1 Konings 1

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En koning Dawid was oud, hoog in jare; en hulle het hom met klere toegemaak, maar hy het nie warm geword nie.

Letterlik: gekom in die dae.

וְהַמֶּ֤לֶךְ דָּוִד֙ זָקֵ֔ן בָּ֖א בַּיָּמִ֑ים וַיְכַסֻּ֨הוּ֙ בַּבְּגָדִ֔ים וְלֹ֥א יִחַ֖ם לֽוֹ׃Now King David was old and well along in years, and though they covered him with blankets, he could not keep warm. 2Toe sê sy dienaars vir hom: “Laat hulle vir my heer die koning ’n jong vrou, ’n maagd, soek, en sy moet voor die koning staan en sy versorgster wees; en sy moet in u skoot lê, sodat my heer die koning warm kan word.”וַיֹּ֧אמְרוּ ל֣וֹ עֲבָדָ֗יו יְבַקְשׁ֞וּ לַאדֹנִ֤י הַמֶּ֨לֶךְ֙ נַעֲרָ֣ה בְתוּלָ֔ה וְעָֽמְדָה֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וּתְהִי־ל֖וֹ סֹכֶ֑נֶת וְשָׁכְבָ֣ה בְחֵיקֶ֔ךָ וְחַ֖ם לַאדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃So his servants said to him, “Let us search for a young virgin for our lord the king, to attend to him and care for him and lie by his side to keep him warm.” 3En hulle het ’n mooi jong vrou in die hele gebied van Israel gesoek, en hulle het Abisag, die Sunamitiese vrou, gevind en haar na die koning gebring.וַיְבַקְשׁוּ֙ נַעֲרָ֣ה יָפָ֔ה בְּכֹ֖ל גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיִּמְצְא֗וּ אֶת־אֲבִישַׁג֙ הַשּׁ֣וּנַמִּ֔ית וַיָּבִ֥אוּ אֹתָ֖הּ לַמֶּֽלֶךְ׃Then they searched throughout Israel for a beautiful girl, and they found Abishag the Shunammite and brought her to the king. 4En die jong vrou was baie mooi; en sy het vir die koning ’n versorgster geword en hom bedien, maar die koning het haar nie geken nie.וְהַֽנַּעֲרָ֖ה יָפָ֣ה עַד־מְאֹ֑ד וַתְּהִ֨י לַמֶּ֤לֶךְ סֹכֶ֨נֶת֙ וַתְּשָׁ֣רְתֵ֔הוּ וְהַמֶּ֖לֶךְ לֹ֥א יְדָעָֽהּ׃The girl was unsurpassed in beauty; she cared for the king and served him, but he had no relations with her.

5En Adonia, die seun van Haggit, het homself verhef en gesê: “Ek sal koning wees.” En hy het vir hom ’n strydwa en ruiters gemaak, en 50 man wat voor hom uit hardloop.וַאֲדֹנִיָּ֧ה בֶן־חַגִּ֛ית מִתְנַשֵּׂ֥א לֵאמֹ֖ר אֲנִ֣י אֶמְלֹ֑ךְ וַיַּ֣עַשׂ ל֗וֹ רֶ֚כֶב וּפָ֣רָשִׁ֔ים וַחֲמִשִּׁ֥ים אִ֖ישׁ רָצִ֥ים לְפָנָֽיו׃At that time Adonijah, David’s son by Haggith, began to exalt himself, saying, “I will be king!” And he acquired chariots and horsemen and fifty men to run ahead of him. 6En sy vader het hom nooit in sy dae gegrief deur te sê: “Waarom het jy so gedoen?” En ook hy was baie mooi van gestalte; en sy het hom ná Absalom gebaar.וְלֹֽא־עֲצָב֨וֹ אָבִ֤יו מִיָּמָיו֙ לֵאמֹ֔ר מַדּ֖וּעַ כָּ֣כָה עָשִׂ֑יתָ וְגַם־ה֤וּא טֽוֹב־תֹּ֨אַר֙ מְאֹ֔ד וְאֹת֥וֹ יָלְדָ֖ה אַחֲרֵ֥י אַבְשָׁלֽוֹם׃(His father had never once reprimanded him by saying, “Why do you act this way?” Adonijah was also very handsome, born next after Absalom.) 7En hy het oorleg gepleeg met Joab, die seun van Seruja, en met Abjatar, die priester, en hulle het Adonia bygestaan.

Letterlik: Sy woorde was met Joab.

