Rut 1

Status van die hoofstuk: konsep

Sien jy iets wat nie reg is nie? Tik op 'n versnommer om die vers na te gaan of 'n verandering voor te stel.

1En dit het gebeur in die dae toe die rigters regeer het, dat daar hongersnood in die land was. En 'n man van Betlehem-Juda het gegaan om as vreemdeling in die velde van Moab te woon, hy en sy vrou en sy twee seuns.וַיְהִ֗י בִּימֵי֙ שְׁפֹ֣ט הַשֹּׁפְטִ֔ים וַיְהִ֥י רָעָ֖ב בָּאָ֑רֶץ וַיֵּ֨לֶךְ אִ֜ישׁ מִבֵּ֧ית לֶ֣חֶם יְהוּדָ֗ה לָגוּר֙ בִּשְׂדֵ֣י מוֹאָ֔ב ה֥וּא וְאִשְׁתּ֖וֹ וּשְׁנֵ֥י בָנָֽיו׃In the days when the judges ruled, there was a famine in the land. And a certain man from Bethlehem in Judah, with his wife and two sons, went to reside in the land of Moab. 2Die naam van die man was Elimelek, en die naam van sy vrou Naomi, en die name van sy twee seuns Machlon en Kiljon, Efratiete uit Betlehem-Juda. En hulle het by die velde van Moab gekom en daar gebly.וְשֵׁ֣ם הָאִ֣ישׁ אֱֽלִימֶ֡לֶךְ וְשֵׁם֩ אִשְׁתּ֨וֹ נָעֳמִ֜י וְשֵׁ֥ם שְׁנֵֽי־בָנָ֣יו׀ מַחְל֤וֹן וְכִלְיוֹן֙ אֶפְרָתִ֔ים מִבֵּ֥ית לֶ֖חֶם יְהוּדָ֑ה וַיָּבֹ֥אוּ שְׂדֵי־מוֹאָ֖ב וַיִּֽהְיוּ־שָֽׁם׃The man’s name was Elimelech, his wife’s name was Naomi, and the names of his two sons were Mahlon and Chilion. They were Ephrathites from Bethlehem in Judah, and they entered the land of Moab and settled there. 3En Elimeleg, die man van Naomi, het gesterf, en sy het oorgebly, sy en haar twee seuns.וַיָּ֥מָת אֱלִימֶ֖לֶךְ אִ֣ישׁ נָעֳמִ֑י וַתִּשָּׁאֵ֥ר הִ֖יא וּשְׁנֵ֥י בָנֶֽיהָ׃Then Naomi’s husband Elimelech died, and she was left with her two sons, 4En hulle het vir hulle Moabitiese vroue geneem; die naam van die een was Orpa en die naam van die tweede Rut. En hulle het daar omtrent tien jaar gewoon.וַיִּשְׂא֣וּ לָהֶ֗ם נָשִׁים֙ מֹֽאֲבִיּ֔וֹת שֵׁ֤ם הָֽאַחַת֙ עָרְפָּ֔ה וְשֵׁ֥ם הַשֵּׁנִ֖ית ר֑וּת וַיֵּ֥שְׁבוּ שָׁ֖ם כְּעֶ֥שֶׂר שָׁנִֽים׃who took Moabite women as their wives, one named Orpah and the other named Ruth. And after they had lived in Moab about ten years, 5En hulle het ook albei gesterf, Maglon en Kiljon, en die vrou het oorgebly sonder haar twee kinders en sonder haar man.

Letterlik: het oorgebly van haar twee kinders en van haar man.

וַיָּמ֥וּתוּ גַם־שְׁנֵיהֶ֖ם מַחְל֣וֹן וְכִלְי֑וֹן וַתִּשָּׁאֵר֙ הָֽאִשָּׁ֔ה מִשְּׁנֵ֥י יְלָדֶ֖יהָ וּמֵאִישָֽׁהּ׃both Mahlon and Chilion also died, and Naomi was left without her two sons and without her husband.

6Toe het sy opgestaan, sy en haar skoondogters, en uit die velde van Moab teruggekeer, want sy het in die veld van Moab gehoor dat die HERE na Sy volk omgesien het om vir hulle brood te gee.

