2 Konings 3

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Joram, die seun van Agab, het oor Israel koning geword in Samaria, in die agtiende jaar van Josafat, die koning van Juda; en hy het twaalf jaar lank regeer.וִיהוֹרָ֣ם בֶּן־אַחְאָ֗ב מָלַ֤ךְ עַל־יִשְׂרָאֵל֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן בִּשְׁנַת֙ שְׁמֹנֶ֣ה עֶשְׂרֵ֔ה לִיהוֹשָׁפָ֖ט מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וַיִּמְלֹ֖ךְ שְׁתֵּים־עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָֽה׃In the eighteenth year of Jehoshaphat’s reign over Judah, Jehoram son of Ahab became king of Israel, and he reigned in Samaria twelve years. 2Hy het gedoen wat kwaad is in die oë van die HERE, maar nie soos sy vader en soos sy moeder nie, en hy het die klippilaar van Baäl wat sy vader gemaak het, verwyder.וַיַּעֲשֶׂ֤ה הָרַע֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה רַ֕ק לֹ֥א כְאָבִ֖יו וּכְאִמּ֑וֹ וַיָּ֨סַר֙ אֶת־מַצְּבַ֣ת הַבַּ֔עַל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה אָבִֽיו׃And he did evil in the sight of the LORD, but not as his father and mother had done. He removed the sacred pillar of Baal that his father had made. 3Slegs aan die sondes van Jerobeam, die seun van Nebat, wat Israel laat sondig het, het hy vasgekleef; hy het nie daarvan afgewyk nie.רַ֠ק בְּחַטֹּ֞אות יָרָבְעָ֧ם בֶּֽן־נְבָ֛ט אֲשֶׁר־הֶחֱטִ֥יא אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל דָּבֵ֑ק לֹא־סָ֖ר מִמֶּֽנָּה׃ סNevertheless, he clung to the sins that Jeroboam son of Nebat had caused Israel to commit; he did not turn away from them.

4Nou was Mesa, die koning van Moab, 'n skaapboer, en hy het aan die koning van Israel 100 000 lammers en 100 000 ramme met wol teruggebring.

Of: die wol van 100 000 lammers en 100 000 ramme.

וּמֵישַׁ֥ע מֶֽלֶךְ־מוֹאָ֖ב הָיָ֣ה נֹקֵ֑ד וְהֵשִׁ֤יב לְמֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ מֵאָה־אֶ֣לֶף כָּרִ֔ים וּמֵ֥אָה אֶ֖לֶף אֵילִ֥ים צָֽמֶר׃Now Mesha king of Moab was a sheep breeder, and he would render to the king of Israel a hundred thousand lambs and the wool of a hundred thousand rams. 5En dit het gebeur na die dood van Agab dat die koning van Moab teen die koning van Israel in opstand gekom het.וַיְהִ֖י כְּמ֣וֹת אַחְאָ֑ב וַיִּפְשַׁ֥ע מֶֽלֶךְ־מוֹאָ֖ב בְּמֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל׃But after the death of Ahab, the king of Moab rebelled against the king of Israel.