וַיִּהְי֣וּ דְבָרָ֔יו עִ֚ם יוֹאָ֣ב בֶּן־צְרוּיָ֔ה וְעִ֖ם אֶבְיָתָ֣ר הַכֹּהֵ֑ן וַֽיַּעְזְר֔וּ אַחֲרֵ֖י אֲדֹנִיָּֽה׃So Adonijah conferred with Joab son of Zeruiah and with Abiathar the priest, who supported him. 8Maar Sadok, die priester, en Benaja, die seun van Jehojada, en Natan, die profeet, en Simei en Rei, en die helde wat aan Dawid behoort het, was nie by Adonia nie.וְצָד֣וֹק הַ֠כֹּהֵן וּבְנָיָ֨הוּ בֶן־יְהוֹיָדָ֜ע וְנָתָ֤ן הַנָּבִיא֙ וְשִׁמְעִ֣י וְרֵעִ֔י וְהַגִּבּוֹרִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לְדָוִ֑ד לֹ֥א הָי֖וּ עִם־אֲדֹנִיָּֽהוּ׃But Zadok the priest, Benaiah son of Jehoiada, Nathan the prophet, Shimei, Rei, and David’s mighty men would not join Adonijah.

9En Adonia het kleinvee en beeste en vetvee geoffer by die Soheleth-steen, wat langs En-Rogel is; en hy het al sy broers, die seuns van die koning, en al die manne van Juda, die dienaars van die koning, geroep.וַיִּזְבַּ֣ח אֲדֹנִיָּ֗הוּ צֹ֤אן וּבָקָר֙ וּמְרִ֔יא עִ֚ם אֶ֣בֶן הַזֹּחֶ֔לֶת אֲשֶׁר־אֵ֖צֶל עֵ֣ין רֹגֵ֑ל וַיִּקְרָ֗א אֶת־כָּל־אֶחָיו֙ בְּנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וּלְכָל־אַנְשֵׁ֥י יְהוּדָ֖ה עַבְדֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃And Adonijah sacrificed sheep, oxen, and fattened calves near the stone of Zoheleth, which is next to En-rogel. He invited all his royal brothers and all the men of Judah who were servants of the king. 10Maar Natan, die profeet, en Benaja en die helde en Salomo, sy broer, het hy nie geroep nie.וְֽאֶת־נָתָן֩ הַנָּבִ֨יא וּבְנָיָ֜הוּ וְאֶת־הַגִּבּוֹרִ֛ים וְאֶת־שְׁלֹמֹ֥ה אָחִ֖יו לֹ֥א קָרָֽא׃But he did not invite Nathan the prophet, Benaiah, the mighty men, or his brother Solomon.

11Toe sê Natan vir Batseba, die moeder van Salomo: “Het jy nie gehoor dat Adonia, die seun van Haggit, koning geword het, en ons heer Dawid weet dit nie?וַיֹּ֣אמֶר נָתָ֗ן אֶל־בַּת־שֶׁ֤בַע אֵם־שְׁלֹמֹה֙ לֵאמֹ֔ר הֲל֣וֹא שָׁמַ֔עַתְּ כִּ֥י מָלַ֖ךְ אֲדֹנִיָּ֣הוּ בֶן־חַגִּ֑ית וַאֲדֹנֵ֥ינוּ דָוִ֖ד לֹ֥א יָדָֽע׃Then Nathan said to Bathsheba the mother of Solomon, “Have you not heard that Adonijah son of Haggith has become king, and our lord David does not know it? 12Kom nou, laat ek jou tog raad gee, en red jou lewe en die lewe van jou seun Salomo.וְעַתָּ֕ה לְכִ֛י אִיעָצֵ֥ךְ נָ֖א עֵצָ֑ה וּמַלְּטִי֙ אֶת־נַפְשֵׁ֔ךְ וְאֶת־נֶ֥פֶשׁ בְּנֵ֖ךְ שְׁלֹמֹֽה׃Now please, come and let me advise you. Save your own life and the life of your son Solomon. 13Gaan en kom in by koning Dawid en sê vir hom: ‘Het u, my heer die koning, nie aan u dienares gesweer en gesê nie: “Jou seun Salomo sal ná my koning wees, en hy sal op my troon sit”? En waarom het Adonia koning geword?’לְכִ֞י וּבֹ֣אִי׀ אֶל־הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד וְאָמַ֤רְתְּ אֵלָיו֙ הֲלֹֽא־אַתָּ֞ה אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֗לֶךְ נִשְׁבַּ֤עְתָּ לַאֲמָֽתְךָ֙ לֵאמֹ֔ר כִּֽי־שְׁלֹמֹ֤ה בְנֵךְ֙ יִמְלֹ֣ךְ אַחֲרַ֔י וְה֖וּא יֵשֵׁ֣ב עַל־כִּסְאִ֑י וּמַדּ֖וּעַ מָלַ֥ךְ אֲדֹנִיָֽהוּ׃Go at once to King David and say, ‘My lord the king, did you not swear to your maidservant, “Surely your son Solomon will reign after me, and he will sit on my throne”? Why then has Adonijah become king?’ 14Kyk, terwyl jy nog daar met die koning praat, sal ek ná jou inkom en jou woorde aanvul.”הִנֵּ֗ה עוֹדָ֛ךְ מְדַבֶּ֥רֶת שָׁ֖ם עִם־הַמֶּ֑לֶךְ וַאֲנִי֙ אָב֣וֹא אַחֲרַ֔יִךְ וּמִלֵּאתִ֖י אֶת־דְּבָרָֽיִךְ׃Then, while you are still there speaking with the king, I will come in after you and confirm your words.”