Letterlik: Sy volk besoek het.

וַתָּ֤קָם הִיא֙ וְכַלֹּתֶ֔יהָ וַתָּ֖שָׁב מִשְּׂדֵ֣י מוֹאָ֑ב כִּ֤י שָֽׁמְעָה֙ בִּשְׂדֵ֣ה מוֹאָ֔ב כִּֽי־פָקַ֤ד יְהוָה֙ אֶת־עַמּ֔וֹ לָתֵ֥ת לָהֶ֖ם לָֽחֶם׃When Naomi heard in Moab that the LORD had attended to His people by providing them with food, she and her daughters-in-law prepared to leave the land of Moab. 7En sy het uitgegaan uit die plek waar sy was, en haar twee skoondogters saam met haar, en hulle het op die pad gegaan om terug te keer na die land van Juda.וַתֵּצֵ֗א מִן־הַמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר הָיְתָה־שָׁ֔מָּה וּשְׁתֵּ֥י כַלֹּתֶ֖יהָ עִמָּ֑הּ וַתֵּלַ֣כְנָה בַדֶּ֔רֶךְ לָשׁ֖וּב אֶל־אֶ֥רֶץ יְהוּדָֽה׃Accompanied by her two daughters-in-law, she left the place where she had been living and set out on the road leading back to the land of Judah.

8Toe sê Naomi vir haar twee skoondogters: “Gaan, keer terug, elke vrou na die huis van haar moeder. Mag die HERE troue liefde aan julle bewys, soos julle dit aan die dooies en aan my bewys het.וַתֹּ֤אמֶר נָעֳמִי֙ לִשְׁתֵּ֣י כַלֹּתֶ֔יהָ לֵ֣כְנָה שֹּׁ֔בְנָה אִשָּׁ֖ה לְבֵ֣ית אִמָּ֑הּ יְהוָ֤ה עִמָּכֶם֙ חֶ֔סֶד כַּאֲשֶׁ֧ר עֲשִׂיתֶ֛ם עִם־הַמֵּתִ֖ים וְעִמָּדִֽי׃Then Naomi said to her two daughters-in-law, “Go back, each of you to your mother’s home. May the LORD show you loving devotion, as you have shown to your dead and to me. 9Mag die HERE aan julle gee dat julle rus vind, elkeen in die huis van haar man.” En sy het hulle gesoen, en hulle het hul stem verhef en gehuil.יִתֵּ֤ן יְהוָה֙ לָכֶ֔ם וּמְצֶ֣אןָ מְנוּחָ֔ה אִשָּׁ֖ה בֵּ֣ית אִישָׁ֑הּ וַתִּשַּׁ֣ק לָהֶ֔ן וַתִּשֶּׂ֥אנָה קוֹלָ֖ן וַתִּבְכֶּֽינָה׃May the LORD enable each of you to find rest in the home of your new husband.” And she kissed them as they wept aloud 10En hulle het vir haar gesê: “Nee, ons sal saam met jou terugkeer na jou volk.”וַתֹּאמַ֖רְנָה־לָּ֑הּ כִּי־אִתָּ֥ךְ נָשׁ֖וּב לְעַמֵּֽךְ׃and said, “Surely we will return with you to your people.” 11Maar Naomi het gesê: “Keer terug, my dogters. Waarom sou julle saam met my gaan? Het ek nog seuns in my skoot, dat hulle vir julle mans kan word?

Letterlik: in my binneste.

