1 Konings 3

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1Salomo het hom met Farao, die koning van Egipte, verswaer; hy het die dogter van Farao geneem en haar na die stad van Dawid gebring, totdat hy klaar was met die bou van sy huis en die huis van die HERE en die muur van Jerusalem rondom.וַיִּתְחַתֵּ֣ן שְׁלֹמֹ֔ה אֶת־פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם וַיִּקַּ֣ח אֶת־בַּת־פַּרְעֹ֗ה וַיְבִיאֶ֨הָ֙ אֶל־עִ֣יר דָּוִ֔ד עַ֣ד כַּלֹּת֗וֹ לִבְנ֤וֹת אֶת־בֵּיתוֹ֙ וְאֶת־בֵּ֣ית יְהוָ֔ה וְאֶת־חוֹמַ֥ת יְרוּשָׁלִַ֖ם סָבִֽיב׃Later, Solomon formed an alliance with Pharaoh king of Egypt by marrying his daughter. Solomon brought her to the City of David until he had finished building his palace and the house of the LORD, as well as the wall around Jerusalem. 2Net het die volk op die offerhoogtes geoffer, want tot in daardie dae is daar nie 'n huis vir die naam van die HERE gebou nie.רַ֣ק הָעָ֔ם מְזַבְּחִ֖ים בַּבָּמ֑וֹת כִּ֠י לֹא־נִבְנָ֥ה בַ֨יִת֙ לְשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה עַ֖ד הַיָּמִ֥ים הָהֵֽם׃ פThe people, however, were still sacrificing on the high places because a house for the Name of the LORD had not yet been built. 3Salomo het die HERE liefgehad deur te wandel in die insettinge van sy vader Dawid; net op die hoogtes het hy geoffer en wierook gebrand.וַיֶּאֱהַ֤ב שְׁלֹמֹה֙ אֶת־יְהוָ֔ה לָלֶ֕כֶת בְּחֻקּ֖וֹת דָּוִ֣ד אָבִ֑יו רַ֚ק בַּבָּמ֔וֹת ה֥וּא מְזַבֵּ֖חַ וּמַקְטִֽיר׃And Solomon loved the LORD and walked in the statutes of his father David, except that he sacrificed and burned incense on the high places.

4Die koning het na Gibeon gegaan om daar te offer, want dit was die groot hoogte; 1 000 brandoffers het Salomo op daardie altaar gebring.וַיֵּ֨לֶךְ הַמֶּ֤לֶךְ גִּבְעֹ֨נָה֙ לִזְבֹּ֣חַ שָׁ֔ם כִּ֥י הִ֖יא הַבָּמָ֣ה הַגְּדוֹלָ֑ה אֶ֤לֶף עֹלוֹת֙ יַעֲלֶ֣ה שְׁלֹמֹ֔ה עַ֖ל הַמִּזְבֵּ֥חַ הַהֽוּא׃Now the king went to Gibeon to sacrifice there, for it was the great high place. Solomon offered a thousand burnt offerings on the altar there.