15Toe het Batseba by die koning ingegaan in die kamer; en die koning was baie oud, en Abisag, die Sunamitiese vrou, het die koning bedien.וַתָּבֹ֨א בַת־שֶׁ֤בֶע אֶל־הַמֶּ֨לֶךְ֙ הַחַ֔דְרָה וְהַמֶּ֖לֶךְ זָקֵ֣ן מְאֹ֑ד וַֽאֲבִישַׁג֙ הַשּׁ֣וּנַמִּ֔ית מְשָׁרַ֖ת אֶת־הַמֶּֽלֶךְ׃So Bathsheba went to see the king in his bedroom. Since the king was very old, Abishag the Shunammite was serving him. 16En Batseba het gebuig en haar voor die koning neergewerp; en die koning het gesê: “Wat wil jy hê?”

Letterlik: Wat is vir jou?

וַתִּקֹּ֣ד בַּת־שֶׁ֔בַע וַתִּשְׁתַּ֖חוּ לַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ מַה־לָּֽךְ׃And Bathsheba bowed down in homage to the king, who asked, “What is your desire?” 17En sy het vir hom gesê: “My heer, u het by die HERE, u God, vir u dienares gesweer: ‘Salomo, jou seun, sal ná my koning wees, en hy sal op my troon sit.’וַתֹּ֣אמֶר ל֗וֹ אֲדֹנִי֙ אַתָּ֨ה נִשְׁבַּ֜עְתָּ בַּֽיהוָ֤ה אֱלֹהֶ֨יךָ֙ לַֽאֲמָתֶ֔ךָ כִּֽי־שְׁלֹמֹ֥ה בְנֵ֖ךְ יִמְלֹ֣ךְ אַחֲרָ֑י וְה֖וּא יֵשֵׁ֥ב עַל־כִּסְאִֽי׃“My lord,” she replied, “you yourself swore to your maidservant by the LORD your God: ‘Surely your son Solomon will reign after me, and he will sit on my throne.’ 18En nou, kyk, Adonia het koning geword; en nou, my heer die koning, u het dit nie geweet nie.וְעַתָּ֕ה הִנֵּ֥ה אֲדֹנִיָּ֖ה מָלָ֑ךְ וְעַתָּ֛ה אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ לֹ֥א יָדָֽעְתָּ׃But now, behold, Adonijah has become king, and you, my lord the king, do not know it. 19En hy het bulle en vetvee en kleinvee in menigte geoffer, en al die seuns van die koning geroep, en Abjatar, die priester, en Joab, die owerste van die leër; maar Salomo, u dienaar, het hy nie geroep nie.וַ֠יִּזְבַּח שׁ֥וֹר וּֽמְרִיא־וְצֹאן֮ לָרֹב֒ וַיִּקְרָא֙ לְכָל־בְּנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וּלְאֶבְיָתָר֙ הַכֹּהֵ֔ן וּלְיֹאָ֖ב שַׂ֣ר הַצָּבָ֑א וְלִשְׁלֹמֹ֥ה עַבְדְּךָ֖ לֹ֥א קָרָֽא׃And he has sacrificed an abundance of oxen, fattened calves, and sheep, and has invited all the other sons of the king, as well as Abiathar the priest and Joab the commander of the army. But he has not invited your servant Solomon. 20En u, my heer die koning, die oë van die hele Israel is op u, om aan hulle bekend te maak wie ná hom op die troon van my heer die koning sal sit.וְאַתָּה֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ עֵינֵ֥י כָל־יִשְׂרָאֵ֖ל עָלֶ֑יךָ לְהַגִּ֣יד לָהֶ֔ם מִ֗י יֵשֵׁ֛ב עַל־כִּסֵּ֥א אֲדֹנִֽי־הַמֶּ֖לֶךְ אַחֲרָֽיו׃And as for you, my lord the king, the eyes of all Israel are upon you to tell them who will sit on the throne of my lord the king after him. 21En dit sal gebeur, sodra my heer die koning by sy vaders gaan lê, dat ek en my seun Salomo sondaars sal wees.”וְהָיָ֕ה כִּשְׁכַ֥ב אֲדֹנִֽי־הַמֶּ֖לֶךְ עִם־אֲבֹתָ֑יו וְהָיִ֗יתִי אֲנִ֛י וּבְנִ֥י שְׁלֹמֹ֖ה חַטָּאִֽים׃Otherwise, when my lord the king rests with his fathers, I and my son Solomon will be counted as criminals.”