וַתֹּ֤אמֶר נָעֳמִי֙ שֹׁ֣בְנָה בְנֹתַ֔י לָ֥מָּה תֵלַ֖כְנָה עִמִּ֑י הַֽעֽוֹד־לִ֤י בָנִים֙ בְּֽמֵעַ֔י וְהָי֥וּ לָכֶ֖ם לַאֲנָשִֽׁים׃But Naomi replied, “Return home, my daughters. Why would you go with me? Are there still sons in my womb to become your husbands? 12Keer terug, my dogters, gaan, want ek is te oud om aan 'n man te behoort. Al sou ek sê: ‘Ek het hoop’, al sou ek selfs vannag aan 'n man behoort en ook seuns baar,שֹׁ֤בְנָה בְנֹתַי֙ לֵ֔כְןָ כִּ֥י זָקַ֖נְתִּי מִהְי֣וֹת לְאִ֑ישׁ כִּ֤י אָמַ֨רְתִּי֙ יֶשׁ־לִ֣י תִקְוָ֔ה גַּ֣ם הָיִ֤יתִי הַלַּ֨יְלָה֙ לְאִ֔ישׁ וְגַ֖ם יָלַ֥דְתִּי בָנִֽים׃Return home, my daughters. Go on, for I am too old to have another husband. Even if I thought there was hope for me to have a husband tonight and to bear sons, 13sou julle dan daarom wag totdat hulle groot is? Sou julle julle dan daarom afsonder om nie aan 'n man te behoort nie? Nee, my dogters, want dit is vir my baie bitterder as vir julle, want die hand van die HERE het teen my uitgegaan.”

Of: dit is vir my baie bitter om julle ontwil.

הֲלָהֵ֣ן׀ תְּשַׂבֵּ֗רְנָה עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר יִגְדָּ֔לוּ הֲלָהֵן֙ תֵּֽעָגֵ֔נָה לְבִלְתִּ֖י הֱי֣וֹת לְאִ֑ישׁ אַ֣ל בְּנֹתַ֗י כִּֽי־מַר־לִ֤י מְאֹד֙ מִכֶּ֔ם כִּֽי־יָצְאָ֥ה בִ֖י יַד־יְהוָֽה׃would you wait for them to grow up? Would you refrain from having husbands? No, my daughters, it is much more bitter for me than for you, because the hand of the LORD has gone out against me.” 14Toe het hulle hul stem verhef en weer gehuil. En Orpa het haar skoonmoeder gesoen, maar Rut het aan haar vasgeklou.וַתִּשֶּׂ֣נָה קוֹלָ֔ן וַתִּבְכֶּ֖ינָה ע֑וֹד וַתִּשַּׁ֤ק עָרְפָּה֙ לַחֲמוֹתָ֔הּ וְר֖וּת דָּ֥בְקָה בָּֽהּ׃Again they wept aloud, and Orpah kissed her mother-in-law goodbye, but Ruth clung to her.

15En sy het gesê: “Kyk, jou skoonsuster het teruggekeer na haar volk en na haar gode. Keer terug agter jou skoonsuster aan.”

Of: haar god.

וַתֹּ֗אמֶר הִנֵּה֙ שָׁ֣בָה יְבִמְתֵּ֔ךְ אֶל־עַמָּ֖הּ וְאֶל־אֱלֹהֶ֑יהָ שׁ֖וּבִי אַחֲרֵ֥י יְבִמְתֵּֽךְ׃“Look,” said Naomi, “your sister-in-law has gone back to her people and her gods; follow her back home.” 16Maar Rut het gesê: “Moenie by my aandring om jou te verlaat, om van jou af terug te keer nie; want waar jy heen gaan, sal ek gaan, en waar jy oornag, sal ek oornag; jou volk is my volk, en jou God is my God.

Letterlik: om terug te keer van agter jou.

וַתֹּ֤אמֶר רוּת֙ אַל־תִּפְגְּעִי־בִ֔י לְעָזְבֵ֖ךְ לָשׁ֣וּב מֵאַחֲרָ֑יִךְ כִּ֠י אֶל־אֲשֶׁ֨ר תֵּלְכִ֜י אֵלֵ֗ךְ וּבַאֲשֶׁ֤ר תָּלִ֨ינִי֙ אָלִ֔ין עַמֵּ֣ךְ עַמִּ֔י וֵאלֹהַ֖יִךְ אֱלֹהָֽי׃But Ruth replied: “Do not urge me to leave you or to turn from following you. For wherever you go, I will go, and wherever you live, I will live; your people will be my people, and your God will be my God. 17Waar jy sterf, sal ek sterf, en daar sal ek begrawe word. So moet die HERE aan my doen, en so nog meer, as nie die dood tussen my en jou skei nie.”

Letterlik: Want die dood sal tussen my en jou skei.