6En koning Joram het op daardie dag uit Samaria uitgetrek en die hele Israel gemonster.וַיֵּצֵ֞א הַמֶּ֧לֶךְ יְהוֹרָ֛ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא מִשֹּׁמְר֑וֹן וַיִּפְקֹ֖ד אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃So at that time King Jehoram set out from Samaria and mobilized all Israel. 7En hy het gegaan en na Josafat, die koning van Juda, gestuur om te sê: “Die koning van Moab het teen my in opstand gekom. Sal jy saam met my na Moab gaan om oorlog te maak?” En hy het gesê: “Ek sal optrek; ek is soos jy, my volk is soos jou volk, my perde soos jou perde.”וַיֵּ֡לֶךְ וַיִּשְׁלַח֩ אֶל־יְהוֹשָׁפָ֨ט מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֜ה לֵאמֹ֗ר מֶ֤לֶךְ מוֹאָב֙ פָּשַׁ֣ע בִּ֔י הֲתֵלֵ֥ךְ אִתִּ֛י אֶל־מוֹאָ֖ב לַמִּלְחָמָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֶעֱלֶ֔ה כָּמ֧וֹנִי כָמ֛וֹךָ כְּעַמִּ֥י כְעַמֶּ֖ךָ כְּסוּסַ֥י כְּסוּסֶֽיךָ׃And he sent a message to Jehoshaphat king of Judah: “The king of Moab has rebelled against me. Will you go with me to fight against Moab?” “I will go,” replied Jehoshaphat. “I am as you are, my people are your people, and my horses are your horses.” 8En hy het gesê: “Langs watter weg sal ons optrek?” En hy het gesê: “Langs die weg van die woestyn van Edom.”וַיֹּ֕אמֶר אֵי־זֶ֥ה הַדֶּ֖רֶךְ נַעֲלֶ֑ה וַיֹּ֕אמֶר דֶּ֖רֶךְ מִדְבַּ֥ר אֱדֽוֹם׃Then he asked, “Which way shall we go up?” “By way of the Desert of Edom,” replied Joram.

9Toe het die koning van Israel en die koning van Juda en die koning van Edom getrek, en hulle het 'n draai gemaak, 'n pad van sewe dae; en daar was geen water vir die leërkamp en vir die diere wat hulle gevolg het nie.

Letterlik: wat aan hulle voete was.

וַיֵּלֶךְ֩ מֶ֨לֶךְ יִשְׂרָאֵ֤ל וּמֶֽלֶך־יְהוּדָה֙ וּמֶ֣לֶךְ אֱד֔וֹם וַיָּסֹ֕בּוּ דֶּ֖רֶךְ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים וְלֹא־הָיָ֨ה מַ֧יִם לַֽמַּחֲנֶ֛ה וְלַבְּהֵמָ֖ה אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלֵיהֶֽם׃So the king of Israel, the king of Judah, and the king of Edom set out, and after they had traveled a roundabout route for seven days, they had no water for their army or for their animals. 10En die koning van Israel het gesê: “Ag! Want die HERE het hierdie drie konings geroep om hulle in die hand van Moab te gee.”וַיֹּ֖אמֶר מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל אֲהָ֕הּ כִּֽי־קָרָ֣א יְהוָ֗ה לִשְׁלֹ֨שֶׁת֙ הַמְּלָכִ֣ים הָאֵ֔לֶּה לָתֵ֥ת אוֹתָ֖ם בְּיַד־מוֹאָֽב׃“Alas,” said the king of Israel, “for the LORD has summoned these three kings to deliver them into the hand of Moab!” 11En Josafat het gesê: “Is daar nie hier 'n profeet van die HERE nie, sodat ons die HERE deur hom kan raadpleeg?” Toe het een van die dienaars van die koning van Israel geantwoord en gesê: “Hier is Elisa, die seun van Safat, wat water oor die hande van Elia gegiet het.”וַיֹּ֣אמֶר יְהוֹשָׁפָ֗ט הַאֵ֨ין פֹּ֤ה נָבִיא֙ לַֽיהוָ֔ה וְנִדְרְשָׁ֥ה אֶת־יְהוָ֖ה מֵאוֹת֑וֹ וַ֠יַּעַן אֶחָ֞ד מֵעַבְדֵ֤י מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֔אמֶר פֹּ֚ה אֱלִישָׁ֣ע בֶּן־שָׁפָ֔ט אֲשֶׁר־יָ֥צַק מַ֖יִם עַל־יְדֵ֥י אֵלִיָּֽהוּ׃But Jehoshaphat asked, “Is there no prophet of the LORD here? Let us inquire of the LORD through him.” And one of the servants of the king of Israel answered, “Elisha son of Shaphat is here. He used to pour water on the hands of Elijah. ” 12En Josafat het gesê: “Die woord van die HERE is by hom.” En die koning van Israel en Josafat en die koning van Edom het na hom afgegaan.וַיֹּ֨אמֶר֙ יְה֣וֹשָׁפָ֔ט יֵ֥שׁ אוֹת֖וֹ דְּבַר־יְהוָ֑ה וַיֵּרְד֣וּ אֵלָ֗יו מֶ֧לֶךְ יִשְׂרָאֵ֛ל וִיהוֹשָׁפָ֖ט וּמֶ֥לֶךְ אֱדֽוֹם׃Jehoshaphat affirmed, “The word of the LORD is with him.” So the king of Israel and Jehoshaphat and the king of Edom went down to him.