22En kyk, terwyl sy nog met die koning praat, kom Natan, die profeet, in.וְהִנֵּ֛ה עוֹדֶ֥נָּה מְדַבֶּ֖רֶת עִם־הַמֶּ֑לֶךְ וְנָתָ֥ן הַנָּבִ֖יא בָּֽא׃And just then, while Bathsheba was still speaking with the king, Nathan the prophet arrived. 23En hulle het die koning vertel en gesê: “Kyk, Natan, die profeet.” En hy het voor die koning ingekom en hom voor die koning neergewerp met sy aangesig na die grond.וַיַּגִּ֤ידוּ לַמֶּ֨לֶךְ֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֖ה נָתָ֣ן הַנָּבִ֑יא וַיָּבֹא֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַיִּשְׁתַּ֧חוּ לַמֶּ֛לֶךְ עַל־אַפָּ֖יו אָֽרְצָה׃So the king was told, “Nathan the prophet is here.” And Nathan went in and bowed facedown before the king. 24En Natan het gesê: “My heer die koning, u het gesê: ‘Adonia sal ná my koning wees, en hy sal op my troon sit’?וַיֹּאמֶר֮ נָתָן֒ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אַתָּ֣ה אָמַ֔רְתָּ אֲדֹנִיָּ֖הוּ יִמְלֹ֣ךְ אַחֲרָ֑י וְה֖וּא יֵשֵׁ֥ב עַל־כִּסְאִֽי׃“My lord the king,” said Nathan, “did you say, ‘Adonijah will reign after me, and he will sit on my throne’? 25Want hy het vandag afgegaan en bulle en vetvee en kleinvee in menigte geoffer, en al die seuns van die koning en die owerstes van die leër en Abjatar, die priester, geroep; en kyk, hulle eet en drink voor hom, en hulle sê: ‘Mag koning Adonia lewe!’כִּ֣י׀ יָרַ֣ד הַיּ֗וֹם וַ֠יִּזְבַּח שׁ֥וֹר וּֽמְרִיא־וְצֹאן֮ לָרֹב֒ וַיִּקְרָא֩ לְכָל־בְּנֵ֨י הַמֶּ֜לֶךְ וּלְשָׂרֵ֤י הַצָּבָא֙ וּלְאֶבְיָתָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְהִנָּ֛ם אֹכְלִ֥ים וְשֹׁתִ֖ים לְפָנָ֑יו וַיֹּ֣אמְר֔וּ יְחִ֖י הַמֶּ֥לֶךְ אֲדֹנִיָּֽהוּ׃For today he has gone down and sacrificed an abundance of oxen, fattened calves, and sheep, and has invited all the sons of the king, the commanders of the army, and Abiathar the priest. And behold, they are eating and drinking before him, saying, ‘Long live King Adonijah!’ 26Maar my, u dienaar, en Sadok, die priester, en Benaja, die seun van Jehojada, en Salomo, u dienaar, het hy nie geroep nie.וְלִ֣י אֲנִֽי־עַ֠בְדֶּךָ וּלְצָדֹ֨ק הַכֹּהֵ֜ן וְלִבְנָיָ֧הוּ בֶן־יְהוֹיָדָ֛ע וְלִשְׁלֹמֹ֥ה עַבְדְּךָ֖ לֹ֥א קָרָֽא׃But me your servant he has not invited, nor Zadok the priest, nor Benaiah son of Jehoiada, nor your servant Solomon. 27Het hierdie saak van my heer die koning uitgegaan, en u het nie bekend gemaak wie ná hom op die troon van my heer die koning sal sit nie?”אִ֗ם מֵאֵת֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ נִהְיָ֖ה הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וְלֹ֤א הוֹדַ֨עְתָּ֙ אֶֽת־מִ֗י יֵשֵׁ֛ב עַל־כִּסֵּ֥א אֲדֹנִֽי־הַמֶּ֖לֶךְ אַחֲרָֽיו׃ סHas my lord the king let this happen without informing your servant who should sit on the throne after my lord the king?”