בַּאֲשֶׁ֤ר תָּמ֨וּתִי֙ אָמ֔וּת וְשָׁ֖ם אֶקָּבֵ֑ר כֹּה֩ יַעֲשֶׂ֨ה יְהוָ֥ה לִי֙ וְכֹ֣ה יֹסִ֔יף כִּ֣י הַמָּ֔וֶת יַפְרִ֖יד בֵּינִ֥י וּבֵינֵֽךְ׃Where you die, I will die, and there I will be buried. May the LORD punish me, and ever so severely, if anything but death separates you and me.” 18Toe sy sien dat sy vasbeslote was om saam met haar te gaan, het sy opgehou om met haar te praat.וַתֵּ֕רֶא כִּֽי־מִתְאַמֶּ֥צֶת הִ֖יא לָלֶ֣כֶת אִתָּ֑הּ וַתֶּחְדַּ֖ל לְדַבֵּ֥ר אֵלֶֽיהָ׃When Naomi saw that Ruth was determined to go with her, she stopped trying to persuade her.

19En hulle twee het gegaan totdat hulle in Betlehem gekom het. En toe hulle in Betlehem kom, het die hele stad oor hulle in beroering gekom, en hulle het gesê: “Is dit Naomi?”וַתֵּלַ֣כְנָה שְׁתֵּיהֶ֔ם עַד־בֹּאָ֖נָה בֵּ֣ית לָ֑חֶם וַיְהִ֗י כְּבֹאָ֨נָה֙ בֵּ֣ית לֶ֔חֶם וַתֵּהֹ֤ם כָּל־הָעִיר֙ עֲלֵיהֶ֔ן וַתֹּאמַ֖רְנָה הֲזֹ֥את נָעֳמִֽי׃So Naomi and Ruth traveled until they came to Bethlehem. When they entered Bethlehem, the whole town was stirred because of them, and the women of the town exclaimed, “Can this be Naomi?” 20Toe sê sy vir hulle: “Moenie my Naomi noem nie; noem my Mara, want die Almagtige het dit vir my baie bitter gemaak.

Die naam beteken Die naam Naomi beteken “my lieflike”, en die naam Mara beteken “bitter”.

וַתֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ן אַל־תִּקְרֶ֥אנָה לִ֖י נָעֳמִ֑י קְרֶ֤אןָ לִי֙ מָרָ֔א כִּי־הֵמַ֥ר שַׁדַּ֛י לִ֖י מְאֹֽד׃“Do not call me Naomi, ” she replied. “Call me Mara, because the Almighty has dealt quite bitterly with me. 21Ek het vol weggegaan, en leeg het die HERE my laat terugkeer. Waarom sou julle my Naomi noem, terwyl die HERE teen my getuig het en die Almagtige my kwaad aangedoen het?”

Sommige ou vertalings lees: die HERE het my verneder.

אֲנִי֙ מְלֵאָ֣ה הָלַ֔כְתִּי וְרֵיקָ֖ם הֱשִׁיבַ֣נִי יְהוָ֑ה לָ֣מָּה תִקְרֶ֤אנָה לִי֙ נָעֳמִ֔י וַֽיהוָה֙ עָ֣נָה בִ֔י וְשַׁדַּ֖י הֵ֥רַֽע לִֽי׃I went away full, but the LORD has brought me back empty. Why call me Naomi? After all, the LORD has testified against me, and the Almighty has afflicted me.”

22So het Naomi teruggekeer, en Rut, die Moabitiese, haar skoondogter, saam met haar, wat uit die velde van Moab teruggekeer het. En hulle het in Betlehem gekom aan die begin van die garsoes.וַתָּ֣שָׁב נָעֳמִ֗י וְר֨וּת הַמּוֹאֲבִיָּ֤ה כַלָּתָהּ֙ עִמָּ֔הּ הַשָּׁ֖בָה מִשְּׂדֵ֣י מוֹאָ֑ב וְהֵ֗מָּה בָּ֚אוּ בֵּ֣ית לֶ֔חֶם בִּתְחִלַּ֖ת קְצִ֥יר שְׂעֹרִֽים׃So Naomi returned from the land of Moab with her daughter-in-law Ruth the Moabitess. And they arrived in Bethlehem at the beginning of the barley harvest.