13En Elisa het aan die koning van Israel gesê: “Wat het ek en jy met mekaar te doen? Gaan na die profete van jou vader en na die profete van jou moeder.” Maar die koning van Israel het vir hom gesê: “Nee, want die HERE het hierdie drie konings geroep om hulle in die hand van Moab te gee.”

Letterlik: Wat is vir my en vir jou?

וַיֹּ֨אמֶר אֱלִישָׁ֜ע אֶל־מֶ֤לֶךְ יִשְׂרָאֵל֙ מַה־לִּ֣י וָלָ֔ךְ לֵ֚ךְ אֶל־נְבִיאֵ֣י אָבִ֔יךָ וְאֶל־נְבִיאֵ֖י אִמֶּ֑ךָ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל אַ֗ל כִּֽי־קָרָ֤א יְהוָה֙ לִשְׁלֹ֨שֶׁת֙ הַמְּלָכִ֣ים הָאֵ֔לֶּה לָתֵ֥ת אוֹתָ֖ם בְּיַד־מוֹאָֽב׃Elisha, however, said to the king of Israel, “What have we to do with each other? Go to the prophets of your father and of your mother!” “No,” replied the king of Israel, “for it is the LORD who has summoned these three kings to deliver them into the hand of Moab.” 14En Elisa het gesê: “So waar as die HERE van die leërskare leef, voor wie ek staan, as dit nie was dat ek die aangesig van Josafat, die koning van Juda, in ag neem nie, sou ek nie na jou kyk of jou aansien nie.

Letterlik: as ek nie die aangesig van Josafat, die koning van Juda, ophef nie.

וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֗ע חַי־יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר עָמַ֣דְתִּי לְפָנָ֔יו כִּ֗י לוּלֵ֛י פְּנֵ֛י יְהוֹשָׁפָ֥ט מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֖ה אֲנִ֣י נֹשֵׂ֑א אִם־אַבִּ֥יט אֵלֶ֖יךָ וְאִם־אֶרְאֶֽךָּ׃Then Elisha said, “As surely as the LORD of Hosts lives, before whom I stand, were it not for my regard for the presence of Jehoshaphat king of Judah, I would not look at you or acknowledge you. 15Maar bring nou vir my 'n snaarspeler.” En terwyl die snaarspeler speel, het die hand van die HERE op hom gekom.וְעַתָּ֖ה קְחוּ־לִ֣י מְנַגֵּ֑ן וְהָיָה֙ כְּנַגֵּ֣ן הַֽמְנַגֵּ֔ן וַתְּהִ֥י עָלָ֖יו יַד־יְהוָֽה׃But now, bring me a harpist. ” And while the harpist played, the hand of the LORD came upon Elisha 16En hy het gesê: “So sê die HERE: Maak van hierdie spruit slote, slote.”וַיֹּ֕אמֶר כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה עָשֹׂ֛ה הַנַּ֥חַל הַזֶּ֖ה גֵּבִ֥ים׀ גֵּבִֽים׃and he said, “This is what the LORD says: ‘Dig this valley full of ditches.’ 17Want so sê die HERE: Julle sal nie wind sien nie en julle sal nie reën sien nie, maar daardie spruit sal met water gevul word, en julle sal drink, julle en julle vee en julle diere.כִּֽי־כֹ֣ה׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה לֹֽא־תִרְא֥וּ ר֨וּחַ֙ וְלֹֽא־תִרְא֣וּ גֶ֔שֶׁם וְהַנַּ֥חַל הַה֖וּא יִמָּ֣לֵא מָ֑יִם וּשְׁתִיתֶ֛ם אַתֶּ֥ם וּמִקְנֵיכֶ֖ם וּֽבְהֶמְתְּכֶֽם׃For the LORD says, ‘You will not see wind or rain, but the valley will be filled with water, and you will drink—you and your cattle and your animals.’ 18En dit is 'n geringe saak in die oë van die HERE; en Hy sal Moab in julle hand gee.וְנָקַ֥ל זֹ֖את בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וְנָתַ֥ן אֶת־מוֹאָ֖ב בְּיֶדְכֶֽם׃This is a simple matter in the sight of the LORD, and He will also deliver the Moabites into your hand. 19En julle sal elke versterkte stad en elke uitgesoekte stad verslaan, en elke goeie boom sal julle laat val, en al die waterfonteine sal julle toestop, en elke goeie stuk grond sal julle met klippe bederf.וְהִכִּיתֶ֞ם כָּל־עִ֤יר מִבְצָר֙ וְכָל־עִ֣יר מִבְח֔וֹר וְכָל־עֵ֥ץ טוֹב֙ תַּפִּ֔ילוּ וְכָל־מַעְיְנֵי־מַ֖יִם תִּסְתֹּ֑מוּ וְכֹל֙ הַחֶלְקָ֣ה הַטּוֹבָ֔ה תַּכְאִ֖בוּ בָּאֲבָנִֽים׃And you shall attack every fortified city and every city of importance. You shall cut down every good tree, stop up every spring, and ruin every good field with stones.”