28En die koning Dawid het geantwoord en gesê: “Roep vir my Batseba.” En sy het voor die koning ingekom en voor die koning gaan staan.וַיַּ֨עַן הַמֶּ֤לֶךְ דָּוִד֙ וַיֹּ֔אמֶר קִרְאוּ־לִ֖י לְבַת־שָׁ֑בַע וַתָּבֹא֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַֽתַּעֲמֹ֖ד לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃Then King David said, “Call in Bathsheba for me.” So she came into the king’s presence and stood before him. 29En die koning het gesweer en gesê: “So waar as die HERE leef, wat my lewe uit alle nood verlos het,וַיִּשָּׁבַ֥ע הַמֶּ֖לֶךְ וַיֹּאמַ֑ר חַי־יְהוָ֕ה אֲשֶׁר־פָּדָ֥ה אֶת־נַפְשִׁ֖י מִכָּל־צָרָֽה׃And the king swore an oath, saying, “As surely as the LORD lives, who has redeemed my life from all distress, 30want soos ek vir jou by die HERE, die God van Israel, gesweer het en gesê het: ‘Salomo, jou seun, sal ná my koning wees, en hy sal in my plek op my troon sit,’ ja, so sal ek vandag doen.”כִּ֡י כַּאֲשֶׁר֩ נִשְׁבַּ֨עְתִּי לָ֜ךְ בַּיהוָ֨ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר כִּֽי־שְׁלֹמֹ֤ה בְנֵךְ֙ יִמְלֹ֣ךְ אַחֲרַ֔י וְה֛וּא יֵשֵׁ֥ב עַל־כִּסְאִ֖י תַּחְתָּ֑י כִּ֛י כֵּ֥ן אֶעֱשֶׂ֖ה הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃I will carry out this very day exactly what I swore to you by the LORD, the God of Israel: Surely your son Solomon will reign after me, and he will sit on my throne in my place.” 31En Batseba het met haar aangesig na die grond gebuig en haar voor die koning neergewerp en gesê: “Mag my heer, die koning Dawid, vir ewig lewe!”וַתִּקֹּ֨ד בַּת־שֶׁ֤בַע אַפַּ֨יִם֙ אֶ֔רֶץ וַתִּשְׁתַּ֖חוּ לַמֶּ֑לֶךְ וַתֹּ֕אמֶר יְחִ֗י אֲדֹנִ֛י הַמֶּ֥לֶךְ דָּוִ֖ד לְעֹלָֽם׃ פBathsheba bowed facedown in homage to the king and said, “May my lord King David live forever!”

32En die koning Dawid het gesê: “Roep vir my Sadok, die priester, en Natan, die profeet, en Benaja, die seun van Jehojada.” En hulle het voor die koning ingekom.וַיֹּ֣אמֶר׀ הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד קִרְאוּ־לִ֞י לְצָד֤וֹק הַכֹּהֵן֙ וּלְנָתָ֣ן הַנָּבִ֔יא וְלִבְנָיָ֖הוּ בֶּן־יְהוֹיָדָ֑ע וַיָּבֹ֖אוּ לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃Then King David said, “Call in for me Zadok the priest, Nathan the prophet, and Benaiah son of Jehoiada.” So they came before the king. 33En die koning het vir hulle gesê: “Neem die dienaars van julle heer met julle en laat my seun Salomo op die muil ry wat aan my behoort, en bring hom af na Gihon.וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ לָהֶ֗ם קְח֤וּ עִמָּכֶם֙ אֶת־עַבְדֵ֣י אֲדֹנֵיכֶ֔ם וְהִרְכַּבְתֶּם֙ אֶת־שְׁלֹמֹ֣ה בְנִ֔י עַל־הַפִּרְדָּ֖ה אֲשֶׁר־לִ֑י וְהוֹרַדְתֶּ֥ם אֹת֖וֹ אֶל־גִּחֽוֹן׃“Take my servants with you,” said the king. “Set my son Solomon on my own mule and take him down to Gihon. 34En Sadok, die priester, en Natan, die profeet, moet hom daar salf as koning oor Israel; en julle moet op die ramshoring blaas en sê: ‘Mag koning Salomo lewe!’וּמָשַׁ֣ח אֹת֣וֹ שָׁ֠ם צָד֨וֹק הַכֹּהֵ֜ן וְנָתָ֧ן הַנָּבִ֛יא לְמֶ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וּתְקַעְתֶּם֙ בַּשּׁוֹפָ֔ר וַאֲמַרְתֶּ֕ם יְחִ֖י הַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹֽה׃There Zadok the priest and Nathan the prophet are to anoint him king over Israel. You are to blow the ram’s horn and declare, ‘Long live King Solomon!’ 35En julle moet agter hom optrek, en hy moet kom en op my troon sit, en hy sal in my plek koning wees; en hom het ek aangestel om vors oor Israel en oor Juda te wees.”וַעֲלִיתֶ֣ם אַחֲרָ֗יו וּבָא֙ וְיָשַׁ֣ב עַל־כִּסְאִ֔י וְה֥וּא יִמְלֹ֖ךְ תַּחְתָּ֑י וְאֹת֤וֹ צִוִּ֨יתִי֙ לִֽהְי֣וֹת נָגִ֔יד עַל־יִשְׂרָאֵ֖ל וְעַל־יְהוּדָֽה׃Then you shall go up with him, and he is to come and sit on my throne and reign in my place. For I have appointed him ruler over Israel and Judah.” 36Toe antwoord Benaja, die seun van Jojada, die koning en sê: “Amen! Mag die HERE, die God van my heer die koning, so sê.וַיַּ֨עַן בְּנָיָ֧הוּ בֶן־יְהֽוֹיָדָ֛ע אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר׀ אָמֵ֑ן כֵּ֚ן יֹאמַ֣ר יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֖י אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃“Amen,” replied Benaiah son of Jehoiada. “May the LORD, the God of my lord the king, so declare it. 37Soos die HERE met my heer die koning was, so mag Hy met Salomo wees, en mag Hy sy troon groter maak as die troon van my heer koning Dawid.”כַּאֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה יְהוָה֙ עִם־אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כֵּ֖ן עִם־שְׁלֹמֹ֑ה וִֽיגַדֵּל֙ אֶת־כִּסְא֔וֹ מִ֨כִּסֵּ֔א אֲדֹנִ֖י הַמֶּ֥לֶךְ דָּוִֽד׃Just as the LORD was with my lord the king, so may He be with Solomon and make his throne even greater than that of my lord King David.”