5In Gibeon het die HERE in 'n droom in die nag aan Salomo verskyn. En God het gesê: “Vra wat Ek vir jou moet gee.”בְּגִבְע֗וֹן נִרְאָ֧ה יְהֹוָ֛ה אֶל־שְׁלֹמֹ֖ה בַּחֲל֣וֹם הַלָּ֑יְלָה וַיֹּ֣אמֶר אֱלֹהִ֔ים שְׁאַ֖ל מָ֥ה אֶתֶּן־לָֽךְ׃One night at Gibeon the LORD appeared to Solomon in a dream, and God said, “Ask, and I will give it to you!” 6Salomo het gesê: “U het aan U kneg, my vader Dawid, groot troue liefde bewys, soos hy voor U aangesig in waarheid en in geregtigheid en in opregtheid van hart teenoor U gewandel het; en U het hierdie groot troue liefde vir hom bewaar en aan hom 'n seun gegee wat op sy troon sit, soos op hierdie dag.וַיֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֗ה אַתָּ֨ה עָשִׂ֜יתָ עִם־עַבְדְּךָ֙ דָוִ֣ד אָבִי֮ חֶ֣סֶד גָּדוֹל֒ כַּאֲשֶׁר֩ הָלַ֨ךְ לְפָנֶ֜יךָ בֶּאֱמֶ֧ת וּבִצְדָקָ֛ה וּבְיִשְׁרַ֥ת לֵבָ֖ב עִמָּ֑ךְ וַתִּשְׁמָר־ל֗וֹ אֶת־הַחֶ֤סֶד הַגָּדוֹל֙ הַזֶּ֔ה וַתִּתֶּן־ל֥וֹ בֵ֛ן יֹשֵׁ֥ב עַל־כִּסְא֖וֹ כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃Solomon replied, “You have shown much loving devotion to Your servant, my father David, because he walked before You in faithfulness, righteousness, and uprightness of heart. And You have maintained this loving devotion by giving him a son to sit on his throne this very day. 7En nou, HERE my God, U het U kneg koning gemaak in die plek van my vader Dawid, en ek is 'n klein seun; ek weet nie hoe om uit te gaan en in te kom nie.וְעַתָּה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י אַתָּה֙ הִמְלַ֣כְתָּ אֶֽת־עַבְדְּךָ֔ תַּ֖חַת דָּוִ֣ד אָבִ֑י וְאָֽנֹכִי֙ נַ֣עַר קָטֹ֔ן לֹ֥א אֵדַ֖ע צֵ֥את וָבֹֽא׃And now, O LORD my God, You have made Your servant king in my father David’s place. But I am only a little child, not knowing how to go out or come in. 8En U kneg is te midde van U volk wat U gekies het, 'n groot volk wat vanweë die menigte nie getel en nie bereken kan word nie.וְעַ֨בְדְּךָ֔ בְּת֥וֹךְ עַמְּךָ֖ אֲשֶׁ֣ר בָּחָ֑רְתָּ עַם־רָ֕ב אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־יִמָּנֶ֛ה וְלֹ֥א יִסָּפֵ֖ר מֵרֹֽב׃Your servant is here among the people You have chosen, a people too numerous to count or number. 9Gee dan aan U kneg 'n luisterende hart om U volk te oordeel, om tussen goed en kwaad te onderskei; want wie kan hierdie talryke volk van U oordeel?”

Letterlik: swaar volk.