20En dit het gebeur in die oggend, toe die graanoffer opgedra is, kyk, daar het water gekom van die kant van Edom af, en die land is met die water gevul.

Letterlik: van die pad van Edom af.

וַיְהִ֤י בַבֹּ֨קֶר֙ כַּעֲל֣וֹת הַמִּנְחָ֔ה וְהִנֵּה־מַ֥יִם בָּאִ֖ים מִדֶּ֣רֶךְ אֱד֑וֹם וַתִּמָּלֵ֥א הָאָ֖רֶץ אֶת־הַמָּֽיִם׃The next morning, at the time of the morning sacrifice, water suddenly flowed from the direction of Edom and filled the land. 21En die hele Moab het gehoor dat die konings opgetrek het om teen hulle te veg, en hulle is opgeroep, almal wat 'n gordel kon omgord en daarbo, en hulle het by die grens gaan staan.וְכָל־מוֹאָב֙ שָֽׁמְע֔וּ כִּֽי־עָל֥וּ הַמְּלָכִ֖ים לְהִלָּ֣חֶם בָּ֑ם וַיִּצָּעֲק֗וּ מִכֹּ֨ל חֹגֵ֤ר חֲגֹרָה֙ וָמַ֔עְלָה וַיַּעַמְד֖וּ עַֽל־הַגְּבֽוּל׃Now all the Moabites had heard that the kings had come up to fight against them. So all who could bear arms, young and old, were summoned and stationed at the border. 22En hulle het die oggend vroeg opgestaan, en die son het oor die water opgekom, en Moab het van oorkant af die water gesien, rooi soos bloed.וַיַּשְׁכִּ֣ימוּ בַבֹּ֔קֶר וְהַשֶּׁ֖מֶשׁ זָרְחָ֣ה עַל־הַמָּ֑יִם וַיִּרְא֨וּ מוֹאָ֥ב מִנֶּ֛גֶד אֶת־הַמַּ֖יִם אֲדֻמִּ֥ים כַּדָּֽם׃When they got up early in the morning, the sun was shining on the water, and it looked as red as blood to the Moabites across the way. 23En hulle het gesê: “Dit is bloed! Die konings is sekerlik vernietig, en hulle het mekaar verslaan, elkeen sy maat. En nou, na die buit toe, Moab!”וַיֹּֽאמְרוּ֙ דָּ֣ם זֶ֔ה הָחֳרֵ֤ב נֶֽחֶרְבוּ֙ הַמְּלָכִ֔ים וַיַּכּ֖וּ אִ֣ישׁ אֶת־רֵעֵ֑הוּ וְעַתָּ֥ה לַשָּׁלָ֖ל מוֹאָֽב׃“This is blood!” they exclaimed. “The kings have clashed swords and slaughtered one another. Now to the plunder, Moab!”