38En Sadok, die priester, en Natan, die profeet, en Benaja, die seun van Jehojada, en die Keretiete en die Peletiete het afgegaan en Salomo op die muil van koning Dawid laat ry, en hulle het hom na Gihon gebring.וַיֵּ֣רֶד צָד֣וֹק הַ֠כֹּהֵן וְנָתָ֨ן הַנָּבִ֜יא וּבְנָיָ֣הוּ בֶן־יְהוֹיָדָ֗ע וְהַכְּרֵתִי֙ וְהַפְּלֵתִ֔י וַיַּרְכִּ֨בוּ֙ אֶת־שְׁלֹמֹ֔ה עַל־פִּרְדַּ֖ת הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד וַיֹּלִ֥כוּ אֹת֖וֹ עַל־גִּחֽוֹן׃Then Zadok the priest, Nathan the prophet, and Benaiah son of Jehoiada, along with the Cherethites and Pelethites, went down and set Solomon on King David’s mule, and they escorted him to Gihon. 39En Sadok, die priester, het die horing met die olie uit die tent geneem en Salomo gesalf; en hulle het op die ramshoring geblaas, en die hele volk het gesê: “Mag koning Salomo lewe!”וַיִּקַּח֩ צָד֨וֹק הַכֹּהֵ֜ן אֶת־קֶ֤רֶן הַשֶּׁ֨מֶן֙ מִן־הָאֹ֔הֶל וַיִּמְשַׁ֖ח אֶת־שְׁלֹמֹ֑ה וַֽיִּתְקְעוּ֙ בַּשּׁוֹפָ֔ר וַיֹּֽאמְרוּ֙ כָּל־הָעָ֔ם יְחִ֖י הַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹֽה׃Zadok the priest took the horn of oil from the tabernacle and anointed Solomon. Then they blew the ram’s horn, and all the people proclaimed, “Long live King Solomon!” 40En die hele volk het agter hom opgegaan, en die volk het op fluite gespeel en met groot blydskap bly gewees; en die aarde het gebars van hulle geluid.וַיַּעֲל֤וּ כָל־הָעָם֙ אַֽחֲרָ֔יו וְהָעָם֙ מְחַלְּלִ֣ים בַּחֲלִלִ֔ים וּשְׂמֵחִ֖ים שִׂמְחָ֣ה גְדוֹלָ֑ה וַתִּבָּקַ֥ע הָאָ֖רֶץ בְּקוֹלָֽם׃All the people followed him, playing flutes and rejoicing with such a great joy that the earth was split by the sound.

