het hy opgestaan en agter haar aan gegaan.וַתֹּ֨אמֶר֙ אֵ֣ם הַנַּ֔עַר חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיָּ֖קָם וַיֵּ֥לֶךְ אַחֲרֶֽיהָ׃And the mother of the boy said, “As surely as the LORD lives and as you yourself live, I will not leave you.” So he got up and followed her. 31En Gehasi het voor hulle uit gegaan en die staf op die gesig van die seun gelê, maar daar was geen geluid en geen reaksie nie. En hy het teruggekeer, hom tegemoet, en dit aan hom vertel en gesê: “Die seun het nie wakker geword nie.”וְגֵחֲזִ֞י עָבַ֣ר לִפְנֵיהֶ֗ם וַיָּ֤שֶׂם אֶת־הַמִּשְׁעֶ֨נֶת֙ עַל־פְּנֵ֣י הַנַּ֔עַר וְאֵ֥ין ק֖וֹל וְאֵ֣ין קָ֑שֶׁב וַיָּ֤שָׁב לִקְרָאתוֹ֙ וַיַּגֶּד־ל֣וֹ לֵאמֹ֔ר לֹ֥א הֵקִ֖יץ הַנָּֽעַר׃Gehazi went on ahead of them and laid the staff on the boy’s face, but there was no sound or response. So he went back to meet Elisha and told him, “The boy has not awakened.” 32En Elisa het in die huis gekom, en kyk, die seun was dood, neergelê op sy bed.וַיָּבֹ֥א אֱלִישָׁ֖ע הַבָּ֑יְתָה וְהִנֵּ֤ה הַנַּ֨עַר֙ מֵ֔ת מֻשְׁכָּ֖ב עַל־מִטָּתֽוֹ׃When Elisha reached the house, there was the boy lying dead on his bed. 33En hy het ingegaan en die deur agter hulle twee gesluit en tot die HERE gebid.וַיָּבֹ֕א וַיִּסְגֹּ֥ר הַדֶּ֖לֶת בְּעַ֣ד שְׁנֵיהֶ֑ם וַיִּתְפַּלֵּ֖ל אֶל־יְהוָֽה׃So he went in, closed the door behind the two of them, and prayed to the LORD. 34En hy het opgeklim en op die kind gaan lê en sy mond op sy mond en sy oë op sy oë en sy hande op sy hande gesit, en hy het oor hom gebuig, en die liggaam van die kind het warm geword.וַיַּ֜עַל וַיִּשְׁכַּ֣ב עַל־הַיֶּ֗לֶד וַיָּשֶׂם֩ פִּ֨יו עַל־פִּ֜יו וְעֵינָ֤יו עַל־עֵינָיו֙ וְכַפָּ֣יו עַל־וַיִּגְהַ֖ר עָלָ֑יו וַיָּ֖חָם בְּשַׂ֥ר הַיָּֽלֶד׃Then Elisha got on the bed and lay on the boy, mouth to mouth, eye to eye, and hand to hand. As he stretched himself out over him, the boy’s body became warm. 35En hy het teruggekeer en in die huis een keer hierheen en een keer daarheen geloop, en opgeklim en oor hom gebuig; en die seun het tot sewe keer genies, en die seun het sy oë oopgemaak.וַיָּ֜שָׁב וַיֵּ֣לֶךְ בַּבַּ֗יִת אַחַ֥ת הֵ֨נָּה֙ וְאַחַ֣ת הֵ֔נָּה וַיַּ֖עַל וַיִּגְהַ֣ר עָלָ֑יו וַיְזוֹרֵ֤ר הַנַּ֨עַר֙ עַד־שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֔ים וַיִּפְקַ֥ח הַנַּ֖עַר אֶת־עֵינָֽיו׃Elisha turned away and paced back and forth across the room. Then he got on the bed and stretched himself out over the boy again, and the boy sneezed seven times and opened his eyes. 36En hy het Gehasi geroep en gesê: “Roep hierdie Sunamitiese vrou.” En hy het haar geroep, en sy het na hom gekom, en hy het gesê: “Neem jou seun op.”וַיִּקְרָ֣א אֶל־גֵּיחֲזִ֗י וַיֹּ֨אמֶר֙ קְרָא֙ אֶל־הַשֻּׁנַמִּ֣ית הַזֹּ֔את וַיִּקְרָאֶ֖הָ וַתָּב֣וֹא אֵלָ֑יו וַיֹּ֖אמֶר שְׂאִ֥י בְנֵֽךְ׃Elisha summoned Gehazi and said, “Call the Shunammite woman.” So he called her and she came. Then Elisha said, “Pick up your son.” 37En sy het gekom en voor sy voete neergeval en tot op die grond gebuig; en sy het haar seun opgeneem en uitgegaan.וַתָּבֹא֙ וַתִּפֹּ֣ל עַל־רַגְלָ֔יו וַתִּשְׁתַּ֖חוּ אָ֑רְצָה וַתִּשָּׂ֥א אֶת־בְּנָ֖הּ וַתֵּצֵֽא׃ פShe came in, fell at his feet, and bowed to the ground. Then she picked up her son and went out.