וְנָתַתָּ֨ לְעַבְדְּךָ֜ לֵ֤ב שֹׁמֵ֨עַ֙ לִשְׁפֹּ֣ט אֶֽת־עַמְּךָ֔ לְהָבִ֖ין בֵּֽין־ט֣וֹב לְרָ֑ע כִּ֣י מִ֤י יוּכַל֙ לִשְׁפֹּ֔ט אֶת־עַמְּךָ֥ הַכָּבֵ֖ד הַזֶּֽה׃Therefore give Your servant an understanding heart to judge Your people and to discern between good and evil. For who is able to govern this great people of Yours?” 10En die saak was goed in die oë van die Here, omdat Salomo hierdie saak gevra het.וַיִּיטַ֥ב הַדָּבָ֖ר בְּעֵינֵ֣י אֲדֹנָ֑י כִּ֚י שָׁאַ֣ל שְׁלֹמֹ֔ה אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃Now it pleased the Lord that Solomon had made this request. 11En God het vir hom gesê: “Omdat jy hierdie saak gevra het en nie vir jouself baie dae gevra het nie, en nie vir jouself rykdom gevra het nie, en nie die lewe van jou vyande gevra het nie, maar vir jouself insig gevra het om reg te hoor,וַיֹּ֨אמֶר אֱלֹהִ֜ים אֵלָ֗יו יַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר שָׁאַ֜לְתָּ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה וְלֹֽא־שָׁאַ֨לְתָּ לְּךָ֜ יָמִ֣ים רַבִּ֗ים וְלֹֽא־שָׁאַ֤לְתָּ לְּךָ֙ עֹ֔שֶׁר וְלֹ֥א שָׁאַ֖לְתָּ נֶ֣פֶשׁ אֹיְבֶ֑יךָ וְשָׁאַ֧לְתָּ לְּךָ֛ הָבִ֖ין לִשְׁמֹ֥עַ מִשְׁפָּֽט׃So God said to him, “Since you have asked for this instead of requesting long life or wealth for yourself or death for your enemies—but you have asked for discernment to administer justice— 12kyk, Ek het volgens jou woorde gedoen; kyk, Ek het vir jou 'n wyse en verstandige hart gegee, sodat daar niemand soos jy voor jou was nie en ná jou niemand soos jy sal opstaan nie.הִנֵּ֥ה עָשִׂ֖יתִי כִּדְבָרֶ֑יךָ הִנֵּ֣ה׀ נָתַ֣תִּי לְךָ֗ לֵ֚ב חָכָ֣ם וְנָב֔וֹן אֲשֶׁ֤ר כָּמ֨וֹךָ֙ לֹא־הָיָ֣ה לְפָנֶ֔יךָ וְאַחֲרֶ֖יךָ לֹא־יָק֥וּם כָּמֽוֹךָ׃behold, I will do what you have asked. I will give you a wise and discerning heart, so that there will never have been another like you, nor will there ever be. 13En ook wat jy nie gevra het nie, het Ek vir jou gegee: ook rykdom, ook eer, sodat daar onder die konings geen man soos jy sal wees nie, al jou dae.וְגַ֨ם אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־שָׁאַ֨לְתָּ֙ נָתַ֣תִּי לָ֔ךְ גַּם־עֹ֖שֶׁר גַּם־כָּב֑וֹד אֲ֠שֶׁר לֹא־הָיָ֨ה כָמ֥וֹךָ אִ֛ישׁ בַּמְּלָכִ֖ים כָּל־יָמֶֽיךָ׃Moreover, I will give you what you did not request—both riches and honor—so that during all your days no man in any kingdom will be your equal. 14En as jy in My weë wandel deur My insettinge en My gebooie te onderhou, soos jou vader Dawid gewandel het, dan sal Ek jou dae verleng.”וְאִ֣ם׀ תֵּלֵ֣ךְ בִּדְרָכַ֗י לִשְׁמֹ֤ר חֻקַּי֙ וּמִצְוֺתַ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר הָלַ֖ךְ דָּוִ֣יד אָבִ֑יךָ וְהַאַרַכְתִּ֖י אֶת־יָמֶֽיךָ׃ סSo if you walk in My ways and keep My statutes and commandments, just as your father David did, I will prolong your days.” 15Salomo het wakker geword, en kyk, dit was 'n droom. Hy het na Jerusalem gekom en voor die ark van die verbond van die Here gaan staan, en brandoffers gebring en vredeoffers geoffer, en 'n feesmaal vir al sy dienaars gehou.וַיִּקַ֥ץ שְׁלֹמֹ֖ה וְהִנֵּ֣ה חֲל֑וֹם וַיָּב֨וֹא יְרוּשָׁלִַ֜ם וַֽיַּעֲמֹ֣ד׀ לִפְנֵ֣י׀ אֲר֣וֹן בְּרִית־אֲדֹנָ֗י וַיַּ֤עַל עֹלוֹת֙ וַיַּ֣עַשׂ שְׁלָמִ֔ים וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁתֶּ֖ה לְכָל־עֲבָדָֽיו׃ פThen Solomon awoke, and indeed it had been a dream. So he returned to Jerusalem, stood before the ark of the covenant of the Lord, and offered burnt offerings and peace offerings. Then he held a feast for all his servants.