41En Adonia en al die geroepenes wat by hom was, het dit gehoor toe hulle klaar was met eet; en Joab het die geluid van die ramshoring gehoor en gesê: “Waarom is daar die geluid van die stad wat in rep en roer is?”וַיִּשְׁמַ֣ע אֲדֹנִיָּ֗הוּ וְכָל־הַקְּרֻאִים֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ וְהֵ֖ם כִּלּ֣וּ לֶאֱכֹ֑ל וַיִּשְׁמַ֤ע יוֹאָב֙ אֶת־ק֣וֹל הַשּׁוֹפָ֔ר וַיֹּ֕אמֶר מַדּ֥וּעַ קֽוֹל־הַקִּרְיָ֖ה הוֹמָֽה׃Now Adonijah and all his guests were finishing their feast when they heard the sound of the ram’s horn. “Why is the city in such a loud uproar?” asked Joab. 42Terwyl hy nog gepraat het, kyk, toe kom Jonatan, die seun van Abjatar, die priester; en Adonia het gesê: “Kom in, want jy is ’n man van krag, en jy bring goeie tyding.”עוֹדֶ֣נּוּ מְדַבֵּ֔ר וְהִנֵּ֧ה יוֹנָתָ֛ן בֶּן־אֶבְיָתָ֥ר הַכֹּהֵ֖ן בָּ֑א וַיֹּ֤אמֶר אֲדֹנִיָּ֨הוּ֙ בֹּ֔א כִּ֣י אִ֥ישׁ חַ֛יִל אַ֖תָּה וְט֥וֹב תְּבַשֵּֽׂר׃As he was speaking, suddenly Jonathan the son of Abiathar the priest arrived. “Come in,” said Adonijah, “for you are a man of valor. You must be bringing good news.” 43En Jonatan antwoord en sê vir Adonia: “Inteendeel, ons heer koning Dawid het Salomo koning gemaak.וַיַּ֨עַן֙ יוֹנָתָ֔ן וַיֹּ֖אמֶר לַאֲדֹנִיָּ֑הוּ אֲבָ֕ל אֲדֹנֵ֥ינוּ הַמֶּֽלֶךְ־דָּוִ֖ד הִמְלִ֥יךְ אֶת־שְׁלֹמֹֽה׃“Not at all,” Jonathan replied. “Our lord King David has made Solomon king. 44En die koning het saam met hom Sadok, die priester, en Natan, die profeet, en Benaja, die seun van Jehojada, en die Keretiete en die Peletiete gestuur, en hulle het hom op die muil van die koning laat ry.וַיִּשְׁלַ֣ח אִתּֽוֹ־הַ֠מֶּלֶךְ אֶת־צָד֨וֹק הַכֹּהֵ֜ן וְאֶת־נָתָ֣ן הַנָּבִ֗יא וּבְנָיָ֨הוּ֙ בֶּן־יְה֣וֹיָדָ֔ע וְהַכְּרֵתִ֖י וְהַפְּלֵתִ֑י וַיַּרְכִּ֣בוּ אֹת֔וֹ עַ֖ל פִּרְדַּ֥ת הַמֶּֽלֶךְ׃And with Solomon, the king has sent Zadok the priest, Nathan the prophet, and Benaiah son of Jehoiada, along with the Cherethites and Pelethites, and they have set him on the king’s mule. 45En Sadok, die priester, en Natan, die profeet, het hom by Gihon as koning gesalf; en hulle het van daar af bly opgegaan, en die stad het in rep en roer geraak. Dit is die geluid wat julle gehoor het.וַיִּמְשְׁח֣וּ אֹת֡וֹ צָד֣וֹק הַכֹּהֵ֣ן וְנָתָן֩ הַנָּבִ֨יא לְמֶ֜לֶךְ בְּגִח֗וֹן וַיַּעֲל֤וּ מִשָּׁם֙ שְׂמֵחִ֔ים וַתֵּהֹ֖ם הַקִּרְיָ֑ה ה֥וּא הַקּ֖וֹל אֲשֶׁ֥ר שְׁמַעְתֶּֽם׃Zadok the priest and Nathan the prophet have anointed him king at Gihon, and they have gone up from there with rejoicing that rings out in the city. That is the noise you hear. 46En Salomo het ook op die troon van die koningskap gaan sit.וְגַם֙ יָשַׁ֣ב שְׁלֹמֹ֔ה עַ֖ל כִּסֵּ֥א הַמְּלוּכָֽה׃Moreover, Solomon has taken his seat on the royal throne. 47En die dienaars van die koning het ook gekom om ons heer, koning Dawid, te seën en te sê: ‘Mag Hy die naam van Salomo beter maak as u naam, en sy troon groter maak as u troon.’ En die koning het hom op die bed neergewerp.וְגַם־בָּ֜אוּ עַבְדֵ֣י הַמֶּ֗לֶךְ לְ֠בָרֵךְ אֶת־אֲדֹנֵ֜ינוּ הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִד֮ לֵאמֹר֒ יֵיטֵ֨ב אֶת־שֵׁ֤ם שְׁלֹמֹה֙ מִשְּׁמֶ֔ךָ וִֽיגַדֵּ֥ל אֶת־כִּסְא֖וֹ מִכִּסְאֶ֑ךָ וַיִּשְׁתַּ֥חוּ הַמֶּ֖לֶךְ עַל־הַמִּשְׁכָּֽב׃The king’s servants have also gone to congratulate our lord King David, saying, ‘May your God make the name of Solomon more famous than your own name, and may He make his throne greater than your throne.’ And the king has bowed in worship on his bed, 48En ook so het die koning gesê: ‘Geloofd is die HERE, die God van Israel, wat vandag een gegee het wat op my troon sit, terwyl my oë dit sien.’”וְגַם־כָּ֖כָה אָמַ֣ר הַמֶּ֑לֶךְ בָּר֨וּךְ יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר נָתַ֥ן הַיּ֛וֹם יֹשֵׁ֥ב עַל־כִּסְאִ֖י וְעֵינַ֥י רֹאֽוֹת׃saying, ‘Blessed be the LORD, the God of Israel! Today He has provided one to sit on my throne, and my eyes have seen it.’”