38En Elisa het na Gilgal teruggekeer, en daar was hongersnood in die land, en die seuns van die profete het voor hom gesit. En hy het vir sy dienaar gesê: “Sit die groot pot op en kook bredie vir die seuns van die profete.”וֶאֱלִישָׁ֞ע שָׁ֤ב הַגִּלְגָּ֨לָה֙ וְהָרָעָ֣ב בָּאָ֔רֶץ וּבְנֵי֙ הַנְּבִיאִ֔ים יֹשְׁבִ֖ים לְפָנָ֑יו וַיֹּ֣אמֶר לְנַעֲר֗וֹ שְׁפֹת֙ הַסִּ֣יר הַגְּדוֹלָ֔ה וּבַשֵּׁ֥ל נָזִ֖יד לִבְנֵ֥י הַנְּבִיאִֽים׃When Elisha returned to Gilgal, there was a famine in the land. As the sons of the prophets were sitting at his feet, he said to his attendant, “Put on the large pot and boil some stew for the sons of the prophets.” 39Een het uitgegaan na die veld om kruie te pluk, en hy het ’n wilde wingerdstok gevind en daarvan wilde kalbasse gepluk, sy kleed vol; en hy het gekom en dit in die pot van die sop gesny, want hulle het dit nie geken nie.וַיֵּצֵ֨א אֶחָ֣ד אֶל־הַשָּׂדֶה֮ לְלַקֵּ֣ט אֹרֹת֒ וַיִּמְצָא֙ גֶּ֣פֶן שָׂדֶ֔ה וַיְלַקֵּ֥ט מִמֶּ֛נּוּ פַּקֻּעֹ֥ת שָׂדֶ֖ה מְלֹ֣א בִגְד֑וֹ וַיָּבֹ֗א וַיְפַלַּ֛ח אֶל־סִ֥יר הַנָּזִ֖יד כִּֽי־לֹ֥א יָדָֽעוּ׃One of them went out to the field to gather herbs, and he found a wild vine from which he gathered as many wild gourds as his garment could hold. Then he came back and cut them up into the pot of stew, though no one knew what they were. 40En hulle het vir die manne uitgeskep om te eet; en toe hulle van die bredie eet, roep hulle uit en sê: “Daar is dood in die pot, man van God!” En hulle kon nie eet nie.וַיִּֽצְק֥וּ לַאֲנָשִׁ֖ים לֶאֱכ֑וֹל וַ֠יְהִי כְּאָכְלָ֨ם מֵהַנָּזִ֜יד וְהֵ֣מָּה צָעָ֗קוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ מָ֤וֶת בַּסִּיר֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים וְלֹ֥א יָכְל֖וּ לֶאֱכֹֽל׃And they poured it out for the men to eat, but when they tasted the stew they cried out, “There is death in the pot, O man of God!” And they could not eat it. 41Toe het hy gesê: “Neem meel.” En hy het dit in die pot gegooi en gesê: “Skep vir die volk in, dat hulle kan eet.” En daar was niks kwaads meer in die pot nie.וַיֹּ֨אמֶר֙ וּקְחוּ־קֶ֔מַח וַיַּשְׁלֵ֖ךְ אֶל־הַסִּ֑יר וַיֹּ֗אמֶר צַ֤ק לָעָם֙ וְיֹאכֵ֔לוּ וְלֹ֥א הָיָ֛ה דָּבָ֥ר רָ֖ע בַּסִּֽיר׃ סThen Elisha said, “Get some flour.” He threw it into the pot and said, “Pour it out for the people to eat.” And there was nothing harmful in the pot.

42En 'n man het van Baäl-Salisa gekom en vir die man van God brood van die eerstelinge gebring, 20 garsbrode en vars graan in sy sak; en hy het gesê: “Gee vir die mense, dat hulle kan eet.”וְאִ֨ישׁ בָּ֜א מִבַּ֣עַל שָׁלִ֗שָׁה וַיָּבֵא֩ לְאִ֨ישׁ הָאֱלֹהִ֜ים לֶ֤חֶם בִּכּוּרִים֙ עֶשְׂרִֽים־לֶ֣חֶם שְׂעֹרִ֔ים וְכַרְמֶ֖ל בְּצִקְלֹנ֑וֹ וַיֹּ֕אמֶר תֵּ֥ן לָעָ֖ם וְיֹאכֵֽלוּ׃Now a man from Baal-shalishah came to the man of God with a sack of twenty loaves of barley bread from the first ripe grain. “Give it to the people to eat,” said Elisha. 43Maar sy bediende het gesê: “Hoe kan ek dit voor 100 man sit?” En hy het gesê: “Gee vir die mense, dat hulle kan eet, want so sê die HERE: ‘Hulle sal eet en oorhou.’”

Letterlik: Eet en laat oorbly.

וַיֹּ֨אמֶר֙ מְשָׁ֣רְת֔וֹ מָ֚ה אֶתֵּ֣ן זֶ֔ה לִפְנֵ֖י מֵ֣אָה אִ֑ישׁ וַיֹּ֗אמֶר תֵּ֤ן לָעָם֙ וְיֹאכֵ֔לוּ כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֖ה אָכֹ֥ל וְהוֹתֵֽר׃But his servant asked, “How am I to set twenty loaves before a hundred men?” “Give it to the people to eat,” said Elisha, “for this is what the LORD says: ‘They will eat and have some left over.’” 44En hy het dit voor hulle neergesit, en hulle het geëet en oorgehou, volgens die woord van die HERE.וַיִּתֵּ֧ן לִפְנֵיהֶ֛ם וַיֹּאכְל֥וּ וַיּוֹתִ֖רוּ כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה׃ פSo he set it before them, and they ate and had some left over, according to the word of the LORD.