24Toe het hulle by die kamp van Israel gekom, en Israel het opgestaan en Moab verslaan, en hulle het van hulle af gevlug; en hulle het daarin voortgegaan en Moab verslaan.

Hebreeus onduidelik.

וַיָּבֹאוּ֮ אֶל־מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵל֒ וַיָּקֻ֤מוּ יִשְׂרָאֵל֙ וַיַּכּ֣וּ אֶת־מוֹאָ֔ב וַיָּנֻ֖סוּ מִפְּנֵיהֶ֑ם־בָ֔הּ וְהַכּ֖וֹת אֶת־מוֹאָֽב׃But when the Moabites came to the camp of Israel, the Israelites rose up and attacked them, and they fled before them. So the Israelites invaded their land and struck down the Moabites. 25En die stede het hulle verwoes, en op elke goeie stuk grond het hulle elkeen sy klip gegooi en dit gevul; en elke waterfontein het hulle toegestop, en elke goeie boom het hulle laat val, totdat hy die klippe daarvan net in Kir-Hareset laat oorbly het; en die slingeraars het dit omsingel en dit verslaan.

Hebreeus onduidelik.

וְהֶעָרִ֣ים יַהֲרֹ֡סוּ וְכָל־חֶלְקָ֣ה ט֠וֹבָה יַשְׁלִ֨יכוּ אִישׁ־אַבְנ֜וֹ וּמִלְא֗וּהָ וְכָל־מַעְיַן־מַ֤יִם יִסְתֹּ֨מוּ֙ וְכָל־עֵֽץ־ט֣וֹב יַפִּ֔ילוּ עַד־הִשְׁאִ֧יר אֲבָנֶ֛יהָ בַּקִּ֖יר חֲרָ֑שֶׂת וַיָּסֹ֥בּוּ הַקַּלָּעִ֖ים וַיַּכּֽוּהָ׃They destroyed the cities, and each man threw stones on every good field until it was covered. They stopped up every spring and cut down every good tree. Only Kir-haraseth was left with stones in place, but men with slings surrounded it and attacked it as well. 26En die koning van Moab het gesien dat die oorlog sterker as hy was, en hy het 700 man wat die swaard trek saamgeneem om deur te breek na die koning van Edom; maar hulle kon nie.וַיַּרְא֙ מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֔ב כִּֽי־חָזַ֥ק מִמֶּ֖נּוּ הַמִּלְחָמָ֑ה וַיִּקַּ֣ח א֠וֹתוֹ שְׁבַע־מֵא֨וֹת אִ֜ישׁ שֹׁ֣לֵֽף חֶ֗רֶב לְהַבְקִ֛יעַ אֶל־מֶ֥לֶךְ אֱד֖וֹם וְלֹ֥א יָכֹֽלוּ׃When the king of Moab saw that the battle was too fierce for him, he took with him seven hundred swordsmen to break through to the king of Edom, but they could not prevail. 27Toe het hy sy eersgeborene seun geneem, wat in sy plek sou regeer, en hom as brandoffer op die muur opgeoffer; en daar het 'n groot toorn oor Israel gekom, en hulle het van hom af weggetrek en na die land teruggekeer.וַיִּקַּח֩ אֶת־בְּנ֨וֹ הַבְּכ֜וֹר אֲשֶׁר־יִמְלֹ֣ךְ תַּחְתָּ֗יו וַיַּעֲלֵ֤הוּ עֹלָה֙ עַל־הַ֣חֹמָ֔ה וַיְהִ֥י קֶצֶף־גָּד֖וֹל עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּסְעוּ֙ מֵֽעָלָ֔יו וַיָּשֻׁ֖בוּ לָאָֽרֶץ׃ פSo he took his firstborn son, who was to succeed him, and offered him as a burnt offering on the city wall. And there was great fury against the Israelites, so they withdrew and returned to their own land.