16Toe het twee vroue, prostitute, na die koning gekom en voor hom gaan staan.אָ֣ז תָּבֹ֗אנָה שְׁתַּ֛יִם נָשִׁ֥ים זֹנ֖וֹת אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַֽתַּעֲמֹ֖דְנָה לְפָנָֽיו׃At that time two prostitutes came to the king and stood before him. 17En die een vrou het gesê: “Ag, my heer, ek en hierdie vrou woon in een huis, en ek het by haar in die huis gebaar.וַתֹּ֜אמֶר הָאִשָּׁ֤ה הָֽאַחַת֙ בִּ֣י אֲדֹנִ֔י אֲנִי֙ וְהָאִשָּׁ֣ה הַזֹּ֔את יֹשְׁבֹ֖ת בְּבַ֣יִת אֶחָ֑ד וָאֵלֵ֥ד עִמָּ֖הּ בַּבָּֽיִת׃One woman said, “Please, my lord, this woman and I live in the same house, and I gave birth while she was in the house. 18En dit het gebeur op die derde dag nadat ek gebaar het, dat hierdie vrou ook gebaar het. En ons was saam; daar was geen vreemdeling by ons in die huis nie, behalwe ons twee in die huis.וַיְהִ֞י בַּיּ֤וֹם הַשְּׁלִישִׁי֙ לְלִדְתִּ֔י וַתֵּ֖לֶד גַּם־הָאִשָּׁ֣ה הַזֹּ֑את וַאֲנַ֣חְנוּ יַחְדָּ֗ו אֵֽין־זָ֤ר אִתָּ֨נוּ֙ בַּבַּ֔יִת זוּלָתִ֥י שְׁתַּֽיִם־אֲנַ֖חְנוּ בַּבָּֽיִת׃On the third day after I gave birth, this woman also had a baby. We were alone, with no one in the house but the two of us. 19Die seun van hierdie vrou het in die nag gesterf, omdat sy op hom gelê het.

Of: toe sy op hom gelê het.

וַיָּ֛מָת בֶּן־הָאִשָּׁ֥ה הַזֹּ֖את לָ֑יְלָה אֲשֶׁ֥ר שָׁכְבָ֖ה עָלָֽיו׃During the night this woman’s son died because she rolled over on him. 20En sy het in die middel van die nag opgestaan en my seun van my sy af geneem terwyl u dienares geslaap het, en hom in haar boesem gelê; en haar dooie seun het sy in my boesem gelê.וַתָּקָם֩ בְּת֨וֹךְ הַלַּ֜יְלָה וַתִּקַּ֧ח אֶת־בְּנִ֣י מֵֽאֶצְלִ֗י וַאֲמָֽתְךָ֙ יְשֵׁנָ֔ה וַתַּשְׁכִּיבֵ֖הוּ בְּחֵיקָ֑הּ וְאֶת־בְּנָ֥הּ הַמֵּ֖ת הִשְׁכִּ֥יבָה בְחֵיקִֽי׃So she got up in the middle of the night and took my son from my side while I was asleep. She laid him in her bosom and put her dead son at my bosom. 21Toe ek in die môre opstaan om my seun te soog, kyk, hy was dood; maar toe ek hom in die môre noukeurig bekyk, kyk, dit was nie my seun wat ek gebaar het nie.”וָאָקֻ֥ם בַּבֹּ֛קֶר לְהֵינִ֥יק אֶת־בְּנִ֖י וְהִנֵּה־מֵ֑ת וָאֶתְבּוֹנֵ֤ן אֵלָיו֙ בַּבֹּ֔קֶר וְהִנֵּ֛ה לֹֽא־הָיָ֥ה בְנִ֖י אֲשֶׁ֥ר יָלָֽדְתִּי׃The next morning, when I got up to nurse my son, I discovered he was dead. But when I examined him, I realized that he was not the son I had borne.” 22Maar die ander vrou het gesê: “Nee, maar my seun is die lewende en jou seun die dooie.” En hierdie een het gesê: “Nee, maar jou seun is die dooie en my seun die lewende.” So het hulle voor die koning gepraat.וַתֹּאמֶר֩ הָאִשָּׁ֨ה הָאַחֶ֜רֶת לֹ֣א כִ֗י בְּנִ֤י הַחַי֙ וּבְנֵ֣ךְ הַמֵּ֔ת וְזֹ֤את אֹמֶ֨רֶת֙ לֹ֣א כִ֔י בְּנֵ֥ךְ הַמֵּ֖ת וּבְנִ֣י הֶחָ֑י וַתְּדַבֵּ֖רְנָה לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃“No,” said the other woman, “the living one is my son and the dead one is your son.” But the first woman insisted, “No, the dead one is yours and the living one is mine.” So they argued before the king. 23Toe sê die koning: “Hierdie een sê: ‘Dit is my seun, die lewende, en jou seun is die dooie’; en hierdie een sê: ‘Nee, maar jou seun is die dooie en my seun die lewende.’”וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ זֹ֣את אֹמֶ֔רֶת זֶה־בְּנִ֥י הַחַ֖י וּבְנֵ֣ךְ הַמֵּ֑ת וְזֹ֤את אֹמֶ֨רֶת֙ לֹ֣א כִ֔י בְּנֵ֥ךְ הַמֵּ֖ת וּבְנִ֥י הֶחָֽי׃ פThen the king replied, “This woman says, ‘My son is alive and yours is dead,’ but that woman says, ‘No, your son is dead and mine is alive.’” 24Die koning het gesê: “Haal vir my 'n swaard.” Toe het hulle die swaard voor die koning gebring.וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ קְח֣וּ לִי־חָ֑רֶב וַיָּבִ֥אוּ הַחֶ֖רֶב לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃The king continued, “Bring me a sword.” So they brought him a sword, 25Die koning het gesê: “Sny die lewende kind in twee, en gee die helfte aan die een en die helfte aan die ander.”וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ גִּזְר֛וּ אֶת־הַיֶּ֥לֶד הַחַ֖י לִשְׁנָ֑יִם וּתְנ֤וּ אֶֽת־הַחֲצִי֙ לְאַחַ֔ת וְאֶֽת־הַחֲצִ֖י לְאֶחָֽת׃and the king declared, “Cut the living child in two and give half to one and half to the other.” 26Toe sê die vrou wie se seun die lewende was, vir die koning, want haar ontferming het vir haar seun warm geword, en sy het gesê: “Ag, my heer, gee vir haar die lewende kind, en maak hom tog nie dood nie!” Maar hierdie een het gesê: “Hy sal nie myne wees nie, en ook nie joune nie; sny hom!”

Letterlik: Haar ontferming het warm geword.

וַתֹּ֣אמֶר הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר־בְּנָ֨הּ הַחַ֜י אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ כִּֽי־נִכְמְר֣וּ רַחֲמֶיהָ֮ עַל־בְּנָהּ֒ וַתֹּ֣אמֶר׀ בִּ֣י אֲדֹנִ֗י תְּנוּ־לָהּ֙ אֶת־הַיָּל֣וּד הַחַ֔י וְהָמֵ֖ת אַל־תְּמִיתֻ֑הוּ וְזֹ֣את אֹמֶ֗רֶת גַּם־לִ֥י גַם־לָ֛ךְ לֹ֥א יִהְיֶ֖ה גְּזֹֽרוּ׃Then the woman whose son was alive spoke to the king because she yearned with compassion for her son. “Please, my lord,” she said, “give her the living baby. Do not kill him!” But the other woman said, “He will be neither mine nor yours. Cut him in two!” 27Toe antwoord die koning en sê: “Gee vir haar die lewende kind, en maak hom nie dood nie. Sy is sy moeder.”וַיַּ֨עַן הַמֶּ֜לֶךְ וַיֹּ֗אמֶר תְּנוּ־לָהּ֙ אֶת־הַיָּל֣וּד הַחַ֔י וְהָמֵ֖ת לֹ֣א תְמִיתֻ֑הוּ הִ֖יא אִמּֽוֹ׃Then the king gave his ruling: “Give the living baby to the first woman. By no means should you kill him; she is his mother.”

28En die hele Israel het die oordeel gehoor wat die koning uitgespreek het, en hulle het vir die koning gevrees, want hulle het gesien dat die wysheid van God in sy binneste was om reg te doen.וַיִּשְׁמְע֣וּ כָל־יִשְׂרָאֵ֗ל אֶת־הַמִּשְׁפָּט֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁפַ֣ט הַמֶּ֔לֶךְ וַיִּֽרְא֖וּ מִפְּנֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ כִּ֣י רָא֔וּ כִּֽי־חָכְמַ֧ת אֱלֹהִ֛ים בְּקִרְבּ֖וֹ לַעֲשׂ֥וֹת מִשְׁפָּֽט׃ סWhen all Israel heard of the judgment the king had given, they stood in awe of him, for they saw that the wisdom of God was in him to administer justice.