49Toe het al die geroepenes van Adonia gebewe en opgestaan, en hulle het gegaan, elkeen op sy pad.וַיֶּֽחֶרְדוּ֙ וַיָּקֻ֔מוּ כָּל־הַ֨קְּרֻאִ֔ים אֲשֶׁ֖ר לַאֲדֹנִיָּ֑הוּ וַיֵּלְכ֖וּ אִ֥ישׁ לְדַרְכּֽוֹ׃At this, all the guests of Adonijah arose in terror and scattered. 50En Adonia het vir Salomo gevrees, en hy het opgestaan en gegaan en die horings van die altaar vasgegryp.וַאֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ יָרֵ֖א מִפְּנֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה וַיָּ֣קָם וַיֵּ֔לֶךְ וַֽיַּחֲזֵ֖ק בְּקַרְנ֥וֹת הַמִּזְבֵּֽחַ׃But Adonijah, in fear of Solomon, got up and went to take hold of the horns of the altar. 51En aan Salomo is meegedeel: “Kyk, Adonia vrees koning Salomo, en kyk, hy het die horings van die altaar vasgegryp en gesê: ‘Laat koning Salomo vandag vir my sweer dat hy sy dienaar nie met die swaard sal doodmaak nie.’”

Letterlik: as hy sy dienaar met die swaard sal doodmaak.

וַיֻּגַּ֤ד לִשְׁלֹמֹה֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּה֙ אֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ יָרֵ֖א אֶת־הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֑ה וְ֠הִנֵּה אָחַ֞ז בְּקַרְנ֤וֹת הַמִּזְבֵּ֨חַ֙ לֵאמֹ֔ר יִשָּֽׁבַֽע־לִ֤י כַיּוֹם֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה אִם־יָמִ֥ית אֶת־עַבְדּ֖וֹ בֶּחָֽרֶב׃It was reported to Solomon: “Behold, Adonijah fears King Solomon, and he has taken hold of the horns of the altar, saying, ‘Let King Solomon first swear to me not to put his servant to the sword.’” 52En Salomo het gesê: “As hy ’n man van deug sal wees, sal nie een haar van hom op die grond val nie; maar as daar kwaad in hom gevind word, dan sal hy sterf.”

Letterlik: Seun van deug.

וַיֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֔ה אִ֚ם יִהְיֶ֣ה לְבֶן־חַ֔יִל לֹֽא־יִפֹּ֥ל מִשַּׂעֲרָת֖וֹ אָ֑רְצָה וְאִם־רָעָ֥ה תִמָּצֵא־ב֖וֹ וָמֵֽת׃And Solomon replied, “If he is a man of character, not a single hair of his will fall to the ground. But if evil is found in him, he will die.” 53En koning Salomo het gestuur, en hulle het hom van die altaar afgebring; en hy het gekom en hom voor koning Salomo neergewerp; en Salomo het vir hom gesê: “Gaan na jou huis.”וַיִּשְׁלַ֞ח הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֗ה וַיֹּרִדֻ֨הוּ֙ מֵעַ֣ל הַמִּזְבֵּ֔חַ וַיָּבֹ֕א וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֑ה וַיֹּֽאמֶר־ל֥וֹ שְׁלֹמֹ֖ה לֵ֥ךְ לְבֵיתֶֽךָ׃ פSo King Solomon summoned Adonijah down from the altar, and he came and bowed down before King Solomon, who said to him, “Go to